Atos 23

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nǝboŋ aPol tokǝta mǝtaltal van hǝn nǝSanhitrin ike, “Lalum̃an, aṽagw gail, len nǝmauran kavkav sagw len nǝhon aGot nǝlogw imasil vǝbar damǝŋai.”
1 Paulo, fitando os olhos nos membros do conselho, disse: Irmãos, eu tenho procedido diante de Deus com toda a boa consciência ate o dia de hoje...
2 Beti ab̃iltihai tutumav, aAnanias ikel mai alat lotoil tǝban aPol ke liṽos nabuŋon.
2 Mas Ananias, sumo sacerdote, mandou aos que estavam ao seu lado que lhe batessem na boca.
3 APol ipair van hǝni ike, “AGot tiṽas gaiug, gohum napisbile tob̃iŋb̃iŋal gotopiti topǝhapǝhw! Gobǝtah ei, gusab̃ sǝhoti ke nǝsagol husur nalo siGot, avil gaiug gob̃ur kotov nalo nǝboŋ gotokel mai alatenan ke liṽos ginau.”
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá também a ti, hipócrita! Tu estás aí assentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Alat lotoil tǝban luke, “Imabe gotosor tosa hǝn ab̃iltihai tutumav siGot?”
4 Os assistentes disseram: Tu injurias o sumo sacerdote de Deus.
5 Ale aPol ike, “Aṽagw gail, nǝsalǝboii ke tovi b̃iltihai tutumav, husur len natosian siGot ike, ‘Sagisor tisa hǝn avan ideh toil a m̃o hǝn nǝvanuan sam̃ gail.’”
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que é o sumo sacerdote. Pois está escrito: Não falarás mal do príncipe do teu povo {Ex 22,28}.
6 Nǝboŋ aPol tokǝta lǝboii ke galevis lovi Sattiusi, galevis am lovi Farisi, ikai van hǝn nǝSanhitrin ke, “Aṽagw gail, novi Farisi sua, notovi anatun siFarisi gail. Lukot hǝn ginau husur nǝ-vatvat-viri-an mai na-le-mǝhat-an dan nǝmatan!”
6 Paulo sabia que uma parte do Sinédrio era de saduceus e a outra de fariseus e disse em alta voz.: Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Por causa da minha esperança na ressurreição dos mortos é que sou julgado.
7 Nǝboŋ tokǝmaienan, naFarisi gail mai naSattiusi gail lotub̃at sor b̃alb̃al ale nab̃onb̃onan egǝm nǝtarhǝt eru.
7 Ao dizer ele estas palavras, houve uma discussão entre os fariseus e os saduceus, e dividiu-se a assembléia.
8 (NaSattiusi gail luke sǝkad na-le-mǝhat-an dan nǝmatan, sǝkad aŋel ideh o nanunun ideh, be naFarisi gail lodǝlomi ke ikad galen p̃isi.)
8 {Pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus admitem uma e outra coisa.}
9 Na-sor-b̃alb̃al-an iwal habat. Galevis lotovi hai p̃usan hǝn nalo siMoses lotovi Farisi am, lule mǝhat, lusor b̃al habat ke, “Namtsǝsab̃ natideh tosab len ategai. Hum ma nanunun ideh o aŋel ideh m̃au tosor maii.”
9 Originou-se, então, grande vozearia. Levantaram-se alguns escribas dos fariseus e contestaram ruidosamente: Não achamos mal algum neste homem. {Quem sabe} se não lhe falou algum espírito ou um anjo...
10 Nǝboŋ lotosor b̃alb̃al van, nakomada emǝtahw ke, dereh lisah pǝpas aPol, ale ikel mai nasoltia gail ke, levi pan, ale len nǝdaŋan salito lesǝhar kuvi dan nǝSanhitrin vi lan naim sisoltia gail.
10 A discussão fazia-se sempre mais violenta. O tribuno temeu que Paulo fosse despedaçado por eles e mandou aos soldados que descessem, o tirassem do meio deles e o levassem para a cidadela.
11 Len mariug enan Nasub̃ eil tǝban aPol ike, “Gitah gat nǝlom̃! Gukel kot natit gail husur ginau len naut a Jerusalem, imagenan gimaskel koti len naut a Rom am.”
11 Na noite seguinte, apareceu-lhe o Senhor e lhe disse: Coragem! Deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa também que o dês em Roma.
12 Len nadudulan naJu gail lub̃onb̃on, luta gat na-kel-gati-an ke lukolkol hǝn nǝhanan mai namunan van vǝbar nǝboŋ lǝb̃igol aPol b̃imat.
12 Quando amanheceu, coligaram-se alguns judeus e juraram com imprecações não comer nem beber nada, enquanto não matassem Paulo.
13 Nǝvanuan lotob̃onb̃on len na-sor-utaut-an enan lusob̃ur sǝhor 40.
13 Eram mais de quarenta as pessoas que fizeram essa conjuração.
14 Luvan hǝn ab̃iltihai tutumav gail mai alat lotoil a m̃o seJu gail ale luke, “Namtukel gati ke sanamtihan ris natideh vir namtb̃igol aPol b̃imat.
14 Foram apresentar-se aos sumos sacerdotes e aos cidadãos, dizendo: Juramos solenemente nada comer enquanto não matarmos Paulo.
15 Imaienan, gamito mai nǝSanhitrin, mitikel mai nakomada ke, tesǝhar aPol van hǝn gamito sum̃an ke mǝtb̃ike mǝtb̃isab̃ nakitinan am husuri. Namtoutaut hǝn namtb̃igole b̃imat a tahw hǝn b̃ibar gamito.”
15 Vós, pois, ide com o conselho requerer do tribuno que o conduza à vossa presença, como se houvésseis de investigar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo durante o trajeto.
16 Nǝboŋ ailoan ulum̃an matmat siPol tosǝsǝloŋ hǝn na-sor-utaut-an enan, evi lan naim sisoltia gail, eb̃is lan ale ikel uri mai aPol.
16 Mas um filho da irmã de Paulo, inteirado da cilada, dirigiu-se à cidadela e o comunicou a Paulo.
17 APol ekis nasenturion sua gǝmai ale ike, “Gesǝhar nǝmantuhmar egai van hǝn nakomada samito hǝn b̃ikel ur natsua mai atenan.”
17 Este chamou a si um dos centuriões e disse-lhe: Leva este moço ao tribuno, porque tem alguma coisa a lhe transmitir.
18 Ŋa esǝhari van hǝn nakomada. Nasenturion ikel maii ke, “APol, dattotah gati len naim sidato, ekis ginau, ale eus ginau ke nesǝhar nǝmantuhmar egai gǝm hǝn gaiug. Ikad natsua hǝn b̃ikele mai gaiug.”
18 Ele o introduziu à presença do tribuno e lhe disse: O preso Paulo rogou-me que trouxesse este moço à tua presença, porque tem alguma coisa a dizer-te.
19 Nakomada etǝgau navǝlan ailoan aPol, elivi hǝn arb̃isor sǝb̃olaru. Eusi ke, “Guke gikel ur nǝsa mai ginau?”
19 O tribuno, tomando-o pela mão, retirou-se com ele à parte e perguntou: Que tens a dizer-me?
20 Isor vari ke, “NaJu gail ludam̃ mai galit gabag ke, pelan dereh leus gaiug hǝn gǝb̃esǝhar aPol vi pan van hǝn nǝSanhitrin hǝn lǝb̃isab̃ nakitinan am husuri, be logǝgǝras.
20 Respondeu-lhe ele: Os judeus têm combinado rogar-te amanhã que apresentes Paulo ao Grande Conselho, como se houvessem de inquirir dele alguma coisa com mais precisão.
21 Sagedǝlom galito. Lalum̃an lotosob̃ur sǝhor 40 losusuah, toh vir nagǝmaian siPol. Lukel gati ke salihan, salemun vǝbar lǝb̃igol aPol b̃imat. Gagai loutaut vir gaiug ke gǝb̃idam̃ hǝn nǝsa lotousi.”
21 Mas tu não creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe armam traição. Juraram solenemente nada comer, nem beber, enquanto não o matarem. Eles já estão preparados e só esperam a tua permissão.
22 Imagenan, nakomada enan ike nǝmantuhmar tivan, ale ikel maii ke, “Sagikel mai avan ideh ke gotokel ur nategai mai ginau.”
22 Então o tribuno despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que o havia avisado.
23 Beti ekis nasenturion eru gǝmai, ike, “Mǝreutaut hǝn nasoltia lotovi 200, nasoltia nahos lotovi 70 mai nasoltia nǝsaran lotovi 200 hǝn lǝb̃evi Sisarea len namityal tomǝlapat damǝŋ len mariug.
23 Depois disso, chamou ele dois centuriões e disse-lhes: Preparai duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem a Cesaréia à terceira hora da noite.
24 Mǝreutaut hǝn nahos vir aPol, ale sǝhar aPol van hǝn aFeliks tovi gavna ei.”
24 Aprontai também cavalgaduras para Paulo, que tendes de levar com toda a segurança ao governador Félix.
25 Itos nalob̃ulat maiegai ke:
25 E ele escreveu uma carta nestes termos:
26 Ginau notovi Klautius Lisias nutos nategai van hǝn aGavna tovoi, aFeliks: Ivoi.
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde!
27 NaJu gail lutah gat ategai hǝn lǝb̃iṽabuni. Nǝboŋ notosab̃i ke tovi uleRom, ginau mai nasoltia gail namtuvan hǝni ale nulav kuvi dan galito.
27 Esse homem foi preso pelos judeus e estava a ponto de ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a tropa, o livrei, ao saber que era romano.
28 Husur ke notoke nelǝboi nǝsaan lotoke togole, nosǝhari van hǝn nǝSanhitrin salito.
28 Então, querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao Grande Conselho.
29 Nusab̃i ke lotokot hǝni husur na-sor-b̃alb̃al-an hǝn nalo salito, be nǝmatan o naim bǝbaŋis sanor hǝn nǝsa lotoke togole.
29 Soube que era acusado sobre questões da lei deles, sem haver nele delito algum que merecesse morte ou prisão.
30 Nǝboŋ notosǝsǝloŋ hǝni ke tokad na-sor-utaut-an hǝn lǝb̃emǝdas ategai, vǝha-sua ŋai nosǝvati van hǝn gaiug. Nukel mai alat lotosor tas ategai ke likel mai gaiug nǝsaan lotonau ke togole. Sipa.
30 Mas, como tivesse chegado a mim a notícia das traições que maquinavam contra ele, envio-o com urgência a ti, intimando também aos acusadores que recorram a ti. Adeus.
31 Imagenan nasoltia gail lugol husur nakelean sinakomada salito. Len mariug losǝhar aPol vi Antipatris.
31 Os soldados, conforme lhes fora ordenado, tomaram Paulo e o levaram de noite a Antipátride.
32 Pelan han nasoltia gail lotoyar, lotǝlmam vi lan naim sisoltia gail, be nasoltia nahos gail luvan mai aPol sal.
32 No dia seguinte, voltaram para a guarnição, deixando que os soldados da cavalaria o escoltassem.
33 Nǝboŋ lotobar naut a Sisarea lulav nalob̃ulat napisulan mai aFeliks tovi gavna ei, ale loriŋ aPol len navǝlan.
33 À sua chegada a Cesaréia, entregaram ao governador a carta e apresentaram-lhe também Paulo.
34 Nǝboŋ aFeliks toṽuruŋ nalob̃ulat, eus a Pol ke naut san matmat a be. Ale nǝboŋ tosǝsǝloŋ hǝni ke tovi uleSilisia,
34 Ele, depois de lê-la e perguntar de que província ele era, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 ike, “Dereh nikot hǝn gaiug nǝboŋ alat lotosor tas gaiug lǝb̃ibar naut egai.” Beti ikel mai nasoltia galevis ke lekǝtkǝta kǝkol hǝn aPol len nab̃iltiim siHerot, gai toum hǝni tia sutuai.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem teus acusadores. Mandou, então, que Paulo fosse guardado no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.