Hebreus 12
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs BKJ
1 Alatenan ta m̃o, nǝmauran salit ikel kot nadǝlomian salito len aGot, ale nǝmauran salito igol nadǝlomian sidat idaŋ am. Imagenan, husur dattokad nab̃iltiluṽoh enan tahum lotodar vis gidato len nǝgamgaman hǝn nǝmauran, datebubulan natit p̃isi tomǝlas gat gidato, mai nǝsaan tomǝdmǝdau hǝn dattovisivis lan. Ale len nǝ-daŋ-b̃uri-an datigam len nǝgamgaman aGot toriŋ gidat lan.
1 Portanto, visto que nós também estamos rodeados de uma tão grande nuvem de testemunhas, deixemos de lado todo o peso, e o pecado que tão de perto nos rodeia, e corramos com paciência a corrida que está proposta diante de nós.
2 Datekǝta haihai len aYesu tovi nǝkadun nadǝlomian sidato. Evi gai tovurvur nadǝlomian sidato. Bathut nakemkeman topat vir aYesu, idaŋ b̃ur nǝmatan len nǝhai balbal, nahur sasa hǝn nǝmatan enan savi natideh lan. Ale ebǝtah len nǝtarhǝt nǝmatu hǝn nab̃iltihai bǝtbǝtah siGot.
2 Olhando para Jesus, o autor e consumador da nossa fé, o qual, pela alegria que lhe foi proposta, suportou a cruz, desprezando a desonra, e está assentado à destra do trono de Deus.
3 Mitinau aYesu todaŋ b̃ur nahur sasa len navǝlan nǝvanuan nǝsaan lotovi enemi san gail. Mitinau aYesu hǝn asike mǝtb̃ikad na-lǝŋon-isa-an len nǝlomito, asike nǝlomit b̃ib̃ov hǝn nǝmauran samito.
3 Considerai, pois, aquele que suportou tais contradições dos pecadores contra si mesmo, a fim de que não fiqueis exaustos e desencorajados em vossas mentes.
4 Mǝtub̃al hǝn nǝsaan b̃inoŋ len nǝmauran samit gail, be gamit ideh sǝmat sal len nǝb̃alan enan.
4 Vós ainda não resististes até ao sangue, lutando contra o pecado.
5 Ale nǝlomit iboŋboŋ hǝn nasoruan aGot tokel mai gamit hum anatun gail hǝn b̃igol mǝtb̃elǝŋon b̃ivoi am len nǝlomito. Ike,
5 E vos esquecestes da exortação que vos fala, como a filhos: Filho meu, não desprezes o castigo do Senhor, e não desfaleças quando fores repreendido por ele.
6 Husur len nǝpanismen,
6 Pois aquele a quem o Senhor ama também castiga, e açoita a cada filho que recebe.
7 Mitidaŋ b̃ur nap̃usanan hǝn nǝpanismen, husur naṽide aGot tokade len gamito esum̃an mǝttovi anatun gail. Mǝtunau ke tokad natǝtai ideh atǝman sǝpansem hǝn b̃eṽusani a? Ao!
7 Se suportais o castigo, Deus vos trata como filhos; pois, qual é o filho a quem o pai não castigue?
8 Anatun aGot gail p̃isi lukad nap̃usanan hǝn nǝpanismen. Be b̃eb̃uer len gamito, mǝtovi natǝtai nap̃isal, mǝtsavi natun kitin.
8 Mas se ficais sem castigo, do qual todos são feitos participantes, então sois bastardos, e não filhos.
9 Gidat p̃isi datukad atǝmadat gail hǝn navile a pan. Lupansem gidat hǝn lǝb̃eṽusan gidato, ale datoputsan galito len nǝnauan sidato. Ale datimabe hǝn aTata senunudato totoh len nǝmav? Dateriŋ gidat len navǝlan hǝn datb̃imaur!
9 Além do mais, tivemos pais segundo a carne, que nos corrigiram, e nós lhes prestamos reverência; não devemos então nos sujeitar muito mais ao Pai dos espíritos, e viver?
10 Atǝmadat gail lupansem gidato len namityal galevis ŋai m̃os nanoran hum tovoi len nǝnauan salito. Be aGot ipansem gidato m̃os nanoran hǝn b̃evi tarhǝt sidato hǝn datb̃ikatǝp̃ol hǝn nab̃oruan san.
10 Porque aqueles, verdadeiramente, por um tempo, nos corrigiam como bem lhes parecia; mas este, para nossa vantagem, para que possamos ser participantes de sua santidade.
11 Nǝboŋ nǝpanismen m̃os nanoran tobar gidato, naut kǝmas toṽusan gidat o tovi tarhǝt sidato, datsahǝhaṽur hǝni, husur epǝŋas! Be a tahw, iṽan hǝn natǝm̃at m̃os alat aGot toriŋ galit lan, husur lotogol nǝsa tonor aGot tolǝŋoni.
11 Porém, nenhum castigo parece ser prazeroso para o castigado, mas angustiante; contudo, posteriormente, produz um fruto pacífico de justiça para aqueles exercitados por ele.
12 Imagenan, navǝlamit lotomǝrav sǝdaŋ, nakobkob nariemit lotogau, lidaŋ!
12 Portanto, levantai as mãos que se encontram cansadas, e os joelhos fracos.
13 “Mitigol nap̃isal gail linor m̃os nalohriemito,” hǝn alat lotogau asike narielit b̃etiles, be hǝn lǝb̃imaur.
13 E fazei caminhos retos para os vossos pés, para que o que manqueja não se desvie para fora do caminho, mas que seja curado.
14 Mǝtehisi hǝn mǝtb̃itoh len natǝm̃at mai nǝvanuan p̃isi; mǝtehisi hǝn mǝtb̃idaŋ len aGot, mai hǝn mǝtb̃evi esan sǝb̃on ŋai. Avan ideh asike b̃idaŋ len aGot, asike b̃evi siGot, mǝtunau ke b̃eris Nasub̃ a? Ao, asike erisi boŋ ideh.
14 Segui a paz com todos os homens, e a santidade, sem a qual nenhum homem verá o Senhor.
15 Mǝtelǝlǝgau hǝn gamit ideh asike b̃etǝgau suluṽ navoian aGot toviol kǝmas hǝni. Gamit ideh satehum nǝharhǝt nǝhai tokon, husur nǝboŋ totov, igol nǝmauran samit idaŋ, ale emǝdas masuṽ hǝn isob̃ur.
15 Examinando diligentemente para que nenhum homem fracasse da graça de Deus; para que nenhuma raiz de amargura, brotando, vos perturbe, e por ela muitos sejam contaminados.
16 Gamit ideh satigol naitian tosa, satesum̃an aEsau tonau ke aGot tovi ut kǝmas. Esau evi ahai a m̃o, be idam̃ hǝn na-il-a-m̃o-an san hum ahai a m̃o, hǝn b̃ihan nasiloh nǝhanian sua.
16 E não haja algum fornicário ou pessoa profana, como Esaú, que por um bocado de alimento vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Mǝtolǝboii ke, a tahw aEsau elǝŋon ke atǝman teus aGot hǝn b̃eriŋ navoian lan hum ahai a m̃o, be ikad namǝtahusian ŋai. Naut kǝmas aEsau totaŋisi, edǝdas b̃egǝgel hǝn naṽit nǝsa togole tia.
17 Porque bem sabeis que, posteriormente, querendo ele ainda herdar a bênção, foi rejeitado, porque não achou espaço para arrependimento, embora tivesse buscado cuidadosamente entre lágrimas.
18 Mǝtsagǝm vi lan naṽehuh mǝttolǝboi mǝtb̃ibari hum alat seIsrael ta m̃o. Galit lovi lan Naṽehuh Sinai nǝhab towunwun lan; naut imermer, ikad nǝmargobut, ale nǝlan iṽas galito.
18 Porque não chegastes a um monte que possa ser tocado, queimado com fogo, nem ao negrume, à escuridão, e à tempestade,
19 Losǝsǝloŋ hǝn nǝwalan hǝn nǝtrampet mai nab̃iltidoldol tosor. Nǝvanuan lotosǝsǝloŋ hǝni loŋir aGot hǝn asike b̃ikel nasoruan ideh am.
19 e ao som de uma trombeta, e à voz das palavras, a qual os que a ouviram pediram que se lhes não falasse mais.
20 Lomǝtahw habat len nǝsa aGot tokele. Ike, “Avan ideh o narivatvat ideh b̃ibar naṽehuh egai, mitimastubuni.”
20 (Porque não podiam suportar o que se lhes ordenava, e se até um animal tocar o monte, será apedrejado ou transpassado com um dardo.
21 Nǝboŋ aMoses toris natgalenan lotogol namǝtahwan, ike, “Nupab len namǝtahwan ninegw topil lan.”
21 E tão terrível era a visão, que Moisés disse: Tenho pavor e tremo).
22 Be gamit mǝtogǝm vi lan Naṽehuh Sion, vi lan nab̃iltivile siGot nǝkadun nǝmauran, naut a Jerusalem len nǝmav. Len naut ei aŋel lotosob̃ur vǝsa lub̃onb̃on len nab̃iltikemkeman.
22 Mas chegastes ao monte Sião, e à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, e a uma companhia incontável de anjos;
23 Mǝtogǝm vi lan nab̃onb̃onan silat lotovi natun aGot, ahai a m̃o san gail, gai totos gat nahǝsalito len nǝmav. Mǝtogǝm hǝn aGot tokot hǝn nǝvanuan p̃isi. Mǝtogǝm hǝn nanunun nǝvanuan gail lotonor, aGot togol lotonor len nǝhon.
23 à igreja e assembleia geral dos primogênitos, que estão inscritos no céu, e a Deus, o juiz de todos, e aos espíritos dos homens justos aperfeiçoados;
24 Mǝtogǝm hǝn aYesu, na-kel-gati-an veveu siGot toil gǝgat lan. Mǝtogǝm vi lan nǝda hiYesu togiris gamito, nǝda tosor husur natsua tovoi sǝhor nǝda hiApel.
24 e a Jesus, o mediador de um novo pacto, e ao sangue da aspersão, que comunica algo melhor do que aquele de Abel.
25 Samtemǝtahun aGot tosor. AMoses evi vanuan navile a pan ŋai, ale alat seIsrael lotomǝtahun nalǝlǝgauan tokele, lǝsǝgam yav dan nǝpanismen. B̃imaienan, gidato datb̃ipair dan aGot len nǝmav, mai nalǝlǝgauan gai tokele, asike datugam yav dan nǝpanismen boŋ ideh.
25 Vede que não rejeiteis ao que fala; porque, se aqueles que rejeitaram o que na terra lhes falava não escaparam, muito menos nós escaparemos, se nos desviarmos daquele que nos fala lá de cima, nos céus;
26 Len nǝboŋ enan nadolon aGot ekur hǝn navile a pan, be gagai ikel gati ke, “Dereh nekur hǝn navile a pan vǝha-sual am, savi navile a pan ŋai, be nǝmav am.”
26 a voz do qual moveu a terra, mas agora prometeu, dizendo: Ainda uma vez sacudirei, não apenas a terra, mas também o céu.
27 Len nasoruan “vǝha-sual am” aGot tokele, namilen ke, natit p̃isi ta m̃o aGot togol gail, dereh lekur, limasig, hǝn ke, natit lǝsakur ŋai lǝb̃ipat tin.
27 E esta palavra: Ainda uma vez mais, significa a remoção das coisas móveis, como as coisas que são criadas, para que as coisas que são imóveis permaneçam.
28 Imagenan, husur aGot eviol mai gidat hǝn natohan pipihabǝlan todǝdas b̃ekur, husur natenan, datepul hǝn nasipaan, ale datilotu hǝn aGot len naṽide gai b̃ehǝhaṽur hǝni, datilotu hǝni len namǝtahwan mai nǝmaŋmaŋan hǝn nǝyalyalan san.
28 Portanto, tendo recebido um reino que não pode ser removido, retenhamos a graça, pela qual podemos servir a Deus de forma aceitável, com reverência e temor divino.
29 Husur “aGot sidato evi nab̃iltihab tohan puŋpuŋ natit p̃isi.”
29 Porque o nosso Deus é um fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.