Atos 23

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nǝboŋ aPol tokǝta mǝtaltal van hǝn nǝSanhitrin ike, “Lalum̃an, aṽagw gail, len nǝmauran kavkav sagw len nǝhon aGot nǝlogw imasil vǝbar damǝŋai.”
1 Fitando Paulo os olhos no sinédrio, disse: Varões irmãos, até o dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Beti ab̃iltihai tutumav, aAnanias ikel mai alat lotoil tǝban aPol ke liṽos nabuŋon.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 APol ipair van hǝni ike, “AGot tiṽas gaiug, gohum napisbile tob̃iŋb̃iŋal gotopiti topǝhapǝhw! Gobǝtah ei, gusab̃ sǝhoti ke nǝsagol husur nalo siGot, avil gaiug gob̃ur kotov nalo nǝboŋ gotokel mai alatenan ke liṽos ginau.”
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá a ti, parede branqueada; tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Alat lotoil tǝban luke, “Imabe gotosor tosa hǝn ab̃iltihai tutumav siGot?”
4 Os que estavam ali disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Ale aPol ike, “Aṽagw gail, nǝsalǝboii ke tovi b̃iltihai tutumav, husur len natosian siGot ike, ‘Sagisor tisa hǝn avan ideh toil a m̃o hǝn nǝvanuan sam̃ gail.’”
5 Disse Paulo: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Nǝboŋ aPol tokǝta lǝboii ke galevis lovi Sattiusi, galevis am lovi Farisi, ikai van hǝn nǝSanhitrin ke, “Aṽagw gail, novi Farisi sua, notovi anatun siFarisi gail. Lukot hǝn ginau husur nǝ-vatvat-viri-an mai na-le-mǝhat-an dan nǝmatan!”
6 Sabendo Paulo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no sinédrio: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus; é por causa da esperança da ressurreição dos mortos que estou sendo julgado.
7 Nǝboŋ tokǝmaienan, naFarisi gail mai naSattiusi gail lotub̃at sor b̃alb̃al ale nab̃onb̃onan egǝm nǝtarhǝt eru.
7 Ora, dizendo ele isto, surgiu dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 (NaSattiusi gail luke sǝkad na-le-mǝhat-an dan nǝmatan, sǝkad aŋel ideh o nanunun ideh, be naFarisi gail lodǝlomi ke ikad galen p̃isi.)
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Na-sor-b̃alb̃al-an iwal habat. Galevis lotovi hai p̃usan hǝn nalo siMoses lotovi Farisi am, lule mǝhat, lusor b̃al habat ke, “Namtsǝsab̃ natideh tosab len ategai. Hum ma nanunun ideh o aŋel ideh m̃au tosor maii.”
9 Daí procedeu grande clamor; e levantando-se alguns da parte dos fariseus, altercavam, dizendo: Não achamos nenhum mal neste homem. E se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Nǝboŋ lotosor b̃alb̃al van, nakomada emǝtahw ke, dereh lisah pǝpas aPol, ale ikel mai nasoltia gail ke, levi pan, ale len nǝdaŋan salito lesǝhar kuvi dan nǝSanhitrin vi lan naim sisoltia gail.
10 E avolumando-se a dissenção, o comandante, temendo que Paulo fosse por eles despedaçado, mandou que os soldados descessem e o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Len mariug enan Nasub̃ eil tǝban aPol ike, “Gitah gat nǝlom̃! Gukel kot natit gail husur ginau len naut a Jerusalem, imagenan gimaskel koti len naut a Rom am.”
11 Na noite seguinte, apresentou-se-lhe o Senhor e disse: Tem bom ânimo: porque, como deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa que o dês também em Roma.
12 Len nadudulan naJu gail lub̃onb̃on, luta gat na-kel-gati-an ke lukolkol hǝn nǝhanan mai namunan van vǝbar nǝboŋ lǝb̃igol aPol b̃imat.
12 Quando já era dia, coligaram-se os judeus e juraram sob pena de maldição que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Nǝvanuan lotob̃onb̃on len na-sor-utaut-an enan lusob̃ur sǝhor 40.
13 Eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração;
14 Luvan hǝn ab̃iltihai tutumav gail mai alat lotoil a m̃o seJu gail ale luke, “Namtukel gati ke sanamtihan ris natideh vir namtb̃igol aPol b̃imat.
14 e estes foram ter com os principais sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos sob pena de maldição a não provarmos coisa alguma até que matemos a Paulo.
15 Imaienan, gamito mai nǝSanhitrin, mitikel mai nakomada ke, tesǝhar aPol van hǝn gamito sum̃an ke mǝtb̃ike mǝtb̃isab̃ nakitinan am husuri. Namtoutaut hǝn namtb̃igole b̃imat a tahw hǝn b̃ibar gamito.”
15 Agora, pois, vós, com o sinédrio, rogai ao comandante que o mande descer perante vós como se houvésseis de examinar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo antes que ele chegue.
16 Nǝboŋ ailoan ulum̃an matmat siPol tosǝsǝloŋ hǝn na-sor-utaut-an enan, evi lan naim sisoltia gail, eb̃is lan ale ikel uri mai aPol.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo sabido da cilada, foi, entrou na fortaleza e avisou a Paulo.
17 APol ekis nasenturion sua gǝmai ale ike, “Gesǝhar nǝmantuhmar egai van hǝn nakomada samito hǝn b̃ikel ur natsua mai atenan.”
17 Chamando Paulo um dos centuriões, disse: Leva este moço ao comandante, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Ŋa esǝhari van hǝn nakomada. Nasenturion ikel maii ke, “APol, dattotah gati len naim sidato, ekis ginau, ale eus ginau ke nesǝhar nǝmantuhmar egai gǝm hǝn gaiug. Ikad natsua hǝn b̃ikele mai gaiug.”
18 Tomando-o ele, pois, levou-o ao comandante e disse: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este moço, que tem alguma coisa a dizer-te.
19 Nakomada etǝgau navǝlan ailoan aPol, elivi hǝn arb̃isor sǝb̃olaru. Eusi ke, “Guke gikel ur nǝsa mai ginau?”
19 O comandante tomou-o pela mão e, retirando-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que é que tens a contar-me?
20 Isor vari ke, “NaJu gail ludam̃ mai galit gabag ke, pelan dereh leus gaiug hǝn gǝb̃esǝhar aPol vi pan van hǝn nǝSanhitrin hǝn lǝb̃isab̃ nakitinan am husuri, be logǝgǝras.
20 Disse ele: Os judeus combinaram rogar-te que amanhã mandes Paulo descer ao sinédrio, como que tendo de inquirir com mais precisão algo a seu respeito.
21 Sagedǝlom galito. Lalum̃an lotosob̃ur sǝhor 40 losusuah, toh vir nagǝmaian siPol. Lukel gati ke salihan, salemun vǝbar lǝb̃igol aPol b̃imat. Gagai loutaut vir gaiug ke gǝb̃idam̃ hǝn nǝsa lotousi.”
21 Tu, pois, não te deixes persuadir por eles; porque mais de quarenta homens dentre eles armaram ciladas, os quais juraram sob pena de maldição não comerem nem beberem até que o tenham morto; e agora estão aprestados, esperando a tua promessa.
22 Imagenan, nakomada enan ike nǝmantuhmar tivan, ale ikel maii ke, “Sagikel mai avan ideh ke gotokel ur nategai mai ginau.”
22 Então o comandante despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Beti ekis nasenturion eru gǝmai, ike, “Mǝreutaut hǝn nasoltia lotovi 200, nasoltia nahos lotovi 70 mai nasoltia nǝsaran lotovi 200 hǝn lǝb̃evi Sisarea len namityal tomǝlapat damǝŋ len mariug.
23 Chamando dois centuriões, disse: Aprontai para a terceira hora da noite duzentos soldados de infantaria, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesaréia.
24 Mǝreutaut hǝn nahos vir aPol, ale sǝhar aPol van hǝn aFeliks tovi gavna ei.”
24 E mandou que aparelhassem cavalgaduras para que Paulo montasse, a fim de o levarem salvo ao governador Félix.
25 Itos nalob̃ulat maiegai ke:
25 E escreveu-lhe uma carta nestes termos:
26 Ginau notovi Klautius Lisias nutos nategai van hǝn aGavna tovoi, aFeliks: Ivoi.
26 Cláudio Lísias, ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 NaJu gail lutah gat ategai hǝn lǝb̃iṽabuni. Nǝboŋ notosab̃i ke tovi uleRom, ginau mai nasoltia gail namtuvan hǝni ale nulav kuvi dan galito.
27 Este homem foi preso pelos judeus, e estava a ponto de ser morto por eles quando eu sobrevim com a tropa e o livrei ao saber que era romano.
28 Husur ke notoke nelǝboi nǝsaan lotoke togole, nosǝhari van hǝn nǝSanhitrin salito.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao sinédrio deles;
29 Nusab̃i ke lotokot hǝni husur na-sor-b̃alb̃al-an hǝn nalo salito, be nǝmatan o naim bǝbaŋis sanor hǝn nǝsa lotoke togole.
29 e achei que era acusado de questões da lei deles, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou prisão.
30 Nǝboŋ notosǝsǝloŋ hǝni ke tokad na-sor-utaut-an hǝn lǝb̃emǝdas ategai, vǝha-sua ŋai nosǝvati van hǝn gaiug. Nukel mai alat lotosor tas ategai ke likel mai gaiug nǝsaan lotonau ke togole. Sipa.
30 E quando fui informado que haveria uma cilada contra o homem, logo to enviei, intimando também aos acusadores que perante ti se manifestem contra ele. Passa bem.
31 Imagenan nasoltia gail lugol husur nakelean sinakomada salito. Len mariug losǝhar aPol vi Antipatris.
31 Os soldados, pois, conforme lhes fora mandado, tomando a Paulo, o levaram de noite a Antipátride.
32 Pelan han nasoltia gail lotoyar, lotǝlmam vi lan naim sisoltia gail, be nasoltia nahos gail luvan mai aPol sal.
32 Mas no dia seguinte, deixando aos de cavalaria irem com ele, voltaram à fortaleza;
33 Nǝboŋ lotobar naut a Sisarea lulav nalob̃ulat napisulan mai aFeliks tovi gavna ei, ale loriŋ aPol len navǝlan.
33 os quais, logo que chegaram a Cesaréia e entregaram a carta ao governador, apresentaram-lhe também Paulo.
34 Nǝboŋ aFeliks toṽuruŋ nalob̃ulat, eus a Pol ke naut san matmat a be. Ale nǝboŋ tosǝsǝloŋ hǝni ke tovi uleSilisia,
34 Tendo lido a carta, o governador perguntou de que província ele era; e, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 ike, “Dereh nikot hǝn gaiug nǝboŋ alat lotosor tas gaiug lǝb̃ibar naut egai.” Beti ikel mai nasoltia galevis ke lekǝtkǝta kǝkol hǝn aPol len nab̃iltiim siHerot, gai toum hǝni tia sutuai.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem também os teus acusadores; e mandou que fosse guardado no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.