João 12
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NVT
1 Len nǝmariboŋ tomǝlevtes sǝbar nǝPasova sal, aYesu ibar naut a Petani. Evi naut siLasarus, aten aYesu togol tole mǝhat dan nǝmatan.
1 Seis dias antes de começar a Páscoa, Jesus chegou a Betânia, onde morava Lázaro, o homem que ele havia ressuscitado dos mortos.
2 Loutaut hǝn nab̃iltihanian m̃osi. ALasarus mai galevis am lutah maii len natev, ale aMarta ipat nǝhanian mai galito.
2 Prepararam um jantar em homenagem a Jesus; Marta servia, e Lázaro estava à mesa com ele.
3 Beti aMeri ilav nahudhulita hǝn nǝhai pǝhas naoil, nǝvat han totibau. Evǝhas narien aYesu hǝni ale igar kuvi dan narien gǝlaru hǝn navurun. Ale naim epul hǝn nǝb̃on naoil enan tosusau.
3 Então Maria pegou um frasco de perfume caro feito de essência de óleo aromático, ungiu com ele os pés de Jesus e os enxugou com os cabelos. A casa se encheu com a fragrância do perfume.
4 Ikad ahai susur san sua, nahǝsan aJutas Iskariot, b̃eriŋ aYesu len navǝlan aenemi san gail. AJutas ike,
4 Mas Judas Iscariotes, o discípulo que em breve trairia Jesus, disse:
5 “Nǝvat hǝn nǝhai pǝhas egai etibau hun nap̃urp̃uran hǝn nasihau tosua! Imabe datsap̃ur hǝni, lav nǝvat han mai namǝsal gail?”
5 “Este perfume valia trezentas moedas de prata. Deveria ter sido vendido, e o dinheiro, dado aos pobres”.
6 Ekǝmaienan, be sǝnau namǝsal gail, husur evi vanuan vǝnvǝnah. Gai ekǝtkǝta tǝban nabokis nǝvat salito, be ilavlav kuvi m̃os gai gabag.
6 Não que ele se importasse com os pobres; na verdade, era ladrão e, como responsável pelo dinheiro dos discípulos, muitas vezes roubava uma parte para si.
7 AYesu isor vari ke, “Sagemǝdasi! Alitegai etǝgau gat nǝhai pǝhas egai vir nǝboŋ lǝb̃itavun ginau.
7 Jesus respondeu: “Deixe-a em paz. Ela fez isto como preparação para meu sepultamento.
8 Akis namǝsal gail lutohtoh mai gamito, be ginau, asike nutoh mai gamit ebǝlav.”
8 Vocês sempre terão os pobres em seu meio, mas nem sempre terão a mim”.
9 Nǝboŋ naJu gail lotosǝsǝloŋ hǝni ke aYesu totoh a Petani, nab̃iltiluṽoh logǝm hǝn lǝb̃erisi, be savi aYesu ŋai, luke leris aLasarus am, atenan aYesu togol tole mǝhat dan nǝmatan.
9 Quando o povo soube da chegada de Jesus, correu para vê-lo, e também a Lázaro, a quem Jesus havia ressuscitado dos mortos.
10 Imaienan, ab̃iltihai tutumav gail lusor utaut hǝn lǝb̃igol aLasarus am b̃imat,
10 Então os principais sacerdotes decidiram matar também Lázaro,
11 husur nǝvanuan isob̃ur lugam dan ab̃iltihai tutumav gail hǝn lǝb̃eriŋ nǝlolit len aYesu sil nǝsa tovisi hǝn aLasarus.
11 pois, por causa dele, muitos do povo os haviam abandonado e criam em Jesus.
12 Pelan han na-kel-uri-an ibar naut a Jerusalem ke aYesu satogǝmgǝmai. Nǝboŋ nab̃iltiluṽoh lotogǝm hǝn Nǝhanan nǝPasova lotosǝsǝloŋ hǝn na-kel-uri-an enan,
12 No dia seguinte, correu pela cidade a notícia de que Jesus estava a caminho de Jerusalém. Uma grande multidão de visitantes que tinham vindo para a Páscoa
13 lutariv nǝpashǝt nadet, luvan hǝn lǝb̃ebubur maii. Lukai habat ke,
13 tomou ramos de palmeiras e saiu ao seu encontro, gritando: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor! Bendito é o Rei de Israel!”.
14 Nǝboŋ aYesu tosab̃ natuhtoŋki, ebǝtah lan hum natosian siGot tokele ke,
14 Jesus conseguiu um jumentinho e montou nele, cumprindo a profecia que dizia:
15 “Nǝvanuan naut a Israel gail, samtemǝtahw!
15 “Não tenha medo, povo de Sião. Vejam, seu Rei se aproxima, montado num jumentinho”.
16 (Len nǝboŋ enan ahai susur san gail lǝsalǝboi natgalen len natosian siGot. Be nǝboŋ aYesu tovi mǝhat vi lan namǝnas san, lunau tǝlmam hǝn nǝsa tovisi, ale lunau sǝhoti ke tovi nǝsarpohan hǝn nǝsa ahai kelkel ur sua totos gati.)
16 Seus discípulos não entenderam, naquele momento, que se tratava do cumprimento de uma profecia. Depois que Jesus foi glorificado, porém, eles se lembraram do que havia acontecido e perceberam que era a respeito dele que essas coisas tinham sido escritas.
17 — ausente —
17 Muitos tinham visto quando Jesus mandou Lázaro sair do túmulo e o ressuscitou dos mortos, e contavam esse fato a outros.
18 — ausente —
18 Destes, muitos saíram ao encontro de Jesus, porque tinham ouvido falar desse sinal.
19 Imagenan, naFarisi gail lusor tǝvah mai galit gabag ke, “Datsǝkad nap̃isal ideh am. Mǝteris atenan, gai esǝhor gidat tia, navile a pan p̃isi lohusuri.”
19 Então os fariseus disseram uns aos outros: “Não podemos fazer nada. Vejam, todo mundo o segue!”.
20 Len alat lotovi Jerusalem hǝn lǝb̃ilotu len Nǝhanan nǝPasova, ikad auleKris galevis lotogǝmai.
20 Alguns gregos que tinham vindo a Jerusalém para adorar durante a festa da Páscoa
21 Luvan hǝn aFilip ta Petsaita a Kalili, lousi ke, “Nasub̃, namtuke namteris aYesu bai.”
21 procuraram Filipe, que era de Betsaida, da Galileia, e lhe disseram: “Por favor, gostaríamos de ver Jesus”.
22 AFilip ikel mai aAdru, ale aruvan vakel mai aYesu.
22 Filipe falou a esse respeito com André, e os dois foram juntos falar com Jesus.
23 Beti aYesu isor var gǝlaru, ike, “Namityal hǝn aGot b̃evǝhot nǝyalyalan siNatun Nǝvanuan egǝm tia.
23 Jesus respondeu: “Chegou a hora de o Filho do Homem ser glorificado.
24 Kitin, nokitin mai gamit ke, asike namisurhuwit b̃iteh hǝn b̃imat len tan, ipat sǝb̃on maien ŋai. Wake b̃iteh hǝn b̃imat len tan m̃au, dereh titov vi mǝhat, tiṽan masuṽ.
24 Eu lhes digo a verdade: se o grão de trigo não for plantado na terra e não morrer, ficará só. Sua morte, porém, produzirá muitos novos grãos.
25 Alat lotolǝmas bun nǝmauran salito len navile eg a pan, dereh limasig vi sutuai. Avil alat lotolǝmas bun ginau sǝhor habat hǝn nǝmauran salito len navile eg a pan, dereh likad nǝmauran vi sutuai.
25 Quem ama sua vida neste mundo a perderá. Quem odeia sua vida neste mundo a conservará por toda a eternidade.
26 Avan ideh b̃ike b̃evi tarhǝt sagw hum nǝvanuan na-vi-tarhǝte-an, timashusur ginau, husur nǝvanuan na-vi-tarhǝte-an sagw timastoh mai ginau. Ale avan ideh b̃evi tarhǝt sagw, aTata dereh teputsani, tisal suhi.
26 Se alguém quer ser meu discípulo, siga-me, pois meus servos devem estar onde eu estou. E o Pai honrará quem me servir.
27 “Gagai nǝlogw etuhatuh masuṽ. Nekǝmabe beti? Dereh nike, ‘Tata gilav kuv ginau dan namityal egai, sanelǝŋon tisa vǝsa’? Ao asike nokǝmaienan husur nogǝm m̃osi. Nogǝmai hǝn nǝb̃elǝŋon b̃isa vǝsa!
27 “Agora minha alma está angustiada. Acaso devo orar ‘Pai, salva-me desta hora’? Mas foi exatamente por esse motivo que eu vim!
28 Tata gigol nahǝsam̃ tiyalyal!”
28 Pai, glorifica teu nome!”. Então uma voz falou do céu: “Eu já glorifiquei meu nome, e o farei novamente em breve”.
29 Nǝboŋ naluṽoh lotosǝsǝloŋ hǝni, galevis luke nab̃iliurur tokurut, galevis am luke aŋel tosor maii.
29 Quando a multidão ouviu a voz, alguns pensaram que era um trovão, enquanto outros afirmavam que um anjo havia falado com ele.
30 Beti aYesu ike, “Nadoldol enan isor m̃os gamito, sasor m̃os ginau.
30 Então Jesus lhes disse: “A voz foi por causa de vocês, e não por minha causa.
31 Gagai evi namityal hǝn aGot b̃epǝpehun navoian dan nǝsaan len navile a pan. Gagai evi namityal hǝn aGot b̃ehut atenan toil a m̃o len navile eg a pan, tovi tǝmat.
31 Chegou a hora de julgar o mundo; agora, o governante deste mundo será expulso.
32 Ale ginau, nǝboŋ mǝtb̃ipat ginau vi mǝhat dan nǝtan, dereh neliv nǝvanuan p̃isi gǝm hǝn ginau.”
32 E, quando eu for levantado da terra, atrairei todos a mim”.
33 (Ekǝmaienan hǝn b̃igol naṽide hǝn nǝmatan san b̃imasil ke dereh timat len nǝhai balbal.)
33 Ele disse isso para indicar como morreria.
34 Naluṽoh lous aYesu ke, “Imabe gotoke aNatun Nǝvanuan dereh timat magenan? Namtunau ke natosian siGot toke aKristo, aGot totabtabuh lan dereh titoh vi sutuai. Imagenan, aNatun Nǝvanuan egai gotosor husuri, ase ganan?”
34 A multidão disse: “Entendemos pelas Escrituras que o Cristo viveria para sempre. Como pode dizer que o Filho do Homem morrerá? Afinal, quem é esse Filho do Homem?”.
35 AYesu isor var galit ke, “Nam̃ial dereh tem̃ial len gamito tebǝlav kǝkereh am. Nǝboŋ nam̃ial b̃em̃ial sal, mitiyar lan hǝn asike nǝmargobut b̃ikabut gol gamito. Mǝtb̃iyar len nǝmargobut, asike mǝtolǝboi naut mǝtb̃evi lan.
35 Jesus respondeu: “Minha luz brilhará para vocês só mais um pouco. Andem na luz enquanto podem, para que a escuridão não os pegue de surpresa. Quem anda na escuridão não consegue ver aonde vai.
36 Nǝboŋ mǝttokad nam̃ial sal, mǝteriŋ nǝlomit lan, hǝn mǝtb̃egǝm vi anatun nam̃ial.”
36 Creiam na luz enquanto ainda há tempo; desse modo vocês se tornarão filhos da luz”. Depois de dizer essas coisas, Jesus foi embora e se ocultou deles.
37 Naut kǝmas togol namerikel tosob̃ur len nǝhon nǝvanuan gail, lǝsariŋ nǝlolit lan.
37 Apesar de todos os sinais que Jesus havia realizado, não creram nele.
38 Imaienan, nasoruan sihai kelkel ur aIsaiah isarpoh toke,
38 Aconteceu conforme o profeta Isaías tinha dito: “Senhor, quem creu em nossa mensagem? A quem o Senhor revelou seu braço forte?”.
39 Husur natenan lǝsalǝboi lǝb̃ikad nadǝlomian sum̃an nǝsa aGot tokele len nabuŋon aIsaiah totos tǝtas hǝni ke,
39 Mas o povo não podia crer, pois como Isaías também disse:
40 “Nugol namǝtalit ib̃esw
40 “O Senhor cegou seus olhos e endureceu seu coração para que seus olhos não vejam, e seu coração não entenda, e não se voltem para mim, nem permitam que eu os cure”.
41 Isaiah ekǝmaienan husur toris nǝyalyalan seKristo a m̃o tia, ale isor husuri.
41 As palavras de Isaías referiam-se a Jesus, pois viu sua glória e falou sobre ele.
42 — ausente —
42 Ainda assim, muitos creram em Jesus, incluindo alguns dos líderes judeus. Eles, porém, não declararam sua fé abertamente, por medo de que os fariseus os expulsassem da sinagoga.
43 — ausente —
43 Amaram a aprovação das pessoas mais que a aprovação de Deus.
44 Beti aYesu ikai habat van hǝn naluṽoh ke, “Avan ideh b̃eriŋ nǝlon len ginau, gai eriŋ nǝlon kitin len aGot tosǝvat ginau gǝmai.
44 Jesus disse em alta voz às multidões: “Se vocês creem em mim, não creem apenas em mim, mas também naquele que me enviou.
45 Ale avan ideh tokǝta ris ginau, ekǝta ris atenan tosǝvat ginau.
45 Pois, quando veem a mim, veem aquele que me enviou.
46 Nogǝm len navile a pan sum̃an nam̃ial hǝn ke avan ideh b̃eriŋ nǝlon len ginau asike itoh len nǝmargobut am.
46 Eu vim como luz para brilhar neste mundo, a fim de que todo aquele que crê em mim não permaneça na escuridão.
47 Avan ideh b̃esǝsǝloŋ hǝn nasoruan sagw be sagol husuri, ginau nǝsǝsab̃ sǝhoti ke timaspanis, husur nǝsagǝm hǝn nǝb̃isab̃ sǝhoti ke navile a pan timaspanis, ao, nogǝm hǝn nǝb̃ilav kuv navile a pan dan nǝpanismen sil nǝsaan salito.
47 Não julgarei aqueles que me ouvem mas não me obedecem, pois vim para salvar o mundo, e não para julgá-lo.
48 Avan ideh topair dan ginau mai nasoruan sagw, len Nǝboŋ Namǝkot hǝn navile a pan, len nǝhon aGot nasoruan sagw dereh tisab̃ sǝhoti ke avan enan timaspanis.
48 Mas todos que me rejeitam e desprezam minha mensagem serão julgados no dia do julgamento pela verdade que tenho falado.
49 Bathut ginau nǝsasor len nǝdaŋan hǝn na-il-a-m̃o-an sagw. Avil nusor sitenan tosǝvat ginau, aTata. Gai ikele hǝn ginau hǝn nǝsa nǝb̃imaskele nǝboŋ nǝb̃isor.
49 Não falo com minha própria autoridade. O Pai, que me enviou, me ordenou o que dizer.
50 Ale nolǝboii ke nǝsa aTata tokel buni, evi nǝkadun nǝmauran vi sutuai; imaienan, nukel nǝsa aTata tokel mai ginau hǝn nǝb̃ikele.”
50 E eu sei que o mandamento dele conduz à vida eterna; por isso digo tudo que o Pai me mandou dizer”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.