João 13

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 NǝPasova tipat pelan, ale aYesu elǝboii ke namityal togǝm hǝn b̃eriŋ navile a pan, hǝn b̃ivan hǝn aTata. Elǝmas bun alat lotohusuri len navile a pan, ale gagai eṽusan p̃arp̃ar hǝn na-lǝmas-buni-an san kavkav tǝban galito.
1 Ora, antes da Festa da Páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, tendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até ao fim.
2 Nǝboŋ lotohanhan ut mǝdau, natǝmat esǝhar aJutas anatun aSimon Iskariot tia, hǝn aJutas b̃eriŋ aYesu len navǝlan aenemi san gail.
2 Durante a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas Iscariotes, filho de Simão, que traísse a Jesus,
3 AYesu elǝboii ke aTata toriŋ natit p̃isi len navǝlan, ale elǝboii am ke togǝm len aGot, mai dereh tetǝlmam van hǝni.
3 sabendo este que o Pai tudo confiara às suas mãos, e que ele viera de Deus, e voltava para Deus,
4 Ŋa ile mǝhat dan nǝhanan, ikol nahurabat san dani, ale ilav nǝtaol, epitavisi.
4 levantou-se da ceia, tirou a vestimenta de cima e, tomando uma toalha, cingiu-se com ela.
5 Beti eb̃ir nǝwai len nabesin, etub̃at kǝkas narien ahai susur gail, ale igar gail hǝn nǝtaol topitavisi.
5 Depois, deitou água na bacia e passou a lavar os pés aos discípulos e a enxugar-lhos com a toalha com que estava cingido.
6 Nǝboŋ tobar aSimon Pita, aPita ike, “Nasub̃, gekǝkas nariegw a? Imabe?”
6 Aproximou-se, pois, de Simão Pedro, e este lhe disse: Senhor, tu me lavas os pés a mim?
7 AYesu isor vari ke, “Gagai gǝsalǝboi sǝhot nǝsa notogole, be boŋ ideh dereh gelǝboii.”
7 Respondeu-lhe Jesus: O que eu faço não o sabes agora; compreendê-lo-ás depois.
8 APita ikel maii ke, “Asike gokǝkas nariegw boŋ ideh.” AYesu isor vari ke, “Asike nǝb̃ekǝkas nariem̃, darepǝpehw. Gǝsavi ahai susur sagw am.”
8 Disse-lhe Pedro: Nunca me lavarás os pés. Respondeu-lhe Jesus: Se eu não te lavar, não tens parte comigo.
9 ASimon Pita isor tǝvah ke, “B̃imaienan, Nasub̃, sagekǝkas nariegw ŋai be gekǝkas navǝlagw mai nǝkadugw am.”
9 Então, Pedro lhe pediu: Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 AYesu ikel maii ke, “Avan tolilos tia iveveu, inor hǝn b̃ekǝkas narien ŋai hǝn b̃iveveu kavkav. Gamit mǝtuveveu, avil savi gamit p̃isi.”
10 Declarou-lhe Jesus: Quem já se banhou não necessita de lavar senão os pés; quanto ao mais, está todo limpo. Ora, vós estais limpos, mas não todos.
11 AYesu ekǝmaienan husur elǝboi ase b̃eriŋi len navǝlan aenemi san gail. Husur enan ike, “Savi gamit p̃isi mǝttoveveu.”
11 Pois ele sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: Nem todos estais limpos.
12 Nǝboŋ tokǝkas narielit tonoŋ, esun tǝlmam hǝn nahurabat san, ale ipat tarhǝgarin tǝtas. Ikel mai galit ke, “Mǝtolǝboi nǝsa notomadhagole m̃os gamito?
12 Depois de lhes ter lavado os pés, tomou as vestes e, voltando à mesa, perguntou-lhes: Compreendeis o que vos fiz?
13 Mǝtokis ginau hǝn ‘Hai p̃usan’ mai ‘Nasub̃’ ale inor hǝn mǝtb̃igole husur ginau boh numaienan.
13 Vós me chamais o Mestre e o Senhor e dizeis bem; porque eu o sou.
14 Imagenan, ginau notovi ahai p̃usan mai Nasub̃ notoil a m̃o hǝn gamito, bathut notokǝkas nariemito sum̃an naslev, gamit gabag mitimassum̃an naslev hǝn mǝtb̃evi tarhǝt samito, kǝkas nariemito.
14 Ora, se eu, sendo o Senhor e o Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar os pés uns dos outros.
15 Ginau noṽusan naṽide tonor hǝn mǝtb̃igol tǝtoṽ hǝni. Natgalen notogole hǝn gamito, mitimasgol husuri.
15 Porque eu vos dei o exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Kitin nokitin mai gamit ke, naslev satibau sǝhor amasta san, mai ahai pispisul satibau sǝhor gai tosǝvati.
16 Em verdade, em verdade vos digo que o servo não é maior do que seu senhor, nem o enviado, maior do que aquele que o enviou.
17 Mǝtolǝboi natgalen tia, ale mitigole! Mǝtb̃igol natgalenan, aGot tivoi hǝn gamito.
17 Ora, se sabeis estas coisas, bem-aventurados sois se as praticardes.
18 “Nǝsasor husur gamit p̃isi. Nolǝboi bun gamit ṽisusua notolekis hǝn gamito. Avil natosian siGot timassarpoh. Ike, ‘Nǝvanuan namrtohan katǝp̃ol hǝn nabǝta, ipair dan ginau, evi enemi sagw.’
18 Não falo a respeito de todos vós, pois eu conheço aqueles que escolhi; é, antes, para que se cumpra a Escritura:
19 Gagai nukel nategai mai gamit hǝn ke nǝboŋ b̃evisi, dereh mǝtedǝlomi ke ginau bogai notovi ginau hum notokele tia.
19 Desde já vos digo, antes que aconteça, para que, quando acontecer, creiais que
20 Kitin notokitin mai gamit ke, avan ideh tohǝhaṽur hǝn nǝvanuan notosǝvati, ehǝhaṽur hǝn ginau, ale avan ideh tohǝhaṽur hǝn ginau ehǝhaṽur hǝn gai tosǝvat ginau.”
20 Em verdade, em verdade vos digo: quem recebe aquele que eu enviar, a mim me recebe; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Nǝboŋ aYesu tokǝmaienan tonoŋ, elǝŋon isa vǝsa hǝni, nǝlon etuhatuh masuṽ ale isor tǝvah, ike, “Kitin, notokitin mai gamit ke gamit sua dereh teriŋ ginau len navǝlan aenemi sagw gail.”
21 Ditas estas coisas, angustiou-se Jesus em espírito e afirmou: Em verdade, em verdade vos digo que um dentre vós me trairá.
22 Ahai susur gail lǝsǝnau lǝboi ase tosor husuri, gol ke lobunbunus galit gabag ŋai.
22 Então, os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Galit sua, aYesu tolǝmas buni, ipat tarhǝgarin tǝban aYesu.
23 Ora, ali estava conchegado a Jesus um dos seus discípulos, aquele a quem ele amava;
24 Imaienan, aSimon Pita eŋit nǝhon van hǝn aten topat tǝban aYesu hǝn b̃eus aYesu ke, tosor husur ase.
24 a esse fez Simão Pedro sinal, dizendo-lhe: Pergunta a quem ele se refere.
25 Beti atenan esiŋasiŋ len nǝmabun aYesu, eusi ke, “Nasub̃, ase ganan?”
25 Então, aquele discípulo, reclinando-se sobre o peito de Jesus, perguntou-lhe: Senhor, quem é?
26 AYesu isor vari ke, “Ateg boh nǝb̃etutur hǝn natuhbǝta len nasiloh hǝn nasup̃ hǝn nǝb̃ilavi maii, gai bogai.” Ale nǝboŋ aYesu totutur hǝn nabǝta, ilavi mai aJutas anatun aSimon Iskariot.
26 Respondeu Jesus: É aquele a quem eu der o pedaço de pão molhado. Tomou, pois, um pedaço de pão e, tendo-o molhado, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Nǝboŋ aJutas tolav natuhbǝta enan tonoŋ, vǝha-sua ŋai aSetan eb̃is lan. Imaienan aYesu ikel maii ke, “Saṽsaṽut hǝn gǝb̃igol nǝsa gǝb̃igole.”
27 E, após o bocado, imediatamente, entrou nele Satanás. Então, disse Jesus: O que pretendes fazer, faze-o depressa.
28 Galit lotopat hǝn nǝtarhǝgarilito tǝban natev lǝsalǝboi nǝsa aYesu tosor maii aJutas m̃osi.
28 Nenhum, porém, dos que estavam à mesa percebeu a que fim lhe dissera isto.
29 Bathut aJutas tokǝtkǝta tǝban nǝvat salito, galit galevis lunau ke aYesu tokel maii ke teṽur natit gail m̃os nǝPasova pelan o tilav natideh mai namǝsal gail.
29 Pois, como Judas era quem trazia a bolsa, pensaram alguns que Jesus lhe dissera: Compra o que precisamos para a festa ou lhe ordenara que desse alguma coisa aos pobres.
30 Ale nǝboŋ aJutas tohan natuhbǝta tonoŋ, vǝha-sua ŋai ivan. Evi nalenmariug.
30 Ele, tendo recebido o bocado, saiu logo. E era noite.
31 Nǝboŋ aJutas tovan, aYesu ike, “Gagai aNatun Nǝvanuan etub̃at b̃is len nǝyalyalan san, ale dereh aGot tikad nǝyalyalan len nǝsa b̃evisi hǝn ginau, aNatun Nǝvanuan.
31 Quando ele saiu, disse Jesus: Agora, foi glorificado o Filho do Homem, e Deus foi glorificado nele;
32 AGot b̃ikad nǝyalyalan len aNatun Nǝvanuan, dereh len gai gabag, aGot tilav nǝyalyalan mai aNatun Nǝvanuan, ale tilav tutut hǝni maii.
32 se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará nele mesmo; e glorificá-lo-á imediatamente.
33 Anatugw gail, dereh nitoh kǝkereh mai gamit sal a tahw hǝn nǝb̃ivan. Beti, naut kǝmas mǝtb̃idoŋ ginau, be len naut nǝb̃evi lan, asike gogǝmai, hum notokele tia mai alat lotoil a m̃o hǝn naJu gail.
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou convosco; buscar-me-eis, e o que eu disse aos judeus também agora vos digo a vós outros: para onde eu vou, vós não podeis ir.
34 Nuke nikel nakelean veveu todaŋ mai gamit ke: Mǝtelǝmlǝmas bun gamit gabag! Sum̃an ŋai notolǝmas bun gamito, mǝtelǝmlǝmas bun gamit gabag.
34 Novo mandamento vos dou: que vos ameis uns aos outros; assim como eu vos amei, que também vos ameis uns aos outros.
35 Mǝtb̃elǝmlǝmas bun gamit gabag, len naṽide tomaienan, nǝvanuan p̃isi dereh lelǝboi sǝhoti ke, mǝttovi ahai susur sagw gail.”
35 Nisto conhecerão todos que sois meus discípulos: se tiverdes amor uns aos outros.
36 ASimon Pita eusi ke, “Nasub̃, gevi be?” Ale aYesu isor vari ke, “Naut nǝb̃evi lan, gaiug godǝdas gǝb̃ehusur ginau vi lan. Be dereh gehusur ginau balai.”
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Respondeu Jesus: Para onde vou, não me podes seguir agora; mais tarde, porém, me seguirás.
37 Beti aPita eusi ke, “Nasub̃, husur nǝsa nǝsalǝboi nǝb̃ehusur gaiug gagai ŋai? Noutaut hǝn nǝb̃imat m̃os gaiug.”
37 Replicou Pedro: Senhor, por que não posso seguir-te agora? Por ti darei a própria vida.
38 AYesu isor vari ke, “Goutaut hǝn gǝb̃imat m̃os ginau a? Ao! Kitin, nokitin mai gaiug, pelan dudulan dereh gikel vǝha-tor hǝni ke gǝsalǝboi ginau, beti natoulum̃an tekǝkǝraiko.”
38 Respondeu Jesus: Darás a vida por mim? Em verdade, em verdade te digo que jamais cantará o galo antes que me negues três vezes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.