Hebreus 4
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs VC
1 Na-kel-gati-an siGot hǝn datb̃eb̃is len naut nǝŋavŋavan san ipat sal. Imagenan, datimaslǝlǝgau, datemǝtahw ke gamit ideh asike b̃eb̃is lan.
1 Enquanto, pois, subsiste a promessa de entrar no seu descanso, tenhamos cuidado em que ninguém de nós corra o risco de ser excluído.
2 Husur na-kel-uri-an tovoi hǝn nǝŋavŋavan enan, gidat am datosǝsǝloŋ hǝni sum̃an galit ta sutuai. Be nasoruan enan savi tarhǝt salito husur losǝsǝloŋ kǝmas hǝni ŋai, lǝsasǝsǝloŋ hǝni len nadǝlomian.
2 A boa nova nos foi trazida a nós, como o foi a eles. Mas a eles de nada aproveitou, porque caíram na descrença.
3 Husur gidat dattokad nadǝlomian lan datob̃is len naut nǝŋavŋavan san. Galit am, ehum aGot toke,
3 Nós, porém, se tivermos fé, haveremos de entrar no descanso. Ele disse: Eu jurei na minha ira: não entrarão no lugar do meu descanso. Ora, as obras de Deus estão concluídas desde a criação do mundo;
4 Husur len naut sua len natosian siGot, isor husur nǝmariboŋ na-vǝha-mǝlevru-an, ike, “Len nǝmariboŋ na-vǝha-mǝlevru-an, aGot iŋavŋav dan nauman san p̃isi.”
4 pois, em certa passagem, falou do sétimo dia o seguinte: E, terminado o seu trabalho, descansou Deus no sétimo dia {Gn 2,2}.
5 Ale hum tokele tia, “Asike lob̃is len naut nǝŋavŋavan sagw boŋ ideh.”
5 Se, pois, ele repete: Não entrarão no lugar do meu descanso,
6 Imaienan, naut enan ipat sal m̃os nǝvanuan galevis hǝn lǝb̃eb̃is lan. Ale alat ta m̃o lotosǝsǝloŋ hǝn na-kel-uri-an tovoi hǝn nǝŋavŋavan enan, lǝsab̃is lan husur lǝsagol husur nǝsa aGot tokele.
6 é sinal de que outros são chamados a entrar nele. E como aqueles a quem primeiro foi anunciada a promessa não entraram por não ter tido a fé,
7 Ale aGot eriŋ nǝboŋ sual am, ekisi hǝn “Damǝŋai.” Len nǝboŋ tohusur habat hǝni, len nǝb̃e siTevit, aGot ikel nǝsa tokele a m̃o, ike,
7 Deus, após muitos anos, por meio de Davi, estabelece um novo dia, um hoje, ao pronunciar as palavras mencionadas: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais os vossos corações.
8 Mitinau aJosua nǝboŋ tosǝhar nǝvanuan gail vi lan naut aGot tokel gati ke likade. Gai tagol nǝvanuan gail lǝtǝkad nǝŋavŋavan hum aGot tokel gati, asike aGot tasor a tahw husur nǝboŋ tile hǝn nǝŋavŋavan.
8 Se Josué lhes houvesse dado repouso, não teria depois disso falado dum outro dia.
9 Imagenan, nǝŋavŋavan ipat sal m̃os alat siGot, hum nǝŋavŋavan siGot len nǝmariboŋ na-vǝha-mǝlevru-an.
9 Por isso, resta um repouso sabático para o povo de Deus.
10 Husur nǝvanuan tob̃is len nǝŋavŋavan siGot, iŋavŋav dan nauman san, sum̃an aGot toŋavŋav dan nauman san nǝboŋ togol navile a pan tonoŋ.
10 E quem entrar nesse repouso descansará das suas obras, assim como descansou Deus das suas.
11 Imagenan, datehisi hǝn datb̃eb̃is len naut nǝŋavŋavan enan. Gidat ideh satiteh, satigol tǝtoṽ hǝn atǝmadat ta sutuai lǝsagol husur nǝsa aGot tokele.
11 Assim, apressemo-nos a entrar neste descanso para não cairmos por nossa vez na mesma incredulidade.
12 Husur nasoruan siGot imaur, igol nǝsa aGot tosor m̃osi. Ikan sǝhor nab̃u nǝb̃alan ideh tokan naut toru. Etiv pǝpehun nǝmauran dan nanunun, nakobkob dan nǝsa topat b̃urhubǝlasehw. Elǝboi b̃epǝpehun navoian dan nǝsaan len nǝnauan mai natit nǝvanuan tonaunau gail lotosusuah len nǝlon nǝlolito.
12 Porque a palavra de Deus é viva, eficaz, mais penetrante do que uma espada de dois gumes e atinge até a divisão da alma e do corpo, das juntas e medulas, e discerne os pensamentos e intenções do coração.
13 Sǝkad natideh tosusuah dan aGot, be natit p̃isi sǝkad nǝ-kabut-gole-an am, ip̃arp̃ar hǝn aGot b̃ekǝta bunusi. Ale gai boh, datimaskel natit p̃isi dattogole maii.
13 Nenhuma criatura lhe é invisível. Tudo é nu e descoberto aos olhos daquele a quem havemos de prestar contas.
14 Imagenan, husur dattokad ab̃iltihai tutumav toyalyal, aYesu, aNatun aGot tob̃is len nǝmav, il len nǝhon aGot, datetǝgau gat nadǝlomian dattokel uri ke dattokade.
14 Temos, portanto, um grande Sumo Sacerdote que penetrou nos céus, Jesus, Filho de Deus. Conservemos firme a nossa fé.
15 Husur datukad ab̃iltihai tutumav tolǝŋon tosa mai gidato nǝboŋ datsǝdaŋ. Len nap̃isal p̃isi aSetan italtal ke atenan tigol nǝsaan, ep̃itoṽ hǝn totaltal ke datigol nǝsaan. Be gai sagol nǝsaan, eb̃uer lan.
15 Porque não temos nele um pontífice incapaz de compadecer-se das nossas fraquezas. Ao contrário, passou pelas mesmas provações que nós, com exceção do pecado.
16 Beti, len na-il-b̃uri-an, dategǝm pǝpadaŋ hǝn nab̃iltihai bǝtbǝtah siGot. Dategǝm pǝpadaŋ hǝn aGot toviol kǝmas hǝn navoian, hǝn nǝlon b̃itaŋis gidato, mai hǝn b̃eviol hǝn navoian mai gidato nǝboŋ datb̃ipar vi-tarhǝte-an.
16 Aproximemo-nos, pois, confiadamente do trono da graça, a fim de alcançar misericórdia e achar a graça de um auxílio oportuno.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.