João 20

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Dudulan som̃ilan len nǝmariboŋ metǝkav hǝn nawik, naut tovisivis sal, aMeri ta Maktala evi lan nab̃urhuvat nǝmatan, ale eris nab̃iltivat torib dan nabopita hǝn nab̃urhuvat.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, enquanto ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 Ŋa igam van varis aSimon Pita mai ahai susur togon aYesu tolǝmas buni. Ikel mai gǝlar ke, “Lupat kuv niben Nasub̃ dan nab̃urhuvat nǝmatan, ale namtsalǝboi naut lotoriŋi lan!”
2 Correu e encontrou Simão Pedro e o outro discípulo, aquele a quem Jesus amava, e disse: “Tiraram do túmulo o corpo do Senhor, e não sabemos onde o colocaram!”.
3 Imaienan aPita mai ahai susur togon aruvan varis nab̃urhuvat.
3 Pedro e o outro discípulo foram ao túmulo.
4 Len nǝgamgaman sǝlaru van, ahai susur togon igam tutut sǝhor aPita, ale ibar nab̃urhuvat a m̃o.
4 Os dois corriam, mas o outro discípulo foi mais rápido que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
5 Ib̃etb̃et, ekǝta ris nǝkaliko nalinen lotopat ei, be gai sab̃is vi lohoim.
5 Abaixou-se, olhou para dentro e viu ali as faixas de linho, mas não entrou.
6 Beti aSimon Pita tohusuri, ibar naut enan, ale eb̃is vi lan nab̃urhuvat. Gai am eris nǝkaliko nalinen lotosuh ei.
6 Então Simão Pedro chegou e entrou. Também viu ali as faixas de linho
7 Be natuhtaol hǝn nǝhon ipat len naut tile, hum avan sua tob̃uruŋi, riŋ sǝb̃on hǝni.
7 e notou que o pano que cobria a cabeça de Jesus estava dobrado e colocado à parte.
8 Beti ahai susur togon tobari a m̃o eb̃is lohoim, gai am erisi ale edǝlomi ke aYesu tole mǝhat.
8 O discípulo que havia chegado primeiro ao túmulo também entrou, viu e creu.
9 (Be mitinau, natosian siGot ike aYesu timasle mǝhat dan nǝmatan. Be arsalǝboi sǝhoti sal.
9 Pois até então não haviam compreendido as Escrituras segundo as quais era necessário que Jesus ressuscitasse dos mortos.
10 Beti alaruenan aruvahim sǝlaru.)
10 Os discípulos voltaram para casa.
11 Nǝboŋ artovan tonoŋ, aMeri enan eil taŋtaŋ sal vivile hǝn nab̃urhuvat. Ib̃etb̃et vakǝta vi lohoim.
11 Maria estava do lado de fora do túmulo. Chorando, abaixou-se, olhou para dentro
12 Eris aŋel eru artosun nahurabat topǝhw gail. Arobǝtah len naut niben aYesu topat lan. Sual ebǝtah len naut toturuŋ lan, ale togon len naut tosǝsaruh vi lan.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados à cabeceira e aos pés do lugar onde tinha estado o corpo de Jesus.
13 Alaruenan arukel maii ke, “Bareab, gutaŋ hǝn nǝsa?” Isor var gǝlar ke, “Lupat kuv aMasta sagw, nǝsalǝboi naut lotoriŋi lan.”
13 Os anjos lhe perguntaram: “Mulher, por que você está chorando?”. Ela respondeu: “Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o colocaram”.
14 Nǝboŋ tokel natgalenan tonoŋ, ipair, eris aYesu toil ei, be sakǝta sǝhoti.
14 Então, ao virar-se para sair, viu alguém em pé. Era Jesus, mas ela não o reconheceu.
15 AYesu ikel maii ke, “Bareab, gutaŋ hǝn nǝsa? Gudoŋ ase?” AMeri, tonau ke tovi nǝvanuan tokǝtkǝta tǝban nǝhol enan, ikel maii ke, “Nasub̃, gaiug gǝb̃ipati van, kel mai ginau hǝn naut gotoriŋi lan, ale dereh nivan hǝn nǝb̃ipati.”
15 “Mulher, por que está chorando?”, perguntou ele. “A quem você procura?” Pensando que fosse o jardineiro, ela disse: “Se o senhor o levou embora, diga-me onde o colocou, e eu irei buscá-lo”.
16 AYesu ike, “Meri!” AMeri ipair kǝta van hǝni, ikai ke, “Rapponi!” (tovi “Hai p̃usan” len nasoruan seIpru gail).
16 “Maria!”, disse Jesus. Ela se voltou para ele e exclamou: “Rabôni!” (que, em aramaico, quer dizer “Mestre!”).
17 AYesu ikel maii ke, “Sagibar ginau am, husur nǝsavi mǝhat van hǝn aTata sal. Avil givan hǝn na-ke-ṽan-an sagw gail. Kel mai galit ke, ‘Gagai novi mǝhat van hǝn aTata sagw mai aTata samito, van hǝn aGot sagw mai aGot samito.’”
17 Jesus lhe disse: “Não se agarre a mim, pois ainda não subi ao Pai. Mas vá procurar meus irmãos e diga-lhes: ‘Eu vou subir para meu Pai e Pai de vocês, para meu Deus e Deus de vocês’”.
18 Ŋa aMeri ta Maktala ivan, ikel uri mai ahai susur gail ke, “Noris Nasub̃!” Ale ikel mai galito hǝn natit p̃isi aYesu tokel maii.
18 Maria Madalena encontrou os discípulos e lhes disse: “Vi o Senhor!”. Então contou o que Jesus havia falado.
19 Len nǝSade ut mǝdau naut togomgom, ahai susur lub̃onb̃on lohoim. Lokǝkol gat nabopita husur lomǝtahw len nab̃iltiJu gail. AYesu egǝm il rivuh len galito. Ikel mai galit ke, “Nǝlomit tikad natǝm̃at!”
19 Ao entardecer daquele primeiro dia da semana, os discípulos estavam reunidos com as portas trancadas, por medo dos líderes judeus. De repente, Jesus surgiu no meio deles e disse: “Paz seja com vocês!”.
20 Nǝboŋ tokǝmaienan eṽusan navǝlan gǝlaru mai nǝgarin hǝn galito. Ahai susur gail lukemkem masuṽ hǝn lotoris Nasub̃.
20 Enquanto falava, mostrou-lhes as feridas nas mãos e no lado. Eles se encheram de alegria quando viram o Senhor.
21 Imaienan aYesu isor tǝtas mai galit, ike, “Nǝlomit tikad natǝm̃at! Hum aTata tosǝvat ginau, ginau am nosǝvat gamito.”
21 Mais uma vez, ele disse: “Paz seja com vocês! Assim como o Pai me enviou, eu os envio”.
22 Beti esuŋavŋav ale ike, “Mitikad aNunun aGot.
22 Então soprou sobre eles e disse: “Recebam o Espírito Santo.
23 Mǝtb̃erub̃at nǝsaan sivan ideh gail, aGot erub̃at gail tia. Asike mǝtb̃erub̃at nǝsaan sivan ideh gail, aGot sarub̃at gail.”
23 Se vocês perdoarem os pecados de alguém, eles estarão perdoados. Se não perdoarem, eles não estarão perdoados”.
24 Len ahai susur lotovi 12, ikad aTomas, namilen ke aMǝlav. Be nǝboŋ aYesu tovisi hǝn galit am, gai satoh.
24 Um dos Doze, Tomé, apelidado de Gêmeo, não estava com os outros quando Jesus surgiu no meio deles.
25 Imaienan, ahai susur gail lukel maii ke, “Ginamit namtoris Nasub̃!” Ris aTomas tosor var galit ke, “Asike nodǝlom nǝsa mǝttokele van vǝbar nǝb̃eris nab̃urhunil len navǝlan gǝlaru, mai nǝb̃esiriv hǝn nǝŋarhuvǝlagw len gǝlaru ale siriv hǝn navǝlagw len nab̃urhugarin.”
25 Eles lhe disseram: “Vimos o Senhor!”. Ele, porém, respondeu: “Não acreditarei se não vir as marcas dos pregos em suas mãos e não puser meus dedos nelas e minha mão na marca em seu lado”.
26 Len nǝmariboŋ tomǝlevtor tohusur nǝboŋ enan, ahai susur siYesu gail lutoh lohoim, ale aTomas evi galit sual ei. Nabopita gail lokǝkol haihai be aYesu egǝmai, eil rivuh len galito. Ike, “Nǝlomit tikad natǝm̃at.”
26 Oito dias depois, os discípulos estavam juntos novamente e, dessa vez, Tomé estava com eles. As portas estavam trancadas, mas, de repente, como antes, Jesus surgiu no meio deles. “Paz seja com vocês!”, disse ele.
27 Beti ikel mai aTomas ke, “Siriv hǝn nǝŋarhuvǝlam̃ gegai. Geris navǝlagw gǝlaru. Siriv hǝn navǝlam̃ len nab̃urhugarigw. Nǝ-lon-uri-an sam̃ tinoŋ! Geriŋ nǝlom̃ len ginau!”
27 Então, disse a Tomé: “Ponha seu dedo aqui, e veja minhas mãos. Ponha sua mão na marca em meu lado. Não seja incrédulo. Creia!”.
28 ATomas isor vari, ike, “Gaiug aMasta sagw, govi aGot sagw!”
28 “Meu Senhor e meu Deus!”, disse Tomé.
29 Beti aYesu ikel maii ke, “Gaiug gukad nadǝlomian husur gotoris ginau. Alat lǝsaris ginau be lotoriŋ nǝlolit len ginau, navoian siGot igol lukab hǝni.”
29 Então Jesus lhe disse: “Você crê porque me viu. Felizes são aqueles que creem sem ver”.
30 Len nǝhon ahai susur san gail, aYesu igol namerikel isob̃ur am sǝhor nototos gat gail len nalob̃ulat egai.
30 Os discípulos viram Jesus fazer muitos outros sinais além dos que se encontram registrados neste livro.
31 Be nutos natgalegai hǝn mǝtb̃edǝlomi ke aYesu tovi aKristo, aGot totabtabuh lan, tovi aNatun aGot. Nutosi maienan hǝn mǝtb̃eriŋ nǝlomit lan, ale len nadǝlomian samit mǝtb̃ikad nǝmauran len nahǝsan.
31 Estes, porém, estão registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo nele, tenham vida pelo poder do seu nome.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.