João 10

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 AYesu isor am, ike, “Kitin, nokitin mai gamit ke, avan ideh sab̃is len nabopita, be topǝlau sǝhor nǝhol nasipsip, evi nǝvanuan vǝnvǝnah, evi nǝvanuan toparparu vanuan m̃os navǝnohian!
1 Jesus disse:
2 — ausente —
2 Mas quem entra pela porta é o pastor do rebanho.
3 — ausente —
3 O porteiro abre a porta para ele. As ovelhas reconhecem a sua voz quando ele as chama pelo nome, e ele as leva para fora do curral.
4 Nǝboŋ tosǝhar galit p̃isi vivile tonoŋ, iyar a m̃o ale nasipsip gail lohusuri bathut losǝsǝloŋ lǝboi nadolon.
4 Quando todas estão do lado de fora, ele vai na frente delas, e elas o seguem porque conhecem a voz dele.
5 Asike lohusur avan ideh tile, be dereh ligam dani, husur lǝsasǝsǝloŋ lǝboi nadolon atenan.”
5 Mas de jeito nenhum seguirão um estranho! Pelo contrário, elas fugirão, pois não conhecem a voz de estranhos.
6 AYesu ikel nasoruan kǝta enan be nǝvanuan gail lǝsalǝboi nǝsa tokel mai galito.
6 Jesus fez esta comparação, mas ninguém entendeu o que ele queria dizer.
7 Imaienan aYesu ikel tǝtas hǝni mai galit ke, “Kitin nokitin mai gamit ke, ginau novi bopita, hǝn nasipsip lǝb̃iyar tur lan.
7 Então Jesus continuou:
8 Alat lotogǝm a m̃o len ginau lovi vanuan vǝnvǝnah, lovi vanuan lotoparparu vanuan m̃os navǝnohian; be nasipsip lǝsasǝsǝloŋ hǝn galito.
8 Todos os que vieram antes de mim são ladrões e bandidos, mas as ovelhas não deram atenção à voz deles.
9 Ginau novi bopita. Avan ideh b̃eb̃is tur len ginau, dereh tikad nǝ-lav-kuvi-an dan nǝsaan san. Len ginau dereh tegǝmai, tivan, tisab̃ nǝhanian tovoi marireu.
9 Eu sou a porta. Quem entrar por mim será salvo; poderá entrar e sair e achará comida.
10 Nǝvanuan vǝnvǝnah egǝm ŋai hǝn b̃evǝnah, b̃igol nasipsip lǝb̃imat, sah pǝpas gail. Ginau nogǝm hǝn nasipsip sagw lǝb̃ikad nǝmauran vi sutuai, nogǝm hǝn lǝb̃epul sǝsǝhov hǝni.
10 O ladrão só vem para roubar, matar e destruir; mas eu vim para que as ovelhas tenham vida, a vida completa.
11 “Ginau sǝb̃ogw novi nǝvanuan nasipsip tovoi. Nǝvanuan nasipsip tovoi eutaut hǝn b̃imat m̃os nasipsip gail.
11 — Eu sou o bom pastor; o bom pastor dá a vida pelas ovelhas.
12 Nǝvanuan nauman tokǝtkǝta tǝban nasipsip m̃os nap̃urp̃uran, savi nǝvanuan nasipsip tovi amahean nasipsip gail. Imaienan, nǝboŋ toris nalipah katkat togǝmai, eriŋ nasipsip, igam dan galito. Beti nalipah katkat ikat gat nasipsip sua, ale navǝshǝsipsip lugam pǝpehw.
12 Um empregado trabalha somente por dinheiro; ele não é pastor, e as ovelhas não são dele. Por isso, quando vê um lobo chegando, ele abandona as ovelhas e foge. Então o lobo ataca e espalha as ovelhas.
13 Nǝvanuan nauman igam dan nasipsip gail husur eum m̃os nap̃urp̃uran ŋai, savǝhvǝh nasipsip, len gai lǝsavi natideh.
13 O empregado foge porque trabalha somente por dinheiro e não se importa com as ovelhas. Eu sou o bom pastor. Assim como o Pai me conhece, e eu conheço o Pai, assim também conheço as minhas ovelhas, e elas me conhecem. E estou pronto para morrer por elas.
16 Ginau nukad nasipsip galevis tile lǝsavi len navǝshǝsipsip egai. Nimassǝhar galito hǝn lǝb̃evi lan navǝshǝsipsip sagw. Ale galit am dereh lesǝsǝloŋ sǝhot nadologw, ale lib̃on hǝn lǝb̃egǝm vi vǝshǝsipsip b̃esua ŋai tokad nǝvanuan nasipsip tosua.
16 Tenho outras ovelhas que não estão neste curral. Eu preciso trazer essas também, e elas ouvirão a minha voz. Então elas se tornarão um só rebanho com um só pastor.
17 “ATata elǝmas bun ginau husur notoutaat hǝn nǝb̃imat, hǝn nǝb̃ikad tǝlmam hǝn nǝmauran sagw.
17 — O Pai me ama porque eu dou a minha vida para recebê-la outra vez.
18 Sǝkad avan ideh tolǝboi b̃ilav kuv nǝmauran sagw dan ginau, be ginau sǝb̃ogw noviol hǝni husur nalǝŋonian sagw ŋai. Ginau nukad nǝdaŋan hǝn na-il-a-m̃o-an. Ipat len navǝlagw hǝn nǝb̃eviol hǝn nǝmauran sagw, ipat len navǝlagw hǝn nǝb̃ilav tǝlmam hǝni. Natenan evi nǝsa aTǝmagw tokel buni hǝn nǝb̃igole.”
18 Ninguém tira a minha vida de mim, mas eu a dou por minha própria vontade. Tenho o direito de dá-la e de tornar a recebê-la, pois foi isso o que o meu Pai me mandou fazer.
19 Nǝboŋ tokǝmaienan tonoŋ, ikad napǝpehwan tǝtas am len naJu gail husur nasoruan san.
19 Quando ouviu isso, o povo se dividiu outra vez. Muitos diziam:
20 Isob̃ur len galito luke, “Gai ikad natǝmat sua, evinvinu, imab mǝtosǝsǝloŋ hǝni?”
20 — Ele está dominado por um demônio! Está louco! Por que é que vocês escutam o que ele diz?
21 Galevis am luke, “Avan ideh tokad natǝmat salǝboi b̃isor maienan. Natǝmat salǝboi b̃esǝŋav hǝn namǝtan ametb̃esw. Edǝdasi!”
21 Outros afirmavam: — Quem está dominado por um demônio não fala assim! Será que um demônio pode dar vista aos cegos?
22 Len nab̃iltivile Jerusalem, lukad Nǝhanan hǝn Na-sǝŋav-hǝni-an len nahǝbati naut susus.
22 Era inverno, e em Jerusalém estavam comemorando a Festa da Dedicação .
23 Ale aYesu itoh len naholǝvat todar vis naim siGot, iyar husur navǝrada siSolomon ei.
23 Jesus estava andando pelo pátio do Templo, perto da entrada chamada “ Alpendre de Salomão ”.
24 Nab̃iltiJu gail ludar visi, lousi ke, “Gugol namtodǝdarŋab̃u maiegai vir ŋais? Gǝb̃evi aKristo, aGot totabtabuh lan, gikel koti mai ginamito.”
24 Então o povo se ajuntou em volta dele e perguntou: — Até quando você vai nos deixar na dúvida? Diga com franqueza: você é ou não é o
25 AYesu isor var galit ke, “Nukel mai gamito tia wake mǝtsadǝlom ginau. Nǝsa notogole len nahǝsan aTǝmagw, natgalenan lukel kot ginau.
25 Jesus respondeu:
26 Be mǝtsadǝlom gail am, husur mǝtsavi ideh len nasipsip sagw.
26 mas vocês não creem porque não são minhas ovelhas.
27 Nasipsip sagw gail losǝsǝloŋ sǝhot nadologw, ginau nolǝboi galito ale lohusur ginau.
27 As minhas ovelhas escutam a minha voz; eu as conheço, e elas me seguem.
28 Noviol hǝn nǝmauran vi sutuai mai galito ale asike lumasig boŋ ideh. Avan ideh asike eliv kuv galit dan navǝlagw.
28 Eu lhes dou a vida eterna, e por isso elas nunca morrerão. Ninguém poderá arrancá-las da minha mão.
29 ATǝmagw toviol hǝn alaten mai ginau, aTǝmagw egaii iyalyal sǝhor natit p̃isi, ale avan ideh asike eliv kuv galito dan navǝlan.
29 O poder que o Pai me deu é maior do que tudo, e ninguém pode arrancá-las da mão dele.
30 Ale ginau mai aTata namrosua ŋai.”
30 Eu e o Pai somos um.
31 Nab̃iltiJu gail lotǝtariv vat tǝtas hǝn lǝb̃etubuni.
31 Então eles tornaram a pegar pedras para matar Jesus.
32 AYesu ikel mai galit ke, “Len nǝhomito nugol natit isob̃ur tovoi lotogǝm len aTata. Len natgalen notogole, mǝtuke mǝtetuṽ ginau sil ta be?”
32 E ele disse:
33 NaJu gail lusor vari ke, “Asike namtotuṽ gaiug sil natideh tovoi gotogole, be sil gotosor mǝdas nahǝsan aGot. Husur gaiug gotovi vanuan ŋai, gugolgol gaiug ke gotovi Got.”
33 Eles responderam: — Não é por causa de nenhuma coisa boa que queremos matá-lo, mas porque, ao dizer isso, você está
34 AYesu isor var galit ke, “Len natosian hǝn nalo samito, aGot isor. Ike, ‘Nukele ke mǝtovi “got” gail.’
34 Então Jesus afirmou:
35 Gamit mǝtolǝboii ke natosian siGot edǝdas b̃eb̃uer boŋ ideh. Mǝtolǝboii ke aGot tokis nǝvanuan galenan, napisulan san togǝm hǝn galito, ‘got gail.’
35 Sabemos que as
36 Ginau, aTata itabtabuh len ginau ale esǝvat ginau vi lan navile a pan. Imaienan, nǝboŋ notoke, ‘Novi aNatun aGot,’ imabe mǝttoke notosor mǝdas nahǝsan aGot?
36 Quanto a mim, o Pai me escolheu e me enviou ao mundo. Então por que vocês dizem que blasfemo contra Deus quando afirmo que sou Filho dele?
37 Asike nǝb̃igol nǝsa aTata togole, samtedǝlom nǝsa notokele.
37 Se não faço o que o meu Pai manda, não creiam em mim.
38 Wake nǝb̃igol nǝsa togole, naut kǝmas mǝtsadǝlom nǝsa notokele, mitikad nadǝlomian len nǝsa notogole hǝn mǝtb̃elǝboi sǝhoti, hǝn mǝtb̃elǝboi tabtab hǝni ke, aTata itoh tin len ginau ale ginau nutoh tin len aTata.”
38 Mas, se eu faço, e vocês não creem em mim, então creiam pelo menos nas coisas que faço. E isso para que vocês fiquem sabendo de uma vez por todas que o Pai vive em mim e que eu vivo no Pai.
39 Husur tokǝmaienan, alat lotosǝsǝloŋ hǝni ludas p̃isal hǝn lǝb̃itah gati, be ivan dan galito.
39 A essa altura tentaram novamente prendê-lo, mas Jesus escapou das mãos deles.
40 Nǝboŋ tovan, iloŋ tukot len Nawisel Jortan van hǝn naut aJon tobapbaptais lan a m̃o tia, ale itoh ei.
40 Ele voltou de novo para o lado leste do rio Jordão, foi para o lugar onde João Batista tinha batizado antes e ficou lá.
41 Beti nǝvanuan isob̃ur logǝm hǝni, luke, “AJon sagol namerikel ideh, be nǝboŋ tosor husur ategai, natit p̃isi tokele ekitin.”
41 E muita gente ia vê-lo, dizendo: — João não fez nenhum milagre, mas tudo o que ele disse sobre Jesus é verdade.
42 Ale tarhǝwisel Jortan ei, isob̃ur loriŋ nǝlolit len aYesu.
42 E naquele lugar muita gente creu em Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.