Hebreus 11
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NTLH
1 Be nadǝlomian evi sa? Nadǝlomian evi na-lǝboi-buni-an ke nǝsa dattovatvat viri dereh tevisi. Evi nalǝboian ke nǝsa datsakǝta risi, ekitin, nǝ-lon-uri-an eb̃uer.
1 A fé é a certeza de que vamos receber as coisas que esperamos e a prova de que existem coisas que não podemos ver.
2 Bathut nadǝlomian enan alat ta sutuai lotokade, aGot isor sal suh galito.
2 Foi pela fé que as pessoas do passado conseguiram a aprovação de Deus.
3 Len nadǝlomian datolǝboi sǝhoti ke, len nasoruan san, aGot igol navile a pan mai natit p̃isi am. Imaienan, len nǝsa datsalǝboi datb̃erisi, aGot igol natit p̃isi dattolǝboi datb̃erisi.
3 É pela fé que entendemos que o Universo foi criado pela palavra de Deus e que aquilo que pode ser visto foi feito daquilo que não se vê.
4 Mitinau aKen mai aApel tovi aṽan. Len nadǝlomian aApel etutumav hǝn naviolan tovoi sǝhor naviolan siKen. Bathut nadǝlomian siApel, aGot isor sal suhi ke tovi vanuan tonor, ale ehǝhaṽur hǝn naviolan san. Ale naut kǝmas aApel tomat sutuai tia, len nadǝlomian san isor mai gidato sal.
4 Foi pela fé que Abel ofereceu a Deus um sacrifício melhor do que o de Caim. Pela fé ele conseguiu a aprovação de Deus como homem correto, tendo o próprio Deus aprovado as suas ofertas. Por meio da sua fé, Abel, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Len nadǝlomian aEnok sǝkad nǝmatan, husur aGot ilav kuvi vi mǝhat. Avan ideh sǝsab̃ niben husur aGot ilav kuvi. Husur a tahw hǝn tolav aEnok vi mǝhat, aGot ikel koti ke tohǝhaṽur hǝni.
5 Foi pela fé que Enoque escapou da morte. Ele foi levado para Deus, e ninguém o encontrou porque Deus mesmo o havia levado. As Escrituras Sagradas dizem que antes disso ele já havia agradado a Deus.
6 Ale nadǝlomian b̃eb̃uer len nǝvanuan, edǝdas b̃igol aGot b̃ehǝhaṽur hǝni. Husur avan ideh togǝm hǝn aGot, timaskad nadǝlomian ke aGot totoh, mai toviol hǝn nakonp̃urp̃uran mai alat lotop̃usp̃us kitevi hǝn lǝb̃elǝboii.
6 Sem fé ninguém pode agradar a Deus, porque quem vai a ele precisa crer que ele existe e que recompensa os que procuram conhecê-lo melhor.
7 AGot ikel mai aNoah ke natit gail aNoah sarisi sal dereh tevisi. Ale len namǝtahwan hǝn nǝyalyalan siGot, mai len nadǝlomian, aNoah eum hǝn nǝak hǝn b̃esusuan nǝbathudud san lan dan nilev topul. Len nadǝlomian san, aNoah isab̃ sǝhoti ke, navile a pan timaspanis. Ale aGot eriŋi ke aNoah inor len nǝhon bathut nadǝlomian san.
7 Foi pela fé que Noé ouviu os avisos de Deus sobre as coisas que iam acontecer e que não podiam ser vistas. Noé obedeceu a Deus e construiu uma barca em que ele e a sua família foram salvos. Assim Noé condenou o mundo e recebeu de Deus a aprovação que vem por meio da fé.
8 Len nadǝlomian, aApraham igol husur nǝsa aGot tokisi hǝn b̃igole. Nǝboŋ aGot tokisi hǝn b̃eriŋ naut totohtoh lan hǝn b̃evi lan naut aGot tokel gati ke tikade balai, aApraham ivan, naut kǝmas salǝboi naut b̃evi lan!
8 Foi pela fé que Abraão, ao ser chamado por Deus, obedeceu e saiu para uma terra que Deus lhe prometeu dar. Ele deixou o seu próprio país, sem saber para onde ia.
9 Len nadǝlomian aApraham itoh len naim nǝtap̃olen hum ametb̃os, len naut aGot tokel gati ke tikade balai. Ale aIsak, anatun aApraham, mai aJakop, amǝhaibǝn, gǝlar am arutoh ei maienan, ale arukad na-kel-gati-an siApraham.
9 Pela fé ele morou como estrangeiro na terra que Deus lhe havia prometido. Viveu em barracas com Isaque e Jacó, que também receberam a mesma promessa de Deus.
10 Husur aApraham ekǝta vir nab̃iltivile tokad nǝpaudesen topat vi sutuai, aGot togarut nǝplan han mai toum hǝni.
10 Porque Abraão esperava a cidade que Deus planejou e construiu, a cidade que tem alicerces que não podem ser destruídos.
11 Len nadǝlomian siApraham, aGot igol aApraham elǝboi b̃egǝm vi tata, naut kǝmas tovi haṽut tia, mai naut kǝmas aSarah tobutoh. Husur len nabunusian siApraham, gai elǝboi b̃eriŋ nǝlon len aGot tokel na-kel-gati-an maii.
11 Foi pela fé que Abraão se tornou pai, embora fosse velho demais e a própria Sara não pudesse ter filhos. Ele creu que Deus ia cumprir a sua promessa.
12 Naut kǝmas aApraham tovi haṽut buni tia, be sǝmat sal, gai evi nǝkadun nǝpasusan tosob̃ur. Lusob̃ur hum nam̃eso gail len nǝmav, ale hum nabion bitas, nǝvanuan edǝdas b̃eṽuruŋ gail.
12 Assim, de um só homem, que estava praticamente morto, nasceram tantos descendentes como as estrelas do céu, tão numerosos como os grãos de areia da praia do mar.
13 Nǝvanuan galen p̃isi loil gǝgat len nadǝlomian salito van vǝbar lotomat. Lǝsǝkad natit aGot tokel gati ke lǝb̃ikad gail balai; be losuh sutuai hǝn lotoris natgalenan ta tahw buni lǝb̃egǝmai, ale lohǝhaṽur. Ale lukel koti ke lotovi metb̃os lototoh len navile a pan, be savi naut a im salito.
13 Todos esses morreram cheios de fé. Não receberam as coisas que Deus tinha prometido, mas as viram de longe e ficaram contentes por causa delas. E declararam que eram estrangeiros e refugiados, de passagem por este mundo.
14 Nǝvanuan lotokǝmaienan, imasil ke lotokǝta doŋ naut hǝn b̃egǝm vi naut a im salito.
14 E aqueles que dizem isso mostram bem claro que estão procurando uma pátria para si mesmos.
15 Lǝtǝnaunau naut matmat salit lotoriŋi, lǝtalǝboi lǝtatǝlmam vi lan.
15 Não ficaram pensando em voltar para a terra de onde tinham saído. Se quisessem, teriam a oportunidade de voltar.
16 Avil lolǝŋon masuṽ hǝn naut ideh tovoi sǝhori, naut a im len nǝmav. Imaienan aGot nahurun sǝsa hǝn lotokisi hǝn aGot salito, ehǝhaṽur hǝni, husur eutaut hǝn nab̃iltivile sua m̃os galit tia.
16 Mas, pelo contrário, estavam procurando uma pátria melhor, a pátria celestial. E Deus não se envergonha de ser chamado de o Deus deles, porque ele mesmo preparou uma cidade para eles.
17 Nǝboŋ aGot toke b̃ebunus tas nadǝlomian siApraham ke b̃imabe, aApraham, len nadǝlomian san, eviol hǝn aIsak hǝn b̃etutumav hǝni. AApraham, aGot tokel gati maii ke tikad nǝpasusan tisob̃ur, gai eutaut hǝn b̃etutumav hǝn anatun tosua ŋai,
17 Foi pela fé que Abraão, quando Deus o quis pôr à prova, ofereceu o seu filho Isaque em sacrifício . Deus tinha prometido muitos descendentes a Abraão, mas mesmo assim ele estava pronto para oferecer o seu único filho em sacrifício.
18 naut kǝmas aGot tokel maii ke, “Nǝpasusan sam̃ dereh levi len nǝpasusan seIsak.”
18 Deus lhe tinha dito: “Por meio de Isaque é que você terá descendentes.”
19 Len nabunusian siApraham, inau ke aGot tolǝboi b̃igol nǝvanuan b̃ile mǝhat dan nǝmatan. Ale datolǝboi datb̃ike, ehum aApraham tokad tǝtas hǝn aIsak totǝlmam dan nǝmatan.
19 Abraão reconhecia que Deus era capaz de ressuscitar Isaque, e, por assim dizer, Abraão tornou a receber da morte o seu filho Isaque.
20 Len nadǝlomian, aIsak eus aGot hǝn b̃ivoi hǝn anatun gǝlaru, aJakop mai aEsau len nǝboŋ gail lǝb̃egǝmai.
20 Foi pela fé que Isaque prometeu bênçãos para o futuro a Jacó e a Esaú.
21 Nǝboŋ pǝpadaŋ hǝn aJakop b̃imat, len nadǝlomian, eus aGot hǝn b̃ivoi hǝn anatun aJosef gǝlaru. Ale etur sǝŋar gai len nǝhai tǝbatehw, ilotu hǝn aGot.
21 Foi pela fé que Jacó, pouco antes de morrer, abençoou os filhos de José. Ele se apoiou na sua bengala e adorou a Deus.
22 Nǝboŋ pǝpadaŋ hǝn aJosef b̃imat, len nadǝlomian, isor husur nǝboŋ alat a Israel lǝb̃ivan dan naut a Ijip. Ale ikel buni ke, nǝboŋ lǝb̃ivan lipat nabǝlasun gail van.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, falou da saída dos israelitas do Egito e deu ordens sobre o que deveria ser feito com o seu corpo.
23 Nǝboŋ lotopas aMoses, len nadǝlomian, anan mai atǝman arosusuan aMoses van vǝbar nahǝbati han totor, husur loris ke tokab, totile, ale arsamǝtahw hǝn arb̃eb̃ur kotov nalo sekiŋ.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, quando ele nasceu, o esconderam durante três meses. Eles viram que o menino era bonito e não tiveram medo de desobedecer à ordem do rei.
24 Nǝboŋ aMoses totibau, len nadǝlomian, emǝtahun nǝvanuan gail lǝb̃ekisi hǝn anatun anatvavin aFero.
24 Foi pela fé que Moisés, quando já era adulto, não quis ser chamado de filho da filha de Faraó.
25 Emǝtahun nǝsaan husur togol nahǝhaṽuran tom̃idol ŋai, be ilekis hǝn b̃ikatǝp̃ol hǝn nǝmauran todaŋ nǝvanuan siGot lotolǝŋon tosa vǝsa lan.
25 Ele preferiu sofrer com o povo de Deus em vez de gozar, por pouco tempo, os prazeres do pecado.
26 Len nabunusian san, aMoses inau ke, nakontit gail a Ijip topul hǝni savi natideh, be nǝvanuan gail lǝb̃esǝvari, ehǝhaṽur hǝn b̃elǝŋon b̃isa m̃os Kristo b̃egǝmai, sǝhor hǝn b̃ikad nakontit gail a Ijip topul hǝni. Husur inau tabtab hǝn nakonp̃urp̃uran aGot b̃eviol hǝni maii balai.
26 Ele achou que era muito melhor sofrer o desprezo por causa do Messias do que possuir todos os tesouros do Egito. É que ele tinha os olhos fixos na recompensa futura.
27 Len nadǝlomian, aMoses eriŋ naut a Ijip, samǝtahw len nǝlol paŋpaŋ sekiŋ, husur etǝgau gat nap̃isal san hum tokǝta ris aGot nǝvanuan lotodǝdas lǝb̃erisi.
27 Foi pela fé que Moisés saiu do Egito, sem ter medo da raiva do rei, e continuou firme, como se estivesse vendo o Deus invisível.
28 Len nadǝlomian, aMoses igol nǝhanan hǝn nǝPasova nametǝkav. Ikele hǝn alat seIsrael ke, ligol nǝda tegiris nabopita salit gail hǝn aŋel hǝn nǝmatan asike b̃ibar ahai a m̃o salit gail.
28 Pela fé Moisés começou o costume de celebrar a Páscoa e mandou marcar com sangue as portas das casas dos israelitas para que o Anjo da Morte não matasse os filhos mais velhos deles.
29 Len nadǝlomian, alat seIsrael luyar tukot len naut Nǝtas Bisibis tolul dani, hum lotoyar len nǝtan masmas. Be nǝboŋ alat a Ijip lotoke lǝb̃ehusur galito, lomun, lumat p̃isi.
29 Foi pela fé que os israelitas atravessaram o mar Vermelho como se fosse terra seca. E, quando os egípcios tentaram atravessar, o mar os engoliu.
30 Nǝboŋ alat seIsrael lotoyar garu len nab̃iltivile Jeriko husur nǝmariboŋ tomǝlevru, len nadǝlomian, nǝṽod hǝn nab̃iltivile enan iteh.
30 Foi pela fé que caíram as muralhas de Jericó, depois que os israelitas marcharam em volta delas durante sete dias.
31 Mitinau aRahap top̃ur hǝn niben. Nǝboŋ nǝvanuan toru artomǝtan natit p̃isi len nab̃iltivile Jeriko, aRahap ehǝhaṽur hǝn artotoh maii. Ŋa len nadǝlomian, alitenan sǝmat mai alat a Jeriko lǝsagol husur nǝsa aGot tokele.
31 Foi pela fé que Raabe, a prostituta, não morreu com os que tinham desobedecido a Deus, pois ela havia recebido bem os espiões israelitas.
32 Ikad isob̃ur am hǝn nǝb̃ikele, be namityal eb̃uer hǝn nǝb̃isor husur aKiteon, aParak, aSamson, aJeftah, aTevit, aSamuel mai ahai kelkel ur gail.
32 O que mais posso dizer? O tempo é pouco para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas .
33 Len nadǝlomian, nǝvanuan galenan lugol natit isob̃ur. Lub̃al mai nakiŋ naut tiltile gail ale losǝhor galito; nǝboŋ lotoil a m̃o hǝn nǝvanuan gail, lugol nǝsa tonor hum aGot tolǝŋoni; ale lukad nǝsa aGot tokel gati ke lǝb̃ikade. Len nadǝlomian lugol nabuŋon nalion gail ekǝkol,
33 Pela fé eles lutaram contra nações inteiras e venceram. Fizeram o que era correto e receberam o que Deus lhes havia prometido. Fecharam a boca de leões,
34 lugol nǝhab topaŋ habat imat; lugam yav dan nǝmatan hǝn nab̃u nǝb̃alan. Lǝsǝdaŋ be nǝdaŋan egǝm hǝn galito; logǝm vi bǝhariv hǝn nab̃iltib̃alan, lub̃al mai navǝshǝsoltia hǝn nametb̃os gail van lohut galito.
34 apagaram incêndios terríveis e escaparam de serem mortos à espada. Eram fracos, mas se tornaram fortes. Foram poderosos na guerra e venceram exércitos estrangeiros.
35 Len nadǝlomian, alatpǝhaṽut lukad tǝtas hǝn amahealit gail lotole mǝhat dan nǝmatan.
35 Pela fé mulheres receberam de volta os seus mortos, que ressuscitaram. Outros foram torturados até a morte; eles recusaram ser postos em liberdade a fim de ressuscitar para uma vida melhor.
36 Ale nǝvanuan galevis losǝsǝloŋ hǝn na-sor-vilesi-an mai nabilasian; ale galevis am lutoh len nǝbaŋisian hǝn natsen len naim bǝbaŋis.
36 Alguns foram insultados e surrados; e outros, acorrentados e jogados na cadeia.
37 Galevis lumat len natubunian; lumat len na-les-kotov-nibelito-an; lumat len nǝ-ta-buni-an hǝn nab̃u nǝb̃alan. Len nǝyaran salito losun nahurhusipsip mai nahurhunani. Lupar tite, nǝmauran salit idaŋ, nǝvanuan gail lomǝdas tabtab hǝn galito.
37 Outros foram mortos a pedradas; outros, serrados pelo meio; e outros, mortos à espada. Andaram de um lado para outro vestidos de peles de ovelhas e de cabras; eram pobres, perseguidos e maltratados.
38 Lovi vanuan lotovoi. Alat navile eg a pan lǝsanor kasi hǝn lǝb̃itoh mai galito. Alaten lotovoi luyar lab len naut masmas tob̃ǝb̃esw mai len naṽehuh gail, losusuah len nab̃urhuvat mai nab̃ur gail len tan.
38 Andaram como refugiados pelos desertos e montes, vivendo em cavernas e em buracos na terra. O mundo não era digno deles!
39 Alatenan ta m̃o, Got isor sal suh galit p̃isi husur nadǝlomian salito, be nǝsa aGot tokel gati ke lǝb̃ikade balai galit ideh sǝkade.
39 Porque creram, todas essas pessoas foram aprovadas por Deus, mas não receberam o que ele havia prometido.
40 Husur aGot eutaut hǝn natsua tovoi sǝhor ta m̃o m̃os gadit p̃isi, hǝn ke, len nab̃onan mai gidato ŋai, galit lolǝboi lǝb̃ikad naṽit na-kel-gati-an p̃isi san.
40 Pois Deus tinha preparado um plano ainda melhor para nós, a fim de que, somente conosco, elas fossem aperfeiçoadas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.