Atos 7
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NVI
1 Beti ab̃iltihai tutumav eusi ke, “Natgalenan imagenan a?”
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: "São verdadeiras estas acusações? "
2 Ale aSteven isor vari ke:
2 A isso ele respondeu: "Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a Abraão, nosso pai, estando ele ainda na Mesopotâmia, antes de morar em Harã, e lhe disse:
3 Ale aGot ikel maii ke, ‘Geriŋ naut egai, naut matmat sam̃, mai nǝbathudud sam̃, ale gevi lan naut nǝb̃esǝhar gaiug vi lan.’
3 ‘Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Imagenan aApraham eriŋ naut san, naut silat a Kaltea, ale iyar vi Haran, itoh ei. Nǝboŋ atǝman tomat, aGot esǝvati vi lan naut egai mǝttotohtoh lan.
4 "Então, ele saiu da terra dos caldeus e se estabeleceu em Harã. Depois da morte de seu pai, Deus o trouxe a esta terra, onde vocês agora vivem.
5 Len nǝboŋ enan aGot sǝlav nǝtan ideh gegai mai aApraham hǝn b̃evi naut matmat san; sǝlav nǝmap̃irhǝtan ideh maii. Be aGot ikel gati maii ke tilav naut egai mai aApraham mai nǝpasusan san lotohusuri, naut kǝmas ke len nǝboŋ enan aApraham sǝkad anatun.
5 Deus não lhe deu nenhuma herança aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Mas lhe prometeu que ele e, depois dele, seus descendentes, possuiriam a terra, embora, naquele tempo, Abraão não tivesse filhos.
6 Beti aGot ekǝmaiegai ke, ‘Nǝpasusan sam̃ gail lotohusur gaiug dereh levi metb̃os gail len naut tile, naut savi salito. Dereh legǝm vi slev silat ei. Ale alat ei dereh lemǝdas galito hǝn nasihau b̃evi 400.’
6 Deus lhe falou desta forma: ‘Seus descendentes serão peregrinos numa terra estrangeira, e serão escravizados e maltratados por quatrocentos anos.
7 Ale aGot ike, ‘Avil ginau dereh nipansem alat naut enan lotogol nǝpasusan sam̃ lotoumum kǝmas salito. Beti nǝpasusan sam̃ dereh limakuv dan naut ei, gǝm lotu hǝn ginau gegai.’
7 Mas eu castigarei a nação a quem servirão como escravos, e depois sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 “Beti aGot ikel na-kel-gati-an mai aApraham ke aApraham mai esan gail lovi siGot. Ale aGot ikel maii ke tetiv dalus gai mai naulum̃an san gail hǝn b̃eṽusani ke lovi siGot. Ale aApraham etiv dalus aIsak, anatun len nǝboŋ san tomǝlevtor, ale aIsak egǝm vi tǝman aJakop togǝm vi tǝman atǝmadit ta sutuai lotovi 12.
8 E deu a Abraão a aliança da circuncisão. Por isso, Abraão gerou Isaque e o circuncidou oito dias depois do seu nascimento. Mais tarde, Isaque gerou Jacó, e este os doze patriarcas.
9 “Anatun aJakop galenan lutab̃ulol bulos aṽalito, aJosef, ŋa lop̃ur hǝni vi lan naut a Ijip. Be aGot itah maii,
9 "Os patriarcas, tendo inveja de José, venderam-no como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 ale aGot ilav kuvi dan na-lǝŋon-isa-masuṽ-an san. Ilav namitisau hǝn nǝmauran tonor mai aJosef gol ke aFero, tovi kiŋ len naut a Ijip, inau ke tovoi. Imagenan aFero igol ke a Ijip mai naut san gail lupat pipihabǝlan aJosef.
10 e o libertou de todas as suas tribulações, dando a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito; este o tornou governador do Egito e de todo o seu palácio.
11 Sǝdareh nǝhanian imat p̃isi len naut a Ijip mai naut a Kenaan. Nibelit evi pan husur lupar hanian; atǝmadit gail ta sutuai, galit am lupar hanian.
11 "Depois houve fome em todo o Egito e em Canaã, trazendo consigo grande sofrimento, e os nossos antepassados não encontravam alimento.
12 Nǝboŋ aJakop tosǝsǝloŋ hǝni ke tokad nǝhanian len naut a Ijip, esǝvat atǝmadit gail len nǝyaran nametǝkav salito.
12 Ouvindo que havia trigo no Egito, Jacó enviou nossos antepassados em sua primeira viagem.
13 Len nǝyaran na-vǝha-ru-an salito vi Ijip, aJosef ikel mai aṽan gail ke gai tovi aṽalito, husur lǝsakǝta lǝboii. Len nǝboŋ enan aFero esǝsǝloŋ hǝn naholan husur nǝbathudud siJosef.
13 Na segunda viagem deles, José fez-se reconhecer por seus irmãos, e o faraó pôde conhecer a família de José.
14 Beti aJosef episul hǝn atata san, aJakop, mai nǝbathudud san kavkav hǝn lǝb̃egǝmai; lovi 75 p̃isi.
14 Depois disso, José mandou buscar seu pai Jacó e toda a sua família, que eram setenta e cinco pessoas.
15 Ale aJakop ibar naut a Ijip. Itoh tin ei, ale len naut enan imat, atǝmadit lotovi anatun gail, galit am, lumat.
15 Então Jacó desceu ao Egito, onde faleceram ele e os nossos antepassados.
16 Nǝpasusan gail lupat tǝlmam hǝn nibelit vi Sekem ale lutavun galito len nab̃ur aApraham top̃ur kuvi dan anatun aHamor gail.”
16 Seus corpos foram levados de volta a Siquém e colocados no túmulo que Abraão havia comprado ali dos filhos de Hamor, por certa quantia.
17 Ale aSteven isor tǝtas am ke, “Avil len nǝboŋ togǝm pǝpadaŋ hǝn aGot b̃igol nǝsa tokel gati mai aApraham, nasob̃uran hǝn atǝmadit a Ijip evivi mǝhat.
17 "Ao se aproximar o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, aumentou muito o número do nosso povo no Egito.
18 Nakiŋ sua tile salǝboi natideh husur aJosef, eil a m̃o len naut a Ijip.
18 Então outro rei, que nada sabia a respeito de José, passou a governar o Egito.
19 Gai emǝdas bun nǝvanuan sidato gail. Igol atǝmadit ta sutuai nǝlolit isa habat bathut italtal hǝn galit ke leriŋ gab̃ulan amas salito hǝn lǝb̃imat.
19 Ele agiu traiçoeiramente para com o nosso povo e oprimiu os nossos antepassados, obrigando-os a abandonar os seus recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 Len nǝboŋ enan lupas aMoses, ale gai ikab buni, aGot ehǝhaṽur hǝni. Anan mai atǝman arokǝtkǝta tǝban len naim sǝlaru van vǝbar nahǝbati totor han.
20 "Naquele tempo nasceu Moisés, que era um menino extraordinário. Por três meses ele foi criado na casa de seu pai.
21 Beti nǝboŋ artoriŋi vivile, anatvavin aFero isab̃i, ipati van vahisi sum̃an tovi anatun.
21 Quando foi abandonado, a filha do faraó o tomou e o criou como seu próprio filho.
22 Ahai p̃usan gail lotovi uleIjip loṽusan aMoses hǝn nalǝboian p̃isi hǝn naut a Ijip, ale ikad namitisau hǝn nǝsa tokele mai nǝsa togole.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e veio a ser poderoso em palavras e obras.
23 “Nǝboŋ nǝdam̃ hiMoses tovi 40, ike tivan hǝn b̃eris nǝbathudud san, auleIsrael gail, ke, lumabe.
23 "Ao completar quarenta anos, Moisés decidiu visitar seus irmãos israelitas.
24 Nǝboŋ tovan, eris auleIjip tobilas auleIsrael, ŋa evi tarhǝt san, ale esisil hǝn auleIjip enan, etuh buni.
24 Ao ver um deles sendo maltratado por um egípcio, saiu em defesa do oprimido e o vingou, matando o egípcio.
25 AMoses inau ke auleIsrael gail lǝtalǝboii ke aGot tosǝvati hǝn b̃ilav kuv galito dan navǝlan alat a Ijip, be lǝsalǝboii.
25 Ele pensava que seus irmãos compreenderiam que Deus o estava usando para salvá-los, mas eles não o compreenderam.
26 Pelan han ŋai aMoses eris auleIsrael eru artob̃al. Ike tigol arikad navoivoian mai gǝlar gabag ale ikel mai gǝlaru ke, ‘Gamǝru mǝrovi larmiṽan; imabe mǝrub̃al maiegai?’
26 No dia seguinte, Moisés dirigiu-se a dois israelitas que estavam brigando, e tentou reconciliá-los, dizendo: ‘Homens, vocês são irmãos; por que ferem um ao outro? ’
27 Be atenan togol tosa hǝn togon, ikabsan aMoses, ike, ‘Ase igol gaiug gotoil a m̃o, hǝn gǝb̃ikel ke namtunor o namtsanor?
27 "Mas o homem que maltratava o outro empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 Guke getuh bun ginau hum gototuh bun auleIjip nino a?’
28 Quer matar-me como matou o egípcio ontem? ’
29 Nǝboŋ aMoses tosǝsǝloŋ hǝn nasoran enan, igam yav vi Mitian. Itoh ei hum nametb̃os, ilah, ikad anatun ulum̃an eru.
29 Ouvindo isso, Moisés fugiu para Midiã, onde ficou morando como estrangeiro e teve dois filhos.
30 “Husur nasihau tovi 40 tovan, aŋel sua evisi hǝn aMoses len nǝhai sua topaŋ wunwun len naut masmas tob̃ǝb̃esw, pǝpadaŋ hǝn nab̃iltiṽehuh Sinai.
30 "Passados quarenta anos, apareceu a Moisés um anjo nas labaredas de uma sarça em chamas no deserto, perto do monte Sinai.
31 Nǝboŋ aMoses torisi, imaŋmaŋ lan, ivan pǝpadaŋ hǝni hǝn b̃ekǝta bunusi, ale esǝsǝloŋ hǝn nadolon Nasub̃ aGot toke:
31 Vendo aquilo, ficou atônito. E, aproximando-se para observar, ouviu a voz do Senhor:
32 ‘Ginau novi Got setǝmam̃ gail ta sutuai, aGot siApraham, seIsak mai siJakop.’ Ninen aMoses epil habat ale emǝtahun b̃ekǝta husur emǝtahw masuṽ.
32 ‘Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Moisés, tremendo de medo, não ousava olhar.
33 “Beti Nasub̃ aGot ikel maii ke, ‘Dakuv naributbut sam̃ gǝlaru; nǝtan gotoil lan ilo.
33 "Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Nokǝta ris kitin hǝni ke alat a Ijip lomǝdas nǝvanuan sagw gail. Nosǝsǝloŋ hǝn nakiloban salito ŋa nogǝm hǝn nǝb̃ilav kuv galito. Ale gegǝmai! Nesǝvat gaiug vi Ijip.’”
34 De fato tenho visto a opressão sobre o meu povo no Egito. Ouvi seus gemidos e desci para livrá-lo. Venha agora, e eu o enviarei de volta ao Egito’.
35 ASteven isor van am ke, “Imaienan, lomǝtahun atenan, aMoses, nǝboŋ lotoke, ‘Ase igol gaiug gotoil a m̃o, gotokel ke namtunor o namtsanor?’ Be aGot m̃au esǝvat atenan hǝn b̃eil a m̃o hǝn galito ale hǝn b̃ilav kuv galito. Len nabuŋon aŋel tovisi hǝn aMoses len nǝhai topaŋ, aGot esǝvati.
35 "Este é o mesmo Moisés que tinham rejeitado com estas palavras: ‘Quem o nomeou líder e juiz? ’ Ele foi enviado pelo próprio Deus para ser líder e libertador deles, por meio do anjo que lhe tinha aparecido na sarça.
36 AMoses enan esǝhar galit dan naut a Ijip ale len naut a Ijip, len Nǝtas Bisibis, mai len naut masmas tob̃ǝb̃esw len nasihau tovi 40 am, igol namerikel lotomaŋmaŋ len gail, namerikel galen lugol nǝdaŋan siGot ip̃arp̃ar.
36 Ele os tirou de lá, fazendo maravilhas e sinais no Egito, no mar Vermelho e no deserto durante quarenta anos.
37 “Evi aMoses boh tokel mai alat a Israel ke, ‘AGot dereh tigol ahai kelkel ur sua samito sum̃an ginau tile mǝhat dan gamit balai.’
37 "Este é aquele Moisés que disse aos israelitas: ‘Deus lhes levantará dentre seus irmãos um profeta como eu’.
38 AMoses enan itoh mai galito nǝboŋ lotob̃on len naut masmas tob̃ǝb̃esw, itoh mai aŋel tosor maii len nab̃iltiṽehuh Sinai, ale itoh mai atǝmadit gail; ale aGot ilav nasoruan tomaur maii hǝn b̃ilavi mai gidato.
38 Ele estava na congregação, no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos antepassados, e recebeu palavras vivas, para transmiti-las a nós.
39 “Avil atǝmadit ta sutuai lǝsagol nǝsa aMoses tokele. Lomǝtahun lǝb̃ehusuri am, luke letǝlmam vi Ijip.
39 "Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer-lhe; pelo contrário, rejeitaram-no, e em seus corações voltaram para o Egito.
40 Lukel mai aAron ke, ‘Geum hǝn nagot gail m̃os gidato hǝn lǝb̃eil a m̃o hǝn gidato. Be aMoses enan tosǝhar gidato dan naut a Ijip, datsalǝboi nǝsa tovisi hǝni!’
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos conduzam, pois a esse Moisés que nos tirou do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu! ’
41 Ale len nǝboŋ enan lugol nǝlablab sua hun natuhb̃uluk. Lotutumav hǝn naviolan salit van hǝni, ale lohǝhaṽur tǝban nǝlablab lotogole hǝn navǝlalito.
41 Naquela ocasião fizeram um ídolo em forma de bezerro. Trouxeram-lhe sacrifícios e fizeram uma celebração em honra ao que suas mãos tinham feito.
42 Be aGot ipair dan galito ale eriŋ gab̃ulan galit hǝn lǝb̃ilotu hǝn nǝyal, nahǝbati mai nam̃eso gail len nǝmav. Ehum ahai kelkel ur gail lotokele len nalob̃ulat salito ke,
42 Mas Deus afastou-se deles e os entregou à adoração dos astros, conforme o que foi escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês apresentaram sacrifícios e ofertas durante os quarenta anos no deserto, Ó nação de Israel?
43 Ao, mǝtob̃uruŋ naim nǝtap̃olen sinagot Molek,
43 Ao invés disso, levantaram o santuário de Moloque e a estrela do seu deus Renfã, ídolos que vocês fizeram para adorar! Portanto, eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 ASteven isor am ke, “Len naut masmas tob̃ǝb̃esw atǝmadit gail ta sutuai lukad naim nǝtap̃olen siGot togol natohan siGot mai galito top̃arp̃ar. Loum hǝni sum̃an aGot tokele mai aMoses, ale ep̃itoṽ hǝn nǝplan aMoses torisi tia len nab̃iltiṽehuh Sinai.
44 "No deserto os nossos antepassados tinham o tabernáculo da aliança, que fora feito segundo a ordem de Deus a Moisés, de acordo com o modelo que ele tinha visto.
45 Beti galito lupati gǝmai nǝboŋ aJosua toil a m̃o hǝn galito. Lupati nǝboŋ lotolav nǝtan simetb̃os gail aGot tohut galit dani m̃os atǝmadit gail. Ale ipat magenan van vǝbar nǝboŋ siTevit.
45 Tendo recebido o tabernáculo, nossos antepassados o levaram, sob a liderança de Josué, quando tomaram a terra das nações que Deus expulsou de diante deles. Esse tabernáculo permaneceu na terra até a época de Davi,
46 AGot ehǝhaṽur hǝni, ale aTevit eus aGot hǝn b̃eum hǝn naim natohtohan m̃os aGot siJakop.
46 que encontrou graça diante de Deus e pediu que ele lhe permitisse providenciar uma habitação para o Deus de Jacó.
47 Be aSolomon boh eum hǝn naim enan.
47 Mas foi Salomão quem lhe construiu a casa.
48 “Wake aGot toyalyal buni satohtoh len naim nǝvanuan gail lotoum hǝni. Esum̃an Nasub̃ aGot tokele len nabuŋon ahai kelkel ur toke:
48 "Todavia, o Altíssimo não habita em casas feitas por homens. Como diz o profeta:
49 “‘Novi kiŋ, nǝmav ehun nab̃iltihai bǝtbǝtah sagw
49 ‘O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés. Que espécie de casa vocês me edificarão? diz o Senhor, ou onde seria meu lugar de descanso?
50 Aoa! mǝtodǝdas mǝtb̃igole husur ke ginau sǝb̃ogw ŋai nugol natgalen p̃isi.’”
50 Não foram as minhas mãos que fizeram todas estas coisas? ’
51 Ale aSteven imaris kotov nasoran san ke, “Gamit nǝkadumit ihaihai masuṽ. Nǝlomit imabe? Nǝdariŋamit eb̃ulb̃ulol! Mǝtop̃itoṽ hǝn atǝmamit gail ta sutuai. Mǝtomǝtahun aNunun aGot akis!
51 "Povo rebelde, obstinado de coração e de ouvidos! Vocês são iguais aos seus antepassados: sempre resistem ao Espírito Santo!
52 Mǝtunau tǝlmam hǝn ahai kelkel ur ideh atǝmamit gail lǝsamǝdasi a? Ao, lomǝdas galit van van van vagol nǝmatan hǝn alat lotopǝhav utaut hǝn nagǝmaian siVanuan Nanoran. Atenan, mǝtumadhariŋi len navǝlan aenemi san gail gol ke lutahǝtah hǝni imat!
52 Qual dos profetas os seus antepassados não perseguiram? Eles mataram aqueles que prediziam a vinda do Justo, de quem agora vocês se tornaram traidores e assassinos —
53 Gamito mǝtukad nalo siGot aŋel gail lotolav mai gamito, be mǝtsagol husur nǝsa tokele.”
53 vocês, que receberam a Lei por intermédio de anjos, mas não lhe obedeceram".
54 Nǝboŋ nǝSanhitrin lotosǝsǝloŋ hǝn aSteven, nǝlolit ipaŋpaŋ masuṽ van lukat b̃ub̃ur nariṽolit van hǝni.
54 Ouvindo isso, ficavam furiosos e rangiam os dentes contra ele.
55 Be aSteven topul hǝn aNunun aGot, ekǝta haihai vi lan nǝmav ale eris namǝnas siGot mai aYesu toil len nǝtarhǝt nǝmatu siGot.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, levantou os olhos para o céu e viu a glória de Deus, e Jesus de pé, à direita de Deus,
56 Ike, “Mǝteris! Nokǝta ris nǝmav tosǝŋav ale aNatun Nǝvanuan toil len nǝtarhǝt nǝmatu siGot.”
56 e disse: "Vejo o céu aberto e o Filho do homem de pé, à direita de Deus".
57 Lukai masuṽ, p̃on gol nǝdariŋalito, m̃ur van hǝni,
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, lançaram-se todos juntos contra ele,
58 liv gargari vi tut dan nab̃iltivile, ale tub̃at hǝn lǝb̃etuṽi. Ale alat lotosǝsǝloŋ hǝni loriŋ nahurabat salit gail len narien aSol, nǝmantuhmar sua.
58 arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas deixaram seus mantos aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Nǝboŋ lototuṽtuṽi, aSteven isor tuṽ ke, “Nasub̃ aYesu, gilav nanunugw.”
59 Enquanto apedrejavam Estêvão, este orava: "Senhor Jesus, recebe o meu espírito".
60 Beti etǝŋedur ale ikai habat ke, “Nasub̃, sagipansem galit sil nǝsaan egai salito.” Nǝboŋ tokǝmaienan tonoŋ, imat.
60 Então caiu de joelhos e bradou: "Senhor, não os consideres culpados deste pecado". E, dizendo isso, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.