João 13

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 NǝPasova tipat pelan, ale aYesu elǝboii ke namityal togǝm hǝn b̃eriŋ navile a pan, hǝn b̃ivan hǝn aTata. Elǝmas bun alat lotohusuri len navile a pan, ale gagai eṽusan p̃arp̃ar hǝn na-lǝmas-buni-an san kavkav tǝban galito.
1 Antes da festa da Páscoa, Jesus sabia que havia chegado sua hora de deixar este mundo e voltar para o Pai. Ele tinha amado seus discípulos durante seu ministério na terra, e os amou até o fim.
2 Nǝboŋ lotohanhan ut mǝdau, natǝmat esǝhar aJutas anatun aSimon Iskariot tia, hǝn aJutas b̃eriŋ aYesu len navǝlan aenemi san gail.
2 Estava na hora do jantar, e o diabo já havia instigado Judas, filho de Simão Iscariotes, a trair Jesus.
3 AYesu elǝboii ke aTata toriŋ natit p̃isi len navǝlan, ale elǝboii am ke togǝm len aGot, mai dereh tetǝlmam van hǝni.
3 Jesus sabia que o Pai lhe dera autoridade sobre todas as coisas e que viera de Deus e voltaria para Deus.
4 Ŋa ile mǝhat dan nǝhanan, ikol nahurabat san dani, ale ilav nǝtaol, epitavisi.
4 Assim, levantou-se da mesa, tirou a capa e enrolou uma toalha na cintura.
5 Beti eb̃ir nǝwai len nabesin, etub̃at kǝkas narien ahai susur gail, ale igar gail hǝn nǝtaol topitavisi.
5 Depois, derramou água numa bacia e começou a lavar os pés de seus discípulos, enxugando-os com a toalha que estava em sua cintura.
6 Nǝboŋ tobar aSimon Pita, aPita ike, “Nasub̃, gekǝkas nariegw a? Imabe?”
6 Quando Jesus chegou a Simão Pedro, este lhe disse: “O Senhor vai lavar os meus pés?”.
7 AYesu isor vari ke, “Gagai gǝsalǝboi sǝhot nǝsa notogole, be boŋ ideh dereh gelǝboii.”
7 Jesus respondeu: “Você não entende agora o que estou fazendo, mas algum dia entenderá”.
8 APita ikel maii ke, “Asike gokǝkas nariegw boŋ ideh.” AYesu isor vari ke, “Asike nǝb̃ekǝkas nariem̃, darepǝpehw. Gǝsavi ahai susur sagw am.”
8 “Lavar os meus pés? De jeito nenhum!”, protestou Pedro. Jesus respondeu: “Se eu não os lavar, você não terá comunhão comigo”.
9 ASimon Pita isor tǝvah ke, “B̃imaienan, Nasub̃, sagekǝkas nariegw ŋai be gekǝkas navǝlagw mai nǝkadugw am.”
9 Simão Pedro exclamou: “Senhor, então lave também minhas mãos e minha cabeça, e não somente os pés!”.
10 AYesu ikel maii ke, “Avan tolilos tia iveveu, inor hǝn b̃ekǝkas narien ŋai hǝn b̃iveveu kavkav. Gamit mǝtuveveu, avil savi gamit p̃isi.”
10 Jesus respondeu: “A pessoa que tomou banho completo só precisa lavar os pés para ficar totalmente limpa. E vocês estão limpos, mas nem todos”.
11 AYesu ekǝmaienan husur elǝboi ase b̃eriŋi len navǝlan aenemi san gail. Husur enan ike, “Savi gamit p̃isi mǝttoveveu.”
11 Pois Jesus sabia quem o trairia. Foi a isso que se referiu quando disse: “Nem todos vocês estão limpos”.
12 Nǝboŋ tokǝkas narielit tonoŋ, esun tǝlmam hǝn nahurabat san, ale ipat tarhǝgarin tǝtas. Ikel mai galit ke, “Mǝtolǝboi nǝsa notomadhagole m̃os gamito?
12 Depois de lavar os pés deles, Jesus vestiu a capa novamente, retornou a seu lugar e perguntou: “Vocês entendem o que fiz?
13 Mǝtokis ginau hǝn ‘Hai p̃usan’ mai ‘Nasub̃’ ale inor hǝn mǝtb̃igole husur ginau boh numaienan.
13 Vocês me chamam ‘Mestre’ e ‘Senhor’, e têm razão, porque eu sou.
14 Imagenan, ginau notovi ahai p̃usan mai Nasub̃ notoil a m̃o hǝn gamito, bathut notokǝkas nariemito sum̃an naslev, gamit gabag mitimassum̃an naslev hǝn mǝtb̃evi tarhǝt samito, kǝkas nariemito.
14 E uma vez que eu, seu Senhor e Mestre, lavei seus pés, vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Ginau noṽusan naṽide tonor hǝn mǝtb̃igol tǝtoṽ hǝni. Natgalen notogole hǝn gamito, mitimasgol husuri.
15 Eu lhes dei um exemplo a ser seguido. Façam como eu fiz a vocês.
16 Kitin nokitin mai gamit ke, naslev satibau sǝhor amasta san, mai ahai pispisul satibau sǝhor gai tosǝvati.
16 Eu lhes digo a verdade: o escravo não é maior que o seu senhor, nem o mensageiro é mais importante que aquele que o envia.
17 Mǝtolǝboi natgalen tia, ale mitigole! Mǝtb̃igol natgalenan, aGot tivoi hǝn gamito.
17 Agora que vocês sabem estas coisas, serão felizes se as praticarem.”
18 “Nǝsasor husur gamit p̃isi. Nolǝboi bun gamit ṽisusua notolekis hǝn gamito. Avil natosian siGot timassarpoh. Ike, ‘Nǝvanuan namrtohan katǝp̃ol hǝn nabǝta, ipair dan ginau, evi enemi sagw.’
18 “Não digo estas coisas a todos vocês; conheço os que escolhi. Mas isto cumpre as Escrituras que dizem: ‘Aquele que come do meu alimento voltou-se contra mim’.
19 Gagai nukel nategai mai gamit hǝn ke nǝboŋ b̃evisi, dereh mǝtedǝlomi ke ginau bogai notovi ginau hum notokele tia.
19 Eu lhes digo isso de antemão, para que, quando acontecer, vocês creiam que eu sou aquele de quem falam as Escrituras.
20 Kitin notokitin mai gamit ke, avan ideh tohǝhaṽur hǝn nǝvanuan notosǝvati, ehǝhaṽur hǝn ginau, ale avan ideh tohǝhaṽur hǝn ginau ehǝhaṽur hǝn gai tosǝvat ginau.”
20 Eu lhes digo a verdade: quem recebe aquele que envio recebe a mim, e quem recebe a mim recebe o Pai, que me enviou”.
21 Nǝboŋ aYesu tokǝmaienan tonoŋ, elǝŋon isa vǝsa hǝni, nǝlon etuhatuh masuṽ ale isor tǝvah, ike, “Kitin, notokitin mai gamit ke gamit sua dereh teriŋ ginau len navǝlan aenemi sagw gail.”
21 Então Jesus sentiu profunda angústia e exclamou: “Eu lhes digo a verdade: um de vocês vai me trair!”.
22 Ahai susur gail lǝsǝnau lǝboi ase tosor husuri, gol ke lobunbunus galit gabag ŋai.
22 Os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Galit sua, aYesu tolǝmas buni, ipat tarhǝgarin tǝban aYesu.
23 O discípulo a quem Jesus amava ocupava o lugar ao lado dele à mesa.
24 Imaienan, aSimon Pita eŋit nǝhon van hǝn aten topat tǝban aYesu hǝn b̃eus aYesu ke, tosor husur ase.
24 Simão Pedro lhe fez um sinal para que perguntasse a quem Jesus se referia.
25 Beti atenan esiŋasiŋ len nǝmabun aYesu, eusi ke, “Nasub̃, ase ganan?”
25 Então o discípulo se inclinou para Jesus e perguntou: “Senhor, quem é?”.
26 AYesu isor vari ke, “Ateg boh nǝb̃etutur hǝn natuhbǝta len nasiloh hǝn nasup̃ hǝn nǝb̃ilavi maii, gai bogai.” Ale nǝboŋ aYesu totutur hǝn nabǝta, ilavi mai aJutas anatun aSimon Iskariot.
26 Jesus respondeu: “É aquele a quem eu der o pedaço de pão que molhei na tigela”. E, depois de molhar o pedaço de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Nǝboŋ aJutas tolav natuhbǝta enan tonoŋ, vǝha-sua ŋai aSetan eb̃is lan. Imaienan aYesu ikel maii ke, “Saṽsaṽut hǝn gǝb̃igol nǝsa gǝb̃igole.”
27 Quando Judas comeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus lhe disse: “O que você vai fazer, faça logo”.
28 Galit lotopat hǝn nǝtarhǝgarilito tǝban natev lǝsalǝboi nǝsa aYesu tosor maii aJutas m̃osi.
28 Nenhum dos outros à mesa entendeu o que Jesus quis dizer.
29 Bathut aJutas tokǝtkǝta tǝban nǝvat salito, galit galevis lunau ke aYesu tokel maii ke teṽur natit gail m̃os nǝPasova pelan o tilav natideh mai namǝsal gail.
29 Como Judas era o tesoureiro, alguns imaginaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse o necessário para a festa ou desse algum dinheiro aos pobres.
30 Ale nǝboŋ aJutas tohan natuhbǝta tonoŋ, vǝha-sua ŋai ivan. Evi nalenmariug.
30 Judas saiu depressa, e era noite.
31 Nǝboŋ aJutas tovan, aYesu ike, “Gagai aNatun Nǝvanuan etub̃at b̃is len nǝyalyalan san, ale dereh aGot tikad nǝyalyalan len nǝsa b̃evisi hǝn ginau, aNatun Nǝvanuan.
31 Assim que Judas saiu, Jesus disse: “Chegou a hora de o Filho do Homem ser glorificado e, por causa dele, Deus será glorificado.
32 AGot b̃ikad nǝyalyalan len aNatun Nǝvanuan, dereh len gai gabag, aGot tilav nǝyalyalan mai aNatun Nǝvanuan, ale tilav tutut hǝni maii.
32 Uma vez que Deus recebe glória por causa do Filho, ele dará ao Filho sua glória, de uma vez por todas.
33 Anatugw gail, dereh nitoh kǝkereh mai gamit sal a tahw hǝn nǝb̃ivan. Beti, naut kǝmas mǝtb̃idoŋ ginau, be len naut nǝb̃evi lan, asike gogǝmai, hum notokele tia mai alat lotoil a m̃o hǝn naJu gail.
33 Meus filhos, estarei com vocês apenas mais um pouco. E, como eu disse aos líderes judeus, vocês me procurarão, mas não poderão ir para onde eu vou.
34 Nuke nikel nakelean veveu todaŋ mai gamit ke: Mǝtelǝmlǝmas bun gamit gabag! Sum̃an ŋai notolǝmas bun gamito, mǝtelǝmlǝmas bun gamit gabag.
34 Por isso, agora eu lhes dou um novo mandamento: Amem uns aos outros. Assim como eu os amei, vocês devem amar uns aos outros.
35 Mǝtb̃elǝmlǝmas bun gamit gabag, len naṽide tomaienan, nǝvanuan p̃isi dereh lelǝboi sǝhoti ke, mǝttovi ahai susur sagw gail.”
35 Seu amor uns pelos outros provará ao mundo que são meus discípulos”.
36 ASimon Pita eusi ke, “Nasub̃, gevi be?” Ale aYesu isor vari ke, “Naut nǝb̃evi lan, gaiug godǝdas gǝb̃ehusur ginau vi lan. Be dereh gehusur ginau balai.”
36 Simão Pedro perguntou: “Para onde o Senhor vai?”. Jesus respondeu: “Para onde vou vocês não podem ir agora, mas me seguirão mais tarde”.
37 Beti aPita eusi ke, “Nasub̃, husur nǝsa nǝsalǝboi nǝb̃ehusur gaiug gagai ŋai? Noutaut hǝn nǝb̃imat m̃os gaiug.”
37 “Senhor, por que não posso ir agora?”, perguntou ele. “Estou disposto a morrer pelo senhor.”
38 AYesu isor vari ke, “Goutaut hǝn gǝb̃imat m̃os ginau a? Ao! Kitin, nokitin mai gaiug, pelan dudulan dereh gikel vǝha-tor hǝni ke gǝsalǝboi ginau, beti natoulum̃an tekǝkǝraiko.”
38 “Morrer por mim?”, disse Jesus. “Eu lhe digo a verdade, Pedro: antes que o galo cante, você me negará três vezes.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.