Atos 25
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARIB
1 Len nǝmariboŋ itor husur nagǝmaian san len naut a Jutea, aFestus eriŋ naut a Sisarea vi mǝhat vi Jerusalem.
1 Tendo, pois, entrado Festo na província, depois de três dias subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Len naut enan ab̃iltihai tutumav gail mai alat lotoil a m̃o seJu gail, lukel uri mai aFestus nǝsa lotoke aPol togol tosa. Ale loŋiri ke,
2 E os principais sacerdotes e os mais eminentes judeus fizeram-lhe queixa contra Paulo e, em detrimento deste,
3 b̃ike lǝb̃ehǝhaṽur hǝni, tilav aPol gǝm vi Jerusalem. (Lusor utaut hǝni tia ke ligol aPol timat len nap̃isal.)
3 lhe rogavam o favor de o mandar a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 AFestus isor var galit ke, “Namtotǝgau gat aPol a Sisarea, ale asike idareh ginau nivan ei.
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava detido em Cesaréia, e que ele mesmo brevemente partiria para lá.
5 Imaienan, alat lotoil a m̃o hǝn gamito, litah mai ginau. B̃ikad natideh tosa len atenan, likel ur nǝsa togol tosa len nakotan sagw ei.”
5 Portanto, disse ele às autoridades dentre vós desçam comigo e, se há nesse homem algum crime, acusem-no.
6 AFestus itoh mai galit len naut enan len nǝmariboŋ sasǝhor tomǝlevtor o tosǝŋavur ale evi pan vi Sisarea. Pelan han ebǝtah len nakotan ale ike lesǝhar aPol gǝmai.
6 Tendo-se demorado entre eles não mais de oito ou dez dias, desceu a Cesaréia; e no dia seguinte, sentando-se no tribunal, mandou trazer Paulo.
7 Nǝboŋ aPol togǝmai tonoŋ, naJu gail lotogǝm a Jerusalem loil dar vis aPol, lukel ur nǝsa lotoke aPol togol tosa avil lodǝdas lǝb̃eṽusan sǝhoti ke tovi kitinan.
7 Tendo ele comparecido, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra ele muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 APol isor vi tarhǝt san gabag ke, “Nǝsagol natideh tob̃ur kotov nalo seJu gail, tomǝdas naim siGot o tomǝdas aSisa.”
8 Paulo, porém, respondeu em sua defesa: Nem contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César, tenho pecado em coisa alguma.
9 Be husur aFestus toke tigol naJu gail lehǝhaṽur, eus aPol ke, “Guke gevi Jerusalem hǝn nǝb̃ikot hǝn gaiug ei sil natgalegai a?”
9 Todavia Festo, querendo agradar aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres subir a Jerusalém e ali ser julgado perante mim acerca destas coisas?
10 Ale aPol isor vari ke, “Gagai noil a m̃o len nǝhai bǝtbǝtah nakotan tovi nakotan seSisa; ale egai nakotan tonor hǝn nǝb̃ikot lan. Gaiug golǝboi buni tia ke nǝsagol natideh tosab van hǝn naJu gail.
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde devo ser julgado; nenhum mal fiz aos judeus, como muito bem sabes.
11 Nǝb̃igol natideh tosa, tonor hǝn nǝb̃imat sile, asike nugam dan nǝmatan enan, avil nǝsa naJu galegai lotokel ke notogol tosa asike b̃ekitin, sǝkad avan ideh tolǝboi b̃eriŋ ginau len navǝlalito. Nous ke aSisa tebǝtah len nakotan sagw.”
11 Se, pois, sou malfeitor e tenho cometido alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles; apelo para César.
12 Beti nǝboŋ aFestus tosor husur natenan mai esan gail lotokad namitisau, isor var aPol ke, “Gous ke aSisa tebǝtah len nakotan sam̃, ale dereh givan hǝn aSisa.”
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César; para César irás.
13 Nǝboŋ nǝmariboŋ galevis tovan, aAkrippa aKiŋ mai aPernis tovi aṽavinen arogǝm hǝn naut a Sisarea hǝn arb̃ike, “Ivoi,” ale arb̃elǝlav mai aFestus.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesaréia em visita de saudação a Festo.
14 Arutoh ei nǝmariboŋ isob̃ur ale len natohan sǝlaru aFestus isor husur nakotan siPol mai akiŋ, ike, “Ikad avan sua aFeliks toriŋi len naim bǝbaŋis gegai.
14 E, como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: Há aqui certo homem que foi deixado preso por Félix,
15 Ale nǝboŋ nototoh len naut a Jerusalem, ab̃iltihai tutumav mai alat lotoil a m̃o seJu gail, lukel mai ginau nǝsa lotoke aten togol tosa ale lous ke ginau nisab̃ sǝhoti ke timaspanis.
15 a respeito do qual, quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus me fizeram queixas, pedindo sentença contra ele;
16 Nukel mai galit ke, savi naṽide silat aRom hǝn lǝb̃eriŋ avan ideh len navǝlan alat lotoke tipanis. Be len nakotan atenan timaskad nab̃onb̃onan mai alat lotosor tasi hǝn b̃isor vi tarhǝt san gabag.
16 aos quais respondi que não é costume dos romanos condenar homem algum sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Imaienan nǝboŋ lotogǝm b̃on gegai, nǝsavǝlo be pelan han ŋai nobǝtah len nakotan, ale nukele ke lesǝhar aPol gǝmai.
17 Quando então eles se haviam reunido aqui, sem me demorar, no dia seguinte sentei-me no tribunal e mandei trazer o homem;
18 Nǝboŋ alat lotosor tasi lotoil, lǝsakel ur natideh gai togol tosa hum notovatvat viri.
18 contra o qual os acusadores, levantando-se, não apresentaram acusação alguma das coisas perversas que eu suspeitava;
19 Be lusor tastasi husur nǝbathut nalotuan galevis salito, mai avan sua tomat, nahǝsan aYesu, aPol toke tomaur.
19 tinham, porém, contra ele algumas questões acerca da sua religião e de um tal Jesus defunto, que Paulo afirmava estar vivo.
20 Husur nǝsalǝboii ke timabe hǝn nǝb̃ep̃usp̃us kitev nakitinan husur natgalenan, nous aPol ke b̃ehǝhaṽur m̃au ke tevi Jerusalem hǝn b̃ikot ei sil na-sor-tastasi-an galenan.
20 E, estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei se não queria ir a Jerusalém e ali ser julgado no tocante às mesmas.
21 Avil nǝboŋ aPol tous ke titoh vir nakotan seSisa, nukele ke letǝgau gati vir nǝb̃esǝvati van hǝn aSisa.”
21 Mas apelando Paulo para que fosse reservado ao julgamento do imperador, mandei que fosse detido até que o enviasse a César.
22 AAkrippa ikel mai aFestus ke, “Ginau am nuke nesǝsǝloŋ hǝn atenan.” AFestus ike, “Pelan beti gesǝsǝloŋ hǝni.”
22 Então Agripa disse a Festo: Eu bem quisera ouvir esse homem. Respondeu-lhe ele: Amanhã o ouvirás.
23 Ŋa pelan han aAkrippa mai aPernis arogǝm len naṽivan totibau hǝn arb̃ipat gǝlar mǝhat, arob̃is len narum̃ hǝn nab̃onb̃onan. Nakomada gail mai nǝvanuan totibau gail len navile, lutah mai gǝlaru. Beti aFestus ikele ke lesǝhar aPol gǝmai.
23 No dia seguinte vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os chefes militares e homens principais da cidade; então, por ordem de Festo, Paulo foi trazido.
24 Ale aFestus ike, “Akrippa aKiŋ mai galit lototoh mai ginamito, mǝtoris ategai. NaJu gail p̃isi lous taltal hǝn ginau len naut a Jerusalem mai gegai hǝni, lukai ke sanor hǝn b̃imaur am.
24 Disse Festo: Rei Agripa e vós todos que estais presentes conosco, vedes este homem por causa de quem toda a multidão dos judeus, tanto em Jerusalém como aqui, recorreu a mim, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Nǝsǝsab̃i ke togol natideh hǝn b̃imat sile. Ale nǝboŋ toke tivan hǝn aSisa, noriŋi ke nesǝvati van.
25 Eu, porém, achei que ele não havia praticado coisa alguma digna de morte; mas havendo ele apelado para o imperador, resolvi remeter-lho.
26 Avil nǝsalǝboii ke nitos nǝsa husur ategai van hǝn aSisa. Imaienan nosǝhari gǝm a m̃o len nǝhomit p̃isi, mai gaiug m̃au Akrippa aKiŋ. Nǝboŋ namtb̃eus nausian gail van hǝni hum ma nǝb̃isab̃ natideh hǝn nǝb̃itos gati.
26 Do qual não tenho coisa certa que escreva a meu senhor, e por isso perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de feito o interrogatório, tenha eu alguma coisa que escrever.
27 Husur len nǝnauan sagw sanor savoi hǝn nǝb̃esǝvat avan ideh notobaŋis gati van, be na-tos-gati-an hǝn nǝsa togol tosa eb̃uer.”
27 Porque não me parece razoável enviar um preso, e não notificar as acusações que há contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.