Gálatas 2
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NVI
1 Husur nasihau tovi 14 novi mǝhat tǝtas vi Jerusalem mai aParnapas. Len nǝboŋ enan namrosǝhar aTitus am.
1 Catorze anos depois, subi novamente a Jerusalém, dessa vez com Barnabé, levando também Tito comigo.
2 Novi Jerusalem husur aGot toṽusan ginau hǝni ke nimasvan. Len nab̃onb̃onan mai nǝvanuan totibau gail sǝb̃olit ŋai, nukel vǝsvǝsai mai galito na-kel-uri-an tovoi notokel uri mai alat lǝsavi Ju. Nugol tomaienan husur nuke lidam̃ hǝn nauman sagw. Nomǝtahw ke notoum kǝmas ŋai, hum nauman p̃isi sagw savi natideh. Be ludam̃ hǝni.
2 Fui para lá por causa de uma revelação e expus diante deles o evangelho que prego entre os gentios, fazendo-o, porém, em particular aos que pareciam mais influentes, para não correr ou ter corrido em vão.
3 Ale natsual am, lǝsǝtaltal hǝn aTitus, totah mai ginau, hǝn b̃ikad na-tiv-dalusi-an, naut kǝmas tovi uleKris.
3 Mas nem mesmo Tito, que estava comigo, foi obrigado a circuncidar-se, apesar de ser grego.
4 Ikad na-sor-levlev-an enan husur nǝvanuan galevis len naut tiltile gail logǝgǝras ke lotokad nadǝlomian. Ale loliligis hǝn galito len ginamito, hǝn lǝb̃isab̃ lǝboi nǝmakuvan dattokade dan nalo, len nab̃onan sidato mai aKristo aYesu. Luke lisab̃ lǝboii hǝn lǝb̃igol gidat datb̃evi slev hǝn nalo enan.
4 Essa questão foi levantada porque alguns falsos irmãos infiltraram-se em nosso meio para espionar a liberdade que temos em Cristo Jesus e nos reduzir à escravidão.
5 Be namtoil gǝgat, namtsasǝsǝloŋ hǝn nahudhusoruan ideh salito. Ao, namtotǝgau gat nakitinan hǝn na-kel-uri-an tovoi m̃os gamito.
5 Não nos submetemos a eles nem por um instante, para que a verdade do evangelho permanecesse com vocês.
6 Ale nǝboŋ notokel nǝsa notokel uri tonoŋ, alat lotoil a m̃o lǝsasuhud hǝn nasoruan ideh maii am. (Tarhǝt hǝn na-il-a-m̃o-an salito, nǝhes totibau lotoṽati savi natideh len ginau, husur len nabunusian siGot nǝvanuan p̃isi lop̃itp̃itoṽ. Riŋ naten tipat.)
6 Quanto aos que pareciam influentes — o que eram então não faz diferença para mim; Deus não julga pela aparência — tais homens influentes não me acrescentaram nada.
7 Alat lotoil a m̃o lǝsakel natideh am husur lolǝboii ke aGot itabtabuh len ginau hǝn nǝb̃ikel ur na-kel-uri-an tovoi mai alat lǝsavi Ju sum̃an gai totabtabuh len aPita hǝn aPita b̃ikel uri mai naJu gail.
7 Pelo contrário, reconheceram que a mim havia sido confiada a pregação do evangelho aos incircuncisos, assim como a Pedro, aos circuncisos.
8 Bathut, len nauman sePita tovi ahai pispisul van hǝn naJu gail, aGot eum. Ale len nauman sagw am notovi ahai pispisul van hǝn alat lǝsavi Ju, aGot eum.
8 Pois Deus, que operou por meio de Pedro como apóstolo aos circuncisos, também operou por meu intermédio para com os gentios.
9 AJemes, aPita, mai aJon, luṽat nǝhes hum lotoil a m̃o hǝn alat siYesu len naut a Jerusalem. Nǝboŋ lotokǝta lǝboi navoian aGot toviol kǝmas hǝni, topat len nauman sagw, galit lolǝlav mai ginau mai aParnapas hǝn ginamit p̃isi namtb̃ikad nab̃onan len aYesu. Ludam̃ ke ipat len ginamǝru hǝn namrb̃ikel na-kel-uri-an tovoi mai alat lǝsavi Ju, ale ipat len galit hǝn lǝb̃ikel uri sal mai naJu gail.
9 Reconhecendo a graça que me fora concedida, Tiago, Pedro e João, tidos como colunas, estenderam a mão direita a mim e a Barnabé em sinal de comunhão. Eles concordaram em que devíamos nos dirigir aos gentios, e eles, aos circuncisos.
10 Lous ginamǝr ŋai ke namrinau gat alat lotopar tite. Natenan boh, nolǝŋon buni hǝn nǝb̃igole.
10 Somente pediram que nos lembrássemos dos pobres, o que me esforcei por fazer.
11 Avil nǝboŋ aPita togǝm hǝn ginamit len naut a Antiok, nosivoh lan. Len nǝhon nusor tasi husur isab len nǝsa togolgole.
11 Quando, porém, Pedro veio a Antioquia, enfrentei-o face a face, por sua atitude condenável.
12 A m̃o ihanhan mai alat lotokad nadǝlomian lǝsavi Ju. Galit lǝsǝkad na-tiv-dalusi-an. Ale aJemes esǝvat galevis gǝmai. Nǝboŋ lotobar naut a Antiok, aPita ivan dan alat lǝsavi Ju, sǝhan mai galit am, husur emǝtahw len alat lotoil gǝgat len na-tiv-dalusi-an.
12 Pois, antes de chegarem alguns da parte de Tiago, ele comia com os gentios. Quando, porém, eles chegaram, afastou-se e separou-se dos gentios, temendo os que eram da circuncisão.
13 Beti naJu gail lotokad nadǝlomian am lub̃on mai aPita len nagǝgǝrasan san gol ke aParnapas am ehusur naṽide nagǝgǝrasan salito.
13 Os demais judeus também se uniram a ele nessa hipocrisia, de modo que até Barnabé se deixou levar.
14 Be nǝboŋ notoris ke lǝsahusur nakitinan hǝn na-kel-uri-an tovoi, nukel mai aPita len nǝholito ke, “Gaiug govi Ju, be len nǝmauran sam̃ gutoh sum̃an alat lǝsavi Ju, gǝsatoh len nalo sum̃an naJu gail. Imabe gudaŋ len alat lǝsavi Ju hǝn lǝb̃itoh sum̃an naJu lotohusur nalo? Sagimagenan!
14 Quando vi que não estavam andando de acordo com a verdade do evangelho, declarei a Pedro, diante de todos: "Você é judeu, mas vive como gentio e não como judeu. Portanto, como pode obrigar gentios a viverem como judeus?
15 “Gidaru, nǝboŋ lotopas gidaru, darovi Ju, darsavi vanuan naut tile lotovi vanuan nǝsaan len nabunusian seJu gail.
15 "Nós, judeus de nascimento e não ‘gentios pecadores’,
16 Avil gidat dattovi Ju nadǝlomian, datolǝboii ke nǝvanuan togol husur nalo, aGot sariŋi ke tonor len nǝhon sil na-gol-husuri-an san. Ao, bathut nadǝlomian len aYesu Kristo ŋai aGot toriŋi ke nǝvanuan inor len nǝhon. Imagenan, gidat am datoriŋ nǝlodato len aYesu Kristo, hǝn aGot b̃eriŋi ke datb̃inor len nǝhon, len nadǝlomian sidato len aYesu Kristo savi len na-gol-husur-nalo-an. Husur sǝkad avan ideh, len nalo avan en togol husuri, tolǝboi b̃inor len nǝhon aGot.
16 sabemos que o ninguém é justificado pela prática da lei, mas mediante a fé em Jesus Cristo. Assim, nós também cremos em Cristo Jesus para sermos justificados pela fé em Cristo, e não pela prática da lei, porque pela prática da lei ninguém será justificado.
17 Ale datb̃elǝŋon ke len aKristo datinor len nǝhon aGot, be datb̃isab̃i ke datovi vanuan nǝsaan sal husur dattopair dan nalo, namilen ke aKristo esǝhar gidat vi lan nǝsaan a? Ao, asike maienan!
17 "Se, porém, procurando ser justificados em Cristo descobrimos que nós mesmos somos pecadores, será Cristo então ministro do pecado? De modo algum!
18 Nǝb̃eum tǝlmam hǝn nalo notogol tomasig, noṽusan sǝhoti ke ginau gabag nob̃ur kotov nalo.
18 Se reconstruo o que destruí, provo que sou transgressor.
19 Husur ehum notomat, bathut nalo sawol hǝn nǝmauran sagw am. Len nabunusian hǝn nalo numat ŋa nupair dan nalo hǝn nǝb̃itoh hǝn aGot b̃iwol hǝn nǝmauran sagw. Esum̃an notomat len nǝhai balbal mai aKristo.
19 Pois, por meio da lei eu morri para a lei, a fim de viver para Deus.
20 Nutoh, be savi ginau am, aKristo m̃au itoh len ginau. Nǝmauran notokade len nibegw, nukade len nadǝlomian len aNatun aGot, gai tolǝmas bun ginau, toviol hǝn nǝmauran san hǝn b̃imat, m̃os ginau.
20 Fui crucificado com Cristo. Assim, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. A vida que agora vivo no corpo, vivo-a pela fé no filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Len nabunusian sagw, navoian enan aGot toviol kǝmas hǝni, savi ut kǝmas. Evi nab̃iltitit sua. Husur, nalo tagol dattanor len nǝhon aGot, aKristo tǝmat m̃os naut kǝmas ŋai.”
21 Não anulo a graça de Deus; pois, se a justiça vem pela lei, Cristo morreu inutilmente! "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.