Atos 18

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Husur nǝboŋ enan aPol eriŋ naut a Atens, evi Korint.
1 Depois disso Paulo saiu de Atenas e foi para Corinto.
2 Len naut enan ebubur mai naJu sua, nahǝsan aAkwila tovi ulePontus. Gai imadhagǝm a Itali mai asoan, aPrisilla, husur Klautius Sisa ikai hǝn naJu gail ke leriŋ naut a Rom. APol ia ris gǝlaru,
2 Ali, encontrou um judeu chamado Áqüila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com Priscila, sua mulher, pois Cláudio havia ordenado que todos os judeus saíssem de Roma. Paulo foi vê-los
3 ale bathut nauman san inor hǝn sǝlaru, itoh mai gǝlaru ale loum b̃onb̃on. Galit p̃isi losǝsod im nǝtap̃olen.
3 e, uma vez que tinham a mesma profissão, ficou morando e trabalhando com eles, pois eram fabricantes de tendas.
4 Len nǝSappat p̃isi isor vahvah len naim nab̃onb̃onan seJu hǝn b̃igol naJu gail mai alat a Kris lelǝboi sǝhot nakitinan husur aYesu.
4 Todos os sábados ele debatia na sinagoga, e convencia judeus e gregos.
5 Nǝboŋ aSilas mai aTimoti artogǝm len naprovens Masetonia tah mai aPol a Korint, aPol igol tabtab hǝn na-kel-uri-an ŋai, ikel uri mai naJu gail ke, aYesu evi aKristo, aGot totabtabuh lan.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se dedicou exclusivamente à pregação, testemunhando aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Nǝboŋ lotomǝtahun aPol, sor mǝdas nahǝsan, aPol ekur hǝn nahurabat san hǝn b̃imasil ke, aGot sahǝhaṽur hǝn galito, ike, “Nǝsa b̃evisi hǝn gamito tipat len gamito! Asike ipat len ginau am. Gagai van nivan hǝn alat lǝsavi Ju.”
6 Opondo-se eles e lançando maldições, Paulo sacudiu a roupa e lhes disse: "Caia sobre a cabeça de vocês o seu próprio sangue! Estou livre da minha responsabilidade. De agora em diante irei para os gentios".
7 Beti eriŋ naim nab̃onb̃onan enan vi lan naim seTitius Justus, tolotu hǝn aGot; naim san ipat tarhǝt naim nab̃onb̃onan seJu.
7 Então Paulo saiu da sinagoga e foi para a casa de Tício Justo, que era temente a Deus e que morava ao lado da sinagoga.
8 AKrispus, toil a m̃o hǝn naim nab̃onb̃onan, ikad nadǝlomian len Nasub̃ aYesu, gai mai alat lototoh maii. Isob̃ur len naut a Korint lotosǝsǝloŋ hǝn nasoruan siPol, lodǝlom na-kel-uri-an tovoi ale lubaptais.
8 Crispo, chefe da sinagoga, creu no Senhor, ele e toda a sua casa; e dos coríntios que o ouviam, muitos criam e eram batizados.
9 Len nalenmariug sua Nasub̃ isor mai aPol len na-kǝta-risi-an sua ke, “Sagemǝtahw, be gisor, sagipat b̃utb̃ut;
9 Certa noite o Senhor falou a Paulo em visão: "Não tenha medo, continue falando e não fique calado,
10 bathut nutoh mai gaiug. Ale sǝkad avan ideh hǝn b̃emǝdas gaiug hǝn b̃igol gǝb̃ikad nasǝnahan, husur nǝvanuan isob̃ur len nab̃iltivile egai lovi esagw.”
10 pois estou com você, e ninguém vai lhe fazer mal ou feri-lo, porque tenho muita gente nesta cidade".
11 Ale itoh ei nasihau esua mai nahǝbati emǝlevtes, eṽusan galito hǝn nasoruan siGot.
11 Assim, Paulo ficou ali durante um ano e meio, ensinando-lhes a palavra de Deus.
12 Nǝboŋ aKallio tovi gavna len naprovens Akaia, naJu gail lub̃on, lutah gat aPol, ale lukot hǝni.
12 Sendo Gálio procônsul da Acaia, os judeus fizeram em conjunto um levante contra Paulo e o levaram ao tribunal, fazendo a seguinte acusação:
13 Luke, “Ategai italtal hǝn nǝvanuan gail hǝn lǝb̃ilotu hǝn aGot len naṽide sanor hǝn nalo.”
13 "Este homem está persuadindo o povo a adorar a Deus de maneira contrária à lei".
14 APol esǝŋav hǝn nabuŋon hǝn b̃isor be aKallio isor kǝkol hǝni, ikel mai naJu gail ke, “Gamit mǝttasor husur nǝsaban ideh o natit tosa togole, tanor hǝn nǝb̃esǝsǝloŋ hǝn na-sor-tasi-an samit mǝttovi Ju.
14 Quando Paulo ia começar a falar, Gálio disse aos judeus: "Se vocês, judeus, estivessem apresentando queixa de algum delito ou crime grave, seria razoável que eu os ouvisse.
15 Avil husur ke nǝbathut na-sor-b̃alb̃al-an evi nasoruan gail mai nǝhes gail mai nalo samito, gamit m̃au mitigole tinor, husur ginau nomǝtahun nǝb̃evi nǝmatsistret hǝn natgalenan.”
15 Mas, visto que se trata de uma questão de palavras e nomes de sua própria lei, resolvam o problema vocês mesmos. Não serei juiz dessas coisas".
16 Ale igol ke nǝvanuan nakotan lohut galit dan nakotan.
16 E mandou expulsá-los do tribunal.
17 Beti galit p̃isi lutah gat aSostenes toil a m̃o hǝn naim nab̃onb̃onan seJu ale luṽasi a m̃o hǝn nakotan, be aKallio sǝnau masuṽ hǝn natgalenan.
17 Então todos se voltaram contra Sóstenes, o chefe da sinagoga, e o espancaram diante do tribunal. Mas Gálio não demonstrava nenhuma preocupação com isso.
18 APol itoh ebǝlav kǝkereh a Korint. Beti esudǝlam̃ nǝvanuan nadǝlomian gail ei, ale iwol vi Siria mai alarmisoan, aPrisilla mai aAkwila. Len naut a Kenkrea esir p̃is navurun husur na-kel-gati-an sua san tokele mai aGot.
18 Paulo permaneceu em Corinto por algum tempo. Depois despediu-se dos irmãos e navegou para a Síria, acompanhado de Priscila e Áqüila. Antes de embarcar, rapou a cabeça em Cencréia, devido a um voto que havia feito.
19 Nǝboŋ lotobar naut a Efesus, aPol eriŋ gǝlar ei be gai sǝb̃on eb̃is len naim nab̃onb̃onan seJu hǝn b̃isor levlev mai naJu gail.
19 Chegaram a Éfeso, onde Paulo deixou Priscila e Áqüila. Ele, porém, entrando na sinagoga, começou a debater com os judeus.
20 Nǝboŋ lotousi hǝn b̃itoh kǝkereh am, sǝdam̃.
20 Pedindo eles que ficasse mais tempo, não cedeu.
21 Be nǝboŋ tosudǝlam̃ galito tonoŋ ike, “AGot b̃elǝŋoni dereh netǝlmam van hǝn gamito.” Beti iwol dan naut a Efesus.
21 Mas, ao partir, prometeu: "Voltarei, se for da vontade de Deus". Então, embarcando, partiu de Éfeso.
22 Ale nǝboŋ tomariŋ len naut a Sisarea, evi mǝhat vi Jerusalem, ike, “Ivoi,” mai alat siYesu ei, ale evi pan vi Antiok.
22 Ao chegar a Cesaréia, subiu até a igreja para saudá-la, e depois desceu para Antioquia.
23 Nǝboŋ totoh ei ebǝlav kǝkereh, ivan tǝtas, iyar tur len naut gail a Kalatia mai a Frijia hǝn b̃igol ahai susur p̃isi, ludaŋ am.
23 Depois de passar algum tempo em Antioquia, Paulo partiu dali e viajou por toda a região da Galácia e da Frígia, fortalecendo todos os discípulos.
24 NaJu sua tovi auleAleksadria egǝm vi lan naut a Efesus, nahǝsan aAp̃ollos. Evi naulum̃an tokad namitisau hǝn b̃igol nasoran b̃ihol, ale elǝboi bun natosian siGot.
24 Enquanto isso, um judeu chamado Apolo, natural de Alexandria, chegou a Éfeso. Ele era homem culto e tinha grande conhecimento das Escrituras.
25 Atenan esǝsǝloŋ lǝboi nap̃isal siNasub̃ tia, ale nǝlon idaŋ hǝn tosor mai p̃usan tonor husur aYesu, be elǝboi nǝbaptaisan siJon ŋai.
25 Fora instruído no caminho do Senhor e com grande fervor falava e ensinava com exatidão acerca de Jesus, embora conhecesse apenas o batismo de João.
26 Etub̃at hǝn nasoran len naim nab̃onb̃onan seJu, namǝtahwan eb̃uer. Be nǝboŋ aPrisilla mai aAkwila artosǝsǝloŋ hǝni, arusor mai gai sǝb̃on, arusor vahvah hǝn nap̃isal siGot tonor am maii.
26 Logo começou a falar corajosamente na sinagoga. Quando Priscila e Áqüila o ouviram, convidaram-no para ir à sua casa e lhe explicaram com mais exatidão o caminho de Deus.
27 Nǝboŋ toke tevi lan naprovens Akaia, nǝvanuan nadǝlomian gail lugol elǝŋon ivoi am len nǝlon, ale lutos nalob̃ulat van hǝn ahai susur gail ei ke, lehǝhaṽur hǝn nagǝmaian san. Nǝboŋ tobar naut a Akaia evi tarhǝt habat silat lotokad nadǝlomian bathut navoian aGot toviol kǝmas hǝni.
27 Querendo ele ir para a Acaia, os irmãos o encorajaram e escreveram aos discípulos que o recebessem. Ao chegar, ele auxiliou muito os que pela graça haviam crido,
28 Len nǝhon nǝvanuan p̃isi, len natosian siGot, isor idaŋ, ṽusani ke naJu gail lusab, be aYesu evi aKristo, aGot totabtabuh lan.
28 pois refutava vigorosamente os judeus em debate público, provando pelas Escrituras que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.