Hebreus 4
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARA
1 Na-kel-gati-an siGot hǝn datb̃eb̃is len naut nǝŋavŋavan san ipat sal. Imagenan, datimaslǝlǝgau, datemǝtahw ke gamit ideh asike b̃eb̃is lan.
1 Temamos, portanto, que, sendo-nos deixada a promessa de entrar no descanso de Deus, suceda parecer que algum de vós tenha falhado.
2 Husur na-kel-uri-an tovoi hǝn nǝŋavŋavan enan, gidat am datosǝsǝloŋ hǝni sum̃an galit ta sutuai. Be nasoruan enan savi tarhǝt salito husur losǝsǝloŋ kǝmas hǝni ŋai, lǝsasǝsǝloŋ hǝni len nadǝlomian.
2 Porque também a nós foram anunciadas as boas-novas, como se deu com eles; mas a palavra que ouviram não lhes aproveitou, visto não ter sido acompanhada pela fé naqueles que a ouviram.
3 Husur gidat dattokad nadǝlomian lan datob̃is len naut nǝŋavŋavan san. Galit am, ehum aGot toke,
3 Nós, porém, que cremos, entramos no descanso, conforme Deus tem dito: Assim, jurei na minha ira: Não entrarão no meu descanso. Embora, certamente, as obras estivessem concluídas desde a fundação do mundo.
4 Husur len naut sua len natosian siGot, isor husur nǝmariboŋ na-vǝha-mǝlevru-an, ike, “Len nǝmariboŋ na-vǝha-mǝlevru-an, aGot iŋavŋav dan nauman san p̃isi.”
4 Porque, em certo lugar, assim disse, no tocante ao sétimo dia: E descansou Deus, no sétimo dia, de todas as obras que fizera.
5 Ale hum tokele tia, “Asike lob̃is len naut nǝŋavŋavan sagw boŋ ideh.”
5 E novamente, no mesmo lugar: Não entrarão no meu descanso.
6 Imaienan, naut enan ipat sal m̃os nǝvanuan galevis hǝn lǝb̃eb̃is lan. Ale alat ta m̃o lotosǝsǝloŋ hǝn na-kel-uri-an tovoi hǝn nǝŋavŋavan enan, lǝsab̃is lan husur lǝsagol husur nǝsa aGot tokele.
6 Visto, portanto, que resta entrarem alguns nele e que, por causa da desobediência, não entraram aqueles aos quais anteriormente foram anunciadas as boas-novas,
7 Ale aGot eriŋ nǝboŋ sual am, ekisi hǝn “Damǝŋai.” Len nǝboŋ tohusur habat hǝni, len nǝb̃e siTevit, aGot ikel nǝsa tokele a m̃o, ike,
7 de novo, determina certo dia, Hoje, falando por Davi, muito tempo depois, segundo antes fora declarado: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais o vosso coração.
8 Mitinau aJosua nǝboŋ tosǝhar nǝvanuan gail vi lan naut aGot tokel gati ke likade. Gai tagol nǝvanuan gail lǝtǝkad nǝŋavŋavan hum aGot tokel gati, asike aGot tasor a tahw husur nǝboŋ tile hǝn nǝŋavŋavan.
8 Ora, se Josué lhes houvesse dado descanso, não falaria, posteriormente, a respeito de outro dia.
9 Imagenan, nǝŋavŋavan ipat sal m̃os alat siGot, hum nǝŋavŋavan siGot len nǝmariboŋ na-vǝha-mǝlevru-an.
9 Portanto, resta um repouso para o povo de Deus.
10 Husur nǝvanuan tob̃is len nǝŋavŋavan siGot, iŋavŋav dan nauman san, sum̃an aGot toŋavŋav dan nauman san nǝboŋ togol navile a pan tonoŋ.
10 Porque aquele que entrou no descanso de Deus, também ele mesmo descansou de suas obras, como Deus das suas.
11 Imagenan, datehisi hǝn datb̃eb̃is len naut nǝŋavŋavan enan. Gidat ideh satiteh, satigol tǝtoṽ hǝn atǝmadat ta sutuai lǝsagol husur nǝsa aGot tokele.
11 Esforcemo-nos, pois, por entrar naquele descanso, a fim de que ninguém caia, segundo o mesmo exemplo de desobediência.
12 Husur nasoruan siGot imaur, igol nǝsa aGot tosor m̃osi. Ikan sǝhor nab̃u nǝb̃alan ideh tokan naut toru. Etiv pǝpehun nǝmauran dan nanunun, nakobkob dan nǝsa topat b̃urhubǝlasehw. Elǝboi b̃epǝpehun navoian dan nǝsaan len nǝnauan mai natit nǝvanuan tonaunau gail lotosusuah len nǝlon nǝlolito.
12 Porque a palavra de Deus é viva, e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até ao ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e é apta para discernir os pensamentos e propósitos do coração.
13 Sǝkad natideh tosusuah dan aGot, be natit p̃isi sǝkad nǝ-kabut-gole-an am, ip̃arp̃ar hǝn aGot b̃ekǝta bunusi. Ale gai boh, datimaskel natit p̃isi dattogole maii.
13 E não há criatura que não seja manifesta na sua presença; pelo contrário, todas as coisas estão descobertas e patentes aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 Imagenan, husur dattokad ab̃iltihai tutumav toyalyal, aYesu, aNatun aGot tob̃is len nǝmav, il len nǝhon aGot, datetǝgau gat nadǝlomian dattokel uri ke dattokade.
14 Tendo, pois, a Jesus, o Filho de Deus, como grande sumo sacerdote que penetrou os céus, conservemos firmes a nossa confissão.
15 Husur datukad ab̃iltihai tutumav tolǝŋon tosa mai gidato nǝboŋ datsǝdaŋ. Len nap̃isal p̃isi aSetan italtal ke atenan tigol nǝsaan, ep̃itoṽ hǝn totaltal ke datigol nǝsaan. Be gai sagol nǝsaan, eb̃uer lan.
15 Porque não temos sumo sacerdote que não possa compadecer-se das nossas fraquezas; antes, foi ele tentado em todas as coisas, à nossa semelhança, mas sem pecado.
16 Beti, len na-il-b̃uri-an, dategǝm pǝpadaŋ hǝn nab̃iltihai bǝtbǝtah siGot. Dategǝm pǝpadaŋ hǝn aGot toviol kǝmas hǝn navoian, hǝn nǝlon b̃itaŋis gidato, mai hǝn b̃eviol hǝn navoian mai gidato nǝboŋ datb̃ipar vi-tarhǝte-an.
16 Acheguemo-nos, portanto, confiadamente, junto ao trono da graça, a fim de recebermos misericórdia e acharmos graça para socorro em ocasião oportuna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.