João 12
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NTLH
1 Len nǝmariboŋ tomǝlevtes sǝbar nǝPasova sal, aYesu ibar naut a Petani. Evi naut siLasarus, aten aYesu togol tole mǝhat dan nǝmatan.
1 Seis dias antes da Páscoa , Jesus foi ao povoado de Betânia, onde morava Lázaro, a quem ele tinha ressuscitado.
2 Loutaut hǝn nab̃iltihanian m̃osi. ALasarus mai galevis am lutah maii len natev, ale aMarta ipat nǝhanian mai galito.
2 Prepararam ali um jantar para Jesus. Marta ajudava a servir, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Beti aMeri ilav nahudhulita hǝn nǝhai pǝhas naoil, nǝvat han totibau. Evǝhas narien aYesu hǝni ale igar kuvi dan narien gǝlaru hǝn navurun. Ale naim epul hǝn nǝb̃on naoil enan tosusau.
3 Então Maria pegou um frasco cheio de um perfume muito caro, feito de nardo puro. Ela derramou o perfume nos pés de Jesus e os enxugou com os seus cabelos; e toda a casa ficou perfumada.
4 Ikad ahai susur san sua, nahǝsan aJutas Iskariot, b̃eriŋ aYesu len navǝlan aenemi san gail. AJutas ike,
4 Mas Judas Iscariotes, o discípulo que ia trair Jesus, disse:
5 “Nǝvat hǝn nǝhai pǝhas egai etibau hun nap̃urp̃uran hǝn nasihau tosua! Imabe datsap̃ur hǝni, lav nǝvat han mai namǝsal gail?”
5 — Este perfume vale mais de trezentas moedas de prata . Por que não foi vendido, e o dinheiro, dado aos pobres?
6 Ekǝmaienan, be sǝnau namǝsal gail, husur evi vanuan vǝnvǝnah. Gai ekǝtkǝta tǝban nabokis nǝvat salito, be ilavlav kuvi m̃os gai gabag.
6 Judas disse isso, não porque tivesse pena dos pobres, mas porque era ladrão. Ele tomava conta da bolsa de dinheiro e costumava tirar do que punham nela.
7 AYesu isor vari ke, “Sagemǝdasi! Alitegai etǝgau gat nǝhai pǝhas egai vir nǝboŋ lǝb̃itavun ginau.
7 Então Jesus respondeu:
8 Akis namǝsal gail lutohtoh mai gamito, be ginau, asike nutoh mai gamit ebǝlav.”
8 Os pobres estarão sempre com vocês, mas eu não estarei sempre com vocês.
9 Nǝboŋ naJu gail lotosǝsǝloŋ hǝni ke aYesu totoh a Petani, nab̃iltiluṽoh logǝm hǝn lǝb̃erisi, be savi aYesu ŋai, luke leris aLasarus am, atenan aYesu togol tole mǝhat dan nǝmatan.
9 Muitas pessoas ficaram sabendo que Jesus estava em Betânia. Então foram até lá não só por causa dele, mas também para ver Lázaro, o homem que Jesus tinha ressuscitado.
10 Imaienan, ab̃iltihai tutumav gail lusor utaut hǝn lǝb̃igol aLasarus am b̃imat,
10 Então os chefes dos sacerdotes resolveram matar Lázaro também;
11 husur nǝvanuan isob̃ur lugam dan ab̃iltihai tutumav gail hǝn lǝb̃eriŋ nǝlolit len aYesu sil nǝsa tovisi hǝn aLasarus.
11 pois, por causa dele, muitos judeus estavam abandonando os seus líderes e crendo em Jesus.
12 Pelan han na-kel-uri-an ibar naut a Jerusalem ke aYesu satogǝmgǝmai. Nǝboŋ nab̃iltiluṽoh lotogǝm hǝn Nǝhanan nǝPasova lotosǝsǝloŋ hǝn na-kel-uri-an enan,
12 No dia seguinte, a grande multidão que tinha ido à Festa da Páscoa ouviu dizer que Jesus estava chegando a Jerusalém.
13 lutariv nǝpashǝt nadet, luvan hǝn lǝb̃ebubur maii. Lukai habat ke,
13 Então eles pegaram ramos de palmeiras e saíram para se encontrar com ele, gritando: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Que Deus abençoe o Rei de Israel!
14 Nǝboŋ aYesu tosab̃ natuhtoŋki, ebǝtah lan hum natosian siGot tokele ke,
14 Jesus procurou um jumentinho e o montou, como dizem as Escrituras Sagradas :
15 “Nǝvanuan naut a Israel gail, samtemǝtahw!
15 “Povo de Jerusalém, não tenha medo! Veja! Aí vem o seu Rei, montado num jumentinho!”
16 (Len nǝboŋ enan ahai susur san gail lǝsalǝboi natgalen len natosian siGot. Be nǝboŋ aYesu tovi mǝhat vi lan namǝnas san, lunau tǝlmam hǝn nǝsa tovisi, ale lunau sǝhoti ke tovi nǝsarpohan hǝn nǝsa ahai kelkel ur sua totos gati.)
16 Naquela ocasião os discípulos não entenderam isso. Mas, depois de Jesus ter voltado para a presença gloriosa de Deus, eles lembraram que isso estava escrito a respeito dele e também que era isso o que tinha acontecido.
17 — ausente —
17 A multidão que estava com Jesus quando ele havia chamado Lázaro para fora do túmulo e o tinha ressuscitado espalhou a notícia do que tinha acontecido.
18 — ausente —
18 E o povo foi encontrar-se com Jesus, pois ficou sabendo que ele tinha feito esse milagre.
19 Imagenan, naFarisi gail lusor tǝvah mai galit gabag ke, “Datsǝkad nap̃isal ideh am. Mǝteris atenan, gai esǝhor gidat tia, navile a pan p̃isi lohusuri.”
19 Então os fariseus disseram uns aos outros: — Não estamos conseguindo nada! Vejam! Todos estão indo com ele!
20 Len alat lotovi Jerusalem hǝn lǝb̃ilotu len Nǝhanan nǝPasova, ikad auleKris galevis lotogǝmai.
20 Entre o povo que tinha ido a Jerusalém para tomar parte na festa, estavam alguns não judeus.
21 Luvan hǝn aFilip ta Petsaita a Kalili, lousi ke, “Nasub̃, namtuke namteris aYesu bai.”
21 Eles foram falar com Filipe, que era da cidade de Betsaida, na Galileia, e pediram: — Senhor, queremos ver Jesus.
22 AFilip ikel mai aAdru, ale aruvan vakel mai aYesu.
22 Filipe foi dizer isso a André, e os dois foram falar com Jesus.
23 Beti aYesu isor var gǝlaru, ike, “Namityal hǝn aGot b̃evǝhot nǝyalyalan siNatun Nǝvanuan egǝm tia.
23 Então ele respondeu:
24 Kitin, nokitin mai gamit ke, asike namisurhuwit b̃iteh hǝn b̃imat len tan, ipat sǝb̃on maien ŋai. Wake b̃iteh hǝn b̃imat len tan m̃au, dereh titov vi mǝhat, tiṽan masuṽ.
24 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: se um grão de trigo não for jogado na terra e não morrer, ele continuará a ser apenas um grão. Mas, se morrer, dará muito trigo.
25 Alat lotolǝmas bun nǝmauran salito len navile eg a pan, dereh limasig vi sutuai. Avil alat lotolǝmas bun ginau sǝhor habat hǝn nǝmauran salito len navile eg a pan, dereh likad nǝmauran vi sutuai.
25 Quem ama a sua vida não terá a vida verdadeira; mas quem não se apega à sua vida, neste mundo, ganhará para sempre a vida verdadeira.
26 Avan ideh b̃ike b̃evi tarhǝt sagw hum nǝvanuan na-vi-tarhǝte-an, timashusur ginau, husur nǝvanuan na-vi-tarhǝte-an sagw timastoh mai ginau. Ale avan ideh b̃evi tarhǝt sagw, aTata dereh teputsani, tisal suhi.
26 Quem quiser me servir siga-me; e, onde eu estiver, ali também estará esse meu
27 “Gagai nǝlogw etuhatuh masuṽ. Nekǝmabe beti? Dereh nike, ‘Tata gilav kuv ginau dan namityal egai, sanelǝŋon tisa vǝsa’? Ao asike nokǝmaienan husur nogǝm m̃osi. Nogǝmai hǝn nǝb̃elǝŋon b̃isa vǝsa!
27 Jesus continuou:
28 Tata gigol nahǝsam̃ tiyalyal!”
28 Pai, revela a tua presença Então do céu veio uma voz, que dizia: — Eu já a revelei e a revelarei de novo.
29 Nǝboŋ naluṽoh lotosǝsǝloŋ hǝni, galevis luke nab̃iliurur tokurut, galevis am luke aŋel tosor maii.
29 A multidão que estava ali ouviu a voz e dizia que era um trovão. Outros afirmavam que um anjo tinha falado com Jesus.
30 Beti aYesu ike, “Nadoldol enan isor m̃os gamito, sasor m̃os ginau.
30 Mas ele disse:
31 Gagai evi namityal hǝn aGot b̃epǝpehun navoian dan nǝsaan len navile a pan. Gagai evi namityal hǝn aGot b̃ehut atenan toil a m̃o len navile eg a pan, tovi tǝmat.
31 Chegou a hora de este mundo ser julgado, e aquele que manda nele será expulso.
32 Ale ginau, nǝboŋ mǝtb̃ipat ginau vi mǝhat dan nǝtan, dereh neliv nǝvanuan p̃isi gǝm hǝn ginau.”
32 E, quando eu for levantado da terra, atrairei todas as pessoas para mim.
33 (Ekǝmaienan hǝn b̃igol naṽide hǝn nǝmatan san b̃imasil ke dereh timat len nǝhai balbal.)
33 Ele dizia isso para indicar de que maneira ia morrer.
34 Naluṽoh lous aYesu ke, “Imabe gotoke aNatun Nǝvanuan dereh timat magenan? Namtunau ke natosian siGot toke aKristo, aGot totabtabuh lan dereh titoh vi sutuai. Imagenan, aNatun Nǝvanuan egai gotosor husuri, ase ganan?”
34 A multidão perguntou: — A nossa
35 AYesu isor var galit ke, “Nam̃ial dereh tem̃ial len gamito tebǝlav kǝkereh am. Nǝboŋ nam̃ial b̃em̃ial sal, mitiyar lan hǝn asike nǝmargobut b̃ikabut gol gamito. Mǝtb̃iyar len nǝmargobut, asike mǝtolǝboi naut mǝtb̃evi lan.
35 Jesus respondeu:
36 Nǝboŋ mǝttokad nam̃ial sal, mǝteriŋ nǝlomit lan, hǝn mǝtb̃egǝm vi anatun nam̃ial.”
36 Enquanto vocês têm a luz, creiam na luz para que possam viver na luz. Depois que Jesus disse isso, foi embora e se escondeu do povo.
37 Naut kǝmas togol namerikel tosob̃ur len nǝhon nǝvanuan gail, lǝsariŋ nǝlolit lan.
37 Eles tinham visto Jesus fazer todos esses milagres, mas não criam nele,
38 Imaienan, nasoruan sihai kelkel ur aIsaiah isarpoh toke,
38 para que se cumprisse o que disse o profeta Isaías: “Senhor, quem creu na nossa mensagem? E quem viu que era o Senhor que estava agindo?”
39 Husur natenan lǝsalǝboi lǝb̃ikad nadǝlomian sum̃an nǝsa aGot tokele len nabuŋon aIsaiah totos tǝtas hǝni ke,
39 Não podiam crer porque, como disse Isaías:
40 “Nugol namǝtalit ib̃esw
40 “Deus cegou os olhos deles e fechou a mente deles, para que não vejam, e não entendam, e não se voltem para ele, e sejam curados por ele.”
41 Isaiah ekǝmaienan husur toris nǝyalyalan seKristo a m̃o tia, ale isor husuri.
41 Isaías disse isso porque viu a revelação da natureza divina de Jesus e falou a respeito dele.
42 — ausente —
42 No entanto, muitos líderes judeus creram em Jesus, mas não falavam publicamente a favor dele para que os fariseus não os expulsassem da sinagoga .
43 — ausente —
43 Eles gostavam mais de ser elogiados pelas pessoas do que de ser elogiados por Deus.
44 Beti aYesu ikai habat van hǝn naluṽoh ke, “Avan ideh b̃eriŋ nǝlon len ginau, gai eriŋ nǝlon kitin len aGot tosǝvat ginau gǝmai.
44 Jesus disse bem alto:
45 Ale avan ideh tokǝta ris ginau, ekǝta ris atenan tosǝvat ginau.
45 Quem me vê vê também aquele que me enviou.
46 Nogǝm len navile a pan sum̃an nam̃ial hǝn ke avan ideh b̃eriŋ nǝlon len ginau asike itoh len nǝmargobut am.
46 Eu vim ao mundo como luz para que quem crê em mim não fique na escuridão.
47 Avan ideh b̃esǝsǝloŋ hǝn nasoruan sagw be sagol husuri, ginau nǝsǝsab̃ sǝhoti ke timaspanis, husur nǝsagǝm hǝn nǝb̃isab̃ sǝhoti ke navile a pan timaspanis, ao, nogǝm hǝn nǝb̃ilav kuv navile a pan dan nǝpanismen sil nǝsaan salito.
47 Se alguém ouvir a minha mensagem e não a praticar, eu não o julgo. Pois eu vim para salvar o mundo e não para julgá-lo.
48 Avan ideh topair dan ginau mai nasoruan sagw, len Nǝboŋ Namǝkot hǝn navile a pan, len nǝhon aGot nasoruan sagw dereh tisab̃ sǝhoti ke avan enan timaspanis.
48 Quem me rejeita e não aceita a minha mensagem já tem quem vai julgá-lo. As palavras que eu tenho dito serão o juiz dessa pessoa no último dia.
49 Bathut ginau nǝsasor len nǝdaŋan hǝn na-il-a-m̃o-an sagw. Avil nusor sitenan tosǝvat ginau, aTata. Gai ikele hǝn ginau hǝn nǝsa nǝb̃imaskele nǝboŋ nǝb̃isor.
49 — Eu não tenho falado em meu próprio nome, mas o Pai, que me enviou, é quem me ordena o que devo dizer e anunciar.
50 Ale nolǝboii ke nǝsa aTata tokel buni, evi nǝkadun nǝmauran vi sutuai; imaienan, nukel nǝsa aTata tokel mai ginau hǝn nǝb̃ikele.”
50 E eu sei que o seu mandamento dá a vida eterna. O que eu digo é justamente aquilo que o Pai me mandou dizer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.