Hebreus 6
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ACF
1 Imagenan, nap̃usanan metǝkav husur aKristo, dateriŋi husur dattolǝboii tia. Ale datimatmatu len aYesu Kristo. Sadatetub̃at len nǝpaudesen hǝn nap̃usanan tǝtas am. Datolǝboii ke datimaspair dan nǝsa dattogole lotolav gidat vi lan nǝmatan. Datolǝboii ke datimasriŋ nǝlodato len aGot.
1 Por isso, deixando os rudimentos da doutrina de Cristo, prossigamos até à perfeição, não lançando de novo o fundamento do arrependimento de obras mortas e de fé em Deus,
2 Datolǝboi nap̃usanan husur nǝbaptaisan, mai naṽide hǝn dattoriŋ navǝladato len nǝvanuan hǝn b̃ikad aNunun aGot. Datolǝboi nap̃usanan husur na-le-mǝhat-an dan nǝmatan, mai nǝboŋ aGot b̃epǝpehun navoian dan nǝsaan.
2 E da doutrina dos batismos, e da imposição das mãos, e da ressurreição dos mortos, e do juízo eterno.
3 Nap̃usanan galenan lipat. Ale aGot b̃idam̃ hǝni, datetibau len aKristo, datimatmatu lan!
3 E isto faremos, se Deus o permitir.
4 Nǝvanuan gail lotoriŋ nǝlolit len aYesu Kristo tia, lǝb̃eriŋ gab̃ulani, nap̃isal hǝn lǝb̃etǝlmam, hǝn lǝb̃ipair dan nǝsaan salit tǝtas am, eb̃uer. Nǝboŋ nam̃ial siYesu tohut nǝmargobut dan nǝlolito, nǝboŋ lototub̃at lǝboi naviolan togǝm len nǝmav, nǝboŋ lotokatǝp̃ol mai aNunun aGot,
4 Porque é impossível que os que já uma vez foram iluminados, e provaram o dom celestial, e se fizeram participantes do Espírito Santo,
5 nǝboŋ lotolǝboi navoian hǝn nasoruan siGot, nǝboŋ lotosǝsǝloŋ hǝn nǝdaŋan hǝn nǝboŋ b̃egǝmai len natohan pipihabǝlan aGot,
5 E provaram a boa palavra de Deus, e as virtudes do século futuro,
6 galit lotoriŋ nǝlolit len aYesu Kristo tia, lǝb̃eriŋ gab̃ulani, nap̃isal hǝn lǝb̃etǝlmam, hǝn lǝb̃ipair dan nǝsaan salit tǝtas am, eb̃uer. Lomǝdas bun galito, husur, ehum lotop̃os gat aNatun aGot len nǝhai balbal tǝtas, ale riŋ nahur sasa len gai len nǝhon nǝvanuan gail.
6 E recaíram, sejam outra vez renovados para arrependimento; pois assim, quanto a eles, de novo crucificam o Filho de Deus, e o expõem ao vitupério.
7 Mitinau nǝtan. Nǝboŋ naus tous daŋir lan, nǝtan enan edim naus enan, natit gail lutov, luṽan hǝn nǝvanuan gail lotomabul nǝhanian len nǝtan enan lǝb̃ihan. Nǝtan enan aGot ivoi hǝni, ehǝhaṽur hǝni.
7 Porque a terra que embebe a chuva, que muitas vezes cai sobre ela, e produz erva proveitosa para aqueles por quem é lavrada, recebe a bênção de Deus;
8 Be nǝtan b̃isa, hǝn natit tohum nǝhau mai nǝhai lotokad nasunite ŋai lǝb̃itov lan, nǝtan enan evi ut kǝmas, savoi hǝn natideh. Hum ma aGot b̃isemale hǝni. Len nagilen, nǝhab dereh tihani.
8 Mas a que produz espinhos e abrolhos, é reprovada, e perto está da maldição; o seu fim é ser queimada.
9 Gamit namttolǝmas bun gamit p̃isi, naut kǝmas namttokǝmaienan, namtsǝkad nǝ-lon-uri-an ideh len gamito. Namtolǝboii ke, mǝttokad naṽit gail lotovoi am: nadǝlomian samit mai naṽide samit tonor hǝn alat aGot tolav kuv galit dan nǝpanismen sil nǝsaan salito.
9 Mas de vós, ó amados, esperamos coisas melhores, e coisas que acompanham a salvação, ainda que assim falamos.
10 Husur aGot inor buni. Asike nǝlon iboŋboŋ hǝn nauman samito, mai na-lǝmas-buni-an samito hǝn nahǝsan. Arumasil nǝboŋ mǝttovi tarhǝt sinǝvanuan san gail, hum mǝttogole tia, ale hum mǝttogol tabtab hǝni sal.
10 Porque Deus não é injusto para se esquecer da vossa obra, e do trabalho do amor que para com o seu nome mostrastes, enquanto servistes aos santos; e ainda servis.
11 Be namtolǝŋon masuṽ ke, gamit p̃isi mitidaŋ len aGot magenan van vǝbar nagilen hǝn mǝtb̃elǝboi buni ke, dereh mitikad p̃is nǝsa mǝttovatvat viri.
11 Mas desejamos que cada um de vós mostre o mesmo cuidado até ao fim, para completa certeza da esperança;
12 Samtipetǝmas, be mitigol tǝtoṽ hum alat lotokad nǝsa aGot tokel gati. Len nadǝlomian mai na-toh-mǝdau-an, ludaŋ b̃ur nǝmauran todaŋ vir lǝb̃ikad nǝsa aGot tokel gati.
12 Para que vos não façais negligentes, mas sejais imitadores dos que pela fé e paciência herdam as promessas.
13 Nǝboŋ aGot tota gat na-kel-gati-an san van hǝn aApraham, husur sǝkad nǝhes ideh toyalyal sǝhor esan, aGot ita gat na-kel-gati-an san len nahǝsan gabag.
13 Porque, quando Deus fez a promessa a Abraão, como não tinha outro maior por quem jurasse, jurou por si mesmo,
14 Ikel mai aApraham ke, “Nokitin, dereh nivoi hǝn gaiug. Dereh neviol hǝn nǝpasusan mai gaiug hǝn lǝb̃egǝm vi bathudud b̃isob̃ur vǝha-sob̃sob̃ur am”
14 Dizendo: Certamente, abençoando te abençoarei, e multiplicando te multiplicarei.
15 Beti len nǝ-daŋ-b̃uri-an san aApraham itoh mǝdau ebǝlav, ale ikad nǝsa aGot tokel gati.
15 E assim, esperando com paciência, alcançou a promessa.
16 Nǝboŋ nǝvanuan gail lotota gat na-kel-gati-an ideh, luta gati len nahǝsan nǝvanuan totibau sǝhor galito. Nǝ-ta-gati-an enan igol na-kel-gati-an enan eil gǝgat, emǝlas. Nǝvanuan gail lolǝboii ke tovi kitinan, ale lǝsalǝboi lǝb̃isor b̃alb̃al husuri am.
16 Porque os homens certamente juram por alguém superior a eles, e o juramento para confirmação é, para eles, o fim de toda a contenda.
17 Len naṽide tomaienan, aGot ita gat na-kel-gati-an san hǝn alat lǝb̃ikad nǝsa tokel gati lǝb̃elǝboi buni ke, nǝ-nau-utaut-an san asike egǝgel boŋ ideh.
17 Por isso, querendo Deus mostrar mais abundantemente a imutabilidade do seu conselho aos herdeiros da promessa, se interpôs com juramento;
18 AGot ikel na-kel-gati-an ale ita gati len nahǝsan. Nateru enan arsalǝboi arb̃egǝgel boŋ ideh husur aGot salǝboi b̃elibliboŋ boŋ ideh. Imaienan, len eru enan, gidat dattosab̃ naut nasusuahan len gai, datolǝŋon ivoi habat am len nǝlodato hǝn datb̃etǝgau gat nǝ-vatvat-viri-an len nǝsa aGot tokel gati ke, datb̃ikade balai.
18 Para que por duas coisas imutáveis, nas quais é impossível que Deus minta, tenhamos a firme consolação, nós, os que pomos o nosso refúgio em reter a esperança proposta;
19 Datukad nǝ-vatvat-viri-an enan hum naga hǝn nǝmauran sidat gail, ekir gǝgat, ale datolǝboi datb̃eriŋ nǝlodat lan. Ta m̃o len naim siGot, ikad nab̃iltikaliko totahǝtah kǝkol hǝn naut tolo dan nǝvanuan gail. Be len nǝ-vatvat-viri-an enan, sǝkad natideh totahǝtah gol gidato dan aGot,
19 A qual temos como âncora da alma, segura e firme, e que penetra até ao interior do véu,
20 husur aYesu eil a m̃o, eb̃isutur sidato tia. Egǝm vi b̃iltihai tutumav sidato vi sutuai sum̃an aMelkisetek ta sutuai.
20 Onde Jesus, nosso precursor, entrou por nós, feito eternamente sumo sacerdote, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.