João 12

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Len nǝmariboŋ tomǝlevtes sǝbar nǝPasova sal, aYesu ibar naut a Petani. Evi naut siLasarus, aten aYesu togol tole mǝhat dan nǝmatan.
1 Seis dias antes da Páscoa, Jesus foi para Betânia, onde estava Lázaro, a quem ele tinha ressuscitado dentre os mortos.
2 Loutaut hǝn nab̃iltihanian m̃osi. ALasarus mai galevis am lutah maii len natev, ale aMarta ipat nǝhanian mai galito.
2 Prepararam-lhe, ali, uma ceia. Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com Jesus.
3 Beti aMeri ilav nahudhulita hǝn nǝhai pǝhas naoil, nǝvat han totibau. Evǝhas narien aYesu hǝni ale igar kuvi dan narien gǝlaru hǝn navurun. Ale naim epul hǝn nǝb̃on naoil enan tosusau.
3 Então Maria, pegando um frasco de perfume de nardo puro, muito precioso, ungiu os pés de Jesus e os enxugou com os seus cabelos. E toda a casa se encheu com o cheiro do perfume.
4 Ikad ahai susur san sua, nahǝsan aJutas Iskariot, b̃eriŋ aYesu len navǝlan aenemi san gail. AJutas ike,
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que estava para trair Jesus, disse:
5 “Nǝvat hǝn nǝhai pǝhas egai etibau hun nap̃urp̃uran hǝn nasihau tosua! Imabe datsap̃ur hǝni, lav nǝvat han mai namǝsal gail?”
5 — Por que este perfume não foi vendido por trezentos denários e o valor não foi dado aos pobres?
6 Ekǝmaienan, be sǝnau namǝsal gail, husur evi vanuan vǝnvǝnah. Gai ekǝtkǝta tǝban nabokis nǝvat salito, be ilavlav kuvi m̃os gai gabag.
6 Ele disse isso não porque se preocupava com os pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa do dinheiro, tirava o que era colocado nela.
7 AYesu isor vari ke, “Sagemǝdasi! Alitegai etǝgau gat nǝhai pǝhas egai vir nǝboŋ lǝb̃itavun ginau.
7 Mas Jesus disse:
8 Akis namǝsal gail lutohtoh mai gamito, be ginau, asike nutoh mai gamit ebǝlav.”
8 Porque os pobres estão sempre com vocês, mas a mim vocês nem sempre terão.
9 Nǝboŋ naJu gail lotosǝsǝloŋ hǝni ke aYesu totoh a Petani, nab̃iltiluṽoh logǝm hǝn lǝb̃erisi, be savi aYesu ŋai, luke leris aLasarus am, atenan aYesu togol tole mǝhat dan nǝmatan.
9 Uma numerosa multidão dos judeus ficou sabendo que Jesus estava em Betânia. Eles foram até lá não só por causa dele, mas também para ver Lázaro, a quem ele tinha ressuscitado dentre os mortos.
10 Imaienan, ab̃iltihai tutumav gail lusor utaut hǝn lǝb̃igol aLasarus am b̃imat,
10 Mas os principais sacerdotes resolveram matar também Lázaro,
11 husur nǝvanuan isob̃ur lugam dan ab̃iltihai tutumav gail hǝn lǝb̃eriŋ nǝlolit len aYesu sil nǝsa tovisi hǝn aLasarus.
11 porque muitos dos judeus, por causa dele, voltavam crendo em Jesus.
12 Pelan han na-kel-uri-an ibar naut a Jerusalem ke aYesu satogǝmgǝmai. Nǝboŋ nab̃iltiluṽoh lotogǝm hǝn Nǝhanan nǝPasova lotosǝsǝloŋ hǝn na-kel-uri-an enan,
12 No dia seguinte, a numerosa multidão que tinha vindo à festa, tendo ouvido que Jesus estava a caminho de Jerusalém,
13 lutariv nǝpashǝt nadet, luvan hǝn lǝb̃ebubur maii. Lukai habat ke,
13 pegou ramos de palmeiras e saiu ao encontro dele, clamando: “Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor e que é Rei de Israel!”
14 Nǝboŋ aYesu tosab̃ natuhtoŋki, ebǝtah lan hum natosian siGot tokele ke,
14 E Jesus, tendo conseguido um jumentinho, montou-o, segundo está escrito:
15 “Nǝvanuan naut a Israel gail, samtemǝtahw!
15 “Não tema, filha de Sião, eis que o seu Rei está vindo, montado num filho de jumenta.”
16 (Len nǝboŋ enan ahai susur san gail lǝsalǝboi natgalen len natosian siGot. Be nǝboŋ aYesu tovi mǝhat vi lan namǝnas san, lunau tǝlmam hǝn nǝsa tovisi, ale lunau sǝhoti ke tovi nǝsarpohan hǝn nǝsa ahai kelkel ur sua totos gati.)
16 Seus discípulos a princípio não compreenderam isso. Mas, quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que essas coisas estavam escritas a respeito dele e também de que tinham feito isso com ele.
17 — ausente —
17 A multidão que estava com Jesus quando ele chamou Lázaro do túmulo e o levantou dentre os mortos dava testemunho.
18 — ausente —
18 Por causa disso, também, a multidão saiu ao encontro de Jesus, pois ouviu que ele tinha feito esse sinal.
19 Imagenan, naFarisi gail lusor tǝvah mai galit gabag ke, “Datsǝkad nap̃isal ideh am. Mǝteris atenan, gai esǝhor gidat tia, navile a pan p̃isi lohusuri.”
19 Então os fariseus disseram entre si: — Vocês podem ver que não estão conseguindo nada! Eis que o mundo vai atrás dele.
20 Len alat lotovi Jerusalem hǝn lǝb̃ilotu len Nǝhanan nǝPasova, ikad auleKris galevis lotogǝmai.
20 Ora, entre os que foram para adorar durante a festa, havia alguns gregos.
21 Luvan hǝn aFilip ta Petsaita a Kalili, lousi ke, “Nasub̃, namtuke namteris aYesu bai.”
21 Estes se dirigiram a Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e lhe pediram: — Senhor, queremos ver Jesus.
22 AFilip ikel mai aAdru, ale aruvan vakel mai aYesu.
22 Filipe foi dizê-lo a André, e André e Filipe o comunicaram a Jesus.
23 Beti aYesu isor var gǝlaru, ike, “Namityal hǝn aGot b̃evǝhot nǝyalyalan siNatun Nǝvanuan egǝm tia.
23 Então Jesus se dirigiu a eles, dizendo:
24 Kitin, nokitin mai gamit ke, asike namisurhuwit b̃iteh hǝn b̃imat len tan, ipat sǝb̃on maien ŋai. Wake b̃iteh hǝn b̃imat len tan m̃au, dereh titov vi mǝhat, tiṽan masuṽ.
24 Em verdade, em verdade lhes digo: se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, fica ele só; mas, se morrer, produz muito fruto.
25 Alat lotolǝmas bun nǝmauran salito len navile eg a pan, dereh limasig vi sutuai. Avil alat lotolǝmas bun ginau sǝhor habat hǝn nǝmauran salito len navile eg a pan, dereh likad nǝmauran vi sutuai.
25 Quem ama a sua vida perde-a; mas aquele que odeia a sua vida neste mundo irá preservá-la para a vida eterna.
26 Avan ideh b̃ike b̃evi tarhǝt sagw hum nǝvanuan na-vi-tarhǝte-an, timashusur ginau, husur nǝvanuan na-vi-tarhǝte-an sagw timastoh mai ginau. Ale avan ideh b̃evi tarhǝt sagw, aTata dereh teputsani, tisal suhi.
26 Se alguém me serve, siga-me, e, onde eu estou, ali estará também o meu servo. E, se alguém me servir, meu Pai o honrará.
27 “Gagai nǝlogw etuhatuh masuṽ. Nekǝmabe beti? Dereh nike, ‘Tata gilav kuv ginau dan namityal egai, sanelǝŋon tisa vǝsa’? Ao asike nokǝmaienan husur nogǝm m̃osi. Nogǝmai hǝn nǝb̃elǝŋon b̃isa vǝsa!
27 — Agora a minha alma está angustiada, e o que direi? “Pai, salva-me desta hora”? Não, pois foi precisamente com este propósito que eu vim para esta hora.
28 Tata gigol nahǝsam̃ tiyalyal!”
28 Pai, glorifica o teu nome. Então veio uma voz do céu: — Eu já o glorifiquei e ainda o glorificarei.
29 Nǝboŋ naluṽoh lotosǝsǝloŋ hǝni, galevis luke nab̃iliurur tokurut, galevis am luke aŋel tosor maii.
29 A multidão que ali estava e que ouviu aquela voz dizia ter havido um trovão. Outros diziam: — Foi um anjo que lhe falou.
30 Beti aYesu ike, “Nadoldol enan isor m̃os gamito, sasor m̃os ginau.
30 Então Jesus explicou:
31 Gagai evi namityal hǝn aGot b̃epǝpehun navoian dan nǝsaan len navile a pan. Gagai evi namityal hǝn aGot b̃ehut atenan toil a m̃o len navile eg a pan, tovi tǝmat.
31 Chegou o momento de este mundo ser julgado, e agora o seu príncipe será expulso.
32 Ale ginau, nǝboŋ mǝtb̃ipat ginau vi mǝhat dan nǝtan, dereh neliv nǝvanuan p̃isi gǝm hǝn ginau.”
32 E eu, quando for levantado da terra, atrairei todos a mim.
33 (Ekǝmaienan hǝn b̃igol naṽide hǝn nǝmatan san b̃imasil ke dereh timat len nǝhai balbal.)
33 Ele dizia isto, significando com que tipo de morte estava para morrer.
34 Naluṽoh lous aYesu ke, “Imabe gotoke aNatun Nǝvanuan dereh timat magenan? Namtunau ke natosian siGot toke aKristo, aGot totabtabuh lan dereh titoh vi sutuai. Imagenan, aNatun Nǝvanuan egai gotosor husuri, ase ganan?”
34 A multidão disse: — Nós ouvimos da Lei que o Cristo permanece para sempre. Como, então, você diz que é necessário que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?
35 AYesu isor var galit ke, “Nam̃ial dereh tem̃ial len gamito tebǝlav kǝkereh am. Nǝboŋ nam̃ial b̃em̃ial sal, mitiyar lan hǝn asike nǝmargobut b̃ikabut gol gamito. Mǝtb̃iyar len nǝmargobut, asike mǝtolǝboi naut mǝtb̃evi lan.
35 Jesus respondeu:
36 Nǝboŋ mǝttokad nam̃ial sal, mǝteriŋ nǝlomit lan, hǝn mǝtb̃egǝm vi anatun nam̃ial.”
36 Enquanto vocês têm a luz, creiam na luz, para que se tornem filhos da luz. Depois de dizer isso, Jesus foi embora e ocultou-se deles.
37 Naut kǝmas togol namerikel tosob̃ur len nǝhon nǝvanuan gail, lǝsariŋ nǝlolit lan.
37 E, embora tivesse feito tantos sinais na presença deles, não creram nele,
38 Imaienan, nasoruan sihai kelkel ur aIsaiah isarpoh toke,
38 para se cumprir a palavra do profeta Isaías, que diz: “Senhor, quem creu em nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor?”
39 Husur natenan lǝsalǝboi lǝb̃ikad nadǝlomian sum̃an nǝsa aGot tokele len nabuŋon aIsaiah totos tǝtas hǝni ke,
39 Por isso, não podiam crer, porque Isaías disse ainda:
40 “Nugol namǝtalit ib̃esw
40 “Cegou os olhos deles e endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos, nem entendam com o coração, e se convertam, e sejam por mim curados.”
41 Isaiah ekǝmaienan husur toris nǝyalyalan seKristo a m̃o tia, ale isor husuri.
41 Isaías disse isso porque viu a glória dele e falou a respeito dele.
42 — ausente —
42 No entanto, muitos dentre as próprias autoridades creram em Jesus, mas, por causa dos fariseus, não o confessavam, para não serem expulsos da sinagoga.
43 — ausente —
43 Porque amaram mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Beti aYesu ikai habat van hǝn naluṽoh ke, “Avan ideh b̃eriŋ nǝlon len ginau, gai eriŋ nǝlon kitin len aGot tosǝvat ginau gǝmai.
44 E Jesus clamou, dizendo:
45 Ale avan ideh tokǝta ris ginau, ekǝta ris atenan tosǝvat ginau.
45 E quem vê a mim vê aquele que me enviou.
46 Nogǝm len navile a pan sum̃an nam̃ial hǝn ke avan ideh b̃eriŋ nǝlon len ginau asike itoh len nǝmargobut am.
46 Eu vim como luz para o mundo, a fim de que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Avan ideh b̃esǝsǝloŋ hǝn nasoruan sagw be sagol husuri, ginau nǝsǝsab̃ sǝhoti ke timaspanis, husur nǝsagǝm hǝn nǝb̃isab̃ sǝhoti ke navile a pan timaspanis, ao, nogǝm hǝn nǝb̃ilav kuv navile a pan dan nǝpanismen sil nǝsaan salito.
47 Se alguém ouvir as minhas palavras e não as guardar, eu não o julgo. Porque eu não vim para julgar o mundo, e sim para salvá-lo.
48 Avan ideh topair dan ginau mai nasoruan sagw, len Nǝboŋ Namǝkot hǝn navile a pan, len nǝhon aGot nasoruan sagw dereh tisab̃ sǝhoti ke avan enan timaspanis.
48 Quem me rejeita e não recebe as minhas palavras tem quem o julgue; a própria palavra que falei, essa o julgará no último dia.
49 Bathut ginau nǝsasor len nǝdaŋan hǝn na-il-a-m̃o-an sagw. Avil nusor sitenan tosǝvat ginau, aTata. Gai ikele hǝn ginau hǝn nǝsa nǝb̃imaskele nǝboŋ nǝb̃isor.
49 Porque eu não falei por mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, esse me ordenou o que dizer e o que anunciar.
50 Ale nolǝboii ke nǝsa aTata tokel buni, evi nǝkadun nǝmauran vi sutuai; imaienan, nukel nǝsa aTata tokel mai ginau hǝn nǝb̃ikele.”
50 E sei que o seu mandamento é a vida eterna. Portanto, as coisas que eu digo, digo exatamente assim como o Pai me falou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.