Gálatas 2
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs VC
1 Husur nasihau tovi 14 novi mǝhat tǝtas vi Jerusalem mai aParnapas. Len nǝboŋ enan namrosǝhar aTitus am.
1 Catorze anos mais tarde, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também Tito comigo.
2 Novi Jerusalem husur aGot toṽusan ginau hǝni ke nimasvan. Len nab̃onb̃onan mai nǝvanuan totibau gail sǝb̃olit ŋai, nukel vǝsvǝsai mai galito na-kel-uri-an tovoi notokel uri mai alat lǝsavi Ju. Nugol tomaienan husur nuke lidam̃ hǝn nauman sagw. Nomǝtahw ke notoum kǝmas ŋai, hum nauman p̃isi sagw savi natideh. Be ludam̃ hǝni.
2 E subi em conseqüência de uma revelação. Expus-lhes o Evangelho que prego entre os pagãos, e isso particularmente aos que eram de maior consideração, a fim de não correr ou de não ter corrido em vão.
3 Ale natsual am, lǝsǝtaltal hǝn aTitus, totah mai ginau, hǝn b̃ikad na-tiv-dalusi-an, naut kǝmas tovi uleKris.
3 Entretanto, nem sequer meu companheiro Tito, embora gentio, foi obrigado a circuncidar-se.
4 Ikad na-sor-levlev-an enan husur nǝvanuan galevis len naut tiltile gail logǝgǝras ke lotokad nadǝlomian. Ale loliligis hǝn galito len ginamito, hǝn lǝb̃isab̃ lǝboi nǝmakuvan dattokade dan nalo, len nab̃onan sidato mai aKristo aYesu. Luke lisab̃ lǝboii hǝn lǝb̃igol gidat datb̃evi slev hǝn nalo enan.
4 Mas, por causa dos falsos irmãos, intrusos - que furtivamente se introduziram entre nós para espionar a liberdade de que gozávamos em Cristo Jesus, a fim de nos escravizar -,
5 Be namtoil gǝgat, namtsasǝsǝloŋ hǝn nahudhusoruan ideh salito. Ao, namtotǝgau gat nakitinan hǝn na-kel-uri-an tovoi m̃os gamito.
5 fomos, por esta vez, condescendentes, para que o Evangelho permanecesse em sua integridade.
6 Ale nǝboŋ notokel nǝsa notokel uri tonoŋ, alat lotoil a m̃o lǝsasuhud hǝn nasoruan ideh maii am. (Tarhǝt hǝn na-il-a-m̃o-an salito, nǝhes totibau lotoṽati savi natideh len ginau, husur len nabunusian siGot nǝvanuan p̃isi lop̃itp̃itoṽ. Riŋ naten tipat.)
6 Quanto aos que eram de autoridade - o que antes tenham sido não me importa, pois Deus não se deixa levar por consideração de pessoas -, estas autoridades, digo, nada me impuseram.
7 Alat lotoil a m̃o lǝsakel natideh am husur lolǝboii ke aGot itabtabuh len ginau hǝn nǝb̃ikel ur na-kel-uri-an tovoi mai alat lǝsavi Ju sum̃an gai totabtabuh len aPita hǝn aPita b̃ikel uri mai naJu gail.
7 Ao contrário, viram que a evangelização dos incircuncisos me era confiada, como a dos circuncisos a Pedro
8 Bathut, len nauman sePita tovi ahai pispisul van hǝn naJu gail, aGot eum. Ale len nauman sagw am notovi ahai pispisul van hǝn alat lǝsavi Ju, aGot eum.
8 {porque aquele cuja ação fez de Pedro o apóstolo dos circuncisos, fez também de mim o dos pagãos}.
9 AJemes, aPita, mai aJon, luṽat nǝhes hum lotoil a m̃o hǝn alat siYesu len naut a Jerusalem. Nǝboŋ lotokǝta lǝboi navoian aGot toviol kǝmas hǝni, topat len nauman sagw, galit lolǝlav mai ginau mai aParnapas hǝn ginamit p̃isi namtb̃ikad nab̃onan len aYesu. Ludam̃ ke ipat len ginamǝru hǝn namrb̃ikel na-kel-uri-an tovoi mai alat lǝsavi Ju, ale ipat len galit hǝn lǝb̃ikel uri sal mai naJu gail.
9 Tiago, Cefas e João, que são considerados as colunas, reconhecendo a graça que me foi dada, deram as mãos a mim e a Barnabé em sinal de pleno acordo:
10 Lous ginamǝr ŋai ke namrinau gat alat lotopar tite. Natenan boh, nolǝŋon buni hǝn nǝb̃igole.
10 iríamos aos pagãos, e eles aos circuncidados. Recomendaram-nos apenas que nos lembrássemos dos pobres, o que era precisamente a minha intenção.
11 Avil nǝboŋ aPita togǝm hǝn ginamit len naut a Antiok, nosivoh lan. Len nǝhon nusor tasi husur isab len nǝsa togolgole.
11 Quando, porém, Cefas veio a Antioquia, resisti-lhe francamente, porque era censurável.
12 A m̃o ihanhan mai alat lotokad nadǝlomian lǝsavi Ju. Galit lǝsǝkad na-tiv-dalusi-an. Ale aJemes esǝvat galevis gǝmai. Nǝboŋ lotobar naut a Antiok, aPita ivan dan alat lǝsavi Ju, sǝhan mai galit am, husur emǝtahw len alat lotoil gǝgat len na-tiv-dalusi-an.
12 Pois, antes de chegarem alguns homens da parte de Tiago, ele comia com os pagãos convertidos. Mas, quando aqueles vieram, retraiu-se e separou-se destes, temendo os circuncidados.
13 Beti naJu gail lotokad nadǝlomian am lub̃on mai aPita len nagǝgǝrasan san gol ke aParnapas am ehusur naṽide nagǝgǝrasan salito.
13 Os demais judeus convertidos seguiram-lhe a atitude equívoca, de maneira que mesmo Barnabé foi levado por eles a essa dissimulação.
14 Be nǝboŋ notoris ke lǝsahusur nakitinan hǝn na-kel-uri-an tovoi, nukel mai aPita len nǝholito ke, “Gaiug govi Ju, be len nǝmauran sam̃ gutoh sum̃an alat lǝsavi Ju, gǝsatoh len nalo sum̃an naJu gail. Imabe gudaŋ len alat lǝsavi Ju hǝn lǝb̃itoh sum̃an naJu lotohusur nalo? Sagimagenan!
14 Quando vi que o seu procedimento não era segundo a verdade do Evangelho, disse a Cefas, em presença de todos: Se tu, que és judeu, vives como os gentios, e não como os judeus, com que direito obrigas os pagãos convertidos a viver como os judeus?
15 “Gidaru, nǝboŋ lotopas gidaru, darovi Ju, darsavi vanuan naut tile lotovi vanuan nǝsaan len nabunusian seJu gail.
15 Nós, judeus de nascença, e não pecadores dentre os pagãos,
16 Avil gidat dattovi Ju nadǝlomian, datolǝboii ke nǝvanuan togol husur nalo, aGot sariŋi ke tonor len nǝhon sil na-gol-husuri-an san. Ao, bathut nadǝlomian len aYesu Kristo ŋai aGot toriŋi ke nǝvanuan inor len nǝhon. Imagenan, gidat am datoriŋ nǝlodato len aYesu Kristo, hǝn aGot b̃eriŋi ke datb̃inor len nǝhon, len nadǝlomian sidato len aYesu Kristo savi len na-gol-husur-nalo-an. Husur sǝkad avan ideh, len nalo avan en togol husuri, tolǝboi b̃inor len nǝhon aGot.
16 sabemos, contudo, que ninguém se justifica pela prática da lei, mas somente pela fé em Jesus Cristo. Também nós cremos em Jesus Cristo, e tiramos assim a nossa justificação da fé em Cristo, e não pela prática da lei. Pois, pela prática da lei, nenhum homem será justificado.
17 Ale datb̃elǝŋon ke len aKristo datinor len nǝhon aGot, be datb̃isab̃i ke datovi vanuan nǝsaan sal husur dattopair dan nalo, namilen ke aKristo esǝhar gidat vi lan nǝsaan a? Ao, asike maienan!
17 Pois, se nós, que aspiramos à justificação em Cristo, retornamos, todavia, ao pecado, seria porventura Cristo ministro do pecado? Por certo que não!
18 Nǝb̃eum tǝlmam hǝn nalo notogol tomasig, noṽusan sǝhoti ke ginau gabag nob̃ur kotov nalo.
18 Se torno a edificar o que destruí, confesso-me transgressor.
19 Husur ehum notomat, bathut nalo sawol hǝn nǝmauran sagw am. Len nabunusian hǝn nalo numat ŋa nupair dan nalo hǝn nǝb̃itoh hǝn aGot b̃iwol hǝn nǝmauran sagw. Esum̃an notomat len nǝhai balbal mai aKristo.
19 Na realidade, pela fé eu morri para a lei, a fim de viver para Deus. Estou pregado à cruz de Cristo.
20 Nutoh, be savi ginau am, aKristo m̃au itoh len ginau. Nǝmauran notokade len nibegw, nukade len nadǝlomian len aNatun aGot, gai tolǝmas bun ginau, toviol hǝn nǝmauran san hǝn b̃imat, m̃os ginau.
20 Eu vivo, mas já não sou eu; é Cristo que vive em mim. A minha vida presente, na carne, eu a vivo na fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Len nabunusian sagw, navoian enan aGot toviol kǝmas hǝni, savi ut kǝmas. Evi nab̃iltitit sua. Husur, nalo tagol dattanor len nǝhon aGot, aKristo tǝmat m̃os naut kǝmas ŋai.”
21 Não menosprezo a graça de Deus; mas, em verdade, se a justiça se obtém pela lei, Cristo morreu em vão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.