Atos 25
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs VC
1 Len nǝmariboŋ itor husur nagǝmaian san len naut a Jutea, aFestus eriŋ naut a Sisarea vi mǝhat vi Jerusalem.
1 Três dias depois de sua chegada à província, Festo subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Len naut enan ab̃iltihai tutumav gail mai alat lotoil a m̃o seJu gail, lukel uri mai aFestus nǝsa lotoke aPol togol tosa. Ale loŋiri ke,
2 Aí os sumos sacerdotes e os judeus mais notáveis foram ter com ele, acusando Paulo, e rogaram-lhe,
3 b̃ike lǝb̃ehǝhaṽur hǝni, tilav aPol gǝm vi Jerusalem. (Lusor utaut hǝni tia ke ligol aPol timat len nap̃isal.)
3 com insistência, como um favor, que o mandasse de volta para Jerusalém. É que queriam armar-lhe uma emboscada para o assassinarem no caminho.
4 AFestus isor var galit ke, “Namtotǝgau gat aPol a Sisarea, ale asike idareh ginau nivan ei.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo se achava detido em Cesaréia e que ele mesmo partiria para lá dentro de poucos dias. E acrescentou:
5 Imaienan, alat lotoil a m̃o hǝn gamito, litah mai ginau. B̃ikad natideh tosa len atenan, likel ur nǝsa togol tosa len nakotan sagw ei.”
5 Portanto, os que dentre vós são de prestígio desçam comigo; e se houver algum crime nesse homem, acusem-no.
6 AFestus itoh mai galit len naut enan len nǝmariboŋ sasǝhor tomǝlevtor o tosǝŋavur ale evi pan vi Sisarea. Pelan han ebǝtah len nakotan ale ike lesǝhar aPol gǝmai.
6 Demorou-se entre eles cerca de oito ou dez dias e desceu a Cesaréia. No dia seguinte, sentou-se no tribunal e citou Paulo.
7 Nǝboŋ aPol togǝmai tonoŋ, naJu gail lotogǝm a Jerusalem loil dar vis aPol, lukel ur nǝsa lotoke aPol togol tosa avil lodǝdas lǝb̃eṽusan sǝhoti ke tovi kitinan.
7 Assim que este compareceu, rodearam-no os judeus que tinham descido de Jerusalém e acusaram-no de muitos e graves delitos que não podiam provar.
8 APol isor vi tarhǝt san gabag ke, “Nǝsagol natideh tob̃ur kotov nalo seJu gail, tomǝdas naim siGot o tomǝdas aSisa.”
8 Paulo alegava em sua defesa: Em nada tenho pecado contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César!
9 Be husur aFestus toke tigol naJu gail lehǝhaṽur, eus aPol ke, “Guke gevi Jerusalem hǝn nǝb̃ikot hǝn gaiug ei sil natgalegai a?”
9 Mas Festo, querendo agradar aos judeus, disse a Paulo: Queres subir a Jerusalém e ser julgado ali diante de mim?
10 Ale aPol isor vari ke, “Gagai noil a m̃o len nǝhai bǝtbǝtah nakotan tovi nakotan seSisa; ale egai nakotan tonor hǝn nǝb̃ikot lan. Gaiug golǝboi buni tia ke nǝsagol natideh tosab van hǝn naJu gail.
10 Paulo, porém, disse: Estou perante o tribunal de César. É lá que devo ser julgado. Não fiz mal algum aos judeus, como bem sabes.
11 Nǝb̃igol natideh tosa, tonor hǝn nǝb̃imat sile, asike nugam dan nǝmatan enan, avil nǝsa naJu galegai lotokel ke notogol tosa asike b̃ekitin, sǝkad avan ideh tolǝboi b̃eriŋ ginau len navǝlalito. Nous ke aSisa tebǝtah len nakotan sagw.”
11 Se lhes tenho feito algum mal ou coisa digna de morte, não recuso morrer. Mas, se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém tem o direito de entregar-me a eles. Apelo para César!
12 Beti nǝboŋ aFestus tosor husur natenan mai esan gail lotokad namitisau, isor var aPol ke, “Gous ke aSisa tebǝtah len nakotan sam̃, ale dereh givan hǝn aSisa.”
12 Então Festo conferenciou com os seus assessores e respondeu: Para César apelaste, a César irás.
13 Nǝboŋ nǝmariboŋ galevis tovan, aAkrippa aKiŋ mai aPernis tovi aṽavinen arogǝm hǝn naut a Sisarea hǝn arb̃ike, “Ivoi,” ale arb̃elǝlav mai aFestus.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice desceram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Arutoh ei nǝmariboŋ isob̃ur ale len natohan sǝlaru aFestus isor husur nakotan siPol mai akiŋ, ike, “Ikad avan sua aFeliks toriŋi len naim bǝbaŋis gegai.
14 Como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo: Félix deixou preso aqui um certo homem.
15 Ale nǝboŋ nototoh len naut a Jerusalem, ab̃iltihai tutumav mai alat lotoil a m̃o seJu gail, lukel mai ginau nǝsa lotoke aten togol tosa ale lous ke ginau nisab̃ sǝhoti ke timaspanis.
15 Quando estive em Jerusalém, os sumos sacerdotes e os anciãos dos judeus vieram queixar-se dele comigo pedindo a sua condenação.
16 Nukel mai galit ke, savi naṽide silat aRom hǝn lǝb̃eriŋ avan ideh len navǝlan alat lotoke tipanis. Be len nakotan atenan timaskad nab̃onb̃onan mai alat lotosor tasi hǝn b̃isor vi tarhǝt san gabag.
16 Respondi-lhes que não era costume dos romanos condenar homem algum, antes de ter confrontado o acusado com os seus acusadores e antes de se lhes dar a liberdade de defender-se dos crimes que lhes são imputados.
17 Imaienan nǝboŋ lotogǝm b̃on gegai, nǝsavǝlo be pelan han ŋai nobǝtah len nakotan, ale nukele ke lesǝhar aPol gǝmai.
17 Compareceram aqui. E eu, sem demora, logo no dia seguinte, dei audiência e ordenei que conduzissem esse homem.
18 Nǝboŋ alat lotosor tasi lotoil, lǝsakel ur natideh gai togol tosa hum notovatvat viri.
18 Apresentaram-se os seus acusadores, mas não o acusaram de nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Be lusor tastasi husur nǝbathut nalotuan galevis salito, mai avan sua tomat, nahǝsan aYesu, aPol toke tomaur.
19 Eram só desavenças entre eles a respeito da sua religião, e uma discussão a respeito de um tal Jesus, já morto, e que Paulo afirma estar vivo.
20 Husur nǝsalǝboii ke timabe hǝn nǝb̃ep̃usp̃us kitev nakitinan husur natgalenan, nous aPol ke b̃ehǝhaṽur m̃au ke tevi Jerusalem hǝn b̃ikot ei sil na-sor-tastasi-an galenan.
20 Vi-me perplexo quanto ao modo de inquirir essas questões e perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém e ser ali julgado.
21 Avil nǝboŋ aPol tous ke titoh vir nakotan seSisa, nukele ke letǝgau gati vir nǝb̃esǝvati van hǝn aSisa.”
21 Mas, como Paulo apelou para o julgamento do imperador, mandei que fique detido até que o remeta a César.
22 AAkrippa ikel mai aFestus ke, “Ginau am nuke nesǝsǝloŋ hǝn atenan.” AFestus ike, “Pelan beti gesǝsǝloŋ hǝni.”
22 Agripa disse então a Festo: Eu também desejava ouvir esse homem. Ao que ele respondeu: Amanhã o ouvirás.
23 Ŋa pelan han aAkrippa mai aPernis arogǝm len naṽivan totibau hǝn arb̃ipat gǝlar mǝhat, arob̃is len narum̃ hǝn nab̃onb̃onan. Nakomada gail mai nǝvanuan totibau gail len navile, lutah mai gǝlaru. Beti aFestus ikele ke lesǝhar aPol gǝmai.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice apresentaram-se com grande pompa. E, entrando com os tribunos e as pessoas de mais relevo da cidade na sala de audiência, foi também Paulo introduzido por ordem de Festo.
24 Ale aFestus ike, “Akrippa aKiŋ mai galit lototoh mai ginamito, mǝtoris ategai. NaJu gail p̃isi lous taltal hǝn ginau len naut a Jerusalem mai gegai hǝni, lukai ke sanor hǝn b̃imaur am.
24 Festo tomou a palavra: Ó rei, e todos vós que estais aqui presentes, vedes este homem contra quem os judeus em massa e com grandes gritos vieram reclamar a morte, tanto aqui como em Jerusalém.
25 Nǝsǝsab̃i ke togol natideh hǝn b̃imat sile. Ale nǝboŋ toke tivan hǝn aSisa, noriŋi ke nesǝvati van.
25 Mas tenho averiguado que ele não fez coisa alguma digna de morte. Entretanto, havendo ele apelado para o imperador, determinei remeter-lho.
26 Avil nǝsalǝboii ke nitos nǝsa husur ategai van hǝn aSisa. Imaienan nosǝhari gǝm a m̃o len nǝhomit p̃isi, mai gaiug m̃au Akrippa aKiŋ. Nǝboŋ namtb̃eus nausian gail van hǝni hum ma nǝb̃isab̃ natideh hǝn nǝb̃itos gati.
26 Mas dele não tenho nada de positivo que possa escrever ao imperador, e por isso mandei-o comparecer diante de vós, mormente diante de tua majestade, para que essa audiência apure alguma coisa que eu possa escrever.
27 Husur len nǝnauan sagw sanor savoi hǝn nǝb̃esǝvat avan ideh notobaŋis gati van, be na-tos-gati-an hǝn nǝsa togol tosa eb̃uer.”
27 Pois não me parece razoável remeter um preso, sem mencionar ao mesmo tempo as acusações formuladas contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.