Hebreus 12
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs VC
1 Alatenan ta m̃o, nǝmauran salit ikel kot nadǝlomian salito len aGot, ale nǝmauran salito igol nadǝlomian sidat idaŋ am. Imagenan, husur dattokad nab̃iltiluṽoh enan tahum lotodar vis gidato len nǝgamgaman hǝn nǝmauran, datebubulan natit p̃isi tomǝlas gat gidato, mai nǝsaan tomǝdmǝdau hǝn dattovisivis lan. Ale len nǝ-daŋ-b̃uri-an datigam len nǝgamgaman aGot toriŋ gidat lan.
1 Desse modo, cercados como estamos de uma tal nuvem de testemunhas, desvencilhemo-nos das cadeias do pecado. Corramos com perseverança ao combate proposto, com o olhar fixo no autor e consumador de nossa fé, Jesus.
2 Datekǝta haihai len aYesu tovi nǝkadun nadǝlomian sidato. Evi gai tovurvur nadǝlomian sidato. Bathut nakemkeman topat vir aYesu, idaŋ b̃ur nǝmatan len nǝhai balbal, nahur sasa hǝn nǝmatan enan savi natideh lan. Ale ebǝtah len nǝtarhǝt nǝmatu hǝn nab̃iltihai bǝtbǝtah siGot.
2 Em vez de gozo que se lhe oferecera, ele suportou a cruz e está sentado à direita do trono de Deus.
3 Mitinau aYesu todaŋ b̃ur nahur sasa len navǝlan nǝvanuan nǝsaan lotovi enemi san gail. Mitinau aYesu hǝn asike mǝtb̃ikad na-lǝŋon-isa-an len nǝlomito, asike nǝlomit b̃ib̃ov hǝn nǝmauran samito.
3 Considerai, pois, atentamente aquele que sofreu tantas contrariedades dos pecadores, e não vos deixeis abater pelo desânimo.
4 Mǝtub̃al hǝn nǝsaan b̃inoŋ len nǝmauran samit gail, be gamit ideh sǝmat sal len nǝb̃alan enan.
4 Ainda não tendes resistido até o sangue, na luta contra o pecado.
5 Ale nǝlomit iboŋboŋ hǝn nasoruan aGot tokel mai gamit hum anatun gail hǝn b̃igol mǝtb̃elǝŋon b̃ivoi am len nǝlomito. Ike,
5 Estais esquecidos da palavra de animação que vos é dirigida como a filhos: Filho meu, não desprezes a correção do Senhor. Não desanimes, quando repreendido por ele;
6 Husur len nǝpanismen,
6 pois o Senhor corrige a quem ama e castiga todo aquele que reconhece por seu filho {Pr 3,11s}.
7 Mitidaŋ b̃ur nap̃usanan hǝn nǝpanismen, husur naṽide aGot tokade len gamito esum̃an mǝttovi anatun gail. Mǝtunau ke tokad natǝtai ideh atǝman sǝpansem hǝn b̃eṽusani a? Ao!
7 Estais sendo provados para a vossa correção: é Deus que vos trata como filhos. Ora, qual é o filho a quem seu pai não corrige?
8 Anatun aGot gail p̃isi lukad nap̃usanan hǝn nǝpanismen. Be b̃eb̃uer len gamito, mǝtovi natǝtai nap̃isal, mǝtsavi natun kitin.
8 Mas se permanecêsseis sem a correção que é comum a todos, seríeis bastardos e não filhos legítimos.
9 Gidat p̃isi datukad atǝmadat gail hǝn navile a pan. Lupansem gidat hǝn lǝb̃eṽusan gidato, ale datoputsan galito len nǝnauan sidato. Ale datimabe hǝn aTata senunudato totoh len nǝmav? Dateriŋ gidat len navǝlan hǝn datb̃imaur!
9 Aliás, temos na terra nossos pais que nos corrigem e, no entanto, os olhamos com respeito. Com quanto mais razão nos havemos de submeter ao Pai de nossas almas, o qual nos dará a vida?
10 Atǝmadat gail lupansem gidato len namityal galevis ŋai m̃os nanoran hum tovoi len nǝnauan salito. Be aGot ipansem gidato m̃os nanoran hǝn b̃evi tarhǝt sidato hǝn datb̃ikatǝp̃ol hǝn nab̃oruan san.
10 Os primeiros nos educaram para pouco tempo, segundo a sua própria conveniência, ao passo que este o faz para nosso bem, para nos comunicar sua santidade.
11 Nǝboŋ nǝpanismen m̃os nanoran tobar gidato, naut kǝmas toṽusan gidat o tovi tarhǝt sidato, datsahǝhaṽur hǝni, husur epǝŋas! Be a tahw, iṽan hǝn natǝm̃at m̃os alat aGot toriŋ galit lan, husur lotogol nǝsa tonor aGot tolǝŋoni.
11 E verdade que toda correção parece, de momento, antes motivo de pesar que de alegria. Mais tarde, porém, granjeia aos que por ela se exercitaram o melhor fruto de justiça e de paz.
12 Imagenan, navǝlamit lotomǝrav sǝdaŋ, nakobkob nariemit lotogau, lidaŋ!
12 Levantai, pois, vossas mãos fatigadas e vossos joelhos trêmulos {Is 35,3}.
13 “Mitigol nap̃isal gail linor m̃os nalohriemito,” hǝn alat lotogau asike narielit b̃etiles, be hǝn lǝb̃imaur.
13 Dirigi os vossos passos pelo caminho certo. Os que claudicam tornem ao bom caminho e não se desviem.
14 Mǝtehisi hǝn mǝtb̃itoh len natǝm̃at mai nǝvanuan p̃isi; mǝtehisi hǝn mǝtb̃idaŋ len aGot, mai hǝn mǝtb̃evi esan sǝb̃on ŋai. Avan ideh asike b̃idaŋ len aGot, asike b̃evi siGot, mǝtunau ke b̃eris Nasub̃ a? Ao, asike erisi boŋ ideh.
14 Procurai a paz com todos e ao mesmo tempo a santidade, sem a qual ninguém pode ver o Senhor.
15 Mǝtelǝlǝgau hǝn gamit ideh asike b̃etǝgau suluṽ navoian aGot toviol kǝmas hǝni. Gamit ideh satehum nǝharhǝt nǝhai tokon, husur nǝboŋ totov, igol nǝmauran samit idaŋ, ale emǝdas masuṽ hǝn isob̃ur.
15 Estai alerta para que ninguém deixe passar a graça de Deus, e para que não desponte nenhuma planta amarga, capaz de estragar e contaminar a massa inteira.
16 Gamit ideh satigol naitian tosa, satesum̃an aEsau tonau ke aGot tovi ut kǝmas. Esau evi ahai a m̃o, be idam̃ hǝn na-il-a-m̃o-an san hum ahai a m̃o, hǝn b̃ihan nasiloh nǝhanian sua.
16 Que não haja entre vós ninguém sensual nem profanador como Esaú, que, por um prato de comida, vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Mǝtolǝboii ke, a tahw aEsau elǝŋon ke atǝman teus aGot hǝn b̃eriŋ navoian lan hum ahai a m̃o, be ikad namǝtahusian ŋai. Naut kǝmas aEsau totaŋisi, edǝdas b̃egǝgel hǝn naṽit nǝsa togole tia.
17 E sabeis que, desejando ele em seguida receber a bênção do herdeiro, lhe foi recusada. E não bastaram todas as súplicas e lágrimas para que seu pai mudasse de sentimento...
18 Mǝtsagǝm vi lan naṽehuh mǝttolǝboi mǝtb̃ibari hum alat seIsrael ta m̃o. Galit lovi lan Naṽehuh Sinai nǝhab towunwun lan; naut imermer, ikad nǝmargobut, ale nǝlan iṽas galito.
18 Em verdade, não vos aproximastes de uma montanha palpável, invadida por fogo violento, nuvem, trevas, tempestade,
19 Losǝsǝloŋ hǝn nǝwalan hǝn nǝtrampet mai nab̃iltidoldol tosor. Nǝvanuan lotosǝsǝloŋ hǝni loŋir aGot hǝn asike b̃ikel nasoruan ideh am.
19 som da trombeta e aquela voz tão terrível que os que a ouviram suplicaram que ela não lhes falasse mais.
20 Lomǝtahw habat len nǝsa aGot tokele. Ike, “Avan ideh o narivatvat ideh b̃ibar naṽehuh egai, mitimastubuni.”
20 Estavam verdadeiramente aterrados por esta ordem: Todo aquele que tocar a montanha, mesmo que seja um animal, será apedrejado {Ex 19,12}.
21 Nǝboŋ aMoses toris natgalenan lotogol namǝtahwan, ike, “Nupab len namǝtahwan ninegw topil lan.”
21 E tão terrível era o espetáculo, que Moisés exclamou: Eu tremo de pavor {Dt 9,19}.
22 Be gamit mǝtogǝm vi lan Naṽehuh Sion, vi lan nab̃iltivile siGot nǝkadun nǝmauran, naut a Jerusalem len nǝmav. Len naut ei aŋel lotosob̃ur vǝsa lub̃onb̃on len nab̃iltikemkeman.
22 Vós, ao contrário, vos aproximastes da montanha de Sião, da cidade do Deus vivo, da Jerusalém celestial, das miríades de anjos,
23 Mǝtogǝm vi lan nab̃onb̃onan silat lotovi natun aGot, ahai a m̃o san gail, gai totos gat nahǝsalito len nǝmav. Mǝtogǝm hǝn aGot tokot hǝn nǝvanuan p̃isi. Mǝtogǝm hǝn nanunun nǝvanuan gail lotonor, aGot togol lotonor len nǝhon.
23 da assembléia festiva dos primeiros inscritos no livro dos céus, e de Deus, juiz universal, e das almas dos justos que chegaram à perfeição,
24 Mǝtogǝm hǝn aYesu, na-kel-gati-an veveu siGot toil gǝgat lan. Mǝtogǝm vi lan nǝda hiYesu togiris gamito, nǝda tosor husur natsua tovoi sǝhor nǝda hiApel.
24 enfim, de Jesus, o mediador da Nova Aliança, e do sangue da aspersão, que fala com mais eloqüência que o sangue de Abel.
25 Samtemǝtahun aGot tosor. AMoses evi vanuan navile a pan ŋai, ale alat seIsrael lotomǝtahun nalǝlǝgauan tokele, lǝsǝgam yav dan nǝpanismen. B̃imaienan, gidato datb̃ipair dan aGot len nǝmav, mai nalǝlǝgauan gai tokele, asike datugam yav dan nǝpanismen boŋ ideh.
25 Guardai-vos, pois, de recusar ouvir aquele que fala. Porque, se não escaparam do castigo aqueles que dele se desviaram, quando lhes falava na terra, muito menos escaparemos nós, se o repelirmos, quando nos fala desde o céu.
26 Len nǝboŋ enan nadolon aGot ekur hǝn navile a pan, be gagai ikel gati ke, “Dereh nekur hǝn navile a pan vǝha-sual am, savi navile a pan ŋai, be nǝmav am.”
26 Depois de ter outrora abalado a terra pela sua voz, ele hoje nos faz esta solene declaração: Ainda uma vez por todas moverei, não só a terra, mas também o céu {Ag 2,6}.
27 Len nasoruan “vǝha-sual am” aGot tokele, namilen ke, natit p̃isi ta m̃o aGot togol gail, dereh lekur, limasig, hǝn ke, natit lǝsakur ŋai lǝb̃ipat tin.
27 As palavras ainda uma vez indicam o desaparecimento do que é caduco, do que foi criado, para que só subsista o que é imutável.
28 Imagenan, husur aGot eviol mai gidat hǝn natohan pipihabǝlan todǝdas b̃ekur, husur natenan, datepul hǝn nasipaan, ale datilotu hǝn aGot len naṽide gai b̃ehǝhaṽur hǝni, datilotu hǝni len namǝtahwan mai nǝmaŋmaŋan hǝn nǝyalyalan san.
28 sim, possuindo nós um reino inabalável, dediquemos a Deus um reconhecimento que lhe torne agradável o nosso culto com temor e respeito.
29 Husur “aGot sidato evi nab̃iltihab tohan puŋpuŋ natit p̃isi.”
29 Porque nosso Deus é um fogo devorador {Dt 4,24}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.