João 13
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs BKJ
1 NǝPasova tipat pelan, ale aYesu elǝboii ke namityal togǝm hǝn b̃eriŋ navile a pan, hǝn b̃ivan hǝn aTata. Elǝmas bun alat lotohusuri len navile a pan, ale gagai eṽusan p̃arp̃ar hǝn na-lǝmas-buni-an san kavkav tǝban galito.
1 Ora, antes da festa da páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de partir deste mundo para o Pai, e havendo amado os seus próprios que estavam no mundo, ele amou-os até o fim.
2 Nǝboŋ lotohanhan ut mǝdau, natǝmat esǝhar aJutas anatun aSimon Iskariot tia, hǝn aJutas b̃eriŋ aYesu len navǝlan aenemi san gail.
2 E, terminada a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas Iscariotes, filho de Simão, que o traísse,
3 AYesu elǝboii ke aTata toriŋ natit p̃isi len navǝlan, ale elǝboii am ke togǝm len aGot, mai dereh tetǝlmam van hǝni.
3 Jesus, sabendo que o Pai lhe entregara todas as coisas em suas mãos, e que havia saído de Deus, e que ia para Deus,
4 Ŋa ile mǝhat dan nǝhanan, ikol nahurabat san dani, ale ilav nǝtaol, epitavisi.
4 levantou-se da ceia, colocou de lado as suas vestes e, tomando uma toalha, cingiu-se.
5 Beti eb̃ir nǝwai len nabesin, etub̃at kǝkas narien ahai susur gail, ale igar gail hǝn nǝtaol topitavisi.
5 Depois, ele pôs água em uma bacia, e começou a lavar os pés dos discípulos, e a limpá-los com a toalha com a qual se cingia.
6 Nǝboŋ tobar aSimon Pita, aPita ike, “Nasub̃, gekǝkas nariegw a? Imabe?”
6 Aproximou-se, então, de Simão Pedro; e Pedro lhe disse: Senhor, tu lavarás os meus pés?
7 AYesu isor vari ke, “Gagai gǝsalǝboi sǝhot nǝsa notogole, be boŋ ideh dereh gelǝboii.”
7 Respondeu Jesus e disse-lhe: O que eu faço, tu não o sabes agora, mas depois tu saberás.
8 APita ikel maii ke, “Asike gokǝkas nariegw boŋ ideh.” AYesu isor vari ke, “Asike nǝb̃ekǝkas nariem̃, darepǝpehw. Gǝsavi ahai susur sagw am.”
8 Disse-lhe Pedro: Tu nunca lavarás os meus pés. Respondeu-lhe Jesus: Se eu não lavá-los, tu não tens parte comigo.
9 ASimon Pita isor tǝvah ke, “B̃imaienan, Nasub̃, sagekǝkas nariegw ŋai be gekǝkas navǝlagw mai nǝkadugw am.”
9 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, não só os meus pés, mas também minhas mãos e a minha cabeça.
10 AYesu ikel maii ke, “Avan tolilos tia iveveu, inor hǝn b̃ekǝkas narien ŋai hǝn b̃iveveu kavkav. Gamit mǝtuveveu, avil savi gamit p̃isi.”
10 Disse-lhe Jesus: Aquele que se lavou não necessita de lavar senão seus pés, porque no mais está todo limpo; e vós estais limpos, mas não todos.
11 AYesu ekǝmaienan husur elǝboi ase b̃eriŋi len navǝlan aenemi san gail. Husur enan ike, “Savi gamit p̃isi mǝttoveveu.”
11 Porque ele sabia quem o havia de trair; por isso, disse: Nem todos estais limpos.
12 Nǝboŋ tokǝkas narielit tonoŋ, esun tǝlmam hǝn nahurabat san, ale ipat tarhǝgarin tǝtas. Ikel mai galit ke, “Mǝtolǝboi nǝsa notomadhagole m̃os gamito?
12 Assim, após ter lavado os seus pés, tomou as suas vestes, e se assentando outra vez, ele disse-lhes: Entendeis o que eu vos tenho feito?
13 Mǝtokis ginau hǝn ‘Hai p̃usan’ mai ‘Nasub̃’ ale inor hǝn mǝtb̃igole husur ginau boh numaienan.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor; e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Imagenan, ginau notovi ahai p̃usan mai Nasub̃ notoil a m̃o hǝn gamito, bathut notokǝkas nariemito sum̃an naslev, gamit gabag mitimassum̃an naslev hǝn mǝtb̃evi tarhǝt samito, kǝkas nariemito.
14 Se, então, seu Senhor e Mestre vos lavou os pés, vós deveis também lavar os pés uns dos outros.
15 Ginau noṽusan naṽide tonor hǝn mǝtb̃igol tǝtoṽ hǝni. Natgalen notogole hǝn gamito, mitimasgol husuri.
15 Porque eu vos dei um exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Kitin nokitin mai gamit ke, naslev satibau sǝhor amasta san, mai ahai pispisul satibau sǝhor gai tosǝvati.
16 Na verdade, na verdade eu vos digo: O servo não é maior do que o seu senhor, nem o enviado maior do que aquele que o enviou.
17 Mǝtolǝboi natgalen tia, ale mitigole! Mǝtb̃igol natgalenan, aGot tivoi hǝn gamito.
17 Se sabeis essas coisas, felizes são os que as praticam.
18 “Nǝsasor husur gamit p̃isi. Nolǝboi bun gamit ṽisusua notolekis hǝn gamito. Avil natosian siGot timassarpoh. Ike, ‘Nǝvanuan namrtohan katǝp̃ol hǝn nabǝta, ipair dan ginau, evi enemi sagw.’
18 Eu não falo de todos vós, eu conheço aqueles que escolhi; mas para que possa se cumprir a escritura: O que come o pão comigo levantou contra mim o seu calcanhar.
19 Gagai nukel nategai mai gamit hǝn ke nǝboŋ b̃evisi, dereh mǝtedǝlomi ke ginau bogai notovi ginau hum notokele tia.
19 Agora eu vos digo antes que aconteça, para que, quando acontecer, creiais que Eu Sou Ele.
20 Kitin notokitin mai gamit ke, avan ideh tohǝhaṽur hǝn nǝvanuan notosǝvati, ehǝhaṽur hǝn ginau, ale avan ideh tohǝhaṽur hǝn ginau ehǝhaṽur hǝn gai tosǝvat ginau.”
20 Na verdade, na verdade eu vos digo: Quem receber aquele que eu enviar, a mim recebe; e quem me recebe, recebe aquele que me enviou.
21 Nǝboŋ aYesu tokǝmaienan tonoŋ, elǝŋon isa vǝsa hǝni, nǝlon etuhatuh masuṽ ale isor tǝvah, ike, “Kitin, notokitin mai gamit ke gamit sua dereh teriŋ ginau len navǝlan aenemi sagw gail.”
21 Tendo Jesus dito isso, turbou-se em espírito, e testificou, dizendo: Na verdade, na verdade eu vos digo que um de vós há de me trair.
22 Ahai susur gail lǝsǝnau lǝboi ase tosor husuri, gol ke lobunbunus galit gabag ŋai.
22 Então, os discípulos olhavam uns para os outros, duvidosos sobre de quem ele falava.
23 Galit sua, aYesu tolǝmas buni, ipat tarhǝgarin tǝban aYesu.
23 Ora, achava-se reclinado sobre o peito de Jesus um de seus discípulos, aquele a quem Jesus amava.
24 Imaienan, aSimon Pita eŋit nǝhon van hǝn aten topat tǝban aYesu hǝn b̃eus aYesu ke, tosor husur ase.
24 Simão Pedro, portanto, acenou para ele, para perguntar quem era aquele de quem ele falava.
25 Beti atenan esiŋasiŋ len nǝmabun aYesu, eusi ke, “Nasub̃, ase ganan?”
25 E, inclinando-se ele sobre o peito de Jesus, disse-lhe: Senhor, quem é este?
26 AYesu isor vari ke, “Ateg boh nǝb̃etutur hǝn natuhbǝta len nasiloh hǝn nasup̃ hǝn nǝb̃ilavi maii, gai bogai.” Ale nǝboŋ aYesu totutur hǝn nabǝta, ilavi mai aJutas anatun aSimon Iskariot.
26 Jesus respondeu: Ele é, aquele a quem eu der o bocado que eu mergulhei. E quando ele mergulhou o bocado, deu-o a Judas Iscariotes, filho de Simão.
27 Nǝboŋ aJutas tolav natuhbǝta enan tonoŋ, vǝha-sua ŋai aSetan eb̃is lan. Imaienan aYesu ikel maii ke, “Saṽsaṽut hǝn gǝb̃igol nǝsa gǝb̃igole.”
27 E, após o bocado, entrou nele Satanás. Então, disse Jesus: O que tu fazes, faze-o depressa.
28 Galit lotopat hǝn nǝtarhǝgarilito tǝban natev lǝsalǝboi nǝsa aYesu tosor maii aJutas m̃osi.
28 Ora, nenhum homem na mesa sabia para que intenção lhe falara isso.
29 Bathut aJutas tokǝtkǝta tǝban nǝvat salito, galit galevis lunau ke aYesu tokel maii ke teṽur natit gail m̃os nǝPasova pelan o tilav natideh mai namǝsal gail.
29 Porque alguns deles pensavam que, como Judas tinha a bolsa, Jesus lhe tinha dito: Compra as coisas que nos são necessárias para a festa, ou que desse algo aos pobres.
30 Ale nǝboŋ aJutas tohan natuhbǝta tonoŋ, vǝha-sua ŋai ivan. Evi nalenmariug.
30 Ele então tendo recebido o bocado, saiu imediatamente; e era noite.
31 Nǝboŋ aJutas tovan, aYesu ike, “Gagai aNatun Nǝvanuan etub̃at b̃is len nǝyalyalan san, ale dereh aGot tikad nǝyalyalan len nǝsa b̃evisi hǝn ginau, aNatun Nǝvanuan.
31 Portanto, tendo ele saído, disse Jesus: Agora é glorificado o Filho do homem, e Deus é glorificado nele.
32 AGot b̃ikad nǝyalyalan len aNatun Nǝvanuan, dereh len gai gabag, aGot tilav nǝyalyalan mai aNatun Nǝvanuan, ale tilav tutut hǝni maii.
32 Se Deus é glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e imediatamente o glorificará nele.
33 Anatugw gail, dereh nitoh kǝkereh mai gamit sal a tahw hǝn nǝb̃ivan. Beti, naut kǝmas mǝtb̃idoŋ ginau, be len naut nǝb̃evi lan, asike gogǝmai, hum notokele tia mai alat lotoil a m̃o hǝn naJu gail.
33 Filhinhos, ainda por um pouco eu estou convosco. Vós me buscareis; e como eu disse aos judeus: Para onde eu vou não podeis vós ir; eu também agora vos digo.
34 Nuke nikel nakelean veveu todaŋ mai gamit ke: Mǝtelǝmlǝmas bun gamit gabag! Sum̃an ŋai notolǝmas bun gamito, mǝtelǝmlǝmas bun gamit gabag.
34 Um novo mandamento eu vos dou: Que vos ameis uns aos outros; assim como eu vos amei, que vós também vos ameis uns aos outros.
35 Mǝtb̃elǝmlǝmas bun gamit gabag, len naṽide tomaienan, nǝvanuan p̃isi dereh lelǝboi sǝhoti ke, mǝttovi ahai susur sagw gail.”
35 Nisto todos os homens conhecerão que sois meus discípulos, se tiverdes amor uns aos outros.
36 ASimon Pita eusi ke, “Nasub̃, gevi be?” Ale aYesu isor vari ke, “Naut nǝb̃evi lan, gaiug godǝdas gǝb̃ehusur ginau vi lan. Be dereh gehusur ginau balai.”
36 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde tu vais? Jesus lhe respondeu: Para onde eu vou, tu agora não podes me seguir, mas depois me seguirás.
37 Beti aPita eusi ke, “Nasub̃, husur nǝsa nǝsalǝboi nǝb̃ehusur gaiug gagai ŋai? Noutaut hǝn nǝb̃imat m̃os gaiug.”
37 Disse-lhe Pedro: Senhor, por que eu não posso seguir-te agora? Por ti darei a minha vida.
38 AYesu isor vari ke, “Goutaut hǝn gǝb̃imat m̃os ginau a? Ao! Kitin, nokitin mai gaiug, pelan dudulan dereh gikel vǝha-tor hǝni ke gǝsalǝboi ginau, beti natoulum̃an tekǝkǝraiko.”
38 Respondeu-lhe Jesus: Tu darás a tua vida por minha causa? Na verdade, na verdade eu te digo: Não cantará o galo até que me tenhas negado por três vezes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.