João 21

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Len nǝboŋ sual am aYesu evisi hǝn ahai susur san gail len Nab̃iltiwai Tiperias. Nǝsa tovisi imaiegai:
1 Depois disso, tornou Jesus a manifestar-se aos seus discípulos junto ao lago de Tiberíades. Manifestou-se deste modo:
2 Ikad aSimon Pita, aTomas namilen ke aMǝlav, aNatanael ta Kana a Kalili, alarmiṽan artovi anatun aSepeti gǝlaru, mai ahai susur eru am lototoh ei.
2 Estavam juntos Simão Pedro, Tomé {chamado Dídimo}, Natanael {que era de Caná da Galiléia}, os filhos de Zebedeu e outros dois dos seus discípulos.
3 ASimon Pita ikel mai galit ke, “Nesǝsahieh beti.” Lukel maii ke, “Gidato.” Ale luvan, sah len nab̃ot. Nǝmargobut egǝmai. Losǝsahieh len mariug kavkav, lǝsǝsah hǝn ideh.
3 Disse-lhes Simão Pedro: Vou pescar. Responderam-lhe eles: Também nós vamos contigo. Partiram e entraram na barca. Naquela noite, porém, nada apanharam.
4 Nǝboŋ naut tolan, aYesu eil bitas be ahai susur gail lǝsalǝboii ke tovi gai.
4 Chegada a manhã, Jesus estava na praia. Todavia, os discípulos não o reconheceram.
5 Beti ikai van hǝn galit ke, “Gamito! Mǝtusah hǝn naieh ideh a?” Ale lusor vari ke, “Eb̃uer!”
5 Perguntou-lhes Jesus: Amigos, não tendes acaso alguma coisa para comer? Não, responderam-lhe.
6 Ikel mai galit ke, “Bar hǝn nalevlev len nǝmatu tarhǝb̃ot, ale dereh mitisab̃ ideh.” Ŋa lubar hǝni, be lodǝdas lǝb̃elivi gǝm hǝn nab̃ot, husur naieh tosob̃ur igol tomǝlas.
6 Disse-lhes ele: Lançai a rede ao lado direito da barca e achareis. Lançaram-na, e já não podiam arrastá-la por causa da grande quantidade de peixes.
7 Beti ahai susur aYesu tolǝmas buni ikel mai aPita ke, “Nasub̃ bolai!” Nǝboŋ aSimon Pita tosǝsǝloŋ hǝni ke tovi Nasub̃, epitavis nahurabat san tokole, emǝlah vi lan nǝwai.
7 Então aquele discípulo, que Jesus amava, disse a Pedro: É o Senhor! Quando Simão Pedro ouviu dizer que era o Senhor, cingiu-se com a túnica {porque estava nu} e lançou-se às águas.
8 Galit am losuh len nab̃ot, loliv nalevlev vahut husur bitas savi a tut, namita tovi 100 ŋai.
8 Os outros discípulos vieram na barca, arrastando a rede dos peixes {pois não estavam longe da terra, senão cerca de duzentos côvados}.
9 Nǝboŋ lotomariŋ vahut, loris nǝhab tominen, naieh tolǝŋas lan, mai nabǝta.
9 Ao saltarem em terra, viram umas brasas preparadas e um peixe em cima delas, e pão.
10 Beti aYesu ike, “Tariv naieh ideh mǝttomadhasah hǝn gail gǝmai.”
10 Disse-lhes Jesus: Trazei aqui alguns dos peixes que agora apanhastes.
11 Ŋa aSimon Pita ilev gargar nalevlev topul hǝn nab̃iltiieh gail vi len tan. Naut kǝmas naieh tovi 153, nalevlev sǝmarmarikot.
11 Subiu Simão Pedro e puxou a rede para a terra, cheia de cento e cinqüenta e três peixes grandes. Apesar de serem tantos, a rede não se rompeu.
12 AYesu ike, “Mǝtegǝm han.” Be ahai susur ideh sausi ke, “Gaiug ase?” husur lolǝboii ke tovi Nasub̃.
12 Disse-lhes Jesus: Vinde, comei. Nenhum dos discípulos ousou perguntar-lhe: Quem és tu?, pois bem sabiam que era o Senhor.
13 Beti aYesu egǝm, lav nabǝta mai galito. Igol maien hǝn naieh am.
13 Jesus aproximou-se, tomou o pão e lhos deu, e do mesmo modo o peixe.
14 Enan evi navisian na-vǝha-tor-an siYesu tǝban ahai susur gail tohusur na-le-mǝhat-an san dan nǝmatan.
14 Era esta já a terceira vez que Jesus se manifestava aos seus discípulos, depois de ter ressuscitado.
15 Nǝboŋ lotohan tonoŋ, aYesu ikel mai aSimon Pita ke, “Simon, anatun aJon, golǝmas masuṽ hǝn ginau sǝhor alateg a?” Isor vari ke, “Evoi Nasub̃, golǝboii ke notolǝmas gaiug.” AYesu ike, “Gevǝŋan natuhsipsip sagw gail.”
15 Tendo eles comido, Jesus perguntou a Simão Pedro: Simão, filho de João, amas-me mais do que estes? Respondeu ele: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
16 AYesu eus tasi ke, “Simon, anatun aJon, golǝmas masuṽ hǝn ginau a?” Ikel maii ke, “Evoi Nasub̃, golǝboii ke notolǝmas gaiug.” AYesu ike, “Gekǝtkǝta tǝban nasipsip sagw gail.”
16 Perguntou-lhe outra vez: Simão, filho de João, amas-me? Respondeu-lhe: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
17 AYesu eus tǝtas hǝni am ke, “Simon, anatun aJon, golǝmas ginau a?” Nausian na-vǝha-tor-an etunus aPita, ike titaŋ. Ikel maii ke, “Nasub̃, golǝboi natit p̃isi. Golǝboii ke notolǝmas gaiug.” AYesu ike, “Gevǝŋan nasipsip sagw gail.
17 Perguntou-lhe pela terceira vez: Simão, filho de João, amas-me? Pedro entristeceu-se porque lhe perguntou pela terceira vez: Amas-me?, e respondeu-lhe: Senhor, sabes tudo, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta as minhas ovelhas.
18 Nukel nakitinan, nǝboŋ gotovi mantuhmar, gosun nahurabat sam̃, govi lan naut p̃isi gotolǝŋoni. Be nǝboŋ gǝb̃evi haṽut, dereh gisar hǝn navǝlam̃ gǝlaru ale avan ideh am tikol nahurabat len gaiug, tesǝhar gaiug len naut gǝb̃emǝtahun gǝb̃evi lan.”
18 Em verdade, em verdade te digo: quando eras mais moço, cingias-te e andavas aonde querias. Mas, quando fores velho, estenderás as tuas mãos, e outro te cingirá e te levará para onde não queres.
19 AYesu ekǝmaienan, hǝn b̃ikel p̃arp̃ar hǝn nǝmatan sePita b̃imat hǝni hǝn b̃eputsan nahǝsan aGot. Nǝboŋ tokǝmaienan tonoŋ, ikel mai aPita ke, “Gehusur ginau.”
19 Por estas palavras, ele indicava o gênero de morte com que havia de glorificar a Deus. E depois de assim ter falado, acrescentou: Segue-me!
20 APita ipair, ekǝta ris ahai susur aYesu tolǝmas buni toyar husur gǝlaru. Atenan evi ahai susur tosiŋasiŋ len nǝmabun aYesu len nǝhanan, tousi ke, “Nasub̃, ase b̃eriŋ gaiug len navǝlan aenemi sam̃ gail?”
20 Voltando-se Pedro, viu que o seguia aquele discípulo que Jesus amava {aquele que estivera reclinado sobre o seu peito, durante a ceia, e lhe perguntara: Senhor, quem é que te há de trair?}.
21 Nǝboŋ aPita tokǝta risi, eus aYesu hǝni ke, “Be Nasub̃, atenan timabe?”
21 Vendo-o, Pedro perguntou a Jesus: Senhor, e este? Que será dele?
22 AYesu isor vari ke, “Nǝb̃elǝŋoni ke gai b̃itoh vǝbar nagǝmaian sagw, savi natideh len gaiug! Gaiug m̃au gehusur ginau.”
22 Respondeu-lhe Jesus: Que te importa se eu quero que ele fique até que eu venha? Segue-me tu.
23 Bathut natenan, nasoruan pǝpat iperŋan alat lotokad nadǝlomian ke, ahai susur enan asike imat. Be enan savi nǝsa aYesu tokele. Ike, “Nǝb̃elǝŋoni ke gai b̃itoh vǝbar nagǝmaian sagw, savi natideh len gaiug!”
23 Correu por isso o boato entre os irmãos de que aquele discípulo não morreria. Mas Jesus não lhe disse: Não morrerá, mas: Que te importa se quero que ele fique assim até que eu venha?
24 Ahai susur siYesu egai tokel kot natgalenan, evi gai totos gat natgalegai len nalob̃ulat egai. Ale namtolǝboii ke na-kel-koti-an san ekitin.
24 Este é o discípulo que dá testemunho de todas essas coisas, e as escreveu. E sabemos que é digno de fé o seu testemunho.
25 Ikad natit isob̃ur am aYesu togole. Ale nǝvanuan lǝtatos gat ṽisusua hǝn natgalenan, nunau ke navile a pan kavkav asike tǝnav hǝn nalob̃ulat galen p̃isi lǝtǝpat lan.
25 Jesus fez ainda muitas outras coisas. Se fossem escritas uma por uma, penso que nem o mundo inteiro poderia conter os livros que se deveriam escrever.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.