Atos 25

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Len nǝmariboŋ itor husur nagǝmaian san len naut a Jutea, aFestus eriŋ naut a Sisarea vi mǝhat vi Jerusalem.
1 Três dias depois que Festo chegou a Cesareia para assumir suas novas responsabilidades no governo da província, partiu para Jerusalém,
2 Len naut enan ab̃iltihai tutumav gail mai alat lotoil a m̃o seJu gail, lukel uri mai aFestus nǝsa lotoke aPol togol tosa. Ale loŋiri ke,
2 onde os principais sacerdotes e outros líderes judeus se reuniram com ele e lhe apresentaram as acusações contra Paulo.
3 b̃ike lǝb̃ehǝhaṽur hǝni, tilav aPol gǝm vi Jerusalem. (Lusor utaut hǝni tia ke ligol aPol timat len nap̃isal.)
3 Pediram a Festo, como favor, que transferisse Paulo para Jerusalém, pois planejavam armar uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 AFestus isor var galit ke, “Namtotǝgau gat aPol a Sisarea, ale asike idareh ginau nivan ei.
4 Festo respondeu que Paulo estava em Cesareia e que ele próprio voltaria para lá em breve.
5 Imaienan, alat lotoil a m̃o hǝn gamito, litah mai ginau. B̃ikad natideh tosa len atenan, likel ur nǝsa togol tosa len nakotan sagw ei.”
5 “Alguns de vocês que têm autoridade voltem comigo”, disse ele. “Se Paulo tiver feito algo de errado, vocês poderão apresentar suas acusações.”
6 AFestus itoh mai galit len naut enan len nǝmariboŋ sasǝhor tomǝlevtor o tosǝŋavur ale evi pan vi Sisarea. Pelan han ebǝtah len nakotan ale ike lesǝhar aPol gǝmai.
6 Oito ou dez dias depois, Festo voltou a Cesareia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Nǝboŋ aPol togǝmai tonoŋ, naJu gail lotogǝm a Jerusalem loil dar vis aPol, lukel ur nǝsa lotoke aPol togol tosa avil lodǝdas lǝb̃eṽusan sǝhoti ke tovi kitinan.
7 Quando Paulo chegou, os líderes judeus vindos de Jerusalém se juntaram ao seu redor e fizeram várias acusações graves que não podiam provar.
8 APol isor vi tarhǝt san gabag ke, “Nǝsagol natideh tob̃ur kotov nalo seJu gail, tomǝdas naim siGot o tomǝdas aSisa.”
8 Paulo se defendeu: “Não sou culpado de nenhum crime contra as leis judaicas, nem contra o templo, nem contra o governo romano”.
9 Be husur aFestus toke tigol naJu gail lehǝhaṽur, eus aPol ke, “Guke gevi Jerusalem hǝn nǝb̃ikot hǝn gaiug ei sil natgalegai a?”
9 Então Festo, querendo agradar aos judeus, perguntou: “Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim?”.
10 Ale aPol isor vari ke, “Gagai noil a m̃o len nǝhai bǝtbǝtah nakotan tovi nakotan seSisa; ale egai nakotan tonor hǝn nǝb̃ikot lan. Gaiug golǝboi buni tia ke nǝsagol natideh tosab van hǝn naJu gail.
10 Paulo respondeu: “Este é um tribunal oficial romano, portanto devo ser julgado aqui mesmo. O senhor sabe muito bem que não fiz nenhum mal aos judeus.
11 Nǝb̃igol natideh tosa, tonor hǝn nǝb̃imat sile, asike nugam dan nǝmatan enan, avil nǝsa naJu galegai lotokel ke notogol tosa asike b̃ekitin, sǝkad avan ideh tolǝboi b̃eriŋ ginau len navǝlalito. Nous ke aSisa tebǝtah len nakotan sagw.”
11 Se fiz algo para merecer a pena de morte, não me recuso a morrer. Mas, se sou inocente, ninguém tem o direito de me entregar a estes homens. Eu apelo para César”.
12 Beti nǝboŋ aFestus tosor husur natenan mai esan gail lotokad namitisau, isor var aPol ke, “Gous ke aSisa tebǝtah len nakotan sam̃, ale dereh givan hǝn aSisa.”
12 Festo consultou seus conselheiros e, por fim, respondeu: “Muito bem, você apelou para César, então irá para César”.
13 Nǝboŋ nǝmariboŋ galevis tovan, aAkrippa aKiŋ mai aPernis tovi aṽavinen arogǝm hǝn naut a Sisarea hǝn arb̃ike, “Ivoi,” ale arb̃elǝlav mai aFestus.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa chegou com sua irmã, Berenice, para visitar Festo.
14 Arutoh ei nǝmariboŋ isob̃ur ale len natohan sǝlaru aFestus isor husur nakotan siPol mai akiŋ, ike, “Ikad avan sua aFeliks toriŋi len naim bǝbaŋis gegai.
14 Durante a estada deles, que durou vários dias, Festo discutiu o caso de Paulo com o rei. “Tenho aqui um prisioneiro que Félix deixou para mim”, disse ele.
15 Ale nǝboŋ nototoh len naut a Jerusalem, ab̃iltihai tutumav mai alat lotoil a m̃o seJu gail, lukel mai ginau nǝsa lotoke aten togol tosa ale lous ke ginau nisab̃ sǝhoti ke timaspanis.
15 “Quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e líderes judeus apresentaram acusações contra ele e pediram que eu o condenasse.
16 Nukel mai galit ke, savi naṽide silat aRom hǝn lǝb̃eriŋ avan ideh len navǝlan alat lotoke tipanis. Be len nakotan atenan timaskad nab̃onb̃onan mai alat lotosor tasi hǝn b̃isor vi tarhǝt san gabag.
16 Eu lhes disse que a lei romana não condena ninguém sem julgamento. O acusado deve ter a oportunidade de confrontar seus acusadores e se defender.
17 Imaienan nǝboŋ lotogǝm b̃on gegai, nǝsavǝlo be pelan han ŋai nobǝtah len nakotan, ale nukele ke lesǝhar aPol gǝmai.
17 “Quando eles vieram aqui para o julgamento, não me demorei. Convoquei o tribunal logo no dia seguinte e mandei chamar Paulo.
18 Nǝboŋ alat lotosor tasi lotoil, lǝsakel ur natideh gai togol tosa hum notovatvat viri.
18 Os judeus, porém, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Be lusor tastasi husur nǝbathut nalotuan galevis salito, mai avan sua tomat, nahǝsan aYesu, aPol toke tomaur.
19 Ao contrário, era algo relacionado à sua religião e a um morto chamado Jesus, que Paulo insiste que está vivo.
20 Husur nǝsalǝboii ke timabe hǝn nǝb̃ep̃usp̃us kitev nakitinan husur natgalenan, nous aPol ke b̃ehǝhaṽur m̃au ke tevi Jerusalem hǝn b̃ikot ei sil na-sor-tastasi-an galenan.
20 Sem saber como investigar essas questões, perguntei a Paulo se estava disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado por essas acusações,
21 Avil nǝboŋ aPol tous ke titoh vir nakotan seSisa, nukele ke letǝgau gati vir nǝb̃esǝvati van hǝn aSisa.”
21 mas ele apelou ao imperador para que julgue seu caso. Por isso, ordenei que fosse mantido sob custódia até eu tomar as providências necessárias para enviá-lo a César.”
22 AAkrippa ikel mai aFestus ke, “Ginau am nuke nesǝsǝloŋ hǝn atenan.” AFestus ike, “Pelan beti gesǝsǝloŋ hǝni.”
22 Então Agripa disse a Festo: “Gostaria de ouvir esse homem pessoalmente”. E Festo respondeu: “Amanhã poderá ouvi-lo!”.
23 Ŋa pelan han aAkrippa mai aPernis arogǝm len naṽivan totibau hǝn arb̃ipat gǝlar mǝhat, arob̃is len narum̃ hǝn nab̃onb̃onan. Nakomada gail mai nǝvanuan totibau gail len navile, lutah mai gǝlaru. Beti aFestus ikele ke lesǝhar aPol gǝmai.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice chegaram à sala de audiência com grande pompa, acompanhados de oficiais militares e homens importantes da cidade. Festo mandou trazer Paulo e,
24 Ale aFestus ike, “Akrippa aKiŋ mai galit lototoh mai ginamito, mǝtoris ategai. NaJu gail p̃isi lous taltal hǝn ginau len naut a Jerusalem mai gegai hǝni, lukai ke sanor hǝn b̃imaur am.
24 em seguida, disse: “Rei Agripa e demais presentes, este é o homem cuja morte é exigida pelos judeus tanto daqui como de Jerusalém.
25 Nǝsǝsab̃i ke togol natideh hǝn b̃imat sile. Ale nǝboŋ toke tivan hǝn aSisa, noriŋi ke nesǝvati van.
25 Em minha opinião, ele não fez coisa alguma para merecer a morte. Contudo, uma vez que apelou ao imperador para que julgue seu caso, decidi enviá-lo a Roma.
26 Avil nǝsalǝboii ke nitos nǝsa husur ategai van hǝn aSisa. Imaienan nosǝhari gǝm a m̃o len nǝhomit p̃isi, mai gaiug m̃au Akrippa aKiŋ. Nǝboŋ namtb̃eus nausian gail van hǝni hum ma nǝb̃isab̃ natideh hǝn nǝb̃itos gati.
26 “Não sei, porém, o que escrever ao imperador, pois não há nenhuma acusação clara contra ele. Por isso eu o trouxe hoje diante dos senhores, especialmente do rei Agripa, para que, depois de o interrogarmos, eu tenha algo para escrever.
27 Husur len nǝnauan sagw sanor savoi hǝn nǝb̃esǝvat avan ideh notobaŋis gati van, be na-tos-gati-an hǝn nǝsa togol tosa eb̃uer.”
27 Pois não faz sentido enviar um prisioneiro ao imperador sem especificar as acusações contra ele”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.