Hebreus 11
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs BKJ
1 Be nadǝlomian evi sa? Nadǝlomian evi na-lǝboi-buni-an ke nǝsa dattovatvat viri dereh tevisi. Evi nalǝboian ke nǝsa datsakǝta risi, ekitin, nǝ-lon-uri-an eb̃uer.
1 Ora, a fé é a substância das coisas pelas quais esperamos, a evidência das coisas não vistas.
2 Bathut nadǝlomian enan alat ta sutuai lotokade, aGot isor sal suh galito.
2 Porque por ela os antigos obtiveram um bom testemunho.
3 Len nadǝlomian datolǝboi sǝhoti ke, len nasoruan san, aGot igol navile a pan mai natit p̃isi am. Imaienan, len nǝsa datsalǝboi datb̃erisi, aGot igol natit p̃isi dattolǝboi datb̃erisi.
3 Através da fé entendemos que os mundos foram moldados pela palavra de Deus; de modo que as coisas que são vistas não foram feitas das coisas que aparecem.
4 Mitinau aKen mai aApel tovi aṽan. Len nadǝlomian aApel etutumav hǝn naviolan tovoi sǝhor naviolan siKen. Bathut nadǝlomian siApel, aGot isor sal suhi ke tovi vanuan tonor, ale ehǝhaṽur hǝn naviolan san. Ale naut kǝmas aApel tomat sutuai tia, len nadǝlomian san isor mai gidato sal.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício mais excelente do que Caim, pelo qual alcançou testemunho de que ele era justo, testificando Deus sobre os seus dons, e através disso, depois de morto, ainda fala.
5 Len nadǝlomian aEnok sǝkad nǝmatan, husur aGot ilav kuvi vi mǝhat. Avan ideh sǝsab̃ niben husur aGot ilav kuvi. Husur a tahw hǝn tolav aEnok vi mǝhat, aGot ikel koti ke tohǝhaṽur hǝni.
5 Pela fé Enoque foi trasladado para não ver a morte, e não foi achado, porque Deus o trasladara; porque antes de sua trasladação ele tinha testemunho de que agradara a Deus.
6 Ale nadǝlomian b̃eb̃uer len nǝvanuan, edǝdas b̃igol aGot b̃ehǝhaṽur hǝni. Husur avan ideh togǝm hǝn aGot, timaskad nadǝlomian ke aGot totoh, mai toviol hǝn nakonp̃urp̃uran mai alat lotop̃usp̃us kitevi hǝn lǝb̃elǝboii.
6 Porém, sem fé é impossível agradar-lhe; porque é necessário que aquele que se aproxima de Deus acredite que ele existe, e que é galardoador daqueles que diligentemente o buscam.
7 AGot ikel mai aNoah ke natit gail aNoah sarisi sal dereh tevisi. Ale len namǝtahwan hǝn nǝyalyalan siGot, mai len nadǝlomian, aNoah eum hǝn nǝak hǝn b̃esusuan nǝbathudud san lan dan nilev topul. Len nadǝlomian san, aNoah isab̃ sǝhoti ke, navile a pan timaspanis. Ale aGot eriŋi ke aNoah inor len nǝhon bathut nadǝlomian san.
7 Pela fé Noé, tendo sido avisado por Deus a respeito das coisas que ainda não se viam, comoveu-se com temor, preparou uma arca para salvação da sua casa, pela qual condenou o mundo, e tornou-se herdeiro da justiça, que é segundo a fé.
8 Len nadǝlomian, aApraham igol husur nǝsa aGot tokisi hǝn b̃igole. Nǝboŋ aGot tokisi hǝn b̃eriŋ naut totohtoh lan hǝn b̃evi lan naut aGot tokel gati ke tikade balai, aApraham ivan, naut kǝmas salǝboi naut b̃evi lan!
8 Pela fé Abraão, quando foi chamado a ir para um lugar que havia de receber posteriormente por herança, obedeceu e saiu, sem saber para onde ia.
9 Len nadǝlomian aApraham itoh len naim nǝtap̃olen hum ametb̃os, len naut aGot tokel gati ke tikade balai. Ale aIsak, anatun aApraham, mai aJakop, amǝhaibǝn, gǝlar am arutoh ei maienan, ale arukad na-kel-gati-an siApraham.
9 Pela fé peregrinou na terra da promessa, como em uma terra estranha, habitando em tabernáculos com Isaque e Jacó, os herdeiros com ele da mesma promessa.
10 Husur aApraham ekǝta vir nab̃iltivile tokad nǝpaudesen topat vi sutuai, aGot togarut nǝplan han mai toum hǝni.
10 Porque procurava por uma cidade que tem fundamentos, da qual o artífice e construtor é Deus.
11 Len nadǝlomian siApraham, aGot igol aApraham elǝboi b̃egǝm vi tata, naut kǝmas tovi haṽut tia, mai naut kǝmas aSarah tobutoh. Husur len nabunusian siApraham, gai elǝboi b̃eriŋ nǝlon len aGot tokel na-kel-gati-an maii.
11 Pela fé também a própria Sara recebeu vigor para conceber descendência, e deu à luz uma criança quando já de idade avançada; porquanto teve por fiel aquele que havia prometido.
12 Naut kǝmas aApraham tovi haṽut buni tia, be sǝmat sal, gai evi nǝkadun nǝpasusan tosob̃ur. Lusob̃ur hum nam̃eso gail len nǝmav, ale hum nabion bitas, nǝvanuan edǝdas b̃eṽuruŋ gail.
12 Por isso também de um, e esse já considerado como quase morto, descenderam tantos como as estrelas do céu em multidão, e como a areia inumerável da praia.
13 Nǝvanuan galen p̃isi loil gǝgat len nadǝlomian salito van vǝbar lotomat. Lǝsǝkad natit aGot tokel gati ke lǝb̃ikad gail balai; be losuh sutuai hǝn lotoris natgalenan ta tahw buni lǝb̃egǝmai, ale lohǝhaṽur. Ale lukel koti ke lotovi metb̃os lototoh len navile a pan, be savi naut a im salito.
13 Todos estes morreram na fé, sem terem recebido as promessas; mas vendo-as de longe, foram persuadidos a respeito delas, e abraçaram-nas, e confessaram que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 Nǝvanuan lotokǝmaienan, imasil ke lotokǝta doŋ naut hǝn b̃egǝm vi naut a im salito.
14 Porque aqueles que dizem tais coisas declaram abertamente que procuram por um país.
15 Lǝtǝnaunau naut matmat salit lotoriŋi, lǝtalǝboi lǝtatǝlmam vi lan.
15 E verdadeiramente, se lembrassem daquele país de onde haviam saído, teriam tido a oportunidade de retornar.
16 Avil lolǝŋon masuṽ hǝn naut ideh tovoi sǝhori, naut a im len nǝmav. Imaienan aGot nahurun sǝsa hǝn lotokisi hǝn aGot salito, ehǝhaṽur hǝni, husur eutaut hǝn nab̃iltivile sua m̃os galit tia.
16 Mas agora eles desejam um país melhor, isto é, um celestial. Por isso também Deus não se envergonha de se chamar seu Deus, porque já lhes preparou uma cidade.
17 Nǝboŋ aGot toke b̃ebunus tas nadǝlomian siApraham ke b̃imabe, aApraham, len nadǝlomian san, eviol hǝn aIsak hǝn b̃etutumav hǝni. AApraham, aGot tokel gati maii ke tikad nǝpasusan tisob̃ur, gai eutaut hǝn b̃etutumav hǝn anatun tosua ŋai,
17 Pela fé Abraão, quando foi provado, ofereceu a Isaque, e aquele que recebera as promessas ofereceu o seu unigênito.
18 naut kǝmas aGot tokel maii ke, “Nǝpasusan sam̃ dereh levi len nǝpasusan seIsak.”
18 Dele foi dito: Em Isaque será chamada a tua descendência.
19 Len nabunusian siApraham, inau ke aGot tolǝboi b̃igol nǝvanuan b̃ile mǝhat dan nǝmatan. Ale datolǝboi datb̃ike, ehum aApraham tokad tǝtas hǝn aIsak totǝlmam dan nǝmatan.
19 Considerando que Deus sendo poderoso para levantá-lo até mesmo dentre os mortos; e então também figuradamente ele o recebeu.
20 Len nadǝlomian, aIsak eus aGot hǝn b̃ivoi hǝn anatun gǝlaru, aJakop mai aEsau len nǝboŋ gail lǝb̃egǝmai.
20 Pela fé Isaque abençoou Jacó e Esaú, concernente às coisas futuras.
21 Nǝboŋ pǝpadaŋ hǝn aJakop b̃imat, len nadǝlomian, eus aGot hǝn b̃ivoi hǝn anatun aJosef gǝlaru. Ale etur sǝŋar gai len nǝhai tǝbatehw, ilotu hǝn aGot.
21 Pela fé Jacó, quando estava próximo da morte, abençoou ambos os filhos de José, e adorou, reclinando-se sobre o seu cajado.
22 Nǝboŋ pǝpadaŋ hǝn aJosef b̃imat, len nadǝlomian, isor husur nǝboŋ alat a Israel lǝb̃ivan dan naut a Ijip. Ale ikel buni ke, nǝboŋ lǝb̃ivan lipat nabǝlasun gail van.
22 Pela fé José, ao morrer, fez menção da saída dos filhos de Israel, e deu ordem acerca de seus ossos.
23 Nǝboŋ lotopas aMoses, len nadǝlomian, anan mai atǝman arosusuan aMoses van vǝbar nahǝbati han totor, husur loris ke tokab, totile, ale arsamǝtahw hǝn arb̃eb̃ur kotov nalo sekiŋ.
23 Pela fé Moisés, quando nasceu, foi escondido três meses por seus pais, porque viram que era um menino formoso; e não temeram o mandamento do rei.
24 Nǝboŋ aMoses totibau, len nadǝlomian, emǝtahun nǝvanuan gail lǝb̃ekisi hǝn anatun anatvavin aFero.
24 Pela fé Moisés, sendo já crescido, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,
25 Emǝtahun nǝsaan husur togol nahǝhaṽuran tom̃idol ŋai, be ilekis hǝn b̃ikatǝp̃ol hǝn nǝmauran todaŋ nǝvanuan siGot lotolǝŋon tosa vǝsa lan.
25 escolhendo antes ser afligido com o povo de Deus, do que por um período desfrutar do gozo do pecado.
26 Len nabunusian san, aMoses inau ke, nakontit gail a Ijip topul hǝni savi natideh, be nǝvanuan gail lǝb̃esǝvari, ehǝhaṽur hǝn b̃elǝŋon b̃isa m̃os Kristo b̃egǝmai, sǝhor hǝn b̃ikad nakontit gail a Ijip topul hǝni. Husur inau tabtab hǝn nakonp̃urp̃uran aGot b̃eviol hǝni maii balai.
26 Considerando a desonra de Cristo como riqueza maior do que os tesouros do Egito; porque tinha em vista a recompensa do galardão.
27 Len nadǝlomian, aMoses eriŋ naut a Ijip, samǝtahw len nǝlol paŋpaŋ sekiŋ, husur etǝgau gat nap̃isal san hum tokǝta ris aGot nǝvanuan lotodǝdas lǝb̃erisi.
27 Pela fé deixou o Egito, não temendo a ira do rei; porque perseverou como que vendo aquele que está invisível.
28 Len nadǝlomian, aMoses igol nǝhanan hǝn nǝPasova nametǝkav. Ikele hǝn alat seIsrael ke, ligol nǝda tegiris nabopita salit gail hǝn aŋel hǝn nǝmatan asike b̃ibar ahai a m̃o salit gail.
28 Pela fé ele celebrou a páscoa e a aspersão do sangue, a fim de que o destruidor dos primogênitos não lhes tocasse.
29 Len nadǝlomian, alat seIsrael luyar tukot len naut Nǝtas Bisibis tolul dani, hum lotoyar len nǝtan masmas. Be nǝboŋ alat a Ijip lotoke lǝb̃ehusur galito, lomun, lumat p̃isi.
29 Pela fé passaram o mar Vermelho como por terra seca; e os egípcios que o mesmo fizeram, afogaram-se.
30 Nǝboŋ alat seIsrael lotoyar garu len nab̃iltivile Jeriko husur nǝmariboŋ tomǝlevru, len nadǝlomian, nǝṽod hǝn nab̃iltivile enan iteh.
30 Pela fé, os muros de Jericó caíram, após serem rodeados durante sete dias.
31 Mitinau aRahap top̃ur hǝn niben. Nǝboŋ nǝvanuan toru artomǝtan natit p̃isi len nab̃iltivile Jeriko, aRahap ehǝhaṽur hǝn artotoh maii. Ŋa len nadǝlomian, alitenan sǝmat mai alat a Jeriko lǝsagol husur nǝsa aGot tokele.
31 Pela fé a prostituta Raabe não pereceu com os incrédulos, porque havia acolhido em paz os espias.
32 Ikad isob̃ur am hǝn nǝb̃ikele, be namityal eb̃uer hǝn nǝb̃isor husur aKiteon, aParak, aSamson, aJeftah, aTevit, aSamuel mai ahai kelkel ur gail.
32 E que mais direi? Porque não haveria tempo para falar de Gideão, e de Baraque, e de Sansão, e de Jefté, e de Davi, e de Samuel e dos profetas:
33 Len nadǝlomian, nǝvanuan galenan lugol natit isob̃ur. Lub̃al mai nakiŋ naut tiltile gail ale losǝhor galito; nǝboŋ lotoil a m̃o hǝn nǝvanuan gail, lugol nǝsa tonor hum aGot tolǝŋoni; ale lukad nǝsa aGot tokel gati ke lǝb̃ikade. Len nadǝlomian lugol nabuŋon nalion gail ekǝkol,
33 Os quais pela fé subjugaram reinos, praticaram a justiça, obtiveram promessas, fecharam as bocas dos leões,
34 lugol nǝhab topaŋ habat imat; lugam yav dan nǝmatan hǝn nab̃u nǝb̃alan. Lǝsǝdaŋ be nǝdaŋan egǝm hǝn galito; logǝm vi bǝhariv hǝn nab̃iltib̃alan, lub̃al mai navǝshǝsoltia hǝn nametb̃os gail van lohut galito.
34 apagaram a violência do fogo, escaparam do fio da espada, foram feitos fortes na fraqueza, foram valentes em batalha, puseram em fuga os exércitos dos estranhos.
35 Len nadǝlomian, alatpǝhaṽut lukad tǝtas hǝn amahealit gail lotole mǝhat dan nǝmatan.
35 As mulheres receberam os seus mortos trazidos novamente à vida; e outros foram torturados, não aceitando o seu livramento, para que pudessem alcançar uma melhor ressurreição.
36 Ale nǝvanuan galevis losǝsǝloŋ hǝn na-sor-vilesi-an mai nabilasian; ale galevis am lutoh len nǝbaŋisian hǝn natsen len naim bǝbaŋis.
36 E outros foram testados com escárnios e açoites cruéis, de fato, e além de cadeias e prisões.
37 Galevis lumat len natubunian; lumat len na-les-kotov-nibelito-an; lumat len nǝ-ta-buni-an hǝn nab̃u nǝb̃alan. Len nǝyaran salito losun nahurhusipsip mai nahurhunani. Lupar tite, nǝmauran salit idaŋ, nǝvanuan gail lomǝdas tabtab hǝn galito.
37 Eles foram apedrejados, serrados ao meio, tentados, mortos ao fio da espada; vaguearam sem destino vestidos em peles de ovelhas e de cabras, sendo destituídos, afligidos e atormentados,
38 Lovi vanuan lotovoi. Alat navile eg a pan lǝsanor kasi hǝn lǝb̃itoh mai galito. Alaten lotovoi luyar lab len naut masmas tob̃ǝb̃esw mai len naṽehuh gail, losusuah len nab̃urhuvat mai nab̃ur gail len tan.
38 (dos quais o mundo não era digno), eles peregrinaram errantes pelos desertos, e montes, e pelas covas e cavernas da terra.
39 Alatenan ta m̃o, Got isor sal suh galit p̃isi husur nadǝlomian salito, be nǝsa aGot tokel gati ke lǝb̃ikade balai galit ideh sǝkade.
39 E todos estes, tendo obtido um bom testemunho através da fé, não receberam a promessa,
40 Husur aGot eutaut hǝn natsua tovoi sǝhor ta m̃o m̃os gadit p̃isi, hǝn ke, len nab̃onan mai gidato ŋai, galit lolǝboi lǝb̃ikad naṽit na-kel-gati-an p̃isi san.
40 tendo Deus preparado alguma coisa melhor para nós, para que eles sem nós não fossem ser aperfeiçoados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.