João 10

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 AYesu isor am, ike, “Kitin, nokitin mai gamit ke, avan ideh sab̃is len nabopita, be topǝlau sǝhor nǝhol nasipsip, evi nǝvanuan vǝnvǝnah, evi nǝvanuan toparparu vanuan m̃os navǝnohian!
1 “Eu lhes digo a verdade: quem entra no curral das ovelhas às escondidas, por sobre a cerca, em vez de passar pela porta, é certamente ladrão e assaltante!
2 — ausente —
2 Mas quem entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 — ausente —
3 O porteiro lhe abre a porta, e as ovelhas reconhecem sua voz e se aproximam. Ele chama suas ovelhas pelo nome e as conduz para fora.
4 Nǝboŋ tosǝhar galit p̃isi vivile tonoŋ, iyar a m̃o ale nasipsip gail lohusuri bathut losǝsǝloŋ lǝboi nadolon.
4 Depois de reuni-las, vai adiante delas, e elas o seguem porque conhecem sua voz.
5 Asike lohusur avan ideh tile, be dereh ligam dani, husur lǝsasǝsǝloŋ lǝboi nadolon atenan.”
5 Nunca seguirão um desconhecido; antes, fugirão dele, pois não reconhecem sua voz.”
6 AYesu ikel nasoruan kǝta enan be nǝvanuan gail lǝsalǝboi nǝsa tokel mai galito.
6 Os que ouviram Jesus usar essa ilustração não entenderam o que ele quis dizer,
7 Imaienan aYesu ikel tǝtas hǝni mai galit ke, “Kitin nokitin mai gamit ke, ginau novi bopita, hǝn nasipsip lǝb̃iyar tur lan.
7 por isso ele a explicou: “Eu lhes digo a verdade: eu sou a porta das ovelhas.
8 Alat lotogǝm a m̃o len ginau lovi vanuan vǝnvǝnah, lovi vanuan lotoparparu vanuan m̃os navǝnohian; be nasipsip lǝsasǝsǝloŋ hǝn galito.
8 Todos que vieram antes de mim eram ladrões e assaltantes, mas as ovelhas não os ouviram.
9 Ginau novi bopita. Avan ideh b̃eb̃is tur len ginau, dereh tikad nǝ-lav-kuvi-an dan nǝsaan san. Len ginau dereh tegǝmai, tivan, tisab̃ nǝhanian tovoi marireu.
9 Sim, eu sou a porta. Quem entrar por mim será salvo. Entrará e sairá e encontrará pasto.
10 Nǝvanuan vǝnvǝnah egǝm ŋai hǝn b̃evǝnah, b̃igol nasipsip lǝb̃imat, sah pǝpas gail. Ginau nogǝm hǝn nasipsip sagw lǝb̃ikad nǝmauran vi sutuai, nogǝm hǝn lǝb̃epul sǝsǝhov hǝni.
10 O ladrão vem para roubar, matar e destruir. Eu vim para lhes dar vida, uma vida plena, que satisfaz.
11 “Ginau sǝb̃ogw novi nǝvanuan nasipsip tovoi. Nǝvanuan nasipsip tovoi eutaut hǝn b̃imat m̃os nasipsip gail.
11 “Eu sou o bom pastor. O bom pastor sacrifica sua vida pelas ovelhas.
12 Nǝvanuan nauman tokǝtkǝta tǝban nasipsip m̃os nap̃urp̃uran, savi nǝvanuan nasipsip tovi amahean nasipsip gail. Imaienan, nǝboŋ toris nalipah katkat togǝmai, eriŋ nasipsip, igam dan galito. Beti nalipah katkat ikat gat nasipsip sua, ale navǝshǝsipsip lugam pǝpehw.
12 O empregado foge quando vê um lobo se aproximar. Abandona as ovelhas porque elas não lhe pertencem e ele não é seu pastor. Então o lobo as ataca e dispersa o rebanho.
13 Nǝvanuan nauman igam dan nasipsip gail husur eum m̃os nap̃urp̃uran ŋai, savǝhvǝh nasipsip, len gai lǝsavi natideh.
13 O empregado foge porque trabalha apenas por dinheiro e não se importa de fato com as ovelhas.
14 — ausente —
14 “Eu sou o bom pastor. Conheço minhas ovelhas, e elas me conhecem,
15 — ausente —
15 assim como meu Pai me conhece e eu o conheço; e eu sacrifico minha vida pelas ovelhas.
16 Ginau nukad nasipsip galevis tile lǝsavi len navǝshǝsipsip egai. Nimassǝhar galito hǝn lǝb̃evi lan navǝshǝsipsip sagw. Ale galit am dereh lesǝsǝloŋ sǝhot nadologw, ale lib̃on hǝn lǝb̃egǝm vi vǝshǝsipsip b̃esua ŋai tokad nǝvanuan nasipsip tosua.
16 Tenho outras ovelhas, que não estão neste curral. Devo trazê-las também. Elas ouvirão minha voz, e haverá um só rebanho e um só pastor.
17 “ATata elǝmas bun ginau husur notoutaat hǝn nǝb̃imat, hǝn nǝb̃ikad tǝlmam hǝn nǝmauran sagw.
17 “O Pai me ama, pois sacrifico minha vida para tomá-la de volta.
18 Sǝkad avan ideh tolǝboi b̃ilav kuv nǝmauran sagw dan ginau, be ginau sǝb̃ogw noviol hǝni husur nalǝŋonian sagw ŋai. Ginau nukad nǝdaŋan hǝn na-il-a-m̃o-an. Ipat len navǝlagw hǝn nǝb̃eviol hǝn nǝmauran sagw, ipat len navǝlagw hǝn nǝb̃ilav tǝlmam hǝni. Natenan evi nǝsa aTǝmagw tokel buni hǝn nǝb̃igole.”
18 Ninguém a tira de mim, mas eu mesmo a dou. Tenho autoridade para entregá-la e também para tomá-la de volta, pois foi isso que meu Pai ordenou”.
19 Nǝboŋ tokǝmaienan tonoŋ, ikad napǝpehwan tǝtas am len naJu gail husur nasoruan san.
19 Quando Jesus disse essas coisas, as opiniões dos judeus a respeito dele se dividiram outra vez.
20 Isob̃ur len galito luke, “Gai ikad natǝmat sua, evinvinu, imab mǝtosǝsǝloŋ hǝni?”
20 Alguns diziam: “Ele está possuído por demônio e está louco. Por que ouvi-lo?”.
21 Galevis am luke, “Avan ideh tokad natǝmat salǝboi b̃isor maienan. Natǝmat salǝboi b̃esǝŋav hǝn namǝtan ametb̃esw. Edǝdasi!”
21 Outros diziam: “Ele não fala como alguém que está possuído por demônio. Pode um demônio abrir os olhos dos cegos?”.
22 Len nab̃iltivile Jerusalem, lukad Nǝhanan hǝn Na-sǝŋav-hǝni-an len nahǝbati naut susus.
22 Era inverno, e Jesus estava em Jerusalém na celebração da Festa da Dedicação.
23 Ale aYesu itoh len naholǝvat todar vis naim siGot, iyar husur navǝrada siSolomon ei.
23 Ele caminhava pelo templo, na parte conhecida como Pórtico de Salomão,
24 Nab̃iltiJu gail ludar visi, lousi ke, “Gugol namtodǝdarŋab̃u maiegai vir ŋais? Gǝb̃evi aKristo, aGot totabtabuh lan, gikel koti mai ginamito.”
24 quando os líderes judeus o rodearam e perguntaram: “Quanto tempo vai nos deixar em suspense? Se você é o Cristo, diga-nos claramente”.
25 AYesu isor var galit ke, “Nukel mai gamito tia wake mǝtsadǝlom ginau. Nǝsa notogole len nahǝsan aTǝmagw, natgalenan lukel kot ginau.
25 Jesus respondeu: “Eu já lhes disse, e vocês não creram em mim. A prova são as obras que realizo em nome de meu Pai.
26 Be mǝtsadǝlom gail am, husur mǝtsavi ideh len nasipsip sagw.
26 Mas vocês não creem em mim porque não são minhas ovelhas.
27 Nasipsip sagw gail losǝsǝloŋ sǝhot nadologw, ginau nolǝboi galito ale lohusur ginau.
27 Minhas ovelhas ouvem a minha voz; eu as conheço, e elas me seguem.
28 Noviol hǝn nǝmauran vi sutuai mai galito ale asike lumasig boŋ ideh. Avan ideh asike eliv kuv galit dan navǝlagw.
28 Eu lhes dou a vida eterna, e elas nunca morrerão. Ninguém pode arrancá-las de minha mão,
29 ATǝmagw toviol hǝn alaten mai ginau, aTǝmagw egaii iyalyal sǝhor natit p̃isi, ale avan ideh asike eliv kuv galito dan navǝlan.
29 pois meu Pai as deu a mim, e ele é mais poderoso que todos. Ninguém pode arrancá-las da mão de meu Pai.
30 Ale ginau mai aTata namrosua ŋai.”
30 O Pai e eu somos um”.
31 Nab̃iltiJu gail lotǝtariv vat tǝtas hǝn lǝb̃etubuni.
31 Mais uma vez, os líderes judeus pegaram pedras para atirar nele.
32 AYesu ikel mai galit ke, “Len nǝhomito nugol natit isob̃ur tovoi lotogǝm len aTata. Len natgalen notogole, mǝtuke mǝtetuṽ ginau sil ta be?”
32 Jesus disse: “Por orientação de meu Pai, eu fiz muitas boas obras. Por qual delas vocês querem me apedrejar?”.
33 NaJu gail lusor vari ke, “Asike namtotuṽ gaiug sil natideh tovoi gotogole, be sil gotosor mǝdas nahǝsan aGot. Husur gaiug gotovi vanuan ŋai, gugolgol gaiug ke gotovi Got.”
33 Eles responderam: “Não vamos apedrejá-lo por nenhuma boa obra, mas por blasfêmia. Você, um simples homem, afirma que é Deus!”.
34 AYesu isor var galit ke, “Len natosian hǝn nalo samito, aGot isor. Ike, ‘Nukele ke mǝtovi “got” gail.’
34 Jesus respondeu: “As próprias Escrituras de vocês afirmam que Deus disse a certos líderes do povo: ‘Eu digo: vocês são deuses!’.
35 Gamit mǝtolǝboii ke natosian siGot edǝdas b̃eb̃uer boŋ ideh. Mǝtolǝboii ke aGot tokis nǝvanuan galenan, napisulan san togǝm hǝn galito, ‘got gail.’
35 E vocês sabem que as Escrituras não podem ser alteradas. Portanto, se aqueles que receberam a mensagem de Deus foram chamados de ‘deuses’,
36 Ginau, aTata itabtabuh len ginau ale esǝvat ginau vi lan navile a pan. Imaienan, nǝboŋ notoke, ‘Novi aNatun aGot,’ imabe mǝttoke notosor mǝdas nahǝsan aGot?
36 por que vocês consideram blasfêmia quando eu digo: ‘Eu sou o Filho de Deus’? Afinal, o Pai me consagrou e me enviou ao mundo.
37 Asike nǝb̃igol nǝsa aTata togole, samtedǝlom nǝsa notokele.
37 Não creiam em mim se não realizo as obras de meu Pai.
38 Wake nǝb̃igol nǝsa togole, naut kǝmas mǝtsadǝlom nǝsa notokele, mitikad nadǝlomian len nǝsa notogole hǝn mǝtb̃elǝboi sǝhoti, hǝn mǝtb̃elǝboi tabtab hǝni ke, aTata itoh tin len ginau ale ginau nutoh tin len aTata.”
38 Mas, se as realizo, creiam na prova, que são as obras, mesmo que não creiam em mim. Então vocês saberão e entenderão que o Pai está em mim, e que eu estou no Pai”.
39 Husur tokǝmaienan, alat lotosǝsǝloŋ hǝni ludas p̃isal hǝn lǝb̃itah gati, be ivan dan galito.
39 Novamente, tentaram prendê-lo, mas ele escapou e os deixou.
40 Nǝboŋ tovan, iloŋ tukot len Nawisel Jortan van hǝn naut aJon tobapbaptais lan a m̃o tia, ale itoh ei.
40 Foi para o outro lado do rio Jordão, perto do lugar onde João batizava no início, e ficou ali por algum tempo.
41 Beti nǝvanuan isob̃ur logǝm hǝni, luke, “AJon sagol namerikel ideh, be nǝboŋ tosor husur ategai, natit p̃isi tokele ekitin.”
41 Muitos o seguiram, comentando entre si: “João não realizou sinais, mas tudo que ele disse a respeito deste homem se cumpriu”.
42 Ale tarhǝwisel Jortan ei, isob̃ur loriŋ nǝlolit len aYesu.
42 E muitos ali creram em Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.