Hebreus 12
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARIB
1 Alatenan ta m̃o, nǝmauran salit ikel kot nadǝlomian salito len aGot, ale nǝmauran salito igol nadǝlomian sidat idaŋ am. Imagenan, husur dattokad nab̃iltiluṽoh enan tahum lotodar vis gidato len nǝgamgaman hǝn nǝmauran, datebubulan natit p̃isi tomǝlas gat gidato, mai nǝsaan tomǝdmǝdau hǝn dattovisivis lan. Ale len nǝ-daŋ-b̃uri-an datigam len nǝgamgaman aGot toriŋ gidat lan.
1 Portanto, nós também, pois estamos rodeados de tão grande nuvem de testemunhas, deixemos todo embaraço, e o pecado que tão de perto nos rodeia, e corramos com perseverança a carreira que nos está proposta,
2 Datekǝta haihai len aYesu tovi nǝkadun nadǝlomian sidato. Evi gai tovurvur nadǝlomian sidato. Bathut nakemkeman topat vir aYesu, idaŋ b̃ur nǝmatan len nǝhai balbal, nahur sasa hǝn nǝmatan enan savi natideh lan. Ale ebǝtah len nǝtarhǝt nǝmatu hǝn nab̃iltihai bǝtbǝtah siGot.
2 fitando os olhos em Jesus, autor e consumador da nossa fé, o qual, pelo gozo que lhe está proposto, suportou a cruz, desprezando a ignomínia, e está assentado à direita do trono de Deus.
3 Mitinau aYesu todaŋ b̃ur nahur sasa len navǝlan nǝvanuan nǝsaan lotovi enemi san gail. Mitinau aYesu hǝn asike mǝtb̃ikad na-lǝŋon-isa-an len nǝlomito, asike nǝlomit b̃ib̃ov hǝn nǝmauran samito.
3 Considerai, pois aquele que suportou tal contradição dos pecadores contra si mesmo, para que não vos canseis, desfalecendo em vossas almas.
4 Mǝtub̃al hǝn nǝsaan b̃inoŋ len nǝmauran samit gail, be gamit ideh sǝmat sal len nǝb̃alan enan.
4 Ainda não resististes até o sangue, combatendo contra o pecado;
5 Ale nǝlomit iboŋboŋ hǝn nasoruan aGot tokel mai gamit hum anatun gail hǝn b̃igol mǝtb̃elǝŋon b̃ivoi am len nǝlomito. Ike,
5 e já vos esquecestes da exortação que vos admoesta como a filhos: Filho meu, não desprezes a correção do Senhor, nem te desanimes quando por ele és repreendido;
6 Husur len nǝpanismen,
6 pois o Senhor corrige ao que ama, e açoita a todo o que recebe por filho.
7 Mitidaŋ b̃ur nap̃usanan hǝn nǝpanismen, husur naṽide aGot tokade len gamito esum̃an mǝttovi anatun gail. Mǝtunau ke tokad natǝtai ideh atǝman sǝpansem hǝn b̃eṽusani a? Ao!
7 É para disciplina que sofreis; Deus vos trata como a filhos; pois qual é o filho a quem o pai não corrija?
8 Anatun aGot gail p̃isi lukad nap̃usanan hǝn nǝpanismen. Be b̃eb̃uer len gamito, mǝtovi natǝtai nap̃isal, mǝtsavi natun kitin.
8 Mas, se estais sem disciplina, da qual todos se têm tornado participantes, sois então bastardos, e não filhos.
9 Gidat p̃isi datukad atǝmadat gail hǝn navile a pan. Lupansem gidat hǝn lǝb̃eṽusan gidato, ale datoputsan galito len nǝnauan sidato. Ale datimabe hǝn aTata senunudato totoh len nǝmav? Dateriŋ gidat len navǝlan hǝn datb̃imaur!
9 Além disto, tivemos nossos pais segundo a carne, para nos corrigirem, e os olhávamos com respeito; não nos sujeitaremos muito mais ao Pai dos espíritos, e viveremos?
10 Atǝmadat gail lupansem gidato len namityal galevis ŋai m̃os nanoran hum tovoi len nǝnauan salito. Be aGot ipansem gidato m̃os nanoran hǝn b̃evi tarhǝt sidato hǝn datb̃ikatǝp̃ol hǝn nab̃oruan san.
10 Pois aqueles por pouco tempo nos corrigiam como bem lhes parecia, mas este, para nosso proveito, para sermos participantes da sua santidade.
11 Nǝboŋ nǝpanismen m̃os nanoran tobar gidato, naut kǝmas toṽusan gidat o tovi tarhǝt sidato, datsahǝhaṽur hǝni, husur epǝŋas! Be a tahw, iṽan hǝn natǝm̃at m̃os alat aGot toriŋ galit lan, husur lotogol nǝsa tonor aGot tolǝŋoni.
11 Na verdade, nenhuma correção parece no momento ser motivo de gozo, porém de tristeza; mas depois produz um fruto pacífico de justiça nos que por ele têm sido exercitados.
12 Imagenan, navǝlamit lotomǝrav sǝdaŋ, nakobkob nariemit lotogau, lidaŋ!
12 Portanto levantai as mãos cansadas, e os joelhos vacilantes,
13 “Mitigol nap̃isal gail linor m̃os nalohriemito,” hǝn alat lotogau asike narielit b̃etiles, be hǝn lǝb̃imaur.
13 e fazei veredas direitas para os vossos pés, para que o que é manco não se desvie, antes seja curado.
14 Mǝtehisi hǝn mǝtb̃itoh len natǝm̃at mai nǝvanuan p̃isi; mǝtehisi hǝn mǝtb̃idaŋ len aGot, mai hǝn mǝtb̃evi esan sǝb̃on ŋai. Avan ideh asike b̃idaŋ len aGot, asike b̃evi siGot, mǝtunau ke b̃eris Nasub̃ a? Ao, asike erisi boŋ ideh.
14 Segui a paz com todos, e a santificação, sem a qual ninguém verá o Senhor,
15 Mǝtelǝlǝgau hǝn gamit ideh asike b̃etǝgau suluṽ navoian aGot toviol kǝmas hǝni. Gamit ideh satehum nǝharhǝt nǝhai tokon, husur nǝboŋ totov, igol nǝmauran samit idaŋ, ale emǝdas masuṽ hǝn isob̃ur.
15 tendo cuidado de que ninguém se prive da graça de Deus, e de que nenhuma raiz de amargura, brotando, vos perturbe, e por ela muitos se contaminem;
16 Gamit ideh satigol naitian tosa, satesum̃an aEsau tonau ke aGot tovi ut kǝmas. Esau evi ahai a m̃o, be idam̃ hǝn na-il-a-m̃o-an san hum ahai a m̃o, hǝn b̃ihan nasiloh nǝhanian sua.
16 e ninguém seja devasso, ou profano como Esaú, que por uma simples refeição vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Mǝtolǝboii ke, a tahw aEsau elǝŋon ke atǝman teus aGot hǝn b̃eriŋ navoian lan hum ahai a m̃o, be ikad namǝtahusian ŋai. Naut kǝmas aEsau totaŋisi, edǝdas b̃egǝgel hǝn naṽit nǝsa togole tia.
17 Porque bem sabeis que, querendo ele ainda depois herdar a bênção, foi rejeitado; porque não achou lugar de arrependimento, ainda que o buscou diligentemente com lágrimas.
18 Mǝtsagǝm vi lan naṽehuh mǝttolǝboi mǝtb̃ibari hum alat seIsrael ta m̃o. Galit lovi lan Naṽehuh Sinai nǝhab towunwun lan; naut imermer, ikad nǝmargobut, ale nǝlan iṽas galito.
18 Pois não tendes chegado ao monte palpável, aceso em fogo, e à escuridão, e às trevas, e à tempestade,
19 Losǝsǝloŋ hǝn nǝwalan hǝn nǝtrampet mai nab̃iltidoldol tosor. Nǝvanuan lotosǝsǝloŋ hǝni loŋir aGot hǝn asike b̃ikel nasoruan ideh am.
19 e ao sonido da trombeta, e à voz das palavras, a qual os que a ouviram rogaram que não se lhes falasse mais;
20 Lomǝtahw habat len nǝsa aGot tokele. Ike, “Avan ideh o narivatvat ideh b̃ibar naṽehuh egai, mitimastubuni.”
20 porque não podiam suportar o que se lhes mandava: Se até um animal tocar o monte, será apedrejado.
21 Nǝboŋ aMoses toris natgalenan lotogol namǝtahwan, ike, “Nupab len namǝtahwan ninegw topil lan.”
21 E tão terrível era a visão, que Moisés disse: Estou todo aterrorizado e trêmulo.
22 Be gamit mǝtogǝm vi lan Naṽehuh Sion, vi lan nab̃iltivile siGot nǝkadun nǝmauran, naut a Jerusalem len nǝmav. Len naut ei aŋel lotosob̃ur vǝsa lub̃onb̃on len nab̃iltikemkeman.
22 Mas tendes chegado ao Monte Sião, e à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, a miríades de anjos;
23 Mǝtogǝm vi lan nab̃onb̃onan silat lotovi natun aGot, ahai a m̃o san gail, gai totos gat nahǝsalito len nǝmav. Mǝtogǝm hǝn aGot tokot hǝn nǝvanuan p̃isi. Mǝtogǝm hǝn nanunun nǝvanuan gail lotonor, aGot togol lotonor len nǝhon.
23 à universal assembléia e igreja dos primogênitos inscritos nos céus, e a Deus, o juiz de todos, e aos espíritos dos justos aperfeiçoados;
24 Mǝtogǝm hǝn aYesu, na-kel-gati-an veveu siGot toil gǝgat lan. Mǝtogǝm vi lan nǝda hiYesu togiris gamito, nǝda tosor husur natsua tovoi sǝhor nǝda hiApel.
24 e a Jesus, o mediador de um novo pacto, e ao sangue da aspersão, que fala melhor do que o de Abel.
25 Samtemǝtahun aGot tosor. AMoses evi vanuan navile a pan ŋai, ale alat seIsrael lotomǝtahun nalǝlǝgauan tokele, lǝsǝgam yav dan nǝpanismen. B̃imaienan, gidato datb̃ipair dan aGot len nǝmav, mai nalǝlǝgauan gai tokele, asike datugam yav dan nǝpanismen boŋ ideh.
25 Vede que não rejeiteis ao que fala; porque, se não escaparam aqueles quando rejeitaram o que sobre a terra os advertia, muito menos escaparemos nós, se nos desviarmos daquele que nos adverte lá dos céus;
26 Len nǝboŋ enan nadolon aGot ekur hǝn navile a pan, be gagai ikel gati ke, “Dereh nekur hǝn navile a pan vǝha-sual am, savi navile a pan ŋai, be nǝmav am.”
26 a voz do qual abalou então a terra; mas agora tem ele prometido, dizendo: Ainda uma vez hei de abalar não só a terra, mas também o céu.
27 Len nasoruan “vǝha-sual am” aGot tokele, namilen ke, natit p̃isi ta m̃o aGot togol gail, dereh lekur, limasig, hǝn ke, natit lǝsakur ŋai lǝb̃ipat tin.
27 Ora, esta palavra-Ainda uma vez-significa a remoção das coisas abaláveis, como coisas criadas, para que permaneçam as coisas inabaláveis.
28 Imagenan, husur aGot eviol mai gidat hǝn natohan pipihabǝlan todǝdas b̃ekur, husur natenan, datepul hǝn nasipaan, ale datilotu hǝn aGot len naṽide gai b̃ehǝhaṽur hǝni, datilotu hǝni len namǝtahwan mai nǝmaŋmaŋan hǝn nǝyalyalan san.
28 Pelo que, recebendo nós um reino que não pode ser abalado, retenhamos a graça, pela qual sirvamos a Deus agradavelmente, com reverência e temor;
29 Husur “aGot sidato evi nab̃iltihab tohan puŋpuŋ natit p̃isi.”
29 pois o nosso Deus é um fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.