João 18
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NAA
1 Nǝboŋ aYesu tosor tuṽ tonoŋ, iyar van mai ahai susur san gail. Luyar kotov nab̃ur madiŋdiŋ Kitron ale lubar nǝhol naoliv ei. Ale gai mai ahai susur san gail lob̃is lan.
1 Depois de dizer isso, Jesus saiu juntamente com os seus discípulos para o outro lado do ribeiro de Cedrom, onde havia um jardim; e aí entrou com eles.
2 Be natsua. AJutas tolavlav aYesu vi lan navǝlan aenemi san gail, gai am elǝboi naut enan, husur aYesu ib̃onb̃on tabtab ei mai ahai susur san gail.
2 Judas, o traidor, também conhecia aquele lugar, porque Jesus muitas vezes havia se reunido ali com os seus discípulos.
3 Beti aJutas egǝmai. Ab̃iltihai tutumav mai naFarisi gail losǝvat naluṽoh hǝn nasoltia mai alat lotokǝtkǝta kǝkol hǝn naim siGot hǝn lǝb̃itah maii, ale aJutas esǝhar galito. Lupat nam̃ial mai nǝhai tuŋtuŋ mai natit hǝn nǝb̃alan gail, ale logǝmai.
3 Tendo, pois, Judas recebido a escolta e alguns guardas da parte dos principais sacerdotes e fariseus, chegou a esse lugar com lanternas, tochas e armas.
4 Husur aYesu tolǝboi natit p̃isi b̃evisi hǝni, ivan hǝn galito, eus galit ke, “Mǝtudoŋ ase?”
4 Então Jesus, sabendo de tudo o que ia acontecer com ele, adiantou-se e perguntou-lhes:
5 Lusor vari ke, “AYesu ta Nasaret.” Ikel mai galit ke, “Ginau bogai.” (AJutas toriŋi len navǝlalito, eil mai galit).
5 Eles responderam: — A Jesus, o Nazareno. Então Jesus lhes disse: Ora, Judas, o traidor, também estava com eles.
6 Nǝboŋ aYesu toke, “Ginau bogai,” lorus tǝlmam, luteh len tan.
6 Quando Jesus lhes disse: “Sou eu”, recuaram e caíram por terra.
7 Imaienan, eus tas galit ke, “Mǝtudoŋ ase?” Luke, “AYesu ta Nasaret.”
7 Jesus, de novo, lhes perguntou: Responderam: — A Jesus, o Nazareno.
8 AYesu isor var galit ke, “Nukel mai gamit tia, ginau bogai. Mǝtb̃idoŋ ginau, riŋ alateg livan.”
8 Então Jesus disse:
9 Ikel nasoruan enan, hǝn nasoruan san b̃isarpoh nǝboŋ tosor tuṽ ke, “Alat gotoviol hǝn galit mai ginau, nǝsatǝgau suluṽ ideh sǝmasig.”
9 Ele disse isso para se cumprir a palavra que tinha dito anteriormente: “Não perdi nenhum dos que me deste.”
10 Beti ASimon Pita tokad nab̃u nǝb̃alan, eliv kuvi, ale ita kotov nǝdariŋan nǝmatu sinaslev seb̃iltihai tutumav. (Nahǝsan naslev enan aMalhus.)
10 Então Simão Pedro puxou da espada que trazia e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha direita. E o nome do servo era Malco.
11 Avil aYesu isor len aPita, ike, “Geriŋ tǝlmam hǝn nab̃u len nǝpaus han. Gunau ke asike nomun len nab̃iliwai hǝn na-lǝŋon-isa-vǝsa-an aTata tolavi mai ginau a?”
11 Mas Jesus disse a Pedro:
12 Beti nasoltia gail mai nakomada salito mai alat lotokǝtkǝta kǝkol hǝn naim siGot, lutah gat aYesu, lubaŋisi.
12 Assim, a escolta, o comandante e os guardas dos judeus prenderam Jesus e o amarraram.
13 A m̃o losǝhari van hǝn aAnnas tovi avuŋon aKaiafas tovi ab̃iltihai tutumav len nasihau enan.
13 Então o levaram primeiramente a Anás, sogro de Caifás, sumo sacerdote naquele ano.
14 (Be natsua; evi aKaiafas tokele a m̃o tia mai alat lotoil a m̃o hǝn naJu gail ke, “Ivoi am ke naulum̃an sua b̃imat m̃os nǝvanuan gail.”)
14 Ora, Caifás era quem havia declarado aos judeus ser conveniente morrer um homem pelo povo.
15 Nǝboŋ lotosǝhar aYesu van, aSimon Pita mai ahai susur siYesu sual am arohusur aYesu. Ahai susur togon elǝboi ab̃iltihai tutumav. Imaienan, eb̃is len naholǝvat todar vis naim seb̃iltihai tutumav mai aYesu.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiam Jesus. Esse discípulo era conhecido do sumo sacerdote e, por isso, conseguiu entrar no pátio da casa deste com Jesus.
16 Avil aPita eil vivile dan nabopita. Imaienan, togon ab̃iltihai tutumav tolǝboi, etǝlmam, isor mai natǝbarehreh tokǝtkǝta kǝkol hǝn nabopita, esǝhar aPita, arob̃isutur van.
16 Pedro, porém, ficou de fora, junto à porta. O outro discípulo, que era conhecido do sumo sacerdote, saiu, falou com a encarregada da porta e levou Pedro para dentro.
17 Natǝbarehreh tokǝtkǝta kǝkol hǝn nabopita eus aPita ke, “Be gaiug am gǝsavi ahai susur ideh sitenan a?” APita ike, “Ao, savi ginau.”
17 Então a empregada, encarregada da porta, perguntou a Pedro: — Você também não é um dos discípulos desse homem? Ele respondeu: — Não, não sou.
18 Naut esusus, ale naslev mai nǝvanuan nauman gail lopǝŋas naṽidurhab, lotitileh. APita eil mai galito, etitileh.
18 Os servos e os guardas estavam ali, tendo acendido uma fogueira por causa do frio, e se aqueciam. Pedro estava no meio deles, aquecendo-se também.
19 Len nalohoim enan, ab̃iltihai tutumav etub̃at us aYesu husur ahai susur san gail mai nap̃usanan san.
19 Então o sumo sacerdote interrogou Jesus a respeito dos seus discípulos e da sua doutrina.
20 AYesu isor vari ke, “Akis nusor len nǝhon nǝvanuan gail p̃isi; nop̃usan len naim nab̃onb̃onan gail mai naim siGot, naJu gail losuh b̃onb̃on len naut galenan akis. Nǝsakel susuan natideh.
20 Jesus lhe respondeu:
21 Gous ginau hǝn nausian galenan hǝn nǝsa? Us galit lotosǝsǝloŋ hǝn ginau. Lolǝboi nǝsa notokele.”
21 Por que o senhor está perguntando para mim? Pergunte aos que ouviram o que lhes falei. Eles sabem muito bem o que eu disse.
22 Nǝboŋ tokel natenan, avan sua tokǝtkǝta kǝkol hǝn naim siGot iṽos aYesu, isor lan, ike, “Imab gusor var ab̃iltihai tutumav maienan?”
22 Quando Jesus disse isto, um dos guardas que estavam ali deu-lhe uma bofetada, dizendo: — É assim que você fala com o sumo sacerdote?
23 AYesu isor vari ke, “Nǝb̃ikel natideh tosa, kel kot nǝsaan han. Be nǝb̃ikel nakitinan, guṽos ginau hǝn nǝsa?”
23 Jesus lhe respondeu:
24 Beti aAnnas ikel mai alat lotokǝtkǝta kǝkol ei ke, lesǝhar aYesu lotobaŋisi, van hǝn aKaiafas, ab̃iltihai tutumav hǝn b̃ikot hǝni.
24 Então Anás o enviou, amarrado, à presença de Caifás, o sumo sacerdote.
25 Len namityal enan aSimon Pita eil, etitileh. Lousi ke, “Be gaiug enan, gǝsavi ahai susur ideh san a?” Beti aPita ike, “Ao savi ginau.”
25 Simão Pedro estava em pé, aquecendo-se. Então lhe perguntaram: — Você também não é um dos discípulos dele? Ele negou e disse: — Não, não sou.
26 Ale naslev sua seb̃iltihai tutumav, amahean atenan aPita tota kotov nǝdariŋan ike, “Eniŋan, be noris gaiug maii len nǝhol naoliv.”
26 Um dos servos do sumo sacerdote, parente daquele a quem Pedro tinha decepado a orelha, perguntou: — Não é verdade que eu vi você no jardim com ele?
27 APita isor tǝtas ke sakitin. Vǝha-sua ŋai natoulum̃an ekǝkǝraiko.
27 De novo, Pedro negou. E no mesmo instante o galo cantou.
28 Nǝboŋ aKaiafas tokot hǝn aYesu tonoŋ dudulan som̃ilan, losǝhar aYesu van hǝn aPilate ta Rom tovi gavna len naprovens Jutea. Gai itoh len nab̃iltiim sisoltia gail. NaJu gail lǝsab̃is lohoim, hǝn asike lǝb̃eb̃iŋb̃iŋal len nabunusian husur nalo. Lǝb̃imagenan, asike lolǝboi lǝb̃ihan len nǝhanan hǝn nǝPasova.
28 Depois, levaram Jesus da casa de Caifás para o Pretório. Era cedo de manhã. Eles não entraram no Pretório para não se contaminar, pois somente assim poderiam comer a Páscoa.
29 Imaienan aPilate evivile van hǝn galito, ike, “Gamit mǝtuke ategai togol nǝsa tosa hǝn tob̃ur kotov nalo?”
29 Então Pilatos saiu para falar com eles e perguntou: — Que acusação vocês trazem contra este homem?
30 Lusor vari, luke, “Ategai asike tagol natit tosa, gunau ke namttasǝhari gǝmai a? Aoa!”
30 Eles responderam: — Se este não fosse malfeitor, não o teríamos entregue ao senhor.
31 APilate ike, “B̃imagenan, sǝhari van, kot hǝni, nǝnoṽ hǝni mai nalo samit ŋai!” Alat lotoil a m̃o hǝn naJu gail lusor vari ke, “Nalo samito sǝdam̃ hǝn namtb̃igol avan ideh b̃imat.”
31 Então Pilatos disse: — Levem-no daqui e julguem-no segundo a lei de vocês. Ao que os judeus responderam: — Não nos é lícito matar ninguém.
32 (Natenan igol natit aYesu tokele a m̃o husur naṽide hǝn nǝmatan san, isarpoh.)
32 Isso aconteceu para que se cumprisse a palavra de Jesus, significando com que tipo de morte estava para morrer.
33 Beti aPilate etǝlmam vi lohoim, ekis aYesu gǝmai, ale eusi ke, “Gaiug nakiŋ seJu gail a?”
33 Pilatos entrou novamente no Pretório, chamou Jesus e lhe perguntou: — Você é o rei dos judeus?
34 AYesu eusi ke, “Nasoruan sam̃, evi nǝnauan sam̃ sǝb̃om̃ o nǝvanuan tile am isor mai gaiug husur ginau?”
34 Jesus respondeu:
35 APilate isor vari ke, “Gunau ke notovi Ju sual a? Ao, nǝvanuan sam̃ gail mai ab̃iltihai tutumav gail losǝhar gaiug gǝm hǝn nakotan sagw. Imabe? Gugol nǝsa?”
35 Pilatos respondeu: — Por acaso sou judeu? A sua própria gente e os principais sacerdotes é que o entregaram a mim. Que foi que você fez?
36 AYesu ike, “Natohan pipihabǝlagw savi hǝn navile eg a pan. Tavi sinavile a pan, alat lotohusur ginau lǝtǝb̃al hǝn avan ideh asike tariŋ ginau len navǝlan alat lotoil a m̃o hǝn naJu gail. Be natohan pipihabǝlagw savi hǝn navile eg a pan.”
36 Jesus respondeu:
37 Ŋa aPilate eusi ke, “Beti gaiug govi nakiŋ m̃au a?” AYesu isor vari ke, “Gaiug gukele ke notovi akiŋ. Lupas ginau m̃osi. Ale nogǝm hǝn navile a pan m̃os nategai ke hǝn nǝb̃ikel kot nakitinan. Alat lotovi sinakitinan losǝsǝloŋ hǝn ginau.”
37 Pilatos perguntou: — Então você é rei? Jesus respondeu:
38 APilate eusi ke, “Nakitinan evi sa?”
38 Pilatos perguntou: — O que é a verdade? Depois de dizer isso, Pilatos voltou aos judeus e lhes disse: — Eu não acho nele crime algum.
39 Be ikad naṽide sua len nǝPasova p̃isi hǝn mǝttous nǝvanuan sua dan alat namttobaŋis galito, hǝn b̃evivile m̃os gamito. Mǝtolǝŋon ke nigol aKiŋ egai seJu gail tevivile van hǝn gamito a?”
39 Mas é costume entre vocês que eu solte alguém por ocasião da Páscoa. Vocês querem que eu lhes solte o rei dos judeus?
40 Be lukai vari ke, “Aoa! Savi atenan, namtolǝŋon aParappas.” (Be natsua: aParappas evi naulum̃an tob̃al mai alat a Rom, ale lubaŋisi sile.)
40 Então todos gritaram, novamente: — Não este, mas Barrabás! Ora, Barrabás era salteador.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.