João 21
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARIB
1 Len nǝboŋ sual am aYesu evisi hǝn ahai susur san gail len Nab̃iltiwai Tiperias. Nǝsa tovisi imaiegai:
1 Depois disto manifestou-se Jesus outra vez aos discípulos junto do mar de Tiberíades; e manifestou-se deste modo:
2 Ikad aSimon Pita, aTomas namilen ke aMǝlav, aNatanael ta Kana a Kalili, alarmiṽan artovi anatun aSepeti gǝlaru, mai ahai susur eru am lototoh ei.
2 Estavam juntos Simão Pedro, Tomé, chamado Dídimo, Natanael, que era de Caná da Galiléia, os filhos de Zebedeu, e outros dois dos seus discípulos.
3 ASimon Pita ikel mai galit ke, “Nesǝsahieh beti.” Lukel maii ke, “Gidato.” Ale luvan, sah len nab̃ot. Nǝmargobut egǝmai. Losǝsahieh len mariug kavkav, lǝsǝsah hǝn ideh.
3 Disse-lhes Simão Pedro: Vou pescar. Responderam-lhe: Nós também vamos contigo. Saíram e entraram no barco; e naquela noite nada apanharam.
4 Nǝboŋ naut tolan, aYesu eil bitas be ahai susur gail lǝsalǝboii ke tovi gai.
4 Mas ao romper da manhã, Jesus se apresentou na praia; todavia os discípulos não sabiam que era ele.
5 Beti ikai van hǝn galit ke, “Gamito! Mǝtusah hǝn naieh ideh a?” Ale lusor vari ke, “Eb̃uer!”
5 Disse-lhes, pois, Jesus: Filhos, não tendes nada que comer? Responderam-lhe: Não.
6 Ikel mai galit ke, “Bar hǝn nalevlev len nǝmatu tarhǝb̃ot, ale dereh mitisab̃ ideh.” Ŋa lubar hǝni, be lodǝdas lǝb̃elivi gǝm hǝn nab̃ot, husur naieh tosob̃ur igol tomǝlas.
6 Disse-lhes ele: Lançai a rede à direita do barco, e achareis. Lançaram-na, pois, e já não a podiam puxar por causa da grande quantidade de peixes.
7 Beti ahai susur aYesu tolǝmas buni ikel mai aPita ke, “Nasub̃ bolai!” Nǝboŋ aSimon Pita tosǝsǝloŋ hǝni ke tovi Nasub̃, epitavis nahurabat san tokole, emǝlah vi lan nǝwai.
7 Então aquele discípulo a quem Jesus amava disse a Pedro: Senhor. Quando, pois, Simão Pedro ouviu que era o Senhor, cingiu-se com a túnica, porque estava despido, e lançou-se ao mar;
8 Galit am losuh len nab̃ot, loliv nalevlev vahut husur bitas savi a tut, namita tovi 100 ŋai.
8 mas os outros discípulos vieram no barquinho, puxando a rede com os peixes, porque não estavam distantes da terra senão cerca de duzentos côvados.
9 Nǝboŋ lotomariŋ vahut, loris nǝhab tominen, naieh tolǝŋas lan, mai nabǝta.
9 Ora, ao saltarem em terra, viram ali brasas, e um peixe posto em cima delas, e pão.
10 Beti aYesu ike, “Tariv naieh ideh mǝttomadhasah hǝn gail gǝmai.”
10 Disse-lhes Jesus: Trazei alguns dos peixes que agora apanhastes.
11 Ŋa aSimon Pita ilev gargar nalevlev topul hǝn nab̃iltiieh gail vi len tan. Naut kǝmas naieh tovi 153, nalevlev sǝmarmarikot.
11 Entrou Simão Pedro no barco e puxou a rede para terra, cheia de cento e cinqüenta e três grandes peixes; e, apesar de serem tantos, não se rompeu a rede.
12 AYesu ike, “Mǝtegǝm han.” Be ahai susur ideh sausi ke, “Gaiug ase?” husur lolǝboii ke tovi Nasub̃.
12 Disse-lhes Jesus: Vinde, comei. Nenhum dos discípulos ousava perguntar-lhe: Quem és tu? sabendo que era o Senhor.
13 Beti aYesu egǝm, lav nabǝta mai galito. Igol maien hǝn naieh am.
13 Chegou Jesus, tomou o pão e deu-lho, e semelhantemente o peixe.
14 Enan evi navisian na-vǝha-tor-an siYesu tǝban ahai susur gail tohusur na-le-mǝhat-an san dan nǝmatan.
14 Foi esta a terceira vez que Jesus se manifestou aos seus discípulos, depois de ter ressurgido dentre os mortos.
15 Nǝboŋ lotohan tonoŋ, aYesu ikel mai aSimon Pita ke, “Simon, anatun aJon, golǝmas masuṽ hǝn ginau sǝhor alateg a?” Isor vari ke, “Evoi Nasub̃, golǝboii ke notolǝmas gaiug.” AYesu ike, “Gevǝŋan natuhsipsip sagw gail.”
15 Depois de terem comido, perguntou Jesus a Simão Pedro: Simão Pedro: Simão, filho de João, amas-me mais do que estes? Respondeu-lhe: Sim, Senhor; tu sabes que te amo. Disse-lhe: Apascenta os meus cordeirinhos.
16 AYesu eus tasi ke, “Simon, anatun aJon, golǝmas masuṽ hǝn ginau a?” Ikel maii ke, “Evoi Nasub̃, golǝboii ke notolǝmas gaiug.” AYesu ike, “Gekǝtkǝta tǝban nasipsip sagw gail.”
16 Tornou a perguntar-lhe: Simão, filho de João, amas-me? Respondeu-lhe: Sim, Senhor; tu sabes que te amo. Disse-lhe: Pastoreia as minhas ovelhas.
17 AYesu eus tǝtas hǝni am ke, “Simon, anatun aJon, golǝmas ginau a?” Nausian na-vǝha-tor-an etunus aPita, ike titaŋ. Ikel maii ke, “Nasub̃, golǝboi natit p̃isi. Golǝboii ke notolǝmas gaiug.” AYesu ike, “Gevǝŋan nasipsip sagw gail.
17 Perguntou-lhe terceira vez: Simão, filho de João, amas-me? Entristeceu-se Pedro por lhe ter perguntado pela terceira vez: Amas-me? E respondeu-lhe: Senhor, tu sabes todas as coisas; tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta as minhas ovelhas.
18 Nukel nakitinan, nǝboŋ gotovi mantuhmar, gosun nahurabat sam̃, govi lan naut p̃isi gotolǝŋoni. Be nǝboŋ gǝb̃evi haṽut, dereh gisar hǝn navǝlam̃ gǝlaru ale avan ideh am tikol nahurabat len gaiug, tesǝhar gaiug len naut gǝb̃emǝtahun gǝb̃evi lan.”
18 Em verdade, em verdade te digo que, quando eras mais moço, te cingias a ti mesmo, e andavas por onde querias; mas, quando fores velho, estenderás as mãos e outro te cingirá, e te levará para onde tu não queres.
19 AYesu ekǝmaienan, hǝn b̃ikel p̃arp̃ar hǝn nǝmatan sePita b̃imat hǝni hǝn b̃eputsan nahǝsan aGot. Nǝboŋ tokǝmaienan tonoŋ, ikel mai aPita ke, “Gehusur ginau.”
19 Ora, isto ele disse, significando com que morte havia Pedro de glorificar a Deus. E, havendo dito isto, ordenou-lhe: Segue-me.
20 APita ipair, ekǝta ris ahai susur aYesu tolǝmas buni toyar husur gǝlaru. Atenan evi ahai susur tosiŋasiŋ len nǝmabun aYesu len nǝhanan, tousi ke, “Nasub̃, ase b̃eriŋ gaiug len navǝlan aenemi sam̃ gail?”
20 E Pedro, virando-se, viu que o seguia aquele discípulo a quem Jesus amava, o mesmo que na ceia se recostara sobre o peito de Jesus e perguntara: Senhor, quem é o que te trai?
21 Nǝboŋ aPita tokǝta risi, eus aYesu hǝni ke, “Be Nasub̃, atenan timabe?”
21 Ora, vendo Pedro a este, perguntou a Jesus: Senhor, e deste que será?
22 AYesu isor vari ke, “Nǝb̃elǝŋoni ke gai b̃itoh vǝbar nagǝmaian sagw, savi natideh len gaiug! Gaiug m̃au gehusur ginau.”
22 Respondeu-lhe Jesus: Se eu quiser que ele fique até que eu venha, que tens tu com isso? Segue-me tu.
23 Bathut natenan, nasoruan pǝpat iperŋan alat lotokad nadǝlomian ke, ahai susur enan asike imat. Be enan savi nǝsa aYesu tokele. Ike, “Nǝb̃elǝŋoni ke gai b̃itoh vǝbar nagǝmaian sagw, savi natideh len gaiug!”
23 Divulgou-se, pois, entre os irmãos este dito, que aquele discípulo não havia de morrer. Jesus, porém, não disse que não morreria, mas: se eu quiser que ele fique até que eu venha, que tens tu com isso?
24 Ahai susur siYesu egai tokel kot natgalenan, evi gai totos gat natgalegai len nalob̃ulat egai. Ale namtolǝboii ke na-kel-koti-an san ekitin.
24 Este é o discípulo que dá testemunho destas coisas e as escreveu; e sabemos que o seu testemunho é verdadeiro.
25 Ikad natit isob̃ur am aYesu togole. Ale nǝvanuan lǝtatos gat ṽisusua hǝn natgalenan, nunau ke navile a pan kavkav asike tǝnav hǝn nalob̃ulat galen p̃isi lǝtǝpat lan.
25 E ainda muitas outras coisas há que Jesus fez; as quais, se fossem escritas uma por uma, creio que nem ainda no mundo inteiro caberiam os livros que se escrevessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.