João 18

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nǝboŋ aYesu tosor tuṽ tonoŋ, iyar van mai ahai susur san gail. Luyar kotov nab̃ur madiŋdiŋ Kitron ale lubar nǝhol naoliv ei. Ale gai mai ahai susur san gail lob̃is lan.
1 Tendo Jesus dito isto, saiu com seus discípulos para o outro lado do ribeiro de Cedrom, onde havia um jardim, e com eles ali entrou.
2 Be natsua. AJutas tolavlav aYesu vi lan navǝlan aenemi san gail, gai am elǝboi naut enan, husur aYesu ib̃onb̃on tabtab ei mai ahai susur san gail.
2 Ora, Judas, que o traía, também conhecia aquele lugar, porque muitas vezes Jesus se reunira ali com os discípulos.
3 Beti aJutas egǝmai. Ab̃iltihai tutumav mai naFarisi gail losǝvat naluṽoh hǝn nasoltia mai alat lotokǝtkǝta kǝkol hǝn naim siGot hǝn lǝb̃itah maii, ale aJutas esǝhar galito. Lupat nam̃ial mai nǝhai tuŋtuŋ mai natit hǝn nǝb̃alan gail, ale logǝmai.
3 Tendo, pois, Judas tomado a corte e uns guardas da parte dos principais sacerdotes e fariseus, chegou ali com lanternas archotes e armas.
4 Husur aYesu tolǝboi natit p̃isi b̃evisi hǝni, ivan hǝn galito, eus galit ke, “Mǝtudoŋ ase?”
4 Sabendo, pois, Jesus tudo o que lhe havia de suceder, adiantou-se e perguntou-lhes: A quem buscais?
5 Lusor vari ke, “AYesu ta Nasaret.” Ikel mai galit ke, “Ginau bogai.” (AJutas toriŋi len navǝlalito, eil mai galit).
5 Responderam-lhe: A Jesus, o nazareno. Disse-lhes Jesus: Sou eu. E Judas, que o traía, também estava com eles.
6 Nǝboŋ aYesu toke, “Ginau bogai,” lorus tǝlmam, luteh len tan.
6 Quando Jesus lhes disse: Sou eu, recuaram, e caíram por terra.
7 Imaienan, eus tas galit ke, “Mǝtudoŋ ase?” Luke, “AYesu ta Nasaret.”
7 Tornou-lhes então a perguntar: A quem buscais? e responderam: A Jesus, o nazareno.
8 AYesu isor var galit ke, “Nukel mai gamit tia, ginau bogai. Mǝtb̃idoŋ ginau, riŋ alateg livan.”
8 Replicou-lhes Jesus: Já vos disse que sou eu; se, pois, é a mim que buscais, deixai ir estes;
9 Ikel nasoruan enan, hǝn nasoruan san b̃isarpoh nǝboŋ tosor tuṽ ke, “Alat gotoviol hǝn galit mai ginau, nǝsatǝgau suluṽ ideh sǝmasig.”
9 para que se cumprisse a palavra que dissera: Dos que me tens dado, nenhum deles perdi.
10 Beti ASimon Pita tokad nab̃u nǝb̃alan, eliv kuvi, ale ita kotov nǝdariŋan nǝmatu sinaslev seb̃iltihai tutumav. (Nahǝsan naslev enan aMalhus.)
10 Então Simão Pedro, que tinha uma espada, desembainhou-a e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha direita. O nome do servo era Malco.
11 Avil aYesu isor len aPita, ike, “Geriŋ tǝlmam hǝn nab̃u len nǝpaus han. Gunau ke asike nomun len nab̃iliwai hǝn na-lǝŋon-isa-vǝsa-an aTata tolavi mai ginau a?”
11 Disse, pois, Jesus a Pedro: Mete a tua espada na bainha; não hei de beber o cálice que o Pai me deu?
12 Beti nasoltia gail mai nakomada salito mai alat lotokǝtkǝta kǝkol hǝn naim siGot, lutah gat aYesu, lubaŋisi.
12 Então a escolta, e o comandante, e os guardas dos judeus prenderam a Jesus, e o maniataram.
13 A m̃o losǝhari van hǝn aAnnas tovi avuŋon aKaiafas tovi ab̃iltihai tutumav len nasihau enan.
13 E conduziram-no primeiramente a Anás; pois era sogro de Caifás, sumo sacerdote naquele ano.
14 (Be natsua; evi aKaiafas tokele a m̃o tia mai alat lotoil a m̃o hǝn naJu gail ke, “Ivoi am ke naulum̃an sua b̃imat m̃os nǝvanuan gail.”)
14 Ora, Caifás era quem aconselhara aos judeus que convinha morrer um homem pelo povo.
15 Nǝboŋ lotosǝhar aYesu van, aSimon Pita mai ahai susur siYesu sual am arohusur aYesu. Ahai susur togon elǝboi ab̃iltihai tutumav. Imaienan, eb̃is len naholǝvat todar vis naim seb̃iltihai tutumav mai aYesu.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiam a Jesus. Este discípulo era conhecido do sumo sacerdote, e entrou com Jesus no pátio do sumo sacerdote,
16 Avil aPita eil vivile dan nabopita. Imaienan, togon ab̃iltihai tutumav tolǝboi, etǝlmam, isor mai natǝbarehreh tokǝtkǝta kǝkol hǝn nabopita, esǝhar aPita, arob̃isutur van.
16 enquanto Pedro ficava da parte de fora, à porta. Saiu, então, o outro discípulo que era conhecido do sumo sacerdote, falou à porteira, e levou Pedro para dentro.
17 Natǝbarehreh tokǝtkǝta kǝkol hǝn nabopita eus aPita ke, “Be gaiug am gǝsavi ahai susur ideh sitenan a?” APita ike, “Ao, savi ginau.”
17 Então a porteira perguntou a Pedro: Não és tu também um dos discípulos deste homem? Respondeu ele: Não sou.
18 Naut esusus, ale naslev mai nǝvanuan nauman gail lopǝŋas naṽidurhab, lotitileh. APita eil mai galito, etitileh.
18 Ora, estavam ali os servos e os guardas, que tinham acendido um braseiro e se aquentavam, porque fazia frio; e também Pedro estava ali em pé no meio deles, aquentando-se.
19 Len nalohoim enan, ab̃iltihai tutumav etub̃at us aYesu husur ahai susur san gail mai nap̃usanan san.
19 Então o sumo sacerdote interrogou Jesus acerca dos seus discípulos e da sua doutrina.
20 AYesu isor vari ke, “Akis nusor len nǝhon nǝvanuan gail p̃isi; nop̃usan len naim nab̃onb̃onan gail mai naim siGot, naJu gail losuh b̃onb̃on len naut galenan akis. Nǝsakel susuan natideh.
20 Respondeu-lhe Jesus: Eu tenho falado abertamente ao mundo; eu sempre ensinei nas sinagogas e no templo, onde todos os judeus se congregam, e nada falei em oculto.
21 Gous ginau hǝn nausian galenan hǝn nǝsa? Us galit lotosǝsǝloŋ hǝn ginau. Lolǝboi nǝsa notokele.”
21 Por que me perguntas a mim? pergunta aos que me ouviram o que é que lhes falei; eis que eles sabem o que eu disse.
22 Nǝboŋ tokel natenan, avan sua tokǝtkǝta kǝkol hǝn naim siGot iṽos aYesu, isor lan, ike, “Imab gusor var ab̃iltihai tutumav maienan?”
22 E, havendo ele dito isso, um dos guardas que ali estavam deu uma bofetada em Jesus, dizendo: É assim que respondes ao sumo sacerdote?
23 AYesu isor vari ke, “Nǝb̃ikel natideh tosa, kel kot nǝsaan han. Be nǝb̃ikel nakitinan, guṽos ginau hǝn nǝsa?”
23 Respondeu-lhe Jesus: Se falei mal, dá testemunho do mal; mas, se bem, por que me feres?
24 Beti aAnnas ikel mai alat lotokǝtkǝta kǝkol ei ke, lesǝhar aYesu lotobaŋisi, van hǝn aKaiafas, ab̃iltihai tutumav hǝn b̃ikot hǝni.
24 Então Anás o enviou, maniatado, a Caifás, o sumo sacerdote.
25 Len namityal enan aSimon Pita eil, etitileh. Lousi ke, “Be gaiug enan, gǝsavi ahai susur ideh san a?” Beti aPita ike, “Ao savi ginau.”
25 E Simão Pedro ainda estava ali, aquentando-se. Perguntaram-lhe, pois: Não és também tu um dos seus discípulos? Ele negou, e disse: Não sou.
26 Ale naslev sua seb̃iltihai tutumav, amahean atenan aPita tota kotov nǝdariŋan ike, “Eniŋan, be noris gaiug maii len nǝhol naoliv.”
26 Um dos servos do sumo sacerdote, parente daquele a quem Pedro cortara a orelha, disse: Não te vi eu no jardim com ele?
27 APita isor tǝtas ke sakitin. Vǝha-sua ŋai natoulum̃an ekǝkǝraiko.
27 Pedro negou outra vez, e imediatamente o galo cantou.
28 Nǝboŋ aKaiafas tokot hǝn aYesu tonoŋ dudulan som̃ilan, losǝhar aYesu van hǝn aPilate ta Rom tovi gavna len naprovens Jutea. Gai itoh len nab̃iltiim sisoltia gail. NaJu gail lǝsab̃is lohoim, hǝn asike lǝb̃eb̃iŋb̃iŋal len nabunusian husur nalo. Lǝb̃imagenan, asike lolǝboi lǝb̃ihan len nǝhanan hǝn nǝPasova.
28 Depois conduziram Jesus da presença de Caifás para o pretório; era de manhã cedo; e eles não entraram no pretório, para não se contaminarem, mas poderem comer a páscoa.
29 Imaienan aPilate evivile van hǝn galito, ike, “Gamit mǝtuke ategai togol nǝsa tosa hǝn tob̃ur kotov nalo?”
29 Então Pilatos saiu a ter com eles, e perguntou: Que acusação trazeis contra este homem?
30 Lusor vari, luke, “Ategai asike tagol natit tosa, gunau ke namttasǝhari gǝmai a? Aoa!”
30 Responderam-lhe: Se ele não fosse malfeitor, não to entregaríamos.
31 APilate ike, “B̃imagenan, sǝhari van, kot hǝni, nǝnoṽ hǝni mai nalo samit ŋai!” Alat lotoil a m̃o hǝn naJu gail lusor vari ke, “Nalo samito sǝdam̃ hǝn namtb̃igol avan ideh b̃imat.”
31 Disse-lhes, então, Pilatos: Tomai-o vós, e julgai-o segundo a vossa lei. Disseram-lhe os judeus: A nós não nos é lícito tirar a vida a ninguém.
32 (Natenan igol natit aYesu tokele a m̃o husur naṽide hǝn nǝmatan san, isarpoh.)
32 Isso foi para que se cumprisse a palavra que dissera Jesus, significando de que morte havia de morrer.
33 Beti aPilate etǝlmam vi lohoim, ekis aYesu gǝmai, ale eusi ke, “Gaiug nakiŋ seJu gail a?”
33 Pilatos, pois, tornou a entrar no pretório, chamou a Jesus e perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus?
34 AYesu eusi ke, “Nasoruan sam̃, evi nǝnauan sam̃ sǝb̃om̃ o nǝvanuan tile am isor mai gaiug husur ginau?”
34 Respondeu Jesus: Dizes isso de ti mesmo, ou foram outros que to disseram de mim?
35 APilate isor vari ke, “Gunau ke notovi Ju sual a? Ao, nǝvanuan sam̃ gail mai ab̃iltihai tutumav gail losǝhar gaiug gǝm hǝn nakotan sagw. Imabe? Gugol nǝsa?”
35 Replicou Pilatos: Porventura sou eu judeu? O teu povo e os principais sacerdotes entregaram-te a mim; que fizeste?
36 AYesu ike, “Natohan pipihabǝlagw savi hǝn navile eg a pan. Tavi sinavile a pan, alat lotohusur ginau lǝtǝb̃al hǝn avan ideh asike tariŋ ginau len navǝlan alat lotoil a m̃o hǝn naJu gail. Be natohan pipihabǝlagw savi hǝn navile eg a pan.”
36 Respondeu Jesus: O meu reino não é deste mundo; se o meu reino fosse deste mundo, pelejariam os meus servos, para que eu não fosse entregue aos judeus; entretanto o meu reino não é daqui.
37 Ŋa aPilate eusi ke, “Beti gaiug govi nakiŋ m̃au a?” AYesu isor vari ke, “Gaiug gukele ke notovi akiŋ. Lupas ginau m̃osi. Ale nogǝm hǝn navile a pan m̃os nategai ke hǝn nǝb̃ikel kot nakitinan. Alat lotovi sinakitinan losǝsǝloŋ hǝn ginau.”
37 Perguntou-lhe, pois, Pilatos: Logo tu és rei? Respondeu Jesus: Tu dizes que eu sou rei. Eu para isso nasci, e para isso vim ao mundo, a fim de dar testemunho da verdade. Todo aquele que é da verdade ouve a minha voz.
38 APilate eusi ke, “Nakitinan evi sa?”
38 Perguntou-lhe Pilatos: Que é a verdade? E dito isto, de novo saiu a ter com os judeus, e disse-lhes: Não acho nele crime algum.
39 Be ikad naṽide sua len nǝPasova p̃isi hǝn mǝttous nǝvanuan sua dan alat namttobaŋis galito, hǝn b̃evivile m̃os gamito. Mǝtolǝŋon ke nigol aKiŋ egai seJu gail tevivile van hǝn gamito a?”
39 Tendes, porém, por costume que eu vos solte alguém por ocasião da páscoa; quereis, pois, que vos solte o rei dos judeus?
40 Be lukai vari ke, “Aoa! Savi atenan, namtolǝŋon aParappas.” (Be natsua: aParappas evi naulum̃an tob̃al mai alat a Rom, ale lubaŋisi sile.)
40 Então todos tornaram a clamar dizendo: Este não, mas Barrabás. Ora, Barrabás era salteador.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.