Gálatas 2
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NTLH
1 Husur nasihau tovi 14 novi mǝhat tǝtas vi Jerusalem mai aParnapas. Len nǝboŋ enan namrosǝhar aTitus am.
1 Catorze anos depois, eu voltei para Jerusalém com Barnabé e levei Tito comigo.
2 Novi Jerusalem husur aGot toṽusan ginau hǝni ke nimasvan. Len nab̃onb̃onan mai nǝvanuan totibau gail sǝb̃olit ŋai, nukel vǝsvǝsai mai galito na-kel-uri-an tovoi notokel uri mai alat lǝsavi Ju. Nugol tomaienan husur nuke lidam̃ hǝn nauman sagw. Nomǝtahw ke notoum kǝmas ŋai, hum nauman p̃isi sagw savi natideh. Be ludam̃ hǝni.
2 Voltei para lá porque Deus me revelou que eu devia fazer isso. Ali, numa reunião particular com os líderes da igreja, eu expliquei a eles a mensagem do evangelho que anuncio aos não judeus. Eu não queria que o trabalho que tinha feito e estava fazendo fosse um trabalho perdido.
3 Ale natsual am, lǝsǝtaltal hǝn aTitus, totah mai ginau, hǝn b̃ikad na-tiv-dalusi-an, naut kǝmas tovi uleKris.
3 Tito estava comigo, mas ele não foi obrigado a circuncidar-se , embora ele não seja judeu.
4 Ikad na-sor-levlev-an enan husur nǝvanuan galevis len naut tiltile gail logǝgǝras ke lotokad nadǝlomian. Ale loliligis hǝn galito len ginamito, hǝn lǝb̃isab̃ lǝboi nǝmakuvan dattokade dan nalo, len nab̃onan sidato mai aKristo aYesu. Luke lisab̃ lǝboii hǝn lǝb̃igol gidat datb̃evi slev hǝn nalo enan.
4 Porém alguns tinham se juntado ao nosso grupo, fazendo de conta que eram irmãos na fé, e queriam circuncidá-lo. Eram homens que tinham entrado para o grupo como espiões a fim de espiar a liberdade que temos por estarmos unidos com Cristo Jesus e para nos tornar escravos de novo.
5 Be namtoil gǝgat, namtsasǝsǝloŋ hǝn nahudhusoruan ideh salito. Ao, namtotǝgau gat nakitinan hǝn na-kel-uri-an tovoi m̃os gamito.
5 Mas em nenhum momento nós cedemos, pois queríamos que vocês tivessem o verdadeiro evangelho.
6 Ale nǝboŋ notokel nǝsa notokel uri tonoŋ, alat lotoil a m̃o lǝsasuhud hǝn nasoruan ideh maii am. (Tarhǝt hǝn na-il-a-m̃o-an salito, nǝhes totibau lotoṽati savi natideh len ginau, husur len nabunusian siGot nǝvanuan p̃isi lop̃itp̃itoṽ. Riŋ naten tipat.)
6 E aqueles que pareciam ser os líderes da igreja — digo isso porque para mim não importa o que eles eram, pois Deus não julga pela aparência — aqueles líderes, repito, não me deram nenhuma ideia nova.
7 Alat lotoil a m̃o lǝsakel natideh am husur lolǝboii ke aGot itabtabuh len ginau hǝn nǝb̃ikel ur na-kel-uri-an tovoi mai alat lǝsavi Ju sum̃an gai totabtabuh len aPita hǝn aPita b̃ikel uri mai naJu gail.
7 Pelo contrário, eles viram que Deus me tinha dado a responsabilidade de anunciar o evangelho aos não judeus, assim como tinha dado a Pedro a responsabilidade de anunciá-lo aos judeus.
8 Bathut, len nauman sePita tovi ahai pispisul van hǝn naJu gail, aGot eum. Ale len nauman sagw am notovi ahai pispisul van hǝn alat lǝsavi Ju, aGot eum.
8 Pois pelo poder de Deus fui feito apóstolo para anunciar o evangelho aos não judeus, assim como Pedro foi feito apóstolo para anunciar o evangelho aos judeus.
9 AJemes, aPita, mai aJon, luṽat nǝhes hum lotoil a m̃o hǝn alat siYesu len naut a Jerusalem. Nǝboŋ lotokǝta lǝboi navoian aGot toviol kǝmas hǝni, topat len nauman sagw, galit lolǝlav mai ginau mai aParnapas hǝn ginamit p̃isi namtb̃ikad nab̃onan len aYesu. Ludam̃ ke ipat len ginamǝru hǝn namrb̃ikel na-kel-uri-an tovoi mai alat lǝsavi Ju, ale ipat len galit hǝn lǝb̃ikel uri sal mai naJu gail.
9 Por isso Tiago, Pedro e João, que eram considerados os líderes da igreja, reconheceram que Deus me tinha dado essa tarefa especial. E, como sinal de que éramos todos companheiros, eles deram a mim e a Barnabé um aperto de mãos. E todos nós combinamos que eu e Barnabé iríamos trabalhar entre os não judeus e eles, entre os judeus.
10 Lous ginamǝr ŋai ke namrinau gat alat lotopar tite. Natenan boh, nolǝŋon buni hǝn nǝb̃igole.
10 Eles nos pediram só uma coisa: que lembrássemos dos pobres das igrejas deles, e isso eu sempre tenho procurado fazer.
11 Avil nǝboŋ aPita togǝm hǝn ginamit len naut a Antiok, nosivoh lan. Len nǝhon nusor tasi husur isab len nǝsa togolgole.
11 Porém, quando Pedro veio para Antioquia da Síria, eu fiquei contra ele em público porque ele estava completamente errado.
12 A m̃o ihanhan mai alat lotokad nadǝlomian lǝsavi Ju. Galit lǝsǝkad na-tiv-dalusi-an. Ale aJemes esǝvat galevis gǝmai. Nǝboŋ lotobar naut a Antiok, aPita ivan dan alat lǝsavi Ju, sǝhan mai galit am, husur emǝtahw len alat lotoil gǝgat len na-tiv-dalusi-an.
12 De fato, antes de chegarem ali alguns homens mandados por Tiago, Pedro tomava refeições com os irmãos não judeus. Mas, depois que aqueles homens chegaram, ele não queria mais tomar refeições com os não judeus porque tinha medo dos que eram a favor de circuncidar os não judeus.
13 Beti naJu gail lotokad nadǝlomian am lub̃on mai aPita len nagǝgǝrasan san gol ke aParnapas am ehusur naṽide nagǝgǝrasan salito.
13 E também os outros irmãos judeus começaram a agir como hipócritas, do mesmo modo que Pedro. E até Barnabé se deixou levar pela hipocrisia deles.
14 Be nǝboŋ notoris ke lǝsahusur nakitinan hǝn na-kel-uri-an tovoi, nukel mai aPita len nǝholito ke, “Gaiug govi Ju, be len nǝmauran sam̃ gutoh sum̃an alat lǝsavi Ju, gǝsatoh len nalo sum̃an naJu gail. Imabe gudaŋ len alat lǝsavi Ju hǝn lǝb̃itoh sum̃an naJu lotohusur nalo? Sagimagenan!
14 Quando vi que eles não estavam agindo direito, de acordo com a verdade do evangelho , eu disse a Pedro na presença de todos: “Você é judeu, mas não está vivendo como judeu e sim como não judeu. Então, como é que você quer obrigar os não judeus a viverem como judeus?”
15 “Gidaru, nǝboŋ lotopas gidaru, darovi Ju, darsavi vanuan naut tile lotovi vanuan nǝsaan len nabunusian seJu gail.
15 O fato é que nós somos judeus de nascimento e não “pecadores não judeus”, como eles são chamados.
16 Avil gidat dattovi Ju nadǝlomian, datolǝboii ke nǝvanuan togol husur nalo, aGot sariŋi ke tonor len nǝhon sil na-gol-husuri-an san. Ao, bathut nadǝlomian len aYesu Kristo ŋai aGot toriŋi ke nǝvanuan inor len nǝhon. Imagenan, gidat am datoriŋ nǝlodato len aYesu Kristo, hǝn aGot b̃eriŋi ke datb̃inor len nǝhon, len nadǝlomian sidato len aYesu Kristo savi len na-gol-husur-nalo-an. Husur sǝkad avan ideh, len nalo avan en togol husuri, tolǝboi b̃inor len nǝhon aGot.
16 Mas sabemos que todos são aceitos por Deus somente pela fé em Jesus Cristo e não por fazerem o que a lei manda. Assim nós também temos crido em Cristo Jesus a fim de sermos aceitos por Deus pela nossa fé em Cristo e não por fazermos o que a lei manda. Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda.
17 Ale datb̃elǝŋon ke len aKristo datinor len nǝhon aGot, be datb̃isab̃i ke datovi vanuan nǝsaan sal husur dattopair dan nalo, namilen ke aKristo esǝhar gidat vi lan nǝsaan a? Ao, asike maienan!
17 Ao procurarmos ser aceitos por Deus por estarmos unidos com Cristo, fica claro que somos “pecadores” como os não judeus. Mas será que isso quer dizer que Cristo trabalha em favor do pecado? Claro que não!
18 Nǝb̃eum tǝlmam hǝn nalo notogol tomasig, noṽusan sǝhoti ke ginau gabag nob̃ur kotov nalo.
18 Se eu, depois de ter destruído a lei, começar a construí-la de novo como meio de ser aceito por Deus, aí, sim, fica claro que eu havia quebrado a lei.
19 Husur ehum notomat, bathut nalo sawol hǝn nǝmauran sagw am. Len nabunusian hǝn nalo numat ŋa nupair dan nalo hǝn nǝb̃itoh hǝn aGot b̃iwol hǝn nǝmauran sagw. Esum̃an notomat len nǝhai balbal mai aKristo.
19 Pois, quanto à lei, estou morto, morto pela própria lei, a fim de viver para Deus. Eu fui morto com Cristo na cruz.
20 Nutoh, be savi ginau am, aKristo m̃au itoh len ginau. Nǝmauran notokade len nibegw, nukade len nadǝlomian len aNatun aGot, gai tolǝmas bun ginau, toviol hǝn nǝmauran san hǝn b̃imat, m̃os ginau.
20 Assim já não sou eu quem vive, mas Cristo é quem vive em mim. E esta vida que vivo agora, eu a vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e se deu a si mesmo por mim.
21 Len nabunusian sagw, navoian enan aGot toviol kǝmas hǝni, savi ut kǝmas. Evi nab̃iltitit sua. Husur, nalo tagol dattanor len nǝhon aGot, aKristo tǝmat m̃os naut kǝmas ŋai.”
21 Eu me recuso a rejeitar a graça de Deus. Pois, se é por meio da lei que as pessoas são aceitas por Deus, então a morte de Cristo não adiantou nada!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.