Atos 18
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARA
1 Husur nǝboŋ enan aPol eriŋ naut a Atens, evi Korint.
1 Depois disto, deixando Paulo Atenas, partiu para Corinto.
2 Len naut enan ebubur mai naJu sua, nahǝsan aAkwila tovi ulePontus. Gai imadhagǝm a Itali mai asoan, aPrisilla, husur Klautius Sisa ikai hǝn naJu gail ke leriŋ naut a Rom. APol ia ris gǝlaru,
2 Lá, encontrou certo judeu chamado Áquila, natural do Ponto, recentemente chegado da Itália, com Priscila, sua mulher, em vista de ter Cláudio decretado que todos os judeus se retirassem de Roma. Paulo aproximou-se deles.
3 ale bathut nauman san inor hǝn sǝlaru, itoh mai gǝlaru ale loum b̃onb̃on. Galit p̃isi losǝsod im nǝtap̃olen.
3 E, posto que eram do mesmo ofício, passou a morar com eles e ali trabalhava, pois a profissão deles era fazer tendas.
4 Len nǝSappat p̃isi isor vahvah len naim nab̃onb̃onan seJu hǝn b̃igol naJu gail mai alat a Kris lelǝboi sǝhot nakitinan husur aYesu.
4 E todos os sábados discorria na sinagoga, persuadindo tanto judeus como gregos.
5 Nǝboŋ aSilas mai aTimoti artogǝm len naprovens Masetonia tah mai aPol a Korint, aPol igol tabtab hǝn na-kel-uri-an ŋai, ikel uri mai naJu gail ke, aYesu evi aKristo, aGot totabtabuh lan.
5 Quando Silas e Timóteo desceram da Macedônia, Paulo se entregou totalmente à palavra, testemunhando aos judeus que o Cristo é Jesus.
6 Nǝboŋ lotomǝtahun aPol, sor mǝdas nahǝsan, aPol ekur hǝn nahurabat san hǝn b̃imasil ke, aGot sahǝhaṽur hǝn galito, ike, “Nǝsa b̃evisi hǝn gamito tipat len gamito! Asike ipat len ginau am. Gagai van nivan hǝn alat lǝsavi Ju.”
6 Opondo-se eles e blasfemando, sacudiu Paulo as vestes e disse-lhes: Sobre a vossa cabeça, o vosso sangue! Eu dele estou limpo e, desde agora, vou para os gentios.
7 Beti eriŋ naim nab̃onb̃onan enan vi lan naim seTitius Justus, tolotu hǝn aGot; naim san ipat tarhǝt naim nab̃onb̃onan seJu.
7 Saindo dali, entrou na casa de um homem chamado Tício Justo, que era temente a Deus; a casa era contígua à sinagoga.
8 AKrispus, toil a m̃o hǝn naim nab̃onb̃onan, ikad nadǝlomian len Nasub̃ aYesu, gai mai alat lototoh maii. Isob̃ur len naut a Korint lotosǝsǝloŋ hǝn nasoruan siPol, lodǝlom na-kel-uri-an tovoi ale lubaptais.
8 Mas Crispo, o principal da sinagoga, creu no Senhor, com toda a sua casa; também muitos dos coríntios, ouvindo, criam e eram batizados.
9 Len nalenmariug sua Nasub̃ isor mai aPol len na-kǝta-risi-an sua ke, “Sagemǝtahw, be gisor, sagipat b̃utb̃ut;
9 Teve Paulo durante a noite uma visão em que o Senhor lhe disse: Não temas; pelo contrário, fala e não te cales;
10 bathut nutoh mai gaiug. Ale sǝkad avan ideh hǝn b̃emǝdas gaiug hǝn b̃igol gǝb̃ikad nasǝnahan, husur nǝvanuan isob̃ur len nab̃iltivile egai lovi esagw.”
10 porquanto eu estou contigo, e ninguém ousará fazer-te mal, pois tenho muito povo nesta cidade.
11 Ale itoh ei nasihau esua mai nahǝbati emǝlevtes, eṽusan galito hǝn nasoruan siGot.
11 E ali permaneceu um ano e seis meses, ensinando entre eles a palavra de Deus.
12 Nǝboŋ aKallio tovi gavna len naprovens Akaia, naJu gail lub̃on, lutah gat aPol, ale lukot hǝni.
12 Quando, porém, Gálio era procônsul da Acaia, levantaram-se os judeus, concordemente, contra Paulo e o levaram ao tribunal,
13 Luke, “Ategai italtal hǝn nǝvanuan gail hǝn lǝb̃ilotu hǝn aGot len naṽide sanor hǝn nalo.”
13 dizendo: Este persuade os homens a adorar a Deus por modo contrário à lei.
14 APol esǝŋav hǝn nabuŋon hǝn b̃isor be aKallio isor kǝkol hǝni, ikel mai naJu gail ke, “Gamit mǝttasor husur nǝsaban ideh o natit tosa togole, tanor hǝn nǝb̃esǝsǝloŋ hǝn na-sor-tasi-an samit mǝttovi Ju.
14 Ia Paulo falar, quando Gálio declarou aos judeus: Se fosse, com efeito, alguma injustiça ou crime da maior gravidade, ó judeus, de razão seria atender-vos;
15 Avil husur ke nǝbathut na-sor-b̃alb̃al-an evi nasoruan gail mai nǝhes gail mai nalo samito, gamit m̃au mitigole tinor, husur ginau nomǝtahun nǝb̃evi nǝmatsistret hǝn natgalenan.”
15 mas, se é questão de palavra, de nomes e da vossa lei, tratai disso vós mesmos; eu não quero ser juiz dessas coisas!
16 Ale igol ke nǝvanuan nakotan lohut galit dan nakotan.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Beti galit p̃isi lutah gat aSostenes toil a m̃o hǝn naim nab̃onb̃onan seJu ale luṽasi a m̃o hǝn nakotan, be aKallio sǝnau masuṽ hǝn natgalenan.
17 Então, todos agarraram Sóstenes, o principal da sinagoga, e o espancavam diante do tribunal; Gálio, todavia, não se incomodava com estas coisas.
18 APol itoh ebǝlav kǝkereh a Korint. Beti esudǝlam̃ nǝvanuan nadǝlomian gail ei, ale iwol vi Siria mai alarmisoan, aPrisilla mai aAkwila. Len naut a Kenkrea esir p̃is navurun husur na-kel-gati-an sua san tokele mai aGot.
18 Mas Paulo, havendo permanecido ali ainda muitos dias, por fim, despedindo-se dos irmãos, navegou para a Síria, levando em sua companhia Priscila e Áquila, depois de ter raspado a cabeça em Cencreia, porque tomara voto.
19 Nǝboŋ lotobar naut a Efesus, aPol eriŋ gǝlar ei be gai sǝb̃on eb̃is len naim nab̃onb̃onan seJu hǝn b̃isor levlev mai naJu gail.
19 Chegados a Éfeso, deixou-os ali; ele, porém, entrando na sinagoga, pregava aos judeus.
20 Nǝboŋ lotousi hǝn b̃itoh kǝkereh am, sǝdam̃.
20 Rogando-lhe eles que permanecesse ali mais algum tempo, não acedeu.
21 Be nǝboŋ tosudǝlam̃ galito tonoŋ ike, “AGot b̃elǝŋoni dereh netǝlmam van hǝn gamito.” Beti iwol dan naut a Efesus.
21 Mas, despedindo-se, disse: Se Deus quiser, voltarei para vós outros. E, embarcando, partiu de Éfeso.
22 Ale nǝboŋ tomariŋ len naut a Sisarea, evi mǝhat vi Jerusalem, ike, “Ivoi,” mai alat siYesu ei, ale evi pan vi Antiok.
22 Chegando a Cesareia, desembarcou, subindo a Jerusalém; e, tendo saudado a igreja, desceu para Antioquia.
23 Nǝboŋ totoh ei ebǝlav kǝkereh, ivan tǝtas, iyar tur len naut gail a Kalatia mai a Frijia hǝn b̃igol ahai susur p̃isi, ludaŋ am.
23 Havendo passado ali algum tempo, saiu, atravessando sucessivamente a região da Galácia e Frígia, confirmando todos os discípulos.
24 NaJu sua tovi auleAleksadria egǝm vi lan naut a Efesus, nahǝsan aAp̃ollos. Evi naulum̃an tokad namitisau hǝn b̃igol nasoran b̃ihol, ale elǝboi bun natosian siGot.
24 Nesse meio tempo, chegou a Éfeso um judeu, natural de Alexandria, chamado Apolo, homem eloquente e poderoso nas Escrituras.
25 Atenan esǝsǝloŋ lǝboi nap̃isal siNasub̃ tia, ale nǝlon idaŋ hǝn tosor mai p̃usan tonor husur aYesu, be elǝboi nǝbaptaisan siJon ŋai.
25 Era ele instruído no caminho do Senhor; e, sendo fervoroso de espírito, falava e ensinava com precisão a respeito de Jesus, conhecendo apenas o batismo de João.
26 Etub̃at hǝn nasoran len naim nab̃onb̃onan seJu, namǝtahwan eb̃uer. Be nǝboŋ aPrisilla mai aAkwila artosǝsǝloŋ hǝni, arusor mai gai sǝb̃on, arusor vahvah hǝn nap̃isal siGot tonor am maii.
26 Ele, pois, começou a falar ousadamente na sinagoga. Ouvindo-o, porém, Priscila e Áquila, tomaram-no consigo e, com mais exatidão, lhe expuseram o caminho de Deus.
27 Nǝboŋ toke tevi lan naprovens Akaia, nǝvanuan nadǝlomian gail lugol elǝŋon ivoi am len nǝlon, ale lutos nalob̃ulat van hǝn ahai susur gail ei ke, lehǝhaṽur hǝn nagǝmaian san. Nǝboŋ tobar naut a Akaia evi tarhǝt habat silat lotokad nadǝlomian bathut navoian aGot toviol kǝmas hǝni.
27 Querendo ele percorrer a Acaia, animaram-no os irmãos e escreveram aos discípulos para o receberem. Tendo chegado, auxiliou muito aqueles que, mediante a graça, haviam crido;
28 Len nǝhon nǝvanuan p̃isi, len natosian siGot, isor idaŋ, ṽusani ke naJu gail lusab, be aYesu evi aKristo, aGot totabtabuh lan.
28 porque, com grande poder, convencia publicamente os judeus, provando, por meio das Escrituras, que o Cristo é Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.