Atos 23
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NTLH
1 Nǝboŋ aPol tokǝta mǝtaltal van hǝn nǝSanhitrin ike, “Lalum̃an, aṽagw gail, len nǝmauran kavkav sagw len nǝhon aGot nǝlogw imasil vǝbar damǝŋai.”
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Beti ab̃iltihai tutumav, aAnanias ikel mai alat lotoil tǝban aPol ke liṽos nabuŋon.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 APol ipair van hǝni ike, “AGot tiṽas gaiug, gohum napisbile tob̃iŋb̃iŋal gotopiti topǝhapǝhw! Gobǝtah ei, gusab̃ sǝhoti ke nǝsagol husur nalo siGot, avil gaiug gob̃ur kotov nalo nǝboŋ gotokel mai alatenan ke liṽos ginau.”
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Alat lotoil tǝban luke, “Imabe gotosor tosa hǝn ab̃iltihai tutumav siGot?”
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Ale aPol ike, “Aṽagw gail, nǝsalǝboii ke tovi b̃iltihai tutumav, husur len natosian siGot ike, ‘Sagisor tisa hǝn avan ideh toil a m̃o hǝn nǝvanuan sam̃ gail.’”
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Nǝboŋ aPol tokǝta lǝboii ke galevis lovi Sattiusi, galevis am lovi Farisi, ikai van hǝn nǝSanhitrin ke, “Aṽagw gail, novi Farisi sua, notovi anatun siFarisi gail. Lukot hǝn ginau husur nǝ-vatvat-viri-an mai na-le-mǝhat-an dan nǝmatan!”
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Nǝboŋ tokǝmaienan, naFarisi gail mai naSattiusi gail lotub̃at sor b̃alb̃al ale nab̃onb̃onan egǝm nǝtarhǝt eru.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 (NaSattiusi gail luke sǝkad na-le-mǝhat-an dan nǝmatan, sǝkad aŋel ideh o nanunun ideh, be naFarisi gail lodǝlomi ke ikad galen p̃isi.)
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Na-sor-b̃alb̃al-an iwal habat. Galevis lotovi hai p̃usan hǝn nalo siMoses lotovi Farisi am, lule mǝhat, lusor b̃al habat ke, “Namtsǝsab̃ natideh tosab len ategai. Hum ma nanunun ideh o aŋel ideh m̃au tosor maii.”
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Nǝboŋ lotosor b̃alb̃al van, nakomada emǝtahw ke, dereh lisah pǝpas aPol, ale ikel mai nasoltia gail ke, levi pan, ale len nǝdaŋan salito lesǝhar kuvi dan nǝSanhitrin vi lan naim sisoltia gail.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Len mariug enan Nasub̃ eil tǝban aPol ike, “Gitah gat nǝlom̃! Gukel kot natit gail husur ginau len naut a Jerusalem, imagenan gimaskel koti len naut a Rom am.”
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Len nadudulan naJu gail lub̃onb̃on, luta gat na-kel-gati-an ke lukolkol hǝn nǝhanan mai namunan van vǝbar nǝboŋ lǝb̃igol aPol b̃imat.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Nǝvanuan lotob̃onb̃on len na-sor-utaut-an enan lusob̃ur sǝhor 40.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Luvan hǝn ab̃iltihai tutumav gail mai alat lotoil a m̃o seJu gail ale luke, “Namtukel gati ke sanamtihan ris natideh vir namtb̃igol aPol b̃imat.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Imaienan, gamito mai nǝSanhitrin, mitikel mai nakomada ke, tesǝhar aPol van hǝn gamito sum̃an ke mǝtb̃ike mǝtb̃isab̃ nakitinan am husuri. Namtoutaut hǝn namtb̃igole b̃imat a tahw hǝn b̃ibar gamito.”
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Nǝboŋ ailoan ulum̃an matmat siPol tosǝsǝloŋ hǝn na-sor-utaut-an enan, evi lan naim sisoltia gail, eb̃is lan ale ikel uri mai aPol.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 APol ekis nasenturion sua gǝmai ale ike, “Gesǝhar nǝmantuhmar egai van hǝn nakomada samito hǝn b̃ikel ur natsua mai atenan.”
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Ŋa esǝhari van hǝn nakomada. Nasenturion ikel maii ke, “APol, dattotah gati len naim sidato, ekis ginau, ale eus ginau ke nesǝhar nǝmantuhmar egai gǝm hǝn gaiug. Ikad natsua hǝn b̃ikele mai gaiug.”
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Nakomada etǝgau navǝlan ailoan aPol, elivi hǝn arb̃isor sǝb̃olaru. Eusi ke, “Guke gikel ur nǝsa mai ginau?”
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Isor vari ke, “NaJu gail ludam̃ mai galit gabag ke, pelan dereh leus gaiug hǝn gǝb̃esǝhar aPol vi pan van hǝn nǝSanhitrin hǝn lǝb̃isab̃ nakitinan am husuri, be logǝgǝras.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Sagedǝlom galito. Lalum̃an lotosob̃ur sǝhor 40 losusuah, toh vir nagǝmaian siPol. Lukel gati ke salihan, salemun vǝbar lǝb̃igol aPol b̃imat. Gagai loutaut vir gaiug ke gǝb̃idam̃ hǝn nǝsa lotousi.”
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Imagenan, nakomada enan ike nǝmantuhmar tivan, ale ikel maii ke, “Sagikel mai avan ideh ke gotokel ur nategai mai ginau.”
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Beti ekis nasenturion eru gǝmai, ike, “Mǝreutaut hǝn nasoltia lotovi 200, nasoltia nahos lotovi 70 mai nasoltia nǝsaran lotovi 200 hǝn lǝb̃evi Sisarea len namityal tomǝlapat damǝŋ len mariug.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Mǝreutaut hǝn nahos vir aPol, ale sǝhar aPol van hǝn aFeliks tovi gavna ei.”
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Itos nalob̃ulat maiegai ke:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 Ginau notovi Klautius Lisias nutos nategai van hǝn aGavna tovoi, aFeliks: Ivoi.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 NaJu gail lutah gat ategai hǝn lǝb̃iṽabuni. Nǝboŋ notosab̃i ke tovi uleRom, ginau mai nasoltia gail namtuvan hǝni ale nulav kuvi dan galito.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Husur ke notoke nelǝboi nǝsaan lotoke togole, nosǝhari van hǝn nǝSanhitrin salito.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Nusab̃i ke lotokot hǝni husur na-sor-b̃alb̃al-an hǝn nalo salito, be nǝmatan o naim bǝbaŋis sanor hǝn nǝsa lotoke togole.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Nǝboŋ notosǝsǝloŋ hǝni ke tokad na-sor-utaut-an hǝn lǝb̃emǝdas ategai, vǝha-sua ŋai nosǝvati van hǝn gaiug. Nukel mai alat lotosor tas ategai ke likel mai gaiug nǝsaan lotonau ke togole. Sipa.
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Imagenan nasoltia gail lugol husur nakelean sinakomada salito. Len mariug losǝhar aPol vi Antipatris.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Pelan han nasoltia gail lotoyar, lotǝlmam vi lan naim sisoltia gail, be nasoltia nahos gail luvan mai aPol sal.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Nǝboŋ lotobar naut a Sisarea lulav nalob̃ulat napisulan mai aFeliks tovi gavna ei, ale loriŋ aPol len navǝlan.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Nǝboŋ aFeliks toṽuruŋ nalob̃ulat, eus a Pol ke naut san matmat a be. Ale nǝboŋ tosǝsǝloŋ hǝni ke tovi uleSilisia,
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 ike, “Dereh nikot hǝn gaiug nǝboŋ alat lotosor tas gaiug lǝb̃ibar naut egai.” Beti ikel mai nasoltia galevis ke lekǝtkǝta kǝkol hǝn aPol len nab̃iltiim siHerot, gai toum hǝni tia sutuai.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.