Atos 26
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs VC
1 AAkrippa ikel mai aPol ke, “Gisor m̃os gaiug gabag bai.” Ale aPol ibar hǝn navǝlan, etub̃at sor vi tarhǝt san gabag ke,
1 Agripa disse a Paulo: Tens permissão de fazer a tua defesa. Paulo então fez um gesto com a mão e começou a sua justificação:
2 “Len nǝhom̃ damǝŋai, nohǝhaṽur hǝn nǝb̃isor vi tarhǝt sagw gabag. Nisor tas nǝsa naJu gail lotokel ke notogol tosa.
2 Julgo-me feliz de poder hoje fazer a minha defesa, na tua presença, ó rei Agripa, de tudo quanto me acusam os judeus,
3 Nohǝhaṽur husur gaiug, aAkrippa aKiŋ, golǝboi naṽide p̃isi mai na-sor-b̃alb̃al-an seJu gail. Imagenan noŋir gaiug ke, gesǝsǝloŋ mǝdau vir ginau.
3 porque tu conheces perfeitamente os seus costumes e controvérsias. Peço-te, pois, que me ouças com paciência.
4 NaJu p̃isi lolǝboi naṽide hǝn nǝmauran sagw nǝboŋ notokǝkereh vǝbar damǝŋai, len natub̃atan len nǝmauran sagw nǝboŋ nototoh mai nǝvanuan sagw gail, ale len naut a Jerusalem.
4 Minha vida, desde a minha primeira juventude, tem decorrido no meio de minha pátria e em Jerusalém, e é conhecida dos judeus.
5 Galit lǝb̃ike lǝb̃ikel uri, lolǝboi ebǝlav tia ke notovi Farisi sua ale naFarisi gail ludaŋ hǝn lǝb̃ehusur p̃is naṽide hǝn nalotuan seJu gail.
5 Sabem eles, desde longa data, e se quiserem poderão testemunhá-lo, que vivi segundo a seita mais rigorosa da nossa religião, isto é, como fariseu.
6 Damǝŋai noil len nakotan husur nǝ-vatvat-viri-an sagw len nǝsa aGot tokel gati mai atǝmadat ta sutuai.
6 Mas agora sou acusado em juízo, por esperar a promessa que foi feita por Deus a nossos pais,
7 Na-kel-gati-an enan, nahǝmar tovi 12 sidato luvatvat viri ke tisarpoh, ale ludaŋ len nalotuan van hǝn aGot tabtab m̃osi. Bathut nǝ-vatvat-viri-an enan, naJu gail lukot hǝn ginau, aKiŋ.
7 e a qual as nossas doze tribos esperam alcançar, servindo a Deus noite e dia. Por essa esperança, ó rei, é que sou acusado pelos judeus.
8 Imab mǝtsalǝboi mǝtb̃edǝlomi ke aGot togol alat lotomat lule mǝhat dan nǝmatan?
8 Que pensais vós? É coisa incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 A m̃o ginau am nunau ke nimasgol natit tisob̃ur hǝn nǝb̃emǝdas nahǝsan aYesu ta Nasaret.
9 Também eu acreditei que devia fazer a maior oposição ao nome de Jesus de Nazaré.
10 Ale len naut a Jerusalem nugole imaienan. Ab̃iltihai tutumav gail lulav nǝ-dam-hǝni-an mai ginau ale nokǝkol gat alat siGot len naim bǝbaŋis, ale len nakotan nudam̃ hǝn nǝmatan hum nǝpanismen salito.
10 Assim procedi de fato em Jerusalém e tenho encerrado muitos irmãos em cárceres, havendo recebido para isso poder dos sumos sacerdotes; quando os sentenciavam à morte, eu dava a minha plena aprovação.
11 Len naim nab̃onb̃onan p̃isi seJu nupansem galito vǝha-sob̃sob̃ur, nohisi ke galit ideh lǝb̃isor mǝdas nahǝsan aYesu. Nǝlogw epǝŋas galit hum notovinvinu ale nomǝdas tabtab hǝn galito van vǝbar nab̃iltivile gail a tut.
11 Muitas vezes, perseguindo-os por todas as sinagogas, eu os maltratava para obrigá-los a blasfemar. Enfurecendo-me mais e mais contra eles, eu os perseguia até no estrangeiro.
12 “Len nǝyaran galen sual a tut, novi Tamaskus len nǝdaŋan seb̃iltihai tutumav gail ale nukad nalob̃ulat hǝn nǝ-dam-hǝni-an salito.
12 Nesse intuito, fui a Damasco, com poder e comissão dos sumos sacerdotes.
13 AKiŋ, len natub̃lial, nǝboŋ notohusur nap̃isal, noris nam̃ial togǝm len nǝmav tom̃ial sǝhor namityal, tom̃ias ginau mai alat lotoyar mai ginau.
13 Era meio-dia, ó rei. Eu estava a caminho quando uma luz do céu, mais fulgurante que o sol, brilhou em torno de mim e dos meus companheiros.
14 Ginamit p̃isi namtuteh len tan, beti nosǝsǝloŋ hǝn nadoldol tosor mai ginau len nasoruan seIpru gail ke, ‘Sol, Sol, gomǝdas tabtab hǝn ginau hǝn nǝsa? Nǝboŋ gotomǝtahun ginau, gaiug sǝb̃om̃ gosǝnah hun nab̃uluk tosǝvat nǝhai tokan, amahean toturi hǝni hǝn b̃iyar b̃inor.’
14 Caímos todos nós por terra, e ouvi uma voz que me dizia em língua hebraica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra o aguilhão.
15 Nousi ke, ‘Gaiug ase Nasub̃?’ Ale Nasub̃ ike, ‘Ginau aYesu gotomǝdas bun ginau!
15 Então eu disse: Quem és, Senhor? O Senhor respondeu: Eu sou Jesus, a quem persegues.
16 Be gile mǝhat, geil len nariem̃ gǝlaru. Novisi hǝn gaiug hǝn nǝb̃itabtabuh len gaiug hǝn gǝb̃evi vanuan nauman sagw, ale hǝn gǝb̃ikel kot natit gail gotorisi husur ginau mai natit gail nǝb̃evisi hǝn gaiug lan.
16 Mas levanta-te e põe-te em pé, pois eu te apareci para te fazer ministro e testemunha das coisas que viste e de outras para as quais hei de manifestar-me a ti.
17 Dereh netǝgau gat gaiug, nilav kuv gaiug dan alat lotomǝtahun gaiug, nǝvanuan sam̃ gail mai alat lǝsavi Ju notosǝvat gaiug van hǝn galit gagai.
17 Escolhi-te do meio do povo e dos pagãos, aos quais agora te envio
18 Nosǝvat gaiug van hǝn galit hǝn gǝb̃esǝŋav hǝn namǝtalito ale hǝn gǝb̃ipair hǝn galit dan nǝmargobut van hǝn nam̃ial, dan nǝdaŋan siSetan van hǝn aGot. Timagenan hǝn lǝb̃ikad narub̃atian dan nǝsaan, ale hǝn lǝb̃ikad namilelit len alat lotoveveu husur nadǝlomian salit len ginau.’
18 para abrir-lhes os olhos, a fim de que se convertam das trevas à luz e do poder de Satanás a Deus, para que, pela fé em mim, recebam perdão dos pecados e herança entre os que foram santificados.
19 “Imaienan, aAkrippa aKiŋ, nosǝsǝloŋ husur atenan togǝm len nǝmav, ale nugol nǝsa tokele.
19 Desde então, ó rei, não fui desobediente à visão celestial.
20 Nukel ur mai nǝvanuan p̃isi ke, lipair dan nǝsaan salit van hǝn aGot, ale nǝsa lǝb̃igole timasnor hǝn nǝpairan dan nǝsaan. Nukel ur naten len naut a Tamaskus metǝkav, beti len naut a Jerusalem, ale len naut a Jutea kavkav. Ale nuvan hǝn alat lǝsavi Ju, nukel uri mai galit am.
20 Preguei primeiramente aos de Damasco e depois em Jerusalém e por toda a terra da Judéia, e aos pagãos, para que se arrependessem e se convertessem a Deus, fazendo dignas obras correspondentes.
21 Husur natenan, naJu gail lutah gat ginau len naholǝvat todar vis naim siGot, ale lugol risi ke, ligol nimat.
21 Por isso, os judeus me prenderam no templo e tentaram matar-me.
22 Vǝbar damǝŋai aGot evi tarhǝt sagw. Ale noil gegai, nukel ur nǝsa notorisi mai nǝvanuan kǝmas gail mai nǝvanuan gail lotoyalyal. Nǝsa notokele ep̃itoṽ ŋai hǝn nǝsa ahai kelkel ur gail mai aMoses lotokele ke tevisi.
22 Mas, assistido do socorro de Deus, permaneço vivo até o dia de hoje. Dou testemunho a pequenos e a grandes, nada dizendo senão o que os profetas e Moisés disseram que havia de acontecer,
23 Luke aKristo, aGot totabtabuh lan, telǝŋon tisa, ale husur ke tevi nametǝkav hǝn na-le-mǝhat-an dan nǝmatan, tikel ur nam̃ial mai nǝvanuan sidat gail mai alat lǝsavi Ju!”
23 a saber: que Cristo havia de padecer e seria o primeiro que, pela ressurreição dos mortos, havia de anunciar a luz ao povo judeu e aos pagãos.
24 Nǝboŋ aPol tosor vi tarhǝt san gabag sal aFestus isor habat kǝkol hǝni ke, “Pol govinu! Na-b̃iltilǝboi-sǝhoti-an sam̃ igol ke gotovinvinu!”
24 Dizendo ele essas coisas em sua defesa, Festo exclamou em alta voz: Estás louco, Paulo! O teu muito saber tira-te o juízo.
25 Be aPol ike, “Nǝsavinvinu, aFestus gotoyalyal, avil nukel kot nasoruan tokitin, tokad nǝnauan tovoi.
25 Paulo, então, respondeu: Não estou louco, excelentíssimo Festo, mas digo palavras de verdade e de prudência.
26 AKiŋ elǝboi natgalenan tia, husur enan nolǝboi nǝb̃ekǝmaienan maii. Nunau lǝboii ke natideh gail sasusuah lan, husur natgalenan lǝsavisi hum lotosusuah be lovisi p̃arp̃ar.
26 Pois dessas coisas tem conhecimento o rei, em cuja presença falo com franqueza. Sei que nada disso lhe é oculto, porque nenhuma dessas coisas se fez ali ocultamente.
27 Akrippa aKiŋ, godǝlom nǝsa ahai kelkel ur gail lototos gati a? Nolǝboii ke gotodǝlomi.”
27 Crês, ó rei, nos profetas? Bem sei que crês!
28 AAkrippa ikel mai aPol ke, “Len namityal tom̃idol maiegai, gunau ke gotolǝboi gǝb̃igol ke nǝb̃egǝm vi Kristen a?”
28 Disse então Agripa a Paulo: Por pouco não me persuades a fazer-me cristão!
29 APol isor vari ke, “Nous aGot ke len namityal tom̃idol o tobǝlav, savi gaiug ŋai be galit p̃isi am lotosǝsǝloŋ hǝn ginau damǝŋai, legǝm sum̃an ginau! Avil natsen galegai eb̃uer.”
29 Respondeu Paulo: Prouvera a Deus que, por pouco e por muito, não somente tu, senão também quantos me ouvem, se fizessem hoje tal qual eu sou... menos estas algemas!
30 Beti aKiŋ, aGavna mai aPernis, mai alat lotobǝtah mai galito, galit p̃isi lule mǝhat.
30 Então o rei, o governador, Berenice e os que estavam sentados com eles se levantaram.
31 Nǝboŋ lotoriŋ narum̃ enan lukel mai galit gabag ke, “Atenan sagol natideh tonor hǝn b̃imat o b̃itoh len naim bǝbaŋis.”
31 Retirando-se, comentavam uns com os outros: Esse homem não fez coisa que mereça a morte ou prisão.
32 AAkrippa ikel mai aFestus ke, “Atenan, asike tausi ke tavi lan nakotan seSisa, talǝboi tavivile.”
32 Agripa ainda disse a Festo: Ele poderia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.