Atos 17
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs VC
1 Nǝboŋ aPol galit lotoyar tur len naut a Amfip̃olis mai a Ap̃ollonia, lubar naut a Tessalonika, naut enan tokad naim nab̃onb̃onan seJu gail.
1 Passaram por Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Sum̃an naṽide san, aPol eb̃is lan ale len nǝSappat itor ikel ur mai galito nǝsa natosian siGot tokele.
2 Paulo dirigiu-se a eles, segundo o seu costume, e por três sábados disputou com eles.
3 Isor vahvah mai galito hǝn b̃eṽusan len natosian siGot ke, aKristo, aGot totabtabuh lan imaslǝŋon isa vǝmat mai imasle mǝhat dan nǝmatan. Ale aPol ike, “AYesu egaii notokel uri mai gamito, evi aKristo boh.”
3 Explicava e demonstrava, à base das Escrituras, que era necessário que Cristo padecesse e ressurgisse dos mortos. E este Cristo é Jesus que eu vos anuncio.
4 Galit galevis lodǝlom nǝsa aPol tokele ale lub̃on mai aPol mai aSilas. Isob̃ur am lutah mai gǝlaru: alat a Kris lotolotu hǝn aGot, mai alatpǝhaṽut lotoil a m̃o len nab̃iltivile enan.
4 Alguns deles creram e associaram-se a Paulo e Silas, como também uma grande multidão de prosélitos gentios, e não poucas mulheres de destaque.
5 Be naJu lǝsadǝlom nasoruan siPol lutab̃ulol bulos gǝlaru, ale losǝhar naulum̃an galevis lotosa dan nǝmaket, lugol nǝvanuan gail loluṽoh hǝn lǝb̃ib̃al taṽtaṽor, mǝdas natit gail len nab̃iltivile enan. Lom̃ur van hǝn naim siJason hǝn lǝb̃idoŋ aPol mai aSilas hǝn lǝb̃ipat kuv gǝlaru vivile van hǝn naluṽoh.
5 Os judeus, tomados de inveja, ajuntaram alguns homens da plebe e com esta gente amotinaram a cidade. Assaltaram a casa de Jasão, procurando-os para os entregar ao povo.
6 Nǝboŋ lǝsǝsab̃ gǝlaru, loliv gargar aJason mai nǝvanuan nadǝlomian gail tile van hǝn alat lotoil a m̃o len nab̃iltivile enan. Lukai habat ke, “Nǝvanuan galegai lotomǝdas naut p̃isi, gagai logǝm gegai.
6 Mas como não os achassem, arrastaram Jasão e alguns irmãos à presença dos magistrados, clamando: Estes homens amotinam todo o mundo. Estão agora aqui! E Jasão os acolheu!
7 Ale Jason egai ehǝhaṽur hǝn lototoh lohoim san. Galit p̃isi lob̃ur kotov nalo seSisa a Rom, luke ikad nakiŋ tile, nahǝsan aYesu!”
7 Todos eles contrariam os decretos de César, proclamando outro rei: Jesus.
8 Nǝboŋ naluṽoh mai alat lotoil a m̃o lotosǝsǝloŋ hǝn natgalenan, lodǝdarŋab̃u masuṽ.
8 Assim excitavam o povo e os magistrados.
9 Imagenan lugol ke aJason mai nǝvanuan nadǝlomian gail lulav nǝvat mai galito hum na-kel-gati-an ke asike lomǝdas naut tǝtas am, ale loriŋ galito luvan.
9 E só depois de receberem uma caução de Jasão e dos outros é que os deixaram ir.
10 Len mariug enan ŋai nǝvanuan nadǝlomian gail losǝvat aPol mai aSilas vi Perea. Nǝboŋ artobar naut enan arob̃is len naim nab̃onb̃onan seJu gail.
10 Logo que se fez noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia. Quando ali chegaram, entraram na sinagoga dos judeus.
11 Len nab̃oruan salito, alat a Perea lohǝhaṽur hǝn lǝb̃esǝsǝdariŋ sǝhor alat a Tessalonika. Lolǝŋon masuṽ hǝn lǝb̃esǝsǝloŋ hǝn nasoruan. Len nǝboŋ p̃isi lobunus tas natosian siGot hǝn lǝb̃isab̃i ke aPol tokitin o sakitin.
11 Estes eram mais nobres do que os de Tessalônica e receberam a palavra com ansioso desejo, indagando todos os dias, nas Escrituras, se essas coisas eram de fato assim.
12 Imagenan galit lusob̃ur lodǝlom nasoruan siGot; galevis lotovi tob̃taKris lotoṽat nǝhes mai auleKris isob̃ur.
12 Muitos deles creram, como também muitas mulheres gregas da aristocracia, e não poucos homens.
13 Be nǝboŋ naJu gail len naut a Tessalonika lotosǝsǝloŋ lǝboii ke aPol tokel ur nasoruan siGot mai alat a Perea, luvan ei ale lusor tas aPol len naluṽoh, gol nǝlol paŋpaŋ mai nab̃iltidǝdarŋab̃uan len navile enan.
13 Mas os judeus de Tessalônica, sabendo que também em Beréia tinha sido pregada por Paulo a palavra de Deus, foram para lá agitar e sublevar o povo.
14 Beti vǝha-sua ŋai nǝvanuan nadǝlomian gail losǝvat aPol vi tut, vi lau len nabitas, be aSilas mai aTimoti arutoh.
14 Então os irmãos fizeram que Paulo se retirasse e fosse até o mar, ao passo que Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Alat lotosǝhar aPol luyar maii vǝbar naut a Atens ale nǝboŋ lototǝlmam, lulav napisulan siPol ke, aSilas mai aTimoti aregǝm tah mai aPol tutut.
15 Os que conduziam Paulo levaram-no até Atenas. De lá voltaram e transmitiram para Silas e Timóteo a ordem de que fossem ter com ele o mais cedo possível.
16 Nǝboŋ aPol totoh vir gǝlaru len naut a Atens, nǝlon isa bathut eris ke nab̃iltivile epul hǝn nǝlablab tiltile lotolotu hǝni.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, à vista da cidade entregue à idolatria, o seu coração enchia-se de amargura.
17 Ŋa isor vahvah len naim nab̃onb̃onan mai naJu gail mai alat lǝsavi Ju lotolotlotu hǝn aGot. Ale len nǝboŋ p̃isi len nǝmaket ihol mai alat lototoh ei.
17 Disputava na sinagoga com os judeus e prosélitos, e todos os dias, na praça, com os que ali se encontravam.
18 Ahai p̃usan gail, lotokis galit hǝn Epikurian mai Stoik, lusor levlev mai aPol. Galevis luke, “Ategai tosor tavtav, gai ike tikel nǝsa?” Galevis am luke, “Esum̃an tovi ulum̃an na-kel-uri-an hǝn nagot dattotǝtan hǝn gail.” (Lokǝmaienan husur ikel ur aYesu mai na-le-mǝhat-an dan nǝmatan.)
18 Alguns filósofos epicureus e estóicos conversaram com ele. Diziam uns: Que quer dizer esse tagarela? Outros: Parece que é pregador de novos deuses. Pois lhes anunciava Jesus e a Ressurreição.
19 Ŋa losǝhar aPol van hǝn nǝkaunsel hǝn nǝAreopakus. Nǝmatsistret gail lotobǝtah lan lousi ke, “Namtuke namtelǝboi nap̃usanan veveu gotokel uri.
19 Tomaram-no consigo e levaram-no ao Areópago, e lhe perguntaram: Podemos saber que nova doutrina é essa que pregas?
20 Namtosǝsǝloŋ hǝn natgalevis lototile masuṽ ale namtuke namtelǝboi namilelito.”
20 Pois o que nos trazes aos ouvidos nos parece muito estranho. Queremos saber o que vem a ser isso.
21 Alat a Atens mai nametb̃os gail lototoh ei, lusorsor husur mai losǝsǝloŋ tabtab hǝn nǝnauan ideh toveveu.
21 Ora {como se sabe}, todos os atenienses e os forasteiros que ali se fixaram não se ocupavam de outra coisa senão a de dizer ou de ouvir as últimas novidades.
22 Beti aPol eil rivuh hǝn nǝAreopakus ike, “Alat a Atens, noris ke, mǝttonau masuṽ hǝn nalotuan van hǝn nagot samit gail.
22 Paulo, em pé no meio do Areópago, disse: Homens de Atenas, em tudo vos vejo muitíssimo religiosos.
23 Husur nǝboŋ notoyar tur len naut egai, nokǝta bunus natit mǝttolotu hǝn gail. Ale nusab̃ nǝmel tutumavan sua tokad natosian lan. Ike, ‘Van hǝn Nagot Datsalǝboii.’ Nǝsa mǝttolotu hǝni be mǝtsalǝboii, ategai nikel uri mai gamito.
23 Percorrendo a cidade e considerando os monumentos do vosso culto, encontrei também um altar com esta inscrição: A um Deus desconhecido. O que adorais sem o conhecer, eu vo-lo anuncio!
24 AGot togol navile a pan mai natit p̃isi lan, atenan tovi Nasub̃ hǝn nǝmav mai navile a pan, gai satoh len naim nalotuan nǝvanuan lotoum hǝn gail.
24 O Deus, que fez o mundo e tudo o que nele há, é o Senhor do céu e da terra, e não habita em templos feitos por mãos humanas.
25 Mai nǝvanuan gail lǝsalǝboi lǝb̃evi tarhǝt san husur gai sǝpar titideh bathut gai sǝb̃on eviol mai nǝvanuan p̃isi hǝn nǝmauran, nasuŋavŋavan mai natit p̃isi am.
25 Nem é servido por mãos de homens, como se necessitasse de alguma coisa, porque é ele quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas.
26 Len nǝvanuan esua ŋai igol naluṽoh p̃isi hǝn nǝvanuan tiltile gail, hǝn lǝb̃itoh len navile a pan kavkav. Ale eriŋ gat nǝboŋ hǝn natohan salito mai naut a im salito.
26 Ele fez nascer de um só homem todo o gênero humano, para que habitasse sobre toda a face da terra. Fixou aos povos os tempos e os limites da sua habitação.
27 Igol natgalenan hǝn lǝb̃iyar kitev aGot, mai hum ma lǝb̃itaŋtaŋ kitevi ale sab̃i, naut kǝmas ke satoh a tut dan gidat ṽisusua.
27 Tudo isso para que procurem a Deus e se esforcem por encontrá-lo como que às apalpadelas, pois na verdade ele não está longe de cada um de nós.
28 Bathut
28 Porque é nele que temos a vida, o movimento e o ser, como até alguns dos vossos poetas disseram: Nós somos também de sua raça...
29 Imagenan, husur ke dattovi anatun aGot gail, sadatinau ke esum̃an nǝlablab hǝn nagol, nasilva o nǝvat mot, nǝlablab nǝvanuan toum hǝni len namitisau mai nǝnauan san.
29 Se, pois, somos da raça de Deus, não devemos pensar que a divindade é semelhante ao ouro, à prata ou à pedra lavrada por arte e gênio dos homens.
30 A m̃o aGot sǝpansem alat lototǝtan hǝn nakitinan husuri. Ehum tokǝta sǝhor natǝtanan enan. Be len nǝboŋ ta damǝŋai van, isor idaŋ mai nǝvanuan p̃isi len naut p̃isi ke, lipair dan nǝsaan salito.
30 Deus, porém, não levando em conta os tempos da ignorância, convida agora a todos os homens de todos os lugares a se arrependerem.
31 Bathut aGot ilekis hǝn nǝboŋ tia hǝn ke, len nanoran gai dereh tikot hǝn nǝvanuan p̃isi len navile a pan. AGot gatotabtabuh len avan sua hǝn b̃ikot hǝn galito. Ale igol avan enan ip̃arp̃ar nǝboŋ togol tole mǝhat dan nǝmatan.”
31 Porquanto fixou o dia em que há de julgar o mundo com justiça, pelo ministério de um homem que para isso destinou. Para todos deu como garantia disso o fato de tê-lo ressuscitado dentre os mortos.
32 Nǝboŋ lotosǝsǝloŋ hǝn aPol tosor husur na-le-mǝhat-an dan nǝmatan, galevis lusor vilesi, luman sili, be galevis am luke, “Namtuke namtesǝsǝloŋ hǝn gaiug tǝtas husur natenan.”
32 Quando o ouviram falar de ressurreição dos mortos, uns zombavam e outros diziam: A respeito disso te ouviremos outra vez.
33 Imagenan aPol eriŋ galito.
33 Assim saiu Paulo do meio deles.
34 Be galit galevis lutah maii, ale lukad nadǝlomian len aYesu: ikad aTionisius, tobǝtah len nǝAreopakus; apǝhaṽut sua, nahǝsan aTamaris, mai nǝvanuan galevis am.
34 Todavia, alguns homens aderiram a ele e creram: entre eles, Dionísio, o areopagita, e uma mulher chamada Dâmaris; e com eles ainda outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.