Atos 7
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs VC
1 Beti ab̃iltihai tutumav eusi ke, “Natgalenan imagenan a?”
1 Perguntou-lhe então o sumo sacerdote: É realmente assim?
2 Ale aSteven isor vari ke:
2 Respondeu ele: Irmãos e pais, escutai. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, quando estava na Mesopotâmia, antes de ir morar em Harã.
3 Ale aGot ikel maii ke, ‘Geriŋ naut egai, naut matmat sam̃, mai nǝbathudud sam̃, ale gevi lan naut nǝb̃esǝhar gaiug vi lan.’
3 E disse-lhe: Sai de teu país e de tua parentela, e vai para a terra que eu te mostrar {Gn 12,1}.
4 Imagenan aApraham eriŋ naut san, naut silat a Kaltea, ale iyar vi Haran, itoh ei. Nǝboŋ atǝman tomat, aGot esǝvati vi lan naut egai mǝttotohtoh lan.
4 Ele saiu da terra dos caldeus, e foi habitar em Harã. Dali, depois que lhe faleceu o pai, Deus o fez passar para esta terra, em que vós agora habitais.
5 Len nǝboŋ enan aGot sǝlav nǝtan ideh gegai mai aApraham hǝn b̃evi naut matmat san; sǝlav nǝmap̃irhǝtan ideh maii. Be aGot ikel gati maii ke tilav naut egai mai aApraham mai nǝpasusan san lotohusuri, naut kǝmas ke len nǝboŋ enan aApraham sǝkad anatun.
5 Não lhe deu nela propriedade alguma, nem sequer um palmo de terra, mas prometeu dar-lha em posse, e depois dele à sua posteridade, quando ainda não tinha filho algum.
6 Beti aGot ekǝmaiegai ke, ‘Nǝpasusan sam̃ gail lotohusur gaiug dereh levi metb̃os gail len naut tile, naut savi salito. Dereh legǝm vi slev silat ei. Ale alat ei dereh lemǝdas galito hǝn nasihau b̃evi 400.’
6 Eis como falou Deus: Tua descendência habitará em terra estranha e será reduzida à escravidão e maltratada pelo espaço de quatrocentos anos.
7 Ale aGot ike, ‘Avil ginau dereh nipansem alat naut enan lotogol nǝpasusan sam̃ lotoumum kǝmas salito. Beti nǝpasusan sam̃ dereh limakuv dan naut ei, gǝm lotu hǝn ginau gegai.’
7 Mas eu julgarei a nação que os dominar - diz o Senhor -, e eles sairão e me prestarão culto neste lugar {Gn 15,13s.; Ex 3,12}.
8 “Beti aGot ikel na-kel-gati-an mai aApraham ke aApraham mai esan gail lovi siGot. Ale aGot ikel maii ke tetiv dalus gai mai naulum̃an san gail hǝn b̃eṽusani ke lovi siGot. Ale aApraham etiv dalus aIsak, anatun len nǝboŋ san tomǝlevtor, ale aIsak egǝm vi tǝman aJakop togǝm vi tǝman atǝmadit ta sutuai lotovi 12.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão. Assim, Abraão teve um filho, Isaac, e, passados oito dias, o circuncidou; e Isaac, a Jacó; e Jacó, os doze patriarcas.
9 “Anatun aJakop galenan lutab̃ulol bulos aṽalito, aJosef, ŋa lop̃ur hǝni vi lan naut a Ijip. Be aGot itah maii,
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito. Mas Deus estava com ele.
10 ale aGot ilav kuvi dan na-lǝŋon-isa-masuṽ-an san. Ilav namitisau hǝn nǝmauran tonor mai aJosef gol ke aFero, tovi kiŋ len naut a Ijip, inau ke tovoi. Imagenan aFero igol ke a Ijip mai naut san gail lupat pipihabǝlan aJosef.
10 Livrou-o de todas as suas tribulações e deu-lhe graça e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, que o fez governador do Egito e chefe de sua casa.
11 Sǝdareh nǝhanian imat p̃isi len naut a Ijip mai naut a Kenaan. Nibelit evi pan husur lupar hanian; atǝmadit gail ta sutuai, galit am lupar hanian.
11 Sobreveio depois uma fome a todo o Egito e Canaã. Grande era a tribulação, e os nossos pais não achavam o que comer.
12 Nǝboŋ aJakop tosǝsǝloŋ hǝni ke tokad nǝhanian len naut a Ijip, esǝvat atǝmadit gail len nǝyaran nametǝkav salito.
12 Mas quando Jacó soube que havia trigo no Egito, enviou pela primeira vez os nossos pais para lá.
13 Len nǝyaran na-vǝha-ru-an salito vi Ijip, aJosef ikel mai aṽan gail ke gai tovi aṽalito, husur lǝsakǝta lǝboii. Len nǝboŋ enan aFero esǝsǝloŋ hǝn naholan husur nǝbathudud siJosef.
13 Na segunda, foi José reconhecido por seus irmãos, e foi descoberta ao faraó a sua origem.
14 Beti aJosef episul hǝn atata san, aJakop, mai nǝbathudud san kavkav hǝn lǝb̃egǝmai; lovi 75 p̃isi.
14 Enviando mensageiros, José mandou vir seu pai Jacó com toda a sua família, que constava de setenta e cinco pessoas.
15 Ale aJakop ibar naut a Ijip. Itoh tin ei, ale len naut enan imat, atǝmadit lotovi anatun gail, galit am, lumat.
15 Jacó desceu ao Egito e morreu ali, como também nossos pais.
16 Nǝpasusan gail lupat tǝlmam hǝn nibelit vi Sekem ale lutavun galito len nab̃ur aApraham top̃ur kuvi dan anatun aHamor gail.”
16 Seus corpos foram trasladados para Siquém, e foram postos no sepulcro que Abraão tinha comprado, a peso de dinheiro, dos filhos de Hemor, de Siquém.
17 Ale aSteven isor tǝtas am ke, “Avil len nǝboŋ togǝm pǝpadaŋ hǝn aGot b̃igol nǝsa tokel gati mai aApraham, nasob̃uran hǝn atǝmadit a Ijip evivi mǝhat.
17 Aproximava-se o tempo em que devia realizar-se a promessa que Deus havia jurado a Abraão. O povo cresceu e se multiplicou no Egito
18 Nakiŋ sua tile salǝboi natideh husur aJosef, eil a m̃o len naut a Ijip.
18 até que se levantou outro rei no Egito, o qual nada sabia de José.
19 Gai emǝdas bun nǝvanuan sidato gail. Igol atǝmadit ta sutuai nǝlolit isa habat bathut italtal hǝn galit ke leriŋ gab̃ulan amas salito hǝn lǝb̃imat.
19 Este rei, usando de astúcia contra a nossa raça, maltratou nossos pais e obrigou-os a enjeitar seus filhos para privá-los da vida.
20 Len nǝboŋ enan lupas aMoses, ale gai ikab buni, aGot ehǝhaṽur hǝni. Anan mai atǝman arokǝtkǝta tǝban len naim sǝlaru van vǝbar nahǝbati totor han.
20 Por este mesmo tempo, nasceu Moisés. Era belo aos olhos de Deus e por três meses foi criado na casa paterna.
21 Beti nǝboŋ artoriŋi vivile, anatvavin aFero isab̃i, ipati van vahisi sum̃an tovi anatun.
21 Depois, quando foi exposto, a filha do faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Ahai p̃usan gail lotovi uleIjip loṽusan aMoses hǝn nalǝboian p̃isi hǝn naut a Ijip, ale ikad namitisau hǝn nǝsa tokele mai nǝsa togole.
22 Moisés foi instruído em todas as ciências dos egípcios e tornou-se forte em palavras e obras.
23 “Nǝboŋ nǝdam̃ hiMoses tovi 40, ike tivan hǝn b̃eris nǝbathudud san, auleIsrael gail, ke, lumabe.
23 Quando completou 40 anos, veio-lhe à mente visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Nǝboŋ tovan, eris auleIjip tobilas auleIsrael, ŋa evi tarhǝt san, ale esisil hǝn auleIjip enan, etuh buni.
24 Viu que um deles era maltratado; tomou-lhe a defesa e vingou o que padecia a injúria, matando o egípcio.
25 AMoses inau ke auleIsrael gail lǝtalǝboii ke aGot tosǝvati hǝn b̃ilav kuv galito dan navǝlan alat a Ijip, be lǝsalǝboii.
25 Ele esperava que os seus irmãos compreendessem que Deus se servia de sua mão para livrá-los. Mas não o entenderam.
26 Pelan han ŋai aMoses eris auleIsrael eru artob̃al. Ike tigol arikad navoivoian mai gǝlar gabag ale ikel mai gǝlaru ke, ‘Gamǝru mǝrovi larmiṽan; imabe mǝrub̃al maiegai?’
26 No dia seguinte, dois dentre eles brigavam, e ele procurou reconciliá-los: Amigos, disse ele, sois irmãos, por que vos maltratais um ao outro?
27 Be atenan togol tosa hǝn togon, ikabsan aMoses, ike, ‘Ase igol gaiug gotoil a m̃o, hǝn gǝb̃ikel ke namtunor o namtsanor?
27 Mas o que maltratava seu compatriota o repeliu: Quem te constituiu chefe ou juiz sobre nós?
28 Guke getuh bun ginau hum gototuh bun auleIjip nino a?’
28 Porventura queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Nǝboŋ aMoses tosǝsǝloŋ hǝn nasoran enan, igam yav vi Mitian. Itoh ei hum nametb̃os, ilah, ikad anatun ulum̃an eru.
29 A estas palavras, Moisés fugiu. E esteve como estrangeiro na terra de Madiã, onde teve dois filhos.
30 “Husur nasihau tovi 40 tovan, aŋel sua evisi hǝn aMoses len nǝhai sua topaŋ wunwun len naut masmas tob̃ǝb̃esw, pǝpadaŋ hǝn nab̃iltiṽehuh Sinai.
30 Passados quarenta anos, apareceu-lhe no deserto do monte Sinai um anjo, na chama duma sarça ardente.
31 Nǝboŋ aMoses torisi, imaŋmaŋ lan, ivan pǝpadaŋ hǝni hǝn b̃ekǝta bunusi, ale esǝsǝloŋ hǝn nadolon Nasub̃ aGot toke:
31 Moisés, admirado de uma tal visão, aproximou-se para a examinar. E a voz do Senhor lhe falou:
32 ‘Ginau novi Got setǝmam̃ gail ta sutuai, aGot siApraham, seIsak mai siJakop.’ Ninen aMoses epil habat ale emǝtahun b̃ekǝta husur emǝtahw masuṽ.
32 Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó. Moisés, atemorizado, não ousava levantar os olhos.
33 “Beti Nasub̃ aGot ikel maii ke, ‘Dakuv naributbut sam̃ gǝlaru; nǝtan gotoil lan ilo.
33 O Senhor lhe disse: Tira o teu calçado, porque o lugar onde estás é uma terra santa.
34 Nokǝta ris kitin hǝni ke alat a Ijip lomǝdas nǝvanuan sagw gail. Nosǝsǝloŋ hǝn nakiloban salito ŋa nogǝm hǝn nǝb̃ilav kuv galito. Ale gegǝmai! Nesǝvat gaiug vi Ijip.’”
34 Considerei a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos e desci para livrá-los. Vem, pois, agora e eu te enviarei ao Egito.
35 ASteven isor van am ke, “Imaienan, lomǝtahun atenan, aMoses, nǝboŋ lotoke, ‘Ase igol gaiug gotoil a m̃o, gotokel ke namtunor o namtsanor?’ Be aGot m̃au esǝvat atenan hǝn b̃eil a m̃o hǝn galito ale hǝn b̃ilav kuv galito. Len nabuŋon aŋel tovisi hǝn aMoses len nǝhai topaŋ, aGot esǝvati.
35 Este Moisés que desprezaram, dizendo: Quem te constituiu chefe ou juiz?, a este Deus enviou como chefe e libertador pela mão do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 AMoses enan esǝhar galit dan naut a Ijip ale len naut a Ijip, len Nǝtas Bisibis, mai len naut masmas tob̃ǝb̃esw len nasihau tovi 40 am, igol namerikel lotomaŋmaŋ len gail, namerikel galen lugol nǝdaŋan siGot ip̃arp̃ar.
36 Ele os fez sair do Egito, operando prodígios e milagres na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por espaço de quarenta anos.
37 “Evi aMoses boh tokel mai alat a Israel ke, ‘AGot dereh tigol ahai kelkel ur sua samito sum̃an ginau tile mǝhat dan gamit balai.’
37 Foi este Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre os vossos irmãos um profeta como eu.
38 AMoses enan itoh mai galito nǝboŋ lotob̃on len naut masmas tob̃ǝb̃esw, itoh mai aŋel tosor maii len nab̃iltiṽehuh Sinai, ale itoh mai atǝmadit gail; ale aGot ilav nasoruan tomaur maii hǝn b̃ilavi mai gidato.
38 Este é o que esteve entre o povo congregado no deserto, e com o anjo que lhe falara no monte Sinai, e com os nossos pais; que recebeu palavras de vida para no-las transmitir.
39 “Avil atǝmadit ta sutuai lǝsagol nǝsa aMoses tokele. Lomǝtahun lǝb̃ehusuri am, luke letǝlmam vi Ijip.
39 Nossos pais não lhe quiseram obedecer, mas o repeliram. Em seus corações voltaram-se para o Egito,
40 Lukel mai aAron ke, ‘Geum hǝn nagot gail m̃os gidato hǝn lǝb̃eil a m̃o hǝn gidato. Be aMoses enan tosǝhar gidato dan naut a Ijip, datsalǝboi nǝsa tovisi hǝni!’
40 dizendo a Aarão: Faze-nos deuses, que vão diante de nós, porque quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que foi feito dele.
41 Ale len nǝboŋ enan lugol nǝlablab sua hun natuhb̃uluk. Lotutumav hǝn naviolan salit van hǝni, ale lohǝhaṽur tǝban nǝlablab lotogole hǝn navǝlalito.
41 Fizeram, naqueles dias, um bezerro de ouro e ofereceram um sacrifício ao ídolo, e se alegravam diante da obra das suas mãos.
42 Be aGot ipair dan galito ale eriŋ gab̃ulan galit hǝn lǝb̃ilotu hǝn nǝyal, nahǝbati mai nam̃eso gail len nǝmav. Ehum ahai kelkel ur gail lotokele len nalob̃ulat salito ke,
42 Mas Deus afastou-se e os abandonou ao culto dos astros do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, casa de Israel, vós me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto?
43 Ao, mǝtob̃uruŋ naim nǝtap̃olen sinagot Molek,
43 Aceitastes a tenda de Moloc e a estrela do vosso deus Renfão, figuras que vós fizestes para adorá-las! Assim eu vos deportarei para além da Babilônia {Am 5,25ss.}.
44 ASteven isor am ke, “Len naut masmas tob̃ǝb̃esw atǝmadit gail ta sutuai lukad naim nǝtap̃olen siGot togol natohan siGot mai galito top̃arp̃ar. Loum hǝni sum̃an aGot tokele mai aMoses, ale ep̃itoṽ hǝn nǝplan aMoses torisi tia len nab̃iltiṽehuh Sinai.
44 A Arca da Aliança esteve com os nossos pais no deserto, como Deus ordenou a Moisés que a fizesse conforme o modelo que tinha visto.
45 Beti galito lupati gǝmai nǝboŋ aJosua toil a m̃o hǝn galito. Lupati nǝboŋ lotolav nǝtan simetb̃os gail aGot tohut galit dani m̃os atǝmadit gail. Ale ipat magenan van vǝbar nǝboŋ siTevit.
45 Recebendo-a nossos pais, levaram-na sob a direção de Josué às terras dos pagãos, que Deus expulsou da presença de nossos pais. E ali ficou até o tempo de Davi.
46 AGot ehǝhaṽur hǝni, ale aTevit eus aGot hǝn b̃eum hǝn naim natohtohan m̃os aGot siJakop.
46 Este encontrou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar uma morada para o Deus de Jacó.
47 Be aSolomon boh eum hǝn naim enan.
47 Salomão foi quem lhe edificou a casa.
48 “Wake aGot toyalyal buni satohtoh len naim nǝvanuan gail lotoum hǝni. Esum̃an Nasub̃ aGot tokele len nabuŋon ahai kelkel ur toke:
48 O Altíssimo, porém, não habita em casas construídas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 “‘Novi kiŋ, nǝmav ehun nab̃iltihai bǝtbǝtah sagw
49 O céu é o meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis vós?, diz o Senhor. Qual é o lugar do meu repouso?
50 Aoa! mǝtodǝdas mǝtb̃igole husur ke ginau sǝb̃ogw ŋai nugol natgalen p̃isi.’”
50 Acaso não foi minha mão que fez tudo isto {Is 66,1s.}?
51 Ale aSteven imaris kotov nasoran san ke, “Gamit nǝkadumit ihaihai masuṽ. Nǝlomit imabe? Nǝdariŋamit eb̃ulb̃ulol! Mǝtop̃itoṽ hǝn atǝmamit gail ta sutuai. Mǝtomǝtahun aNunun aGot akis!
51 Homens de dura cerviz, e de corações e ouvidos incircuncisos! Vós sempre resistis ao Espírito Santo. Como procederam os vossos pais, assim procedeis vós também!
52 Mǝtunau tǝlmam hǝn ahai kelkel ur ideh atǝmamit gail lǝsamǝdasi a? Ao, lomǝdas galit van van van vagol nǝmatan hǝn alat lotopǝhav utaut hǝn nagǝmaian siVanuan Nanoran. Atenan, mǝtumadhariŋi len navǝlan aenemi san gail gol ke lutahǝtah hǝni imat!
52 A qual dos profetas não perseguiram os vossos pais? Mataram os que prediziam a vinda do Justo, do qual vós agora tendes sido traidores e homicidas.
53 Gamito mǝtukad nalo siGot aŋel gail lotolav mai gamito, be mǝtsagol husur nǝsa tokele.”
53 Vós que recebestes a lei pelo ministério dos anjos e não a guardastes...
54 Nǝboŋ nǝSanhitrin lotosǝsǝloŋ hǝn aSteven, nǝlolit ipaŋpaŋ masuṽ van lukat b̃ub̃ur nariṽolit van hǝni.
54 Ao ouvir tais palavras, esbravejaram de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Be aSteven topul hǝn aNunun aGot, ekǝta haihai vi lan nǝmav ale eris namǝnas siGot mai aYesu toil len nǝtarhǝt nǝmatu siGot.
55 Mas, cheio do Espírito Santo, Estêvão fitou o céu e viu a glória de Deus e Jesus de pé à direita de Deus:
56 Ike, “Mǝteris! Nokǝta ris nǝmav tosǝŋav ale aNatun Nǝvanuan toil len nǝtarhǝt nǝmatu siGot.”
56 Eis que vejo, disse ele, os céus abertos e o Filho do Homem, de pé, à direita de Deus.
57 Lukai masuṽ, p̃on gol nǝdariŋalito, m̃ur van hǝni,
57 Levantaram então um grande clamor, taparam os ouvidos e todos juntos se atiraram furiosos contra ele.
58 liv gargari vi tut dan nab̃iltivile, ale tub̃at hǝn lǝb̃etuṽi. Ale alat lotosǝsǝloŋ hǝni loriŋ nahurabat salit gail len narien aSol, nǝmantuhmar sua.
58 Lançaram-no fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas depuseram os seus mantos aos pés de um moço chamado Saulo.
59 Nǝboŋ lototuṽtuṽi, aSteven isor tuṽ ke, “Nasub̃ aYesu, gilav nanunugw.”
59 E apedrejavam Estêvão, que orava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Beti etǝŋedur ale ikai habat ke, “Nasub̃, sagipansem galit sil nǝsaan egai salito.” Nǝboŋ tokǝmaienan tonoŋ, imat.
60 Posto de joelhos, exclamou em alta voz: Senhor, não lhes leves em conta este pecado... A estas palavras, expirou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.