Hebreus 6
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NTLH
1 Imagenan, nap̃usanan metǝkav husur aKristo, dateriŋi husur dattolǝboii tia. Ale datimatmatu len aYesu Kristo. Sadatetub̃at len nǝpaudesen hǝn nap̃usanan tǝtas am. Datolǝboii ke datimaspair dan nǝsa dattogole lotolav gidat vi lan nǝmatan. Datolǝboii ke datimasriŋ nǝlodato len aGot.
1 Assim, vamos em frente a fim de chegarmos ao ensinamento de adultos, deixando para trás as primeiras lições da mensagem de Cristo. Nós não vamos colocar de novo as bases dessa mensagem, isto é, a necessidade de abandonar uma vida inútil e de crer em Deus;
2 Datolǝboi nap̃usanan husur nǝbaptaisan, mai naṽide hǝn dattoriŋ navǝladato len nǝvanuan hǝn b̃ikad aNunun aGot. Datolǝboi nap̃usanan husur na-le-mǝhat-an dan nǝmatan, mai nǝboŋ aGot b̃epǝpehun navoian dan nǝsaan.
2 o ensinamento a respeito dos batismos e da cerimônia de pôr as mãos sobre os cristãos; e a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Nap̃usanan galenan lipat. Ale aGot b̃idam̃ hǝni, datetibau len aKristo, datimatmatu lan!
3 Vamos em frente! E, se Deus quiser, é isso o que faremos.
4 Nǝvanuan gail lotoriŋ nǝlolit len aYesu Kristo tia, lǝb̃eriŋ gab̃ulani, nap̃isal hǝn lǝb̃etǝlmam, hǝn lǝb̃ipair dan nǝsaan salit tǝtas am, eb̃uer. Nǝboŋ nam̃ial siYesu tohut nǝmargobut dan nǝlolito, nǝboŋ lototub̃at lǝboi naviolan togǝm len nǝmav, nǝboŋ lotokatǝp̃ol mai aNunun aGot,
4 Como é que as pessoas que abandonaram a fé podem se arrepender de novo? Elas já estavam na luz de Deus. Já haviam experimentado o dom do céu e recebido a sua parte do Espírito Santo.
5 nǝboŋ lotolǝboi navoian hǝn nasoruan siGot, nǝboŋ lotosǝsǝloŋ hǝn nǝdaŋan hǝn nǝboŋ b̃egǝmai len natohan pipihabǝlan aGot,
5 Já haviam conhecido por experiência que a palavra de Deus é boa e tinham experimentado os poderes do mundo que há de vir.
6 galit lotoriŋ nǝlolit len aYesu Kristo tia, lǝb̃eriŋ gab̃ulani, nap̃isal hǝn lǝb̃etǝlmam, hǝn lǝb̃ipair dan nǝsaan salit tǝtas am, eb̃uer. Lomǝdas bun galito, husur, ehum lotop̃os gat aNatun aGot len nǝhai balbal tǝtas, ale riŋ nahur sasa len gai len nǝhon nǝvanuan gail.
6 Mas depois abandonaram a fé. É impossível levar essas pessoas a se arrependerem de novo, pois estão crucificando outra vez o Filho de Deus e zombando publicamente dele.
7 Mitinau nǝtan. Nǝboŋ naus tous daŋir lan, nǝtan enan edim naus enan, natit gail lutov, luṽan hǝn nǝvanuan gail lotomabul nǝhanian len nǝtan enan lǝb̃ihan. Nǝtan enan aGot ivoi hǝni, ehǝhaṽur hǝni.
7 Deus abençoa a terra que recebe a chuva, a qual muitas vezes cai sobre ela e produz plantas úteis para aqueles que trabalham nela.
8 Be nǝtan b̃isa, hǝn natit tohum nǝhau mai nǝhai lotokad nasunite ŋai lǝb̃itov lan, nǝtan enan evi ut kǝmas, savoi hǝn natideh. Hum ma aGot b̃isemale hǝni. Len nagilen, nǝhab dereh tihani.
8 Mas a terra que produz mato e espinhos não serve para nada; ela corre o perigo de ser amaldiçoada por Deus e acaba sendo queimada.
9 Gamit namttolǝmas bun gamit p̃isi, naut kǝmas namttokǝmaienan, namtsǝkad nǝ-lon-uri-an ideh len gamito. Namtolǝboii ke, mǝttokad naṽit gail lotovoi am: nadǝlomian samit mai naṽide samit tonor hǝn alat aGot tolav kuv galit dan nǝpanismen sil nǝsaan salito.
9 Porém, ainda que falemos dessa maneira, meus queridos irmãos, estamos certos de que vocês têm as melhores bênçãos que vêm da salvação.
10 Husur aGot inor buni. Asike nǝlon iboŋboŋ hǝn nauman samito, mai na-lǝmas-buni-an samito hǝn nahǝsan. Arumasil nǝboŋ mǝttovi tarhǝt sinǝvanuan san gail, hum mǝttogole tia, ale hum mǝttogol tabtab hǝni sal.
10 Deus não é injusto. Ele não esquece o trabalho que vocês fizeram nem o amor que lhe mostraram na ajuda que deram e ainda estão dando aos seus irmãos na fé.
11 Be namtolǝŋon masuṽ ke, gamit p̃isi mitidaŋ len aGot magenan van vǝbar nagilen hǝn mǝtb̃elǝboi buni ke, dereh mitikad p̃is nǝsa mǝttovatvat viri.
11 O nosso profundo desejo é que cada um de vocês continue com entusiasmo até o fim, para que, de fato, recebam o que esperam.
12 Samtipetǝmas, be mitigol tǝtoṽ hum alat lotokad nǝsa aGot tokel gati. Len nadǝlomian mai na-toh-mǝdau-an, ludaŋ b̃ur nǝmauran todaŋ vir lǝb̃ikad nǝsa aGot tokel gati.
12 Não queremos que se tornem preguiçosos, mas que sejam como os que creem e têm paciência, para que assim recebam o que Deus prometeu.
13 Nǝboŋ aGot tota gat na-kel-gati-an san van hǝn aApraham, husur sǝkad nǝhes ideh toyalyal sǝhor esan, aGot ita gat na-kel-gati-an san len nahǝsan gabag.
13 Deus fez a promessa a Abraão e jurou cumpri-la. E, como não havia ninguém maior do que ele mesmo, Deus jurou pelo seu próprio nome.
14 Ikel mai aApraham ke, “Nokitin, dereh nivoi hǝn gaiug. Dereh neviol hǝn nǝpasusan mai gaiug hǝn lǝb̃egǝm vi bathudud b̃isob̃ur vǝha-sob̃sob̃ur am”
14 Ele disse a Abraão: “Eu prometo que abençoarei você ricamente e lhe darei muitos descendentes.”
15 Beti len nǝ-daŋ-b̃uri-an san aApraham itoh mǝdau ebǝlav, ale ikad nǝsa aGot tokel gati.
15 Abraão teve paciência e por isso recebeu o que Deus havia prometido.
16 Nǝboŋ nǝvanuan gail lotota gat na-kel-gati-an ideh, luta gati len nahǝsan nǝvanuan totibau sǝhor galito. Nǝ-ta-gati-an enan igol na-kel-gati-an enan eil gǝgat, emǝlas. Nǝvanuan gail lolǝboii ke tovi kitinan, ale lǝsalǝboi lǝb̃isor b̃alb̃al husuri am.
16 Quando alguém jura, usa o nome de uma pessoa que é maior do que ele, e o juramento acaba com qualquer discussão.
17 Len naṽide tomaienan, aGot ita gat na-kel-gati-an san hǝn alat lǝb̃ikad nǝsa tokel gati lǝb̃elǝboi buni ke, nǝ-nau-utaut-an san asike egǝgel boŋ ideh.
17 Deus quis deixar bem claro aos que iam receber o que ele havia prometido que jamais mudaria a sua decisão. Por isso, junto com a promessa, fez o juramento.
18 AGot ikel na-kel-gati-an ale ita gati len nahǝsan. Nateru enan arsalǝboi arb̃egǝgel boŋ ideh husur aGot salǝboi b̃elibliboŋ boŋ ideh. Imaienan, len eru enan, gidat dattosab̃ naut nasusuahan len gai, datolǝŋon ivoi habat am len nǝlodato hǝn datb̃etǝgau gat nǝ-vatvat-viri-an len nǝsa aGot tokel gati ke, datb̃ikade balai.
18 Portanto, há duas coisas que não podem ser mudadas, e a respeito delas Deus não pode mentir. E assim nós, que encontramos segurança nele, nos sentimos muito encorajados a nos manter firmes na esperança que nos foi dada.
19 Datukad nǝ-vatvat-viri-an enan hum naga hǝn nǝmauran sidat gail, ekir gǝgat, ale datolǝboi datb̃eriŋ nǝlodat lan. Ta m̃o len naim siGot, ikad nab̃iltikaliko totahǝtah kǝkol hǝn naut tolo dan nǝvanuan gail. Be len nǝ-vatvat-viri-an enan, sǝkad natideh totahǝtah gol gidato dan aGot,
19 Essa esperança mantém segura e firme a nossa vida, assim como a âncora mantém seguro o barco. Ela passa pela cortina do templo do céu e entra no Lugar Santíssimo celestial.
20 husur aYesu eil a m̃o, eb̃isutur sidato tia. Egǝm vi b̃iltihai tutumav sidato vi sutuai sum̃an aMelkisetek ta sutuai.
20 Foi lá que, para o nosso bem, Jesus entrou antes de nós. E ele se tornou para sempre o Grande Sacerdote , na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.