Atos 18
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ACF
1 Husur nǝboŋ enan aPol eriŋ naut a Atens, evi Korint.
1 E depois disto partiu Paulo de Atenas, e chegou a Corinto.
2 Len naut enan ebubur mai naJu sua, nahǝsan aAkwila tovi ulePontus. Gai imadhagǝm a Itali mai asoan, aPrisilla, husur Klautius Sisa ikai hǝn naJu gail ke leriŋ naut a Rom. APol ia ris gǝlaru,
2 E, achando um certo judeu por nome Áqüila, natural do Ponto, que havia pouco tinha vindo da Itália, e Priscila, sua mulher (pois Cláudio tinha mandado que todos os judeus saíssem de Roma), ajuntou-se com eles,
3 ale bathut nauman san inor hǝn sǝlaru, itoh mai gǝlaru ale loum b̃onb̃on. Galit p̃isi losǝsod im nǝtap̃olen.
3 E, como era do mesmo ofício, ficou com eles, e trabalhava; pois tinham por ofício fazer tendas.
4 Len nǝSappat p̃isi isor vahvah len naim nab̃onb̃onan seJu hǝn b̃igol naJu gail mai alat a Kris lelǝboi sǝhot nakitinan husur aYesu.
4 E todos os sábados disputava na sinagoga, e convencia a judeus e gregos.
5 Nǝboŋ aSilas mai aTimoti artogǝm len naprovens Masetonia tah mai aPol a Korint, aPol igol tabtab hǝn na-kel-uri-an ŋai, ikel uri mai naJu gail ke, aYesu evi aKristo, aGot totabtabuh lan.
5 E, quando Silas e Timóteo desceram da Macedônia, foi Paulo impulsionado no espírito, testificando aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Nǝboŋ lotomǝtahun aPol, sor mǝdas nahǝsan, aPol ekur hǝn nahurabat san hǝn b̃imasil ke, aGot sahǝhaṽur hǝn galito, ike, “Nǝsa b̃evisi hǝn gamito tipat len gamito! Asike ipat len ginau am. Gagai van nivan hǝn alat lǝsavi Ju.”
6 Mas, resistindo e blasfemando eles, sacudiu as vestes, e disse-lhes: O vosso sangue seja sobre a vossa cabeça; eu estou limpo, e desde agora parto para os gentios.
7 Beti eriŋ naim nab̃onb̃onan enan vi lan naim seTitius Justus, tolotu hǝn aGot; naim san ipat tarhǝt naim nab̃onb̃onan seJu.
7 E, saindo dali, entrou em casa de um homem chamado chamado Justo, que servia a Deus, e cuja casa estava junto da sinagoga.
8 AKrispus, toil a m̃o hǝn naim nab̃onb̃onan, ikad nadǝlomian len Nasub̃ aYesu, gai mai alat lototoh maii. Isob̃ur len naut a Korint lotosǝsǝloŋ hǝn nasoruan siPol, lodǝlom na-kel-uri-an tovoi ale lubaptais.
8 E Crispo, principal da sinagoga, creu no Senhor com toda a sua casa; e muitos dos coríntios, ouvindo-o, creram e foram batizados.
9 Len nalenmariug sua Nasub̃ isor mai aPol len na-kǝta-risi-an sua ke, “Sagemǝtahw, be gisor, sagipat b̃utb̃ut;
9 E disse o Senhor em visão a Paulo: Não temas, mas fala, e não te cales;
10 bathut nutoh mai gaiug. Ale sǝkad avan ideh hǝn b̃emǝdas gaiug hǝn b̃igol gǝb̃ikad nasǝnahan, husur nǝvanuan isob̃ur len nab̃iltivile egai lovi esagw.”
10 Porque eu sou contigo, e ninguém lançará mão de ti para te fazer mal, pois tenho muito povo nesta cidade.
11 Ale itoh ei nasihau esua mai nahǝbati emǝlevtes, eṽusan galito hǝn nasoruan siGot.
11 E ficou ali um ano e seis meses, ensinando entre eles a palavra de Deus.
12 Nǝboŋ aKallio tovi gavna len naprovens Akaia, naJu gail lub̃on, lutah gat aPol, ale lukot hǝni.
12 Mas, sendo Gálio procônsul da Acaia, levantaram-se os judeus concordemente contra Paulo, e o levaram ao tribunal,
13 Luke, “Ategai italtal hǝn nǝvanuan gail hǝn lǝb̃ilotu hǝn aGot len naṽide sanor hǝn nalo.”
13 Dizendo: Este persuade os homens a servir a Deus contra a lei.
14 APol esǝŋav hǝn nabuŋon hǝn b̃isor be aKallio isor kǝkol hǝni, ikel mai naJu gail ke, “Gamit mǝttasor husur nǝsaban ideh o natit tosa togole, tanor hǝn nǝb̃esǝsǝloŋ hǝn na-sor-tasi-an samit mǝttovi Ju.
14 E, querendo Paulo abrir a boca, disse Gálio aos judeus: Se houvesse, ó judeus, algum agravo ou crime enorme, com razão vos sofreria,
15 Avil husur ke nǝbathut na-sor-b̃alb̃al-an evi nasoruan gail mai nǝhes gail mai nalo samito, gamit m̃au mitigole tinor, husur ginau nomǝtahun nǝb̃evi nǝmatsistret hǝn natgalenan.”
15 Mas, se a questão é de palavras, e de nomes, e da lei que entre vós há, vede-o vós mesmos; porque eu não quero ser juiz dessas coisas.
16 Ale igol ke nǝvanuan nakotan lohut galit dan nakotan.
16 E expulsou-os do tribunal.
17 Beti galit p̃isi lutah gat aSostenes toil a m̃o hǝn naim nab̃onb̃onan seJu ale luṽasi a m̃o hǝn nakotan, be aKallio sǝnau masuṽ hǝn natgalenan.
17 Então todos os gregos agarraram Sóstenes, principal da sinagoga, e o feriram diante do tribunal; e a Gálio nada destas coisas o incomodava.
18 APol itoh ebǝlav kǝkereh a Korint. Beti esudǝlam̃ nǝvanuan nadǝlomian gail ei, ale iwol vi Siria mai alarmisoan, aPrisilla mai aAkwila. Len naut a Kenkrea esir p̃is navurun husur na-kel-gati-an sua san tokele mai aGot.
18 E Paulo, ficando ainda ali muitos dias, despediu-se dos irmãos, e dali navegou para a Síria, e com ele Priscila e Áqüila, tendo rapado a cabeça em Cencréia, porque tinha voto.
19 Nǝboŋ lotobar naut a Efesus, aPol eriŋ gǝlar ei be gai sǝb̃on eb̃is len naim nab̃onb̃onan seJu hǝn b̃isor levlev mai naJu gail.
19 E chegou a Éfeso, e deixou-os ali; mas ele, entrando na sinagoga, disputava com os judeus.
20 Nǝboŋ lotousi hǝn b̃itoh kǝkereh am, sǝdam̃.
20 E, rogando-lhe eles que ficasse por mais algum tempo, não conveio nisso.
21 Be nǝboŋ tosudǝlam̃ galito tonoŋ ike, “AGot b̃elǝŋoni dereh netǝlmam van hǝn gamito.” Beti iwol dan naut a Efesus.
21 Antes se despediu deles, dizendo: É-me de todo preciso celebrar a solenidade que vem em Jerusalém; mas querendo Deus, outra vez voltarei a vós. E partiu de Éfeso.
22 Ale nǝboŋ tomariŋ len naut a Sisarea, evi mǝhat vi Jerusalem, ike, “Ivoi,” mai alat siYesu ei, ale evi pan vi Antiok.
22 E, chegando a Cesaréia, subiu a Jerusalém e, saudando a igreja, desceu a Antioquia.
23 Nǝboŋ totoh ei ebǝlav kǝkereh, ivan tǝtas, iyar tur len naut gail a Kalatia mai a Frijia hǝn b̃igol ahai susur p̃isi, ludaŋ am.
23 E, estando ali algum tempo, partiu, passando sucessivamente pela província da Galácia e da Frígia, confirmando a todos os discípulos.
24 NaJu sua tovi auleAleksadria egǝm vi lan naut a Efesus, nahǝsan aAp̃ollos. Evi naulum̃an tokad namitisau hǝn b̃igol nasoran b̃ihol, ale elǝboi bun natosian siGot.
24 E chegou a Éfeso um certo judeu chamado Apolo, natural de Alexandria, homem eloqüente e poderoso nas Escrituras.
25 Atenan esǝsǝloŋ lǝboi nap̃isal siNasub̃ tia, ale nǝlon idaŋ hǝn tosor mai p̃usan tonor husur aYesu, be elǝboi nǝbaptaisan siJon ŋai.
25 Este era instruído no caminho do Senhor e, fervoroso de espírito, falava e ensinava diligentemente as coisas do Senhor, conhecendo somente o batismo de João.
26 Etub̃at hǝn nasoran len naim nab̃onb̃onan seJu, namǝtahwan eb̃uer. Be nǝboŋ aPrisilla mai aAkwila artosǝsǝloŋ hǝni, arusor mai gai sǝb̃on, arusor vahvah hǝn nap̃isal siGot tonor am maii.
26 Ele começou a falar ousadamente na sinagoga; e, quando o ouviram Priscila e Aqüila, o levaram consigo e lhe declararam mais precisamente o caminho de Deus.
27 Nǝboŋ toke tevi lan naprovens Akaia, nǝvanuan nadǝlomian gail lugol elǝŋon ivoi am len nǝlon, ale lutos nalob̃ulat van hǝn ahai susur gail ei ke, lehǝhaṽur hǝn nagǝmaian san. Nǝboŋ tobar naut a Akaia evi tarhǝt habat silat lotokad nadǝlomian bathut navoian aGot toviol kǝmas hǝni.
27 Querendo ele passar à Acaia, o animaram os irmãos, e escreveram aos discípulos que o recebessem; o qual, tendo chegado, aproveitou muito aos que pela graça criam.
28 Len nǝhon nǝvanuan p̃isi, len natosian siGot, isor idaŋ, ṽusani ke naJu gail lusab, be aYesu evi aKristo, aGot totabtabuh lan.
28 Porque com grande veemência, convencia publicamente os judeus, mostrando pelas Escrituras que Jesus era o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.