João 18

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nǝboŋ aYesu tosor tuṽ tonoŋ, iyar van mai ahai susur san gail. Luyar kotov nab̃ur madiŋdiŋ Kitron ale lubar nǝhol naoliv ei. Ale gai mai ahai susur san gail lob̃is lan.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 Be natsua. AJutas tolavlav aYesu vi lan navǝlan aenemi san gail, gai am elǝboi naut enan, husur aYesu ib̃onb̃on tabtab ei mai ahai susur san gail.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 Beti aJutas egǝmai. Ab̃iltihai tutumav mai naFarisi gail losǝvat naluṽoh hǝn nasoltia mai alat lotokǝtkǝta kǝkol hǝn naim siGot hǝn lǝb̃itah maii, ale aJutas esǝhar galito. Lupat nam̃ial mai nǝhai tuŋtuŋ mai natit hǝn nǝb̃alan gail, ale logǝmai.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 Husur aYesu tolǝboi natit p̃isi b̃evisi hǝni, ivan hǝn galito, eus galit ke, “Mǝtudoŋ ase?”
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 Lusor vari ke, “AYesu ta Nasaret.” Ikel mai galit ke, “Ginau bogai.” (AJutas toriŋi len navǝlalito, eil mai galit).
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 Nǝboŋ aYesu toke, “Ginau bogai,” lorus tǝlmam, luteh len tan.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 Imaienan, eus tas galit ke, “Mǝtudoŋ ase?” Luke, “AYesu ta Nasaret.”
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 AYesu isor var galit ke, “Nukel mai gamit tia, ginau bogai. Mǝtb̃idoŋ ginau, riŋ alateg livan.”
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 Ikel nasoruan enan, hǝn nasoruan san b̃isarpoh nǝboŋ tosor tuṽ ke, “Alat gotoviol hǝn galit mai ginau, nǝsatǝgau suluṽ ideh sǝmasig.”
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 Beti ASimon Pita tokad nab̃u nǝb̃alan, eliv kuvi, ale ita kotov nǝdariŋan nǝmatu sinaslev seb̃iltihai tutumav. (Nahǝsan naslev enan aMalhus.)
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 Avil aYesu isor len aPita, ike, “Geriŋ tǝlmam hǝn nab̃u len nǝpaus han. Gunau ke asike nomun len nab̃iliwai hǝn na-lǝŋon-isa-vǝsa-an aTata tolavi mai ginau a?”
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 Beti nasoltia gail mai nakomada salito mai alat lotokǝtkǝta kǝkol hǝn naim siGot, lutah gat aYesu, lubaŋisi.
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 A m̃o losǝhari van hǝn aAnnas tovi avuŋon aKaiafas tovi ab̃iltihai tutumav len nasihau enan.
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 (Be natsua; evi aKaiafas tokele a m̃o tia mai alat lotoil a m̃o hǝn naJu gail ke, “Ivoi am ke naulum̃an sua b̃imat m̃os nǝvanuan gail.”)
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 Nǝboŋ lotosǝhar aYesu van, aSimon Pita mai ahai susur siYesu sual am arohusur aYesu. Ahai susur togon elǝboi ab̃iltihai tutumav. Imaienan, eb̃is len naholǝvat todar vis naim seb̃iltihai tutumav mai aYesu.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 Avil aPita eil vivile dan nabopita. Imaienan, togon ab̃iltihai tutumav tolǝboi, etǝlmam, isor mai natǝbarehreh tokǝtkǝta kǝkol hǝn nabopita, esǝhar aPita, arob̃isutur van.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 Natǝbarehreh tokǝtkǝta kǝkol hǝn nabopita eus aPita ke, “Be gaiug am gǝsavi ahai susur ideh sitenan a?” APita ike, “Ao, savi ginau.”
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 Naut esusus, ale naslev mai nǝvanuan nauman gail lopǝŋas naṽidurhab, lotitileh. APita eil mai galito, etitileh.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 Len nalohoim enan, ab̃iltihai tutumav etub̃at us aYesu husur ahai susur san gail mai nap̃usanan san.
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 AYesu isor vari ke, “Akis nusor len nǝhon nǝvanuan gail p̃isi; nop̃usan len naim nab̃onb̃onan gail mai naim siGot, naJu gail losuh b̃onb̃on len naut galenan akis. Nǝsakel susuan natideh.
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 Gous ginau hǝn nausian galenan hǝn nǝsa? Us galit lotosǝsǝloŋ hǝn ginau. Lolǝboi nǝsa notokele.”
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 Nǝboŋ tokel natenan, avan sua tokǝtkǝta kǝkol hǝn naim siGot iṽos aYesu, isor lan, ike, “Imab gusor var ab̃iltihai tutumav maienan?”
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 AYesu isor vari ke, “Nǝb̃ikel natideh tosa, kel kot nǝsaan han. Be nǝb̃ikel nakitinan, guṽos ginau hǝn nǝsa?”
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 Beti aAnnas ikel mai alat lotokǝtkǝta kǝkol ei ke, lesǝhar aYesu lotobaŋisi, van hǝn aKaiafas, ab̃iltihai tutumav hǝn b̃ikot hǝni.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 Len namityal enan aSimon Pita eil, etitileh. Lousi ke, “Be gaiug enan, gǝsavi ahai susur ideh san a?” Beti aPita ike, “Ao savi ginau.”
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 Ale naslev sua seb̃iltihai tutumav, amahean atenan aPita tota kotov nǝdariŋan ike, “Eniŋan, be noris gaiug maii len nǝhol naoliv.”
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 APita isor tǝtas ke sakitin. Vǝha-sua ŋai natoulum̃an ekǝkǝraiko.
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 Nǝboŋ aKaiafas tokot hǝn aYesu tonoŋ dudulan som̃ilan, losǝhar aYesu van hǝn aPilate ta Rom tovi gavna len naprovens Jutea. Gai itoh len nab̃iltiim sisoltia gail. NaJu gail lǝsab̃is lohoim, hǝn asike lǝb̃eb̃iŋb̃iŋal len nabunusian husur nalo. Lǝb̃imagenan, asike lolǝboi lǝb̃ihan len nǝhanan hǝn nǝPasova.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 Imaienan aPilate evivile van hǝn galito, ike, “Gamit mǝtuke ategai togol nǝsa tosa hǝn tob̃ur kotov nalo?”
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 Lusor vari, luke, “Ategai asike tagol natit tosa, gunau ke namttasǝhari gǝmai a? Aoa!”
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 APilate ike, “B̃imagenan, sǝhari van, kot hǝni, nǝnoṽ hǝni mai nalo samit ŋai!” Alat lotoil a m̃o hǝn naJu gail lusor vari ke, “Nalo samito sǝdam̃ hǝn namtb̃igol avan ideh b̃imat.”
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 (Natenan igol natit aYesu tokele a m̃o husur naṽide hǝn nǝmatan san, isarpoh.)
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 Beti aPilate etǝlmam vi lohoim, ekis aYesu gǝmai, ale eusi ke, “Gaiug nakiŋ seJu gail a?”
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 AYesu eusi ke, “Nasoruan sam̃, evi nǝnauan sam̃ sǝb̃om̃ o nǝvanuan tile am isor mai gaiug husur ginau?”
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 APilate isor vari ke, “Gunau ke notovi Ju sual a? Ao, nǝvanuan sam̃ gail mai ab̃iltihai tutumav gail losǝhar gaiug gǝm hǝn nakotan sagw. Imabe? Gugol nǝsa?”
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 AYesu ike, “Natohan pipihabǝlagw savi hǝn navile eg a pan. Tavi sinavile a pan, alat lotohusur ginau lǝtǝb̃al hǝn avan ideh asike tariŋ ginau len navǝlan alat lotoil a m̃o hǝn naJu gail. Be natohan pipihabǝlagw savi hǝn navile eg a pan.”
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 Ŋa aPilate eusi ke, “Beti gaiug govi nakiŋ m̃au a?” AYesu isor vari ke, “Gaiug gukele ke notovi akiŋ. Lupas ginau m̃osi. Ale nogǝm hǝn navile a pan m̃os nategai ke hǝn nǝb̃ikel kot nakitinan. Alat lotovi sinakitinan losǝsǝloŋ hǝn ginau.”
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 APilate eusi ke, “Nakitinan evi sa?”
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 Be ikad naṽide sua len nǝPasova p̃isi hǝn mǝttous nǝvanuan sua dan alat namttobaŋis galito, hǝn b̃evivile m̃os gamito. Mǝtolǝŋon ke nigol aKiŋ egai seJu gail tevivile van hǝn gamito a?”
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 Be lukai vari ke, “Aoa! Savi atenan, namtolǝŋon aParappas.” (Be natsua: aParappas evi naulum̃an tob̃al mai alat a Rom, ale lubaŋisi sile.)
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.