João 20
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NTLH
1 Dudulan som̃ilan len nǝmariboŋ metǝkav hǝn nawik, naut tovisivis sal, aMeri ta Maktala evi lan nab̃urhuvat nǝmatan, ale eris nab̃iltivat torib dan nabopita hǝn nab̃urhuvat.
1 Domingo bem cedo, quando ainda estava escuro, Maria Madalena foi até o túmulo e viu que a pedra que tapava a entrada tinha sido tirada.
2 Ŋa igam van varis aSimon Pita mai ahai susur togon aYesu tolǝmas buni. Ikel mai gǝlar ke, “Lupat kuv niben Nasub̃ dan nab̃urhuvat nǝmatan, ale namtsalǝboi naut lotoriŋi lan!”
2 Então foi correndo até o lugar onde estavam Simão Pedro e outro discípulo, aquele que Jesus amava, e disse: — Tiraram o Senhor Jesus do túmulo, e não sabemos onde o puseram!
3 Imaienan aPita mai ahai susur togon aruvan varis nab̃urhuvat.
3 Então Pedro e o outro discípulo foram até o túmulo.
4 Len nǝgamgaman sǝlaru van, ahai susur togon igam tutut sǝhor aPita, ale ibar nab̃urhuvat a m̃o.
4 Os dois saíram correndo juntos, mas o outro correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro.
5 Ib̃etb̃et, ekǝta ris nǝkaliko nalinen lotopat ei, be gai sab̃is vi lohoim.
5 Ele se abaixou para olhar lá dentro e viu os lençóis de linho; porém não entrou no túmulo.
6 Beti aSimon Pita tohusuri, ibar naut enan, ale eb̃is vi lan nab̃urhuvat. Gai am eris nǝkaliko nalinen lotosuh ei.
6 Mas Pedro, que chegou logo depois, entrou. Ele também viu os lençóis colocados ali
7 Be natuhtaol hǝn nǝhon ipat len naut tile, hum avan sua tob̃uruŋi, riŋ sǝb̃on hǝni.
7 e a faixa que tinham posto em volta da cabeça de Jesus. A faixa não estava junto com os lençóis, mas estava enrolada ali ao lado.
8 Beti ahai susur togon tobari a m̃o eb̃is lohoim, gai am erisi ale edǝlomi ke aYesu tole mǝhat.
8 Aí o outro discípulo, que havia chegado primeiro, também entrou no túmulo. Ele viu e creu.
9 (Be mitinau, natosian siGot ike aYesu timasle mǝhat dan nǝmatan. Be arsalǝboi sǝhoti sal.
9 (Eles ainda não tinham entendido as Escrituras Sagradas , que dizem que era preciso que Jesus ressuscitasse.)
10 Beti alaruenan aruvahim sǝlaru.)
10 E os dois voltaram para casa.
11 Nǝboŋ artovan tonoŋ, aMeri enan eil taŋtaŋ sal vivile hǝn nab̃urhuvat. Ib̃etb̃et vakǝta vi lohoim.
11 Maria Madalena tinha ficado perto da entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, ela se abaixou, olhou para dentro
12 Eris aŋel eru artosun nahurabat topǝhw gail. Arobǝtah len naut niben aYesu topat lan. Sual ebǝtah len naut toturuŋ lan, ale togon len naut tosǝsaruh vi lan.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde tinha sido posto o corpo de Jesus. Um estava na cabeceira, e o outro, nos pés.
13 Alaruenan arukel maii ke, “Bareab, gutaŋ hǝn nǝsa?” Isor var gǝlar ke, “Lupat kuv aMasta sagw, nǝsalǝboi naut lotoriŋi lan.”
13 Os anjos perguntaram: — Mulher, por que você está chorando? Ela respondeu: — Levaram embora o meu Senhor, e eu não sei onde o puseram!
14 Nǝboŋ tokel natgalenan tonoŋ, ipair, eris aYesu toil ei, be sakǝta sǝhoti.
14 Depois de dizer isso, ela virou para trás e viu Jesus ali de pé, mas não o reconheceu.
15 AYesu ikel maii ke, “Bareab, gutaŋ hǝn nǝsa? Gudoŋ ase?” AMeri, tonau ke tovi nǝvanuan tokǝtkǝta tǝban nǝhol enan, ikel maii ke, “Nasub̃, gaiug gǝb̃ipati van, kel mai ginau hǝn naut gotoriŋi lan, ale dereh nivan hǝn nǝb̃ipati.”
15 Então Jesus perguntou: Ela pensou que ele era o jardineiro e por isso respondeu: — Se o senhor o tirou daqui, diga onde o colocou, e eu irei buscá-lo.
16 AYesu ike, “Meri!” AMeri ipair kǝta van hǝni, ikai ke, “Rapponi!” (tovi “Hai p̃usan” len nasoruan seIpru gail).
16 — Maria! — disse Jesus. Ela virou e respondeu em — “Rabôni!” (Esta palavra quer dizer “Mestre”.)
17 AYesu ikel maii ke, “Sagibar ginau am, husur nǝsavi mǝhat van hǝn aTata sal. Avil givan hǝn na-ke-ṽan-an sagw gail. Kel mai galit ke, ‘Gagai novi mǝhat van hǝn aTata sagw mai aTata samito, van hǝn aGot sagw mai aGot samito.’”
17 Jesus disse:
18 Ŋa aMeri ta Maktala ivan, ikel uri mai ahai susur gail ke, “Noris Nasub̃!” Ale ikel mai galito hǝn natit p̃isi aYesu tokel maii.
18 Então Maria Madalena foi e disse aos discípulos de Jesus: — Eu vi o Senhor! E contou o que Jesus lhe tinha dito.
19 Len nǝSade ut mǝdau naut togomgom, ahai susur lub̃onb̃on lohoim. Lokǝkol gat nabopita husur lomǝtahw len nab̃iltiJu gail. AYesu egǝm il rivuh len galito. Ikel mai galit ke, “Nǝlomit tikad natǝm̃at!”
19 Naquele mesmo domingo, à tarde, os discípulos de Jesus estavam reunidos de portas trancadas, com medo dos líderes judeus. Então Jesus chegou, ficou no meio deles e disse:
20 Nǝboŋ tokǝmaienan eṽusan navǝlan gǝlaru mai nǝgarin hǝn galito. Ahai susur gail lukemkem masuṽ hǝn lotoris Nasub̃.
20 Em seguida lhes mostrou as suas mãos e o seu lado. E eles ficaram muito alegres ao verem o Senhor.
21 Imaienan aYesu isor tǝtas mai galit, ike, “Nǝlomit tikad natǝm̃at! Hum aTata tosǝvat ginau, ginau am nosǝvat gamito.”
21 Então Jesus disse de novo:
22 Beti esuŋavŋav ale ike, “Mitikad aNunun aGot.
22 Depois soprou sobre eles e disse:
23 Mǝtb̃erub̃at nǝsaan sivan ideh gail, aGot erub̃at gail tia. Asike mǝtb̃erub̃at nǝsaan sivan ideh gail, aGot sarub̃at gail.”
23 Se vocês perdoarem os pecados de alguém, esses pecados são perdoados; mas, se não perdoarem, eles não são perdoados.
24 Len ahai susur lotovi 12, ikad aTomas, namilen ke aMǝlav. Be nǝboŋ aYesu tovisi hǝn galit am, gai satoh.
24 Acontece que Tomé, um dos discípulos, que era chamado de “o Gêmeo”, não estava com eles quando Jesus chegou.
25 Imaienan, ahai susur gail lukel maii ke, “Ginamit namtoris Nasub̃!” Ris aTomas tosor var galit ke, “Asike nodǝlom nǝsa mǝttokele van vǝbar nǝb̃eris nab̃urhunil len navǝlan gǝlaru, mai nǝb̃esiriv hǝn nǝŋarhuvǝlagw len gǝlaru ale siriv hǝn navǝlagw len nab̃urhugarin.”
25 Então os outros discípulos disseram a Tomé: — Nós vimos o Senhor! Ele respondeu: — Se eu não vir o sinal dos pregos nas mãos dele, e não tocar ali com o meu dedo, e também se não puser a minha mão no lado dele, não vou crer!
26 Len nǝmariboŋ tomǝlevtor tohusur nǝboŋ enan, ahai susur siYesu gail lutoh lohoim, ale aTomas evi galit sual ei. Nabopita gail lokǝkol haihai be aYesu egǝmai, eil rivuh len galito. Ike, “Nǝlomit tikad natǝm̃at.”
26 Uma semana depois, os discípulos de Jesus estavam outra vez reunidos ali com as portas trancadas, e Tomé estava com eles. Jesus chegou, ficou no meio deles e disse:
27 Beti ikel mai aTomas ke, “Siriv hǝn nǝŋarhuvǝlam̃ gegai. Geris navǝlagw gǝlaru. Siriv hǝn navǝlam̃ len nab̃urhugarigw. Nǝ-lon-uri-an sam̃ tinoŋ! Geriŋ nǝlom̃ len ginau!”
27 Em seguida disse a Tomé:
28 ATomas isor vari, ike, “Gaiug aMasta sagw, govi aGot sagw!”
28 Então Tomé exclamou: — Meu Senhor e meu Deus!
29 Beti aYesu ikel maii ke, “Gaiug gukad nadǝlomian husur gotoris ginau. Alat lǝsaris ginau be lotoriŋ nǝlolit len ginau, navoian siGot igol lukab hǝni.”
29 — Você creu porque me viu? — disse Jesus. — Felizes são os que não viram, mas assim mesmo creram!
30 Len nǝhon ahai susur san gail, aYesu igol namerikel isob̃ur am sǝhor nototos gat gail len nalob̃ulat egai.
30 Jesus fez diante dos discípulos muitos outros milagres que não estão escritos neste livro.
31 Be nutos natgalegai hǝn mǝtb̃edǝlomi ke aYesu tovi aKristo, aGot totabtabuh lan, tovi aNatun aGot. Nutosi maienan hǝn mǝtb̃eriŋ nǝlomit lan, ale len nadǝlomian samit mǝtb̃ikad nǝmauran len nahǝsan.
31 Mas estes foram escritos para que vocês creiam que Jesus é o Messias , o Filho de Deus. E para que, crendo, tenham vida por meio dele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.