João 20

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Dudulan som̃ilan len nǝmariboŋ metǝkav hǝn nawik, naut tovisivis sal, aMeri ta Maktala evi lan nab̃urhuvat nǝmatan, ale eris nab̃iltivat torib dan nabopita hǝn nab̃urhuvat.
1 No primeiro dia da semana, de madrugada, quando ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 Ŋa igam van varis aSimon Pita mai ahai susur togon aYesu tolǝmas buni. Ikel mai gǝlar ke, “Lupat kuv niben Nasub̃ dan nab̃urhuvat nǝmatan, ale namtsalǝboi naut lotoriŋi lan!”
2 Então correu e foi até onde estavam Simão Pedro e o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: — Tiraram o Senhor do túmulo, e não sabemos onde o colocaram.
3 Imaienan aPita mai ahai susur togon aruvan varis nab̃urhuvat.
3 Com isso, Pedro e o outro discípulo saíram e foram até o túmulo.
4 Len nǝgamgaman sǝlaru van, ahai susur togon igam tutut sǝhor aPita, ale ibar nab̃urhuvat a m̃o.
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
5 Ib̃etb̃et, ekǝta ris nǝkaliko nalinen lotopat ei, be gai sab̃is vi lohoim.
5 E, abaixando-se, viu os lençóis de linho, mas não entrou.
6 Beti aSimon Pita tohusuri, ibar naut enan, ale eb̃is vi lan nab̃urhuvat. Gai am eris nǝkaliko nalinen lotosuh ei.
6 Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no túmulo. Ele também viu os lençóis
7 Be natuhtaol hǝn nǝhon ipat len naut tile, hum avan sua tob̃uruŋi, riŋ sǝb̃on hǝni.
7 e o lenço que tinha estado sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas enrolado num lugar à parte.
8 Beti ahai susur togon tobari a m̃o eb̃is lohoim, gai am erisi ale edǝlomi ke aYesu tole mǝhat.
8 Então o outro discípulo, que havia chegado primeiro ao túmulo, também entrou. Ele viu e creu.
9 (Be mitinau, natosian siGot ike aYesu timasle mǝhat dan nǝmatan. Be arsalǝboi sǝhoti sal.
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário que ele ressuscitasse dentre os mortos.
10 Beti alaruenan aruvahim sǝlaru.)
10 E os discípulos voltaram outra vez para casa.
11 Nǝboŋ artovan tonoŋ, aMeri enan eil taŋtaŋ sal vivile hǝn nab̃urhuvat. Ib̃etb̃et vakǝta vi lohoim.
11 Maria, no entanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se e olhou para dentro do túmulo.
12 Eris aŋel eru artosun nahurabat topǝhw gail. Arobǝtah len naut niben aYesu topat lan. Sual ebǝtah len naut toturuŋ lan, ale togon len naut tosǝsaruh vi lan.
12 Ela viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus tinha sido colocado, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Alaruenan arukel maii ke, “Bareab, gutaŋ hǝn nǝsa?” Isor var gǝlar ke, “Lupat kuv aMasta sagw, nǝsalǝboi naut lotoriŋi lan.”
13 Então eles perguntaram: — Mulher, por que você está chorando? Ela respondeu: — Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Nǝboŋ tokel natgalenan tonoŋ, ipair, eris aYesu toil ei, be sakǝta sǝhoti.
14 Depois de dizer isso, ela se virou para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 AYesu ikel maii ke, “Bareab, gutaŋ hǝn nǝsa? Gudoŋ ase?” AMeri, tonau ke tovi nǝvanuan tokǝtkǝta tǝban nǝhol enan, ikel maii ke, “Nasub̃, gaiug gǝb̃ipati van, kel mai ginau hǝn naut gotoriŋi lan, ale dereh nivan hǝn nǝb̃ipati.”
15 Jesus lhe perguntou: Ela, supondo que ele fosse o jardineiro, respondeu: — Se o senhor o tirou daqui, diga-me onde o colocou, e eu o levarei.
16 AYesu ike, “Meri!” AMeri ipair kǝta van hǝni, ikai ke, “Rapponi!” (tovi “Hai p̃usan” len nasoruan seIpru gail).
16 Jesus disse: Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: — Raboni! (“Raboni” quer dizer “Mestre”.)
17 AYesu ikel maii ke, “Sagibar ginau am, husur nǝsavi mǝhat van hǝn aTata sal. Avil givan hǝn na-ke-ṽan-an sagw gail. Kel mai galit ke, ‘Gagai novi mǝhat van hǝn aTata sagw mai aTata samito, van hǝn aGot sagw mai aGot samito.’”
17 Jesus continuou:
18 Ŋa aMeri ta Maktala ivan, ikel uri mai ahai susur gail ke, “Noris Nasub̃!” Ale ikel mai galito hǝn natit p̃isi aYesu tokel maii.
18 Então Maria Madalena foi e anunciou aos discípulos: — Eu vi o Senhor! E contava que Jesus lhe tinha dito essas coisas.
19 Len nǝSade ut mǝdau naut togomgom, ahai susur lub̃onb̃on lohoim. Lokǝkol gat nabopita husur lomǝtahw len nab̃iltiJu gail. AYesu egǝm il rivuh len galito. Ikel mai galit ke, “Nǝlomit tikad natǝm̃at!”
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, estando trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos, com medo dos judeus, Jesus veio e se pôs no meio deles, dizendo:
20 Nǝboŋ tokǝmaienan eṽusan navǝlan gǝlaru mai nǝgarin hǝn galito. Ahai susur gail lukemkem masuṽ hǝn lotoris Nasub̃.
20 E, dizendo isso, lhes mostrou as mãos e o lado. Então os discípulos se alegraram ao ver o Senhor.
21 Imaienan aYesu isor tǝtas mai galit, ike, “Nǝlomit tikad natǝm̃at! Hum aTata tosǝvat ginau, ginau am nosǝvat gamito.”
21 E Jesus lhes disse outra vez:
22 Beti esuŋavŋav ale ike, “Mitikad aNunun aGot.
22 E, havendo dito isso, soprou sobre eles e disse-lhes:
23 Mǝtb̃erub̃at nǝsaan sivan ideh gail, aGot erub̃at gail tia. Asike mǝtb̃erub̃at nǝsaan sivan ideh gail, aGot sarub̃at gail.”
23 Se de alguns vocês perdoarem os pecados, são-lhes perdoados; mas, se os retiverem, são retidos.
24 Len ahai susur lotovi 12, ikad aTomas, namilen ke aMǝlav. Be nǝboŋ aYesu tovisi hǝn galit am, gai satoh.
24 Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando Jesus veio.
25 Imaienan, ahai susur gail lukel maii ke, “Ginamit namtoris Nasub̃!” Ris aTomas tosor var galit ke, “Asike nodǝlom nǝsa mǝttokele van vǝbar nǝb̃eris nab̃urhunil len navǝlan gǝlaru, mai nǝb̃esiriv hǝn nǝŋarhuvǝlagw len gǝlaru ale siriv hǝn navǝlagw len nab̃urhugarin.”
25 Então os outros discípulos disseram a Tomé: — Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: — Se eu não vir o sinal dos pregos nas mãos dele, ali não puser o dedo e não puser a minha mão no lado dele, de modo nenhum acreditarei.
26 Len nǝmariboŋ tomǝlevtor tohusur nǝboŋ enan, ahai susur siYesu gail lutoh lohoim, ale aTomas evi galit sual ei. Nabopita gail lokǝkol haihai be aYesu egǝmai, eil rivuh len galito. Ike, “Nǝlomit tikad natǝm̃at.”
26 Passados oito dias, os discípulos de Jesus estavam outra vez reunidos, e Tomé estava com eles. Estando as portas trancadas, Jesus veio, pôs-se no meio deles e disse:
27 Beti ikel mai aTomas ke, “Siriv hǝn nǝŋarhuvǝlam̃ gegai. Geris navǝlagw gǝlaru. Siriv hǝn navǝlam̃ len nab̃urhugarigw. Nǝ-lon-uri-an sam̃ tinoŋ! Geriŋ nǝlom̃ len ginau!”
27 E logo disse a Tomé:
28 ATomas isor vari, ike, “Gaiug aMasta sagw, govi aGot sagw!”
28 Ao que Tomé lhe respondeu: — Senhor meu e Deus meu!
29 Beti aYesu ikel maii ke, “Gaiug gukad nadǝlomian husur gotoris ginau. Alat lǝsaris ginau be lotoriŋ nǝlolit len ginau, navoian siGot igol lukab hǝni.”
29 Jesus lhe disse:
30 Len nǝhon ahai susur san gail, aYesu igol namerikel isob̃ur am sǝhor nototos gat gail len nalob̃ulat egai.
30 Na verdade, Jesus fez diante dos seus discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 Be nutos natgalegai hǝn mǝtb̃edǝlomi ke aYesu tovi aKristo, aGot totabtabuh lan, tovi aNatun aGot. Nutosi maienan hǝn mǝtb̃eriŋ nǝlomit lan, ale len nadǝlomian samit mǝtb̃ikad nǝmauran len nahǝsan.
31 Estes, porém, foram registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenham vida em seu nome.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.