Hebreus 11

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Be nadǝlomian evi sa? Nadǝlomian evi na-lǝboi-buni-an ke nǝsa dattovatvat viri dereh tevisi. Evi nalǝboian ke nǝsa datsakǝta risi, ekitin, nǝ-lon-uri-an eb̃uer.
1 Ora, a fé é o firme fundamento das coisas que se esperam, e a prova das coisas que se não vêem.
2 Bathut nadǝlomian enan alat ta sutuai lotokade, aGot isor sal suh galito.
2 Porque por ela os antigos alcançaram testemunho.
3 Len nadǝlomian datolǝboi sǝhoti ke, len nasoruan san, aGot igol navile a pan mai natit p̃isi am. Imaienan, len nǝsa datsalǝboi datb̃erisi, aGot igol natit p̃isi dattolǝboi datb̃erisi.
3 Pela fé entendemos que os mundos pela palavra de Deus foram criados; de maneira que aquilo que se vê não foi feito do que é aparente.
4 Mitinau aKen mai aApel tovi aṽan. Len nadǝlomian aApel etutumav hǝn naviolan tovoi sǝhor naviolan siKen. Bathut nadǝlomian siApel, aGot isor sal suhi ke tovi vanuan tonor, ale ehǝhaṽur hǝn naviolan san. Ale naut kǝmas aApel tomat sutuai tia, len nadǝlomian san isor mai gidato sal.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus maior sacrifício do que Caim, pelo qual alcançou testemunho de que era justo, dando Deus testemunho dos seus dons, e por ela, depois de morto, ainda fala.
5 Len nadǝlomian aEnok sǝkad nǝmatan, husur aGot ilav kuvi vi mǝhat. Avan ideh sǝsab̃ niben husur aGot ilav kuvi. Husur a tahw hǝn tolav aEnok vi mǝhat, aGot ikel koti ke tohǝhaṽur hǝni.
5 Pela fé Enoque foi trasladado para não ver a morte, e não foi achado, porque Deus o trasladara; visto como antes da sua trasladação alcançou testemunho de que agradara a Deus.
6 Ale nadǝlomian b̃eb̃uer len nǝvanuan, edǝdas b̃igol aGot b̃ehǝhaṽur hǝni. Husur avan ideh togǝm hǝn aGot, timaskad nadǝlomian ke aGot totoh, mai toviol hǝn nakonp̃urp̃uran mai alat lotop̃usp̃us kitevi hǝn lǝb̃elǝboii.
6 Ora, sem fé é impossível agradar-lhe; porque é necessário que aquele que se aproxima de Deus creia que ele existe, e que é galardoador dos que o buscam.
7 AGot ikel mai aNoah ke natit gail aNoah sarisi sal dereh tevisi. Ale len namǝtahwan hǝn nǝyalyalan siGot, mai len nadǝlomian, aNoah eum hǝn nǝak hǝn b̃esusuan nǝbathudud san lan dan nilev topul. Len nadǝlomian san, aNoah isab̃ sǝhoti ke, navile a pan timaspanis. Ale aGot eriŋi ke aNoah inor len nǝhon bathut nadǝlomian san.
7 Pela fé Noé, divinamente avisado das coisas que ainda não se viam, temeu e, para salvação da sua família, preparou a arca, pela qual condenou o mundo, e foi feito herdeiro da justiça que é segundo a fé.
8 Len nadǝlomian, aApraham igol husur nǝsa aGot tokisi hǝn b̃igole. Nǝboŋ aGot tokisi hǝn b̃eriŋ naut totohtoh lan hǝn b̃evi lan naut aGot tokel gati ke tikade balai, aApraham ivan, naut kǝmas salǝboi naut b̃evi lan!
8 Pela fé Abraão, sendo chamado, obedeceu, indo para um lugar que havia de receber por herança; e saiu, sem saber para onde ia.
9 Len nadǝlomian aApraham itoh len naim nǝtap̃olen hum ametb̃os, len naut aGot tokel gati ke tikade balai. Ale aIsak, anatun aApraham, mai aJakop, amǝhaibǝn, gǝlar am arutoh ei maienan, ale arukad na-kel-gati-an siApraham.
9 Pela fé habitou na terra da promessa, como em terra alheia, morando em cabanas com Isaque e Jacó, herdeiros com ele da mesma promessa.
10 Husur aApraham ekǝta vir nab̃iltivile tokad nǝpaudesen topat vi sutuai, aGot togarut nǝplan han mai toum hǝni.
10 Porque esperava a cidade que tem fundamentos, da qual o artífice e construtor é Deus.
11 Len nadǝlomian siApraham, aGot igol aApraham elǝboi b̃egǝm vi tata, naut kǝmas tovi haṽut tia, mai naut kǝmas aSarah tobutoh. Husur len nabunusian siApraham, gai elǝboi b̃eriŋ nǝlon len aGot tokel na-kel-gati-an maii.
11 Pela fé também a mesma Sara recebeu a virtude de conceber, e deu à luz já fora da idade; porquanto teve por fiel aquele que lho tinha prometido.
12 Naut kǝmas aApraham tovi haṽut buni tia, be sǝmat sal, gai evi nǝkadun nǝpasusan tosob̃ur. Lusob̃ur hum nam̃eso gail len nǝmav, ale hum nabion bitas, nǝvanuan edǝdas b̃eṽuruŋ gail.
12 Por isso também de um, e esse já amortecido, descenderam tantos, em multidão, como as estrelas do céu, e como a areia inumerável que está na praia do mar.
13 Nǝvanuan galen p̃isi loil gǝgat len nadǝlomian salito van vǝbar lotomat. Lǝsǝkad natit aGot tokel gati ke lǝb̃ikad gail balai; be losuh sutuai hǝn lotoris natgalenan ta tahw buni lǝb̃egǝmai, ale lohǝhaṽur. Ale lukel koti ke lotovi metb̃os lototoh len navile a pan, be savi naut a im salito.
13 Todos estes morreram na fé, sem terem recebido as promessas; mas vendo-as de longe, e crendo-as e abraçando-as, confessaram que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 Nǝvanuan lotokǝmaienan, imasil ke lotokǝta doŋ naut hǝn b̃egǝm vi naut a im salito.
14 Porque, os que isto dizem, claramente mostram que buscam uma pátria.
15 Lǝtǝnaunau naut matmat salit lotoriŋi, lǝtalǝboi lǝtatǝlmam vi lan.
15 E se, na verdade, se lembrassem daquela de onde haviam saído, teriam oportunidade de tornar.
16 Avil lolǝŋon masuṽ hǝn naut ideh tovoi sǝhori, naut a im len nǝmav. Imaienan aGot nahurun sǝsa hǝn lotokisi hǝn aGot salito, ehǝhaṽur hǝni, husur eutaut hǝn nab̃iltivile sua m̃os galit tia.
16 Mas agora desejam uma melhor, isto é, a celestial. Por isso também Deus não se envergonha deles, de se chamar seu Deus, porque já lhes preparou uma cidade.
17 Nǝboŋ aGot toke b̃ebunus tas nadǝlomian siApraham ke b̃imabe, aApraham, len nadǝlomian san, eviol hǝn aIsak hǝn b̃etutumav hǝni. AApraham, aGot tokel gati maii ke tikad nǝpasusan tisob̃ur, gai eutaut hǝn b̃etutumav hǝn anatun tosua ŋai,
17 Pela fé ofereceu Abraão a Isaque, quando foi provado; sim, aquele que recebera as promessas ofereceu o seu unigênito.
18 naut kǝmas aGot tokel maii ke, “Nǝpasusan sam̃ dereh levi len nǝpasusan seIsak.”
18 Sendo-lhe dito: Em Isaque será chamada a tua descendência, considerou que Deus era poderoso para até dentre os mortos o ressuscitar;
19 Len nabunusian siApraham, inau ke aGot tolǝboi b̃igol nǝvanuan b̃ile mǝhat dan nǝmatan. Ale datolǝboi datb̃ike, ehum aApraham tokad tǝtas hǝn aIsak totǝlmam dan nǝmatan.
19 E daí também em figura ele o recobrou.
20 Len nadǝlomian, aIsak eus aGot hǝn b̃ivoi hǝn anatun gǝlaru, aJakop mai aEsau len nǝboŋ gail lǝb̃egǝmai.
20 Pela fé Isaque abençoou Jacó e Esaú, no tocante às coisas futuras.
21 Nǝboŋ pǝpadaŋ hǝn aJakop b̃imat, len nadǝlomian, eus aGot hǝn b̃ivoi hǝn anatun aJosef gǝlaru. Ale etur sǝŋar gai len nǝhai tǝbatehw, ilotu hǝn aGot.
21 Pela fé Jacó, próximo da morte, abençoou cada um dos filhos de José, e adorou encostado à ponta do seu bordão.
22 Nǝboŋ pǝpadaŋ hǝn aJosef b̃imat, len nadǝlomian, isor husur nǝboŋ alat a Israel lǝb̃ivan dan naut a Ijip. Ale ikel buni ke, nǝboŋ lǝb̃ivan lipat nabǝlasun gail van.
22 Pela fé José, próximo da morte, fez menção da saída dos filhos de Israel, e deu ordem acerca de seus ossos.
23 Nǝboŋ lotopas aMoses, len nadǝlomian, anan mai atǝman arosusuan aMoses van vǝbar nahǝbati han totor, husur loris ke tokab, totile, ale arsamǝtahw hǝn arb̃eb̃ur kotov nalo sekiŋ.
23 Pela fé Moisés, já nascido, foi escondido três meses por seus pais, porque viram que era um menino formoso; e não temeram o mandamento do rei.
24 Nǝboŋ aMoses totibau, len nadǝlomian, emǝtahun nǝvanuan gail lǝb̃ekisi hǝn anatun anatvavin aFero.
24 Pela fé Moisés, sendo já grande, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,
25 Emǝtahun nǝsaan husur togol nahǝhaṽuran tom̃idol ŋai, be ilekis hǝn b̃ikatǝp̃ol hǝn nǝmauran todaŋ nǝvanuan siGot lotolǝŋon tosa vǝsa lan.
25 Escolhendo antes ser maltratado com o povo de Deus, do que por um pouco de tempo ter o gozo do pecado;
26 Len nabunusian san, aMoses inau ke, nakontit gail a Ijip topul hǝni savi natideh, be nǝvanuan gail lǝb̃esǝvari, ehǝhaṽur hǝn b̃elǝŋon b̃isa m̃os Kristo b̃egǝmai, sǝhor hǝn b̃ikad nakontit gail a Ijip topul hǝni. Husur inau tabtab hǝn nakonp̃urp̃uran aGot b̃eviol hǝni maii balai.
26 Tendo por maiores riquezas o vitupério de Cristo do que os tesouros do Egito; porque tinha em vista a recompensa.
27 Len nadǝlomian, aMoses eriŋ naut a Ijip, samǝtahw len nǝlol paŋpaŋ sekiŋ, husur etǝgau gat nap̃isal san hum tokǝta ris aGot nǝvanuan lotodǝdas lǝb̃erisi.
27 Pela fé deixou o Egito, não temendo a ira do rei; porque ficou firme, como vendo o invisível.
28 Len nadǝlomian, aMoses igol nǝhanan hǝn nǝPasova nametǝkav. Ikele hǝn alat seIsrael ke, ligol nǝda tegiris nabopita salit gail hǝn aŋel hǝn nǝmatan asike b̃ibar ahai a m̃o salit gail.
28 Pela fé celebrou a páscoa e a aspersão do sangue, para que o destruidor dos primogênitos lhes não tocasse.
29 Len nadǝlomian, alat seIsrael luyar tukot len naut Nǝtas Bisibis tolul dani, hum lotoyar len nǝtan masmas. Be nǝboŋ alat a Ijip lotoke lǝb̃ehusur galito, lomun, lumat p̃isi.
29 Pela fé passaram o Mar Vermelho, como por terra seca; o que intentando os egípcios, se afogaram.
30 Nǝboŋ alat seIsrael lotoyar garu len nab̃iltivile Jeriko husur nǝmariboŋ tomǝlevru, len nadǝlomian, nǝṽod hǝn nab̃iltivile enan iteh.
30 Pela fé caíram os muros de Jericó, sendo rodeados durante sete dias.
31 Mitinau aRahap top̃ur hǝn niben. Nǝboŋ nǝvanuan toru artomǝtan natit p̃isi len nab̃iltivile Jeriko, aRahap ehǝhaṽur hǝn artotoh maii. Ŋa len nadǝlomian, alitenan sǝmat mai alat a Jeriko lǝsagol husur nǝsa aGot tokele.
31 Pela fé Raabe, a meretriz, não pereceu com os incrédulos, acolhendo em paz os espias.
32 Ikad isob̃ur am hǝn nǝb̃ikele, be namityal eb̃uer hǝn nǝb̃isor husur aKiteon, aParak, aSamson, aJeftah, aTevit, aSamuel mai ahai kelkel ur gail.
32 E que mais direi? Faltar-me-ia o tempo contando de Gideão, e de Baraque, e de Sansão, e de Jefté, e de Davi, e de Samuel e dos profetas,
33 Len nadǝlomian, nǝvanuan galenan lugol natit isob̃ur. Lub̃al mai nakiŋ naut tiltile gail ale losǝhor galito; nǝboŋ lotoil a m̃o hǝn nǝvanuan gail, lugol nǝsa tonor hum aGot tolǝŋoni; ale lukad nǝsa aGot tokel gati ke lǝb̃ikade. Len nadǝlomian lugol nabuŋon nalion gail ekǝkol,
33 Os quais pela fé venceram reinos, praticaram a justiça, alcançaram promessas, fecharam as bocas dos leões,
34 lugol nǝhab topaŋ habat imat; lugam yav dan nǝmatan hǝn nab̃u nǝb̃alan. Lǝsǝdaŋ be nǝdaŋan egǝm hǝn galito; logǝm vi bǝhariv hǝn nab̃iltib̃alan, lub̃al mai navǝshǝsoltia hǝn nametb̃os gail van lohut galito.
34 Apagaram a força do fogo, escaparam do fio da espada, da fraqueza tiraram forças, na batalha se esforçaram, puseram em fuga os exércitos dos estranhos.
35 Len nadǝlomian, alatpǝhaṽut lukad tǝtas hǝn amahealit gail lotole mǝhat dan nǝmatan.
35 As mulheres receberam pela ressurreição os seus mortos; uns foram torturados, não aceitando o seu livramento, para alcançarem uma melhor ressurreição;
36 Ale nǝvanuan galevis losǝsǝloŋ hǝn na-sor-vilesi-an mai nabilasian; ale galevis am lutoh len nǝbaŋisian hǝn natsen len naim bǝbaŋis.
36 E outros experimentaram escárnios e açoites, e até cadeias e prisões.
37 Galevis lumat len natubunian; lumat len na-les-kotov-nibelito-an; lumat len nǝ-ta-buni-an hǝn nab̃u nǝb̃alan. Len nǝyaran salito losun nahurhusipsip mai nahurhunani. Lupar tite, nǝmauran salit idaŋ, nǝvanuan gail lomǝdas tabtab hǝn galito.
37 Foram apedrejados, serrados, tentados, mortos ao fio da espada; andaram vestidos de peles de ovelhas e de cabras, desamparados, aflitos e maltratados
38 Lovi vanuan lotovoi. Alat navile eg a pan lǝsanor kasi hǝn lǝb̃itoh mai galito. Alaten lotovoi luyar lab len naut masmas tob̃ǝb̃esw mai len naṽehuh gail, losusuah len nab̃urhuvat mai nab̃ur gail len tan.
38 (Dos quais o mundo não era digno), errantes pelos desertos, e montes, e pelas covas e cavernas da terra.
39 Alatenan ta m̃o, Got isor sal suh galit p̃isi husur nadǝlomian salito, be nǝsa aGot tokel gati ke lǝb̃ikade balai galit ideh sǝkade.
39 E todos estes, tendo tido testemunho pela fé, não alcançaram a promessa,
40 Husur aGot eutaut hǝn natsua tovoi sǝhor ta m̃o m̃os gadit p̃isi, hǝn ke, len nab̃onan mai gidato ŋai, galit lolǝboi lǝb̃ikad naṽit na-kel-gati-an p̃isi san.
40 Provendo Deus alguma coisa melhor a nosso respeito, para que eles sem nós não fossem aperfeiçoados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.