Atos 26
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARIB
1 AAkrippa ikel mai aPol ke, “Gisor m̃os gaiug gabag bai.” Ale aPol ibar hǝn navǝlan, etub̃at sor vi tarhǝt san gabag ke,
1 Depois Agripa disse a Paulo: É-te permitido fazer a tua defesa. Então Paulo, estendendo a mão, começou a sua defesa:
2 “Len nǝhom̃ damǝŋai, nohǝhaṽur hǝn nǝb̃isor vi tarhǝt sagw gabag. Nisor tas nǝsa naJu gail lotokel ke notogol tosa.
2 Sinto-me feliz, ó rei Agripa, em poder defender-me hoje perante ti de todas as coisas de que sou acusado pelos judeus;
3 Nohǝhaṽur husur gaiug, aAkrippa aKiŋ, golǝboi naṽide p̃isi mai na-sor-b̃alb̃al-an seJu gail. Imagenan noŋir gaiug ke, gesǝsǝloŋ mǝdau vir ginau.
3 mormente porque és versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus; pelo que te rogo que me ouças com paciência.
4 NaJu p̃isi lolǝboi naṽide hǝn nǝmauran sagw nǝboŋ notokǝkereh vǝbar damǝŋai, len natub̃atan len nǝmauran sagw nǝboŋ nototoh mai nǝvanuan sagw gail, ale len naut a Jerusalem.
4 A minha vida, pois, desde a mocidade, o que tem sido sempre entre o meu povo e em Jerusalém, sabem-na todos os judeus,
5 Galit lǝb̃ike lǝb̃ikel uri, lolǝboi ebǝlav tia ke notovi Farisi sua ale naFarisi gail ludaŋ hǝn lǝb̃ehusur p̃is naṽide hǝn nalotuan seJu gail.
5 pois me conhecem desde o princípio e, se quiserem, podem dar testemunho de que, conforme a mais severa seita da nossa religião, vivi fariseu.
6 Damǝŋai noil len nakotan husur nǝ-vatvat-viri-an sagw len nǝsa aGot tokel gati mai atǝmadat ta sutuai.
6 E agora estou aqui para ser julgado por causa da esperança da promessa feita por Deus a nossos pais,
7 Na-kel-gati-an enan, nahǝmar tovi 12 sidato luvatvat viri ke tisarpoh, ale ludaŋ len nalotuan van hǝn aGot tabtab m̃osi. Bathut nǝ-vatvat-viri-an enan, naJu gail lukot hǝn ginau, aKiŋ.
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente noite e dia, esperam alcançar; é por causa desta esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 Imab mǝtsalǝboi mǝtb̃edǝlomi ke aGot togol alat lotomat lule mǝhat dan nǝmatan?
8 Por que é que se julga entre vós incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 A m̃o ginau am nunau ke nimasgol natit tisob̃ur hǝn nǝb̃emǝdas nahǝsan aYesu ta Nasaret.
9 Eu, na verdade, cuidara que devia praticar muitas coisas contra o nome de Jesus, o nazareno;
10 Ale len naut a Jerusalem nugole imaienan. Ab̃iltihai tutumav gail lulav nǝ-dam-hǝni-an mai ginau ale nokǝkol gat alat siGot len naim bǝbaŋis, ale len nakotan nudam̃ hǝn nǝmatan hum nǝpanismen salito.
10 o que, com efeito, fiz em Jerusalém. Pois havendo recebido autoridade dos principais dos sacerdotes, não somente encerrei muitos dos santos em prisões, como também dei o meu voto contra eles quando os matavam.
11 Len naim nab̃onb̃onan p̃isi seJu nupansem galito vǝha-sob̃sob̃ur, nohisi ke galit ideh lǝb̃isor mǝdas nahǝsan aYesu. Nǝlogw epǝŋas galit hum notovinvinu ale nomǝdas tabtab hǝn galito van vǝbar nab̃iltivile gail a tut.
11 E, castigando-os muitas vezes por todas as sinagogas, obrigava-os a blasfemar; e enfurecido cada vez mais contra eles, perseguia-os até nas cidades estrangeiras.
12 “Len nǝyaran galen sual a tut, novi Tamaskus len nǝdaŋan seb̃iltihai tutumav gail ale nukad nalob̃ulat hǝn nǝ-dam-hǝni-an salito.
12 Indo com este encargo a Damasco, munido de poder e comissão dos principais sacerdotes,
13 AKiŋ, len natub̃lial, nǝboŋ notohusur nap̃isal, noris nam̃ial togǝm len nǝmav tom̃ial sǝhor namityal, tom̃ias ginau mai alat lotoyar mai ginau.
13 ao meio-dia, ó rei vi no caminho uma luz do céu, que excedia o esplendor do sol, resplandecendo em torno de mim e dos que iam comigo.
14 Ginamit p̃isi namtuteh len tan, beti nosǝsǝloŋ hǝn nadoldol tosor mai ginau len nasoruan seIpru gail ke, ‘Sol, Sol, gomǝdas tabtab hǝn ginau hǝn nǝsa? Nǝboŋ gotomǝtahun ginau, gaiug sǝb̃om̃ gosǝnah hun nab̃uluk tosǝvat nǝhai tokan, amahean toturi hǝni hǝn b̃iyar b̃inor.’
14 E, caindo nós todos por terra, ouvi uma voz que me dizia em língua hebráica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra os aguilhões.
15 Nousi ke, ‘Gaiug ase Nasub̃?’ Ale Nasub̃ ike, ‘Ginau aYesu gotomǝdas bun ginau!
15 Disse eu: Quem és, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
16 Be gile mǝhat, geil len nariem̃ gǝlaru. Novisi hǝn gaiug hǝn nǝb̃itabtabuh len gaiug hǝn gǝb̃evi vanuan nauman sagw, ale hǝn gǝb̃ikel kot natit gail gotorisi husur ginau mai natit gail nǝb̃evisi hǝn gaiug lan.
16 mas levanta-te e põe-te em pé; pois para isto te apareci, para te fazer ministro e testemunha tanto das coisas em que me tens visto como daquelas em que te hei de aparecer;
17 Dereh netǝgau gat gaiug, nilav kuv gaiug dan alat lotomǝtahun gaiug, nǝvanuan sam̃ gail mai alat lǝsavi Ju notosǝvat gaiug van hǝn galit gagai.
17 livrando-te deste povo e dos gentios, aos quais te envio,
18 Nosǝvat gaiug van hǝn galit hǝn gǝb̃esǝŋav hǝn namǝtalito ale hǝn gǝb̃ipair hǝn galit dan nǝmargobut van hǝn nam̃ial, dan nǝdaŋan siSetan van hǝn aGot. Timagenan hǝn lǝb̃ikad narub̃atian dan nǝsaan, ale hǝn lǝb̃ikad namilelit len alat lotoveveu husur nadǝlomian salit len ginau.’
18 para lhes abrir os olhos a fim de que se convertam das trevas à luz, e do poder de Satanás a Deus, para que recebam remissão de pecados e herança entre aqueles que são santificados pela fé em mim.
19 “Imaienan, aAkrippa aKiŋ, nosǝsǝloŋ husur atenan togǝm len nǝmav, ale nugol nǝsa tokele.
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 Nukel ur mai nǝvanuan p̃isi ke, lipair dan nǝsaan salit van hǝn aGot, ale nǝsa lǝb̃igole timasnor hǝn nǝpairan dan nǝsaan. Nukel ur naten len naut a Tamaskus metǝkav, beti len naut a Jerusalem, ale len naut a Jutea kavkav. Ale nuvan hǝn alat lǝsavi Ju, nukel uri mai galit am.
20 antes anunciei primeiramente aos que estão em Damasco, e depois em Jerusalém, e por toda a terra da Judéia e também aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Husur natenan, naJu gail lutah gat ginau len naholǝvat todar vis naim siGot, ale lugol risi ke, ligol nimat.
21 Por causa disto os judeus me prenderam no templo e procuravam matar-me.
22 Vǝbar damǝŋai aGot evi tarhǝt sagw. Ale noil gegai, nukel ur nǝsa notorisi mai nǝvanuan kǝmas gail mai nǝvanuan gail lotoyalyal. Nǝsa notokele ep̃itoṽ ŋai hǝn nǝsa ahai kelkel ur gail mai aMoses lotokele ke tevisi.
22 Tendo, pois, alcançado socorro da parte de Deus, ainda até o dia de hoje permaneço, dando testemunho tanto a pequenos como a grandes, não dizendo nada senão o que os profetas e Moisés disseram que devia acontecer;
23 Luke aKristo, aGot totabtabuh lan, telǝŋon tisa, ale husur ke tevi nametǝkav hǝn na-le-mǝhat-an dan nǝmatan, tikel ur nam̃ial mai nǝvanuan sidat gail mai alat lǝsavi Ju!”
23 isto é, como o Cristo devia padecer, e como seria ele o primeiro que, pela ressurreição dos mortos, devia anunciar a luz a este povo e também aos gentios.
24 Nǝboŋ aPol tosor vi tarhǝt san gabag sal aFestus isor habat kǝkol hǝni ke, “Pol govinu! Na-b̃iltilǝboi-sǝhoti-an sam̃ igol ke gotovinvinu!”
24 Fazendo ele deste modo a sua defesa, disse Festo em alta voz: Estás louco, Paulo; as muitas letras te fazem delirar.
25 Be aPol ike, “Nǝsavinvinu, aFestus gotoyalyal, avil nukel kot nasoruan tokitin, tokad nǝnauan tovoi.
25 Mas Paulo disse: Não deliro, ó excelentíssimo Festo, antes digo palavras de verdade e de perfeito juízo.
26 AKiŋ elǝboi natgalenan tia, husur enan nolǝboi nǝb̃ekǝmaienan maii. Nunau lǝboii ke natideh gail sasusuah lan, husur natgalenan lǝsavisi hum lotosusuah be lovisi p̃arp̃ar.
26 Porque o rei, diante de quem falo com liberdade, sabe destas coisas, pois não creio que nada disto lhe é oculto; porque isto não se fez em qualquer canto.
27 Akrippa aKiŋ, godǝlom nǝsa ahai kelkel ur gail lototos gati a? Nolǝboii ke gotodǝlomi.”
27 Crês tu nos profetas, ó rei Agripa? Sei que crês.
28 AAkrippa ikel mai aPol ke, “Len namityal tom̃idol maiegai, gunau ke gotolǝboi gǝb̃igol ke nǝb̃egǝm vi Kristen a?”
28 Disse Agripa a Paulo: Por pouco me persuades a fazer-me cristão.
29 APol isor vari ke, “Nous aGot ke len namityal tom̃idol o tobǝlav, savi gaiug ŋai be galit p̃isi am lotosǝsǝloŋ hǝn ginau damǝŋai, legǝm sum̃an ginau! Avil natsen galegai eb̃uer.”
29 Respondeu Paulo: Prouvera a Deus que, ou por pouco ou por muito, não somente tu, mas também todos quantos hoje me ouvem, se tornassem tais qual eu sou, menos estas cadeias.
30 Beti aKiŋ, aGavna mai aPernis, mai alat lotobǝtah mai galito, galit p̃isi lule mǝhat.
30 E levantou-se o rei, e o governador, e Berenice, e os que com eles estavam sentados,
31 Nǝboŋ lotoriŋ narum̃ enan lukel mai galit gabag ke, “Atenan sagol natideh tonor hǝn b̃imat o b̃itoh len naim bǝbaŋis.”
31 e retirando-se falavam uns com os outros, dizendo: Este homem não fez nada digno de morte ou prisão.
32 AAkrippa ikel mai aFestus ke, “Atenan, asike tausi ke tavi lan nakotan seSisa, talǝboi tavivile.”
32 Então Agripa disse a Festo: Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.