Hebreus 4
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs BKJ
1 Na-kel-gati-an siGot hǝn datb̃eb̃is len naut nǝŋavŋavan san ipat sal. Imagenan, datimaslǝlǝgau, datemǝtahw ke gamit ideh asike b̃eb̃is lan.
1 Portanto, temamos, a fim de que, uma promessa nos foi deixada de entrar em seu descanso, qualquer um de vocês deve parecer estar aquém disso.
2 Husur na-kel-uri-an tovoi hǝn nǝŋavŋavan enan, gidat am datosǝsǝloŋ hǝni sum̃an galit ta sutuai. Be nasoruan enan savi tarhǝt salito husur losǝsǝloŋ kǝmas hǝni ŋai, lǝsasǝsǝloŋ hǝni len nadǝlomian.
2 Porque para nós o evangelho foi pregado, assim também como a eles, mas a palavra pregada não lhes serviu, não estando esta misturada com a fé daqueles que a ouviram.
3 Husur gidat dattokad nadǝlomian lan datob̃is len naut nǝŋavŋavan san. Galit am, ehum aGot toke,
3 Porque nós, que temos crido, entramos no repouso, tal como ele disse: Assim como jurei na minha ira eles não entrarão no meu repouso; embora as obras estivessem consumadas desde a fundação do mundo.
4 Husur len naut sua len natosian siGot, isor husur nǝmariboŋ na-vǝha-mǝlevru-an, ike, “Len nǝmariboŋ na-vǝha-mǝlevru-an, aGot iŋavŋav dan nauman san p̃isi.”
4 Porque ele falou em um determinado lugar do sétimo dia: E Deus repousou no sétimo dia de todas as suas obras.
5 Ale hum tokele tia, “Asike lob̃is len naut nǝŋavŋavan sagw boŋ ideh.”
5 E neste lugar novamente: Não entrarão no meu repouso.
6 Imaienan, naut enan ipat sal m̃os nǝvanuan galevis hǝn lǝb̃eb̃is lan. Ale alat ta m̃o lotosǝsǝloŋ hǝn na-kel-uri-an tovoi hǝn nǝŋavŋavan enan, lǝsab̃is lan husur lǝsagol husur nǝsa aGot tokele.
6 Vendo, portanto, que ainda há alguns que devem entrar, e que aqueles que primeiro receberam a pregação não entraram por causa da incredulidade,
7 Ale aGot eriŋ nǝboŋ sual am, ekisi hǝn “Damǝŋai.” Len nǝboŋ tohusur habat hǝni, len nǝb̃e siTevit, aGot ikel nǝsa tokele a m̃o, ike,
7 novamente, ele determina um certo dia, dizendo através de Davi: Hoje, depois de muito tempo, como está dito: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais os vossos corações.
8 Mitinau aJosua nǝboŋ tosǝhar nǝvanuan gail vi lan naut aGot tokel gati ke likade. Gai tagol nǝvanuan gail lǝtǝkad nǝŋavŋavan hum aGot tokel gati, asike aGot tasor a tahw husur nǝboŋ tile hǝn nǝŋavŋavan.
8 Porque, se Jesus lhes houvesse dado repouso, não teria falado depois disso a respeito de um outro dia.
9 Imagenan, nǝŋavŋavan ipat sal m̃os alat siGot, hum nǝŋavŋavan siGot len nǝmariboŋ na-vǝha-mǝlevru-an.
9 Portanto, ainda resta um repouso para o povo de Deus.
10 Husur nǝvanuan tob̃is len nǝŋavŋavan siGot, iŋavŋav dan nauman san, sum̃an aGot toŋavŋav dan nauman san nǝboŋ togol navile a pan tonoŋ.
10 Porque aquele que entrou no seu repouso, também cessou as suas próprias obras, assim como Deus repousou das suas.
11 Imagenan, datehisi hǝn datb̃eb̃is len naut nǝŋavŋavan enan. Gidat ideh satiteh, satigol tǝtoṽ hǝn atǝmadat ta sutuai lǝsagol husur nǝsa aGot tokele.
11 Esforcemo-nos, portanto, para entrar naquele repouso, a fim de que nenhum homem caia no mesmo exemplo de incredulidade.
12 Husur nasoruan siGot imaur, igol nǝsa aGot tosor m̃osi. Ikan sǝhor nab̃u nǝb̃alan ideh tokan naut toru. Etiv pǝpehun nǝmauran dan nanunun, nakobkob dan nǝsa topat b̃urhubǝlasehw. Elǝboi b̃epǝpehun navoian dan nǝsaan len nǝnauan mai natit nǝvanuan tonaunau gail lotosusuah len nǝlon nǝlolito.
12 Porque a palavra de Deus é viva e poderosa, e mais afiada do que qualquer espada de dois gumes, penetrando até a divisão da alma e do espírito, e das juntas e medulas, e discerne os pensamentos e intenções do coração.
13 Sǝkad natideh tosusuah dan aGot, be natit p̃isi sǝkad nǝ-kabut-gole-an am, ip̃arp̃ar hǝn aGot b̃ekǝta bunusi. Ale gai boh, datimaskel natit p̃isi dattogole maii.
13 E não há criatura alguma que não se manifeste à sua vista; porém todas as coisas estão nuas e abertas aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 Imagenan, husur dattokad ab̃iltihai tutumav toyalyal, aYesu, aNatun aGot tob̃is len nǝmav, il len nǝhon aGot, datetǝgau gat nadǝlomian dattokel uri ke dattokade.
14 Sabendo que temos um grande sumo sacerdote, que adentrou os céus, Jesus, o Filho de Deus, retenhamos firmemente a nossa fé.
15 Husur datukad ab̃iltihai tutumav tolǝŋon tosa mai gidato nǝboŋ datsǝdaŋ. Len nap̃isal p̃isi aSetan italtal ke atenan tigol nǝsaan, ep̃itoṽ hǝn totaltal ke datigol nǝsaan. Be gai sagol nǝsaan, eb̃uer lan.
15 Porque não temos um sumo sacerdote que não possa ser tocado com o sentimento de nossas fraquezas, porém um que em todos os pontos foi tentado, assim como nós, porém sem pecado.
16 Beti, len na-il-b̃uri-an, dategǝm pǝpadaŋ hǝn nab̃iltihai bǝtbǝtah siGot. Dategǝm pǝpadaŋ hǝn aGot toviol kǝmas hǝn navoian, hǝn nǝlon b̃itaŋis gidato, mai hǝn b̃eviol hǝn navoian mai gidato nǝboŋ datb̃ipar vi-tarhǝte-an.
16 Portanto, acheguemo-nos confiantemente ao trono da graça, para que possamos obter misericórdia e achar graça e auxílio em tempo de necessidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.