Atos 26
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NAA
1 AAkrippa ikel mai aPol ke, “Gisor m̃os gaiug gabag bai.” Ale aPol ibar hǝn navǝlan, etub̃at sor vi tarhǝt san gabag ke,
1 A seguir, Agripa, dirigindo-se a Paulo, disse: — Você está autorizado a falar em sua defesa. Então Paulo, estendendo a mão, passou a defender-se nestes termos:
2 “Len nǝhom̃ damǝŋai, nohǝhaṽur hǝn nǝb̃isor vi tarhǝt sagw gabag. Nisor tas nǝsa naJu gail lotokel ke notogol tosa.
2 — Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, pelo privilégio de, hoje, na presença do senhor, poder produzir a minha defesa de todas as acusações que os judeus fazem contra mim,
3 Nohǝhaṽur husur gaiug, aAkrippa aKiŋ, golǝboi naṽide p̃isi mai na-sor-b̃alb̃al-an seJu gail. Imagenan noŋir gaiug ke, gesǝsǝloŋ mǝdau vir ginau.
3 especialmente porque o senhor é versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus. Por isso, peço que o senhor me ouça com paciência.
4 NaJu p̃isi lolǝboi naṽide hǝn nǝmauran sagw nǝboŋ notokǝkereh vǝbar damǝŋai, len natub̃atan len nǝmauran sagw nǝboŋ nototoh mai nǝvanuan sagw gail, ale len naut a Jerusalem.
4 — Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre o meu povo e em Jerusalém, todos os judeus a conhecem;
5 Galit lǝb̃ike lǝb̃ikel uri, lolǝboi ebǝlav tia ke notovi Farisi sua ale naFarisi gail ludaŋ hǝn lǝb̃ehusur p̃is naṽide hǝn nalotuan seJu gail.
5 pois, na verdade, eu era conhecido deles desde o princípio, se assim o quiserem testemunhar, porque, na condição de fariseu, vivi conforme o partido mais rigoroso da nossa religião.
6 Damǝŋai noil len nakotan husur nǝ-vatvat-viri-an sagw len nǝsa aGot tokel gati mai atǝmadat ta sutuai.
6 E agora estou sendo julgado por causa da esperança da promessa feita por Deus aos nossos pais,
7 Na-kel-gati-an enan, nahǝmar tovi 12 sidato luvatvat viri ke tisarpoh, ale ludaŋ len nalotuan van hǝn aGot tabtab m̃osi. Bathut nǝ-vatvat-viri-an enan, naJu gail lukot hǝn ginau, aKiŋ.
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente, noite e dia, almejam alcançar. É por causa dessa esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 Imab mǝtsalǝboi mǝtb̃edǝlomi ke aGot togol alat lotomat lule mǝhat dan nǝmatan?
8 Por que se julga incrível entre vocês que Deus ressuscite os mortos?
9 A m̃o ginau am nunau ke nimasgol natit tisob̃ur hǝn nǝb̃emǝdas nahǝsan aYesu ta Nasaret.
9 — Na verdade, eu pensava que devia fazer muitas coisas contra o nome de Jesus, o Nazareno;
10 Ale len naut a Jerusalem nugole imaienan. Ab̃iltihai tutumav gail lulav nǝ-dam-hǝni-an mai ginau ale nokǝkol gat alat siGot len naim bǝbaŋis, ale len nakotan nudam̃ hǝn nǝmatan hum nǝpanismen salito.
10 e foi exatamente o que fiz em Jerusalém. Havendo eu recebido autorização dos principais sacerdotes, encerrei muitos dos santos na prisão; e, quando os condenavam à morte, eu dava o meu voto contra eles.
11 Len naim nab̃onb̃onan p̃isi seJu nupansem galito vǝha-sob̃sob̃ur, nohisi ke galit ideh lǝb̃isor mǝdas nahǝsan aYesu. Nǝlogw epǝŋas galit hum notovinvinu ale nomǝdas tabtab hǝn galito van vǝbar nab̃iltivile gail a tut.
11 Muitas vezes, os castiguei por todas as sinagogas, obrigando-os até a blasfemar. E, demasiadamente enfurecido contra eles, eu os perseguia até em cidades estrangeiras.
12 “Len nǝyaran galen sual a tut, novi Tamaskus len nǝdaŋan seb̃iltihai tutumav gail ale nukad nalob̃ulat hǝn nǝ-dam-hǝni-an salito.
12 — Com isto em mente, parti para Damasco, levando autorização dos principais sacerdotes e por eles comissionado.
13 AKiŋ, len natub̃lial, nǝboŋ notohusur nap̃isal, noris nam̃ial togǝm len nǝmav tom̃ial sǝhor namityal, tom̃ias ginau mai alat lotoyar mai ginau.
13 Ao meio-dia, ó rei, enquanto eu seguia pelo caminho, vi uma luz no céu, mais resplandecente que o sol, que brilhou ao redor de mim e dos que iam comigo.
14 Ginamit p̃isi namtuteh len tan, beti nosǝsǝloŋ hǝn nadoldol tosor mai ginau len nasoruan seIpru gail ke, ‘Sol, Sol, gomǝdas tabtab hǝn ginau hǝn nǝsa? Nǝboŋ gotomǝtahun ginau, gaiug sǝb̃om̃ gosǝnah hun nab̃uluk tosǝvat nǝhai tokan, amahean toturi hǝni hǝn b̃iyar b̃inor.’
14 E, caindo todos nós por terra, ouvi uma voz que me falava em língua hebraica: “Saulo, Saulo, por que você me persegue? É duro para você ficar dando coices contra os aguilhões!”
15 Nousi ke, ‘Gaiug ase Nasub̃?’ Ale Nasub̃ ike, ‘Ginau aYesu gotomǝdas bun ginau!
15 Então eu perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que o Senhor respondeu: “Eu sou Jesus, a quem você persegue.
16 Be gile mǝhat, geil len nariem̃ gǝlaru. Novisi hǝn gaiug hǝn nǝb̃itabtabuh len gaiug hǝn gǝb̃evi vanuan nauman sagw, ale hǝn gǝb̃ikel kot natit gail gotorisi husur ginau mai natit gail nǝb̃evisi hǝn gaiug lan.
16 Mas levante-se e fique em pé. Eu apareci a você para constituí-lo ministro e testemunha, tanto das coisas em que você me viu como daquelas pelas quais ainda lhe aparecerei.
17 Dereh netǝgau gat gaiug, nilav kuv gaiug dan alat lotomǝtahun gaiug, nǝvanuan sam̃ gail mai alat lǝsavi Ju notosǝvat gaiug van hǝn galit gagai.
17 Vou livrar você do seu próprio povo e dos gentios, para os quais eu o envio,
18 Nosǝvat gaiug van hǝn galit hǝn gǝb̃esǝŋav hǝn namǝtalito ale hǝn gǝb̃ipair hǝn galit dan nǝmargobut van hǝn nam̃ial, dan nǝdaŋan siSetan van hǝn aGot. Timagenan hǝn lǝb̃ikad narub̃atian dan nǝsaan, ale hǝn lǝb̃ikad namilelit len alat lotoveveu husur nadǝlomian salit len ginau.’
18 para abrir os olhos deles e convertê-los das trevas para a luz e do poder de Satanás para Deus, a fim de que eles recebam remissão de pecados e herança entre os que são santificados pela fé em mim.”
19 “Imaienan, aAkrippa aKiŋ, nosǝsǝloŋ husur atenan togǝm len nǝmav, ale nugol nǝsa tokele.
19 — Assim, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 Nukel ur mai nǝvanuan p̃isi ke, lipair dan nǝsaan salit van hǝn aGot, ale nǝsa lǝb̃igole timasnor hǝn nǝpairan dan nǝsaan. Nukel ur naten len naut a Tamaskus metǝkav, beti len naut a Jerusalem, ale len naut a Jutea kavkav. Ale nuvan hǝn alat lǝsavi Ju, nukel uri mai galit am.
20 mas anunciei primeiramente aos de Damasco e em Jerusalém, por toda a região da Judeia, e também aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Husur natenan, naJu gail lutah gat ginau len naholǝvat todar vis naim siGot, ale lugol risi ke, ligol nimat.
21 Por causa disto, alguns judeus me prenderam, quando eu estava no templo, e tentaram me matar.
22 Vǝbar damǝŋai aGot evi tarhǝt sagw. Ale noil gegai, nukel ur nǝsa notorisi mai nǝvanuan kǝmas gail mai nǝvanuan gail lotoyalyal. Nǝsa notokele ep̃itoṽ ŋai hǝn nǝsa ahai kelkel ur gail mai aMoses lotokele ke tevisi.
22 Mas, com a ajuda de Deus, permaneço até o dia de hoje, dando testemunho, tanto a pequenos como a grandes, nada dizendo, a não ser o que os profetas e Moisés disseram que ia acontecer,
23 Luke aKristo, aGot totabtabuh lan, telǝŋon tisa, ale husur ke tevi nametǝkav hǝn na-le-mǝhat-an dan nǝmatan, tikel ur nam̃ial mai nǝvanuan sidat gail mai alat lǝsavi Ju!”
23 isto é, que o Cristo devia padecer e, sendo o primeiro da ressurreição dos mortos, anunciaria a luz ao seu próprio povo e aos gentios.
24 Nǝboŋ aPol tosor vi tarhǝt san gabag sal aFestus isor habat kǝkol hǝni ke, “Pol govinu! Na-b̃iltilǝboi-sǝhoti-an sam̃ igol ke gotovinvinu!”
24 Quando Paulo estava dizendo estas coisas em sua defesa, Festo o interrompeu, gritando: — Você está louco, Paulo! Ficou louco de tanto estudar!
25 Be aPol ike, “Nǝsavinvinu, aFestus gotoyalyal, avil nukel kot nasoruan tokitin, tokad nǝnauan tovoi.
25 Paulo, porém, respondeu: — Não estou louco, ó excelentíssimo Festo! Pelo contrário, digo palavras de verdade e de bom senso.
26 AKiŋ elǝboi natgalenan tia, husur enan nolǝboi nǝb̃ekǝmaienan maii. Nunau lǝboii ke natideh gail sasusuah lan, husur natgalenan lǝsavisi hum lotosusuah be lovisi p̃arp̃ar.
26 Porque tudo isto é do conhecimento do rei, a quem me dirijo com franqueza, pois estou persuadido de que nenhuma destas coisas lhe é oculta, pois nada se passou em algum lugar escondido.
27 Akrippa aKiŋ, godǝlom nǝsa ahai kelkel ur gail lototos gati a? Nolǝboii ke gotodǝlomi.”
27 — Por isso, pergunto: Rei Agripa, o senhor acredita nos profetas? Eu sei que o senhor acredita.
28 AAkrippa ikel mai aPol ke, “Len namityal tom̃idol maiegai, gunau ke gotolǝboi gǝb̃igol ke nǝb̃egǝm vi Kristen a?”
28 Então Agripa se dirigiu a Paulo e disse: — Por pouco você me convence a me tornar cristão.
29 APol isor vari ke, “Nous aGot ke len namityal tom̃idol o tobǝlav, savi gaiug ŋai be galit p̃isi am lotosǝsǝloŋ hǝn ginau damǝŋai, legǝm sum̃an ginau! Avil natsen galegai eb̃uer.”
29 Paulo respondeu: — Peço a Deus que faça com que, por pouco ou por muito, não apenas o senhor, ó rei, mas todos os que hoje me ouvem venham a ser alguém como eu, mas sem estas correntes.
30 Beti aKiŋ, aGavna mai aPernis, mai alat lotobǝtah mai galito, galit p̃isi lule mǝhat.
30 A essa altura, levantou-se o rei, e também o governador, e Berenice, bem como os que estavam assentados com eles.
31 Nǝboŋ lotoriŋ narum̃ enan lukel mai galit gabag ke, “Atenan sagol natideh tonor hǝn b̃imat o b̃itoh len naim bǝbaŋis.”
31 E, ao saírem, falavam uns com os outros, dizendo: — Este homem não fez nada passível de morte ou de prisão.
32 AAkrippa ikel mai aFestus ke, “Atenan, asike tausi ke tavi lan nakotan seSisa, talǝboi tavivile.”
32 Então Agripa se dirigiu a Festo e disse: — Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.