Atos 17
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARC
1 Nǝboŋ aPol galit lotoyar tur len naut a Amfip̃olis mai a Ap̃ollonia, lubar naut a Tessalonika, naut enan tokad naim nab̃onb̃onan seJu gail.
1 E, passando por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Sum̃an naṽide san, aPol eb̃is lan ale len nǝSappat itor ikel ur mai galito nǝsa natosian siGot tokele.
2 E Paulo, como tinha por costume, foi ter com eles e, por três sábados, disputou com eles sobre as Escrituras,
3 Isor vahvah mai galito hǝn b̃eṽusan len natosian siGot ke, aKristo, aGot totabtabuh lan imaslǝŋon isa vǝmat mai imasle mǝhat dan nǝmatan. Ale aPol ike, “AYesu egaii notokel uri mai gamito, evi aKristo boh.”
3 expondo e demonstrando que convinha que o Cristo padecesse e ressuscitasse dos mortos. E este Jesus, que vos anuncio, dizia ele, é o Cristo.
4 Galit galevis lodǝlom nǝsa aPol tokele ale lub̃on mai aPol mai aSilas. Isob̃ur am lutah mai gǝlaru: alat a Kris lotolotu hǝn aGot, mai alatpǝhaṽut lotoil a m̃o len nab̃iltivile enan.
4 E alguns deles creram e ajuntaram-se com Paulo e Silas; e também uma grande multidão de gregos religiosos e não poucas mulheres distintas.
5 Be naJu lǝsadǝlom nasoruan siPol lutab̃ulol bulos gǝlaru, ale losǝhar naulum̃an galevis lotosa dan nǝmaket, lugol nǝvanuan gail loluṽoh hǝn lǝb̃ib̃al taṽtaṽor, mǝdas natit gail len nab̃iltivile enan. Lom̃ur van hǝn naim siJason hǝn lǝb̃idoŋ aPol mai aSilas hǝn lǝb̃ipat kuv gǝlaru vivile van hǝn naluṽoh.
5 Mas os judeus desobedientes, movidos de inveja, tomaram consigo alguns homens perversos dentre os vadios, e, ajuntando o povo, alvoroçaram a cidade, e, assaltando a casa de Jasom, procuravam tirá-los para junto do povo.
6 Nǝboŋ lǝsǝsab̃ gǝlaru, loliv gargar aJason mai nǝvanuan nadǝlomian gail tile van hǝn alat lotoil a m̃o len nab̃iltivile enan. Lukai habat ke, “Nǝvanuan galegai lotomǝdas naut p̃isi, gagai logǝm gegai.
6 Porém, não os achando, trouxeram Jasom e alguns irmãos à presença dos magistrados da cidade, clamando: Estes que têm alvoroçado o mundo chegaram também aqui,
7 Ale Jason egai ehǝhaṽur hǝn lototoh lohoim san. Galit p̃isi lob̃ur kotov nalo seSisa a Rom, luke ikad nakiŋ tile, nahǝsan aYesu!”
7 os quais Jasom recolheu. Todos estes procedem contra os decretos de César, dizendo que há outro rei, Jesus.
8 Nǝboŋ naluṽoh mai alat lotoil a m̃o lotosǝsǝloŋ hǝn natgalenan, lodǝdarŋab̃u masuṽ.
8 E alvoroçaram a multidão e os principais da cidade, que ouviram estas coisas.
9 Imagenan lugol ke aJason mai nǝvanuan nadǝlomian gail lulav nǝvat mai galito hum na-kel-gati-an ke asike lomǝdas naut tǝtas am, ale loriŋ galito luvan.
9 Tendo, porém, recebido satisfação de Jasom e dos demais, os soltaram.
10 Len mariug enan ŋai nǝvanuan nadǝlomian gail losǝvat aPol mai aSilas vi Perea. Nǝboŋ artobar naut enan arob̃is len naim nab̃onb̃onan seJu gail.
10 E logo os irmãos enviaram de noite Paulo e Silas a Bereia; e eles, chegando lá, foram à sinagoga dos judeus.
11 Len nab̃oruan salito, alat a Perea lohǝhaṽur hǝn lǝb̃esǝsǝdariŋ sǝhor alat a Tessalonika. Lolǝŋon masuṽ hǝn lǝb̃esǝsǝloŋ hǝn nasoruan. Len nǝboŋ p̃isi lobunus tas natosian siGot hǝn lǝb̃isab̃i ke aPol tokitin o sakitin.
11 Ora, estes foram mais nobres do que os que estavam em Tessalônica, porque de bom grado receberam a palavra, examinando cada dia nas Escrituras se estas coisas eram assim.
12 Imagenan galit lusob̃ur lodǝlom nasoruan siGot; galevis lotovi tob̃taKris lotoṽat nǝhes mai auleKris isob̃ur.
12 De sorte que creram muitos deles, e também mulheres gregas da classe nobre, e não poucos varões.
13 Be nǝboŋ naJu gail len naut a Tessalonika lotosǝsǝloŋ lǝboii ke aPol tokel ur nasoruan siGot mai alat a Perea, luvan ei ale lusor tas aPol len naluṽoh, gol nǝlol paŋpaŋ mai nab̃iltidǝdarŋab̃uan len navile enan.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus também era anunciada por Paulo em Bereia, foram lá e excitaram as multidões.
14 Beti vǝha-sua ŋai nǝvanuan nadǝlomian gail losǝvat aPol vi tut, vi lau len nabitas, be aSilas mai aTimoti arutoh.
14 No mesmo instante, os irmãos mandaram a Paulo que fosse até ao mar, mas Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Alat lotosǝhar aPol luyar maii vǝbar naut a Atens ale nǝboŋ lototǝlmam, lulav napisulan siPol ke, aSilas mai aTimoti aregǝm tah mai aPol tutut.
15 E os que acompanhavam Paulo o levaram até Atenas e, recebendo ordem para que Silas e Timóteo fossem ter com ele o mais depressa possível, partiram.
16 Nǝboŋ aPol totoh vir gǝlaru len naut a Atens, nǝlon isa bathut eris ke nab̃iltivile epul hǝn nǝlablab tiltile lotolotu hǝni.
16 E, enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se comovia em si mesmo, vendo a cidade tão entregue à idolatria.
17 Ŋa isor vahvah len naim nab̃onb̃onan mai naJu gail mai alat lǝsavi Ju lotolotlotu hǝn aGot. Ale len nǝboŋ p̃isi len nǝmaket ihol mai alat lototoh ei.
17 De sorte que disputava na sinagoga com os judeus e religiosos e, todos os dias, na praça, com os que se apresentavam.
18 Ahai p̃usan gail, lotokis galit hǝn Epikurian mai Stoik, lusor levlev mai aPol. Galevis luke, “Ategai tosor tavtav, gai ike tikel nǝsa?” Galevis am luke, “Esum̃an tovi ulum̃an na-kel-uri-an hǝn nagot dattotǝtan hǝn gail.” (Lokǝmaienan husur ikel ur aYesu mai na-le-mǝhat-an dan nǝmatan.)
18 E alguns dos filósofos epicureus e estoicos contendiam com ele. Uns diziam: Que quer dizer este paroleiro? E outros: Parece que é pregador de deuses estranhos. Porque lhes anunciava a Jesus e a ressurreição.
19 Ŋa losǝhar aPol van hǝn nǝkaunsel hǝn nǝAreopakus. Nǝmatsistret gail lotobǝtah lan lousi ke, “Namtuke namtelǝboi nap̃usanan veveu gotokel uri.
19 E, tomando-o, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos nós saber que nova doutrina é essa de que falas?
20 Namtosǝsǝloŋ hǝn natgalevis lototile masuṽ ale namtuke namtelǝboi namilelito.”
20 Pois coisas estranhas nos trazes aos ouvidos; queremos, pois, saber o que vem a ser isso.
21 Alat a Atens mai nametb̃os gail lototoh ei, lusorsor husur mai losǝsǝloŋ tabtab hǝn nǝnauan ideh toveveu.
21 (Pois todos os atenienses e estrangeiros residentes de nenhuma outra coisa se ocupavam senão de dizer e ouvir alguma novidade.)
22 Beti aPol eil rivuh hǝn nǝAreopakus ike, “Alat a Atens, noris ke, mǝttonau masuṽ hǝn nalotuan van hǝn nagot samit gail.
22 E, estando Paulo no meio do Areópago, disse: Varões atenienses, em tudo vos vejo um tanto supersticiosos;
23 Husur nǝboŋ notoyar tur len naut egai, nokǝta bunus natit mǝttolotu hǝn gail. Ale nusab̃ nǝmel tutumavan sua tokad natosian lan. Ike, ‘Van hǝn Nagot Datsalǝboii.’ Nǝsa mǝttolotu hǝni be mǝtsalǝboii, ategai nikel uri mai gamito.
23 porque, passando eu e vendo os vossos santuários, achei também um altar em que estava escrito: Ao Deus Desconhecido . Esse, pois, que vós honrais não o conhecendo é o que eu vos anuncio.
24 AGot togol navile a pan mai natit p̃isi lan, atenan tovi Nasub̃ hǝn nǝmav mai navile a pan, gai satoh len naim nalotuan nǝvanuan lotoum hǝn gail.
24 O Deus que fez o mundo e tudo que nele há, sendo Senhor do céu e da terra, não habita em templos feitos por mãos de homens.
25 Mai nǝvanuan gail lǝsalǝboi lǝb̃evi tarhǝt san husur gai sǝpar titideh bathut gai sǝb̃on eviol mai nǝvanuan p̃isi hǝn nǝmauran, nasuŋavŋavan mai natit p̃isi am.
25 Nem tampouco é servido por mãos de homens, como que necessitando de alguma coisa; pois ele mesmo é quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas;
26 Len nǝvanuan esua ŋai igol naluṽoh p̃isi hǝn nǝvanuan tiltile gail, hǝn lǝb̃itoh len navile a pan kavkav. Ale eriŋ gat nǝboŋ hǝn natohan salito mai naut a im salito.
26 e de um só fez toda a geração dos homens para habitar sobre toda a face da terra, determinando os tempos já dantes ordenados e os limites da sua habitação,
27 Igol natgalenan hǝn lǝb̃iyar kitev aGot, mai hum ma lǝb̃itaŋtaŋ kitevi ale sab̃i, naut kǝmas ke satoh a tut dan gidat ṽisusua.
27 para que buscassem ao Senhor, se, porventura, tateando, o pudessem achar, ainda que não está longe de cada um de nós;
28 Bathut
28 porque nele vivemos, e nos movemos, e existimos, como também alguns dos vossos poetas disseram: Pois somos também sua geração.
29 Imagenan, husur ke dattovi anatun aGot gail, sadatinau ke esum̃an nǝlablab hǝn nagol, nasilva o nǝvat mot, nǝlablab nǝvanuan toum hǝni len namitisau mai nǝnauan san.
29 Sendo nós, pois, geração de Deus, não havemos de cuidar que a divindade seja semelhante ao ouro, ou à prata, ou à pedra esculpida por artifício e imaginação dos homens.
30 A m̃o aGot sǝpansem alat lototǝtan hǝn nakitinan husuri. Ehum tokǝta sǝhor natǝtanan enan. Be len nǝboŋ ta damǝŋai van, isor idaŋ mai nǝvanuan p̃isi len naut p̃isi ke, lipair dan nǝsaan salito.
30 Mas Deus, não tendo em conta os tempos da ignorância, anuncia agora a todos os homens, em todo lugar, que se arrependam,
31 Bathut aGot ilekis hǝn nǝboŋ tia hǝn ke, len nanoran gai dereh tikot hǝn nǝvanuan p̃isi len navile a pan. AGot gatotabtabuh len avan sua hǝn b̃ikot hǝn galito. Ale igol avan enan ip̃arp̃ar nǝboŋ togol tole mǝhat dan nǝmatan.”
31 porquanto tem determinado um dia em que com justiça há de julgar o mundo, por meio do varão que destinou; e disso deu certeza a todos, ressuscitando-o dos mortos.
32 Nǝboŋ lotosǝsǝloŋ hǝn aPol tosor husur na-le-mǝhat-an dan nǝmatan, galevis lusor vilesi, luman sili, be galevis am luke, “Namtuke namtesǝsǝloŋ hǝn gaiug tǝtas husur natenan.”
32 E, como ouviram falar da ressurreição dos mortos, uns escarneciam, e outros diziam: Acerca disso te ouviremos outra vez.
33 Imagenan aPol eriŋ galito.
33 E assim Paulo saiu do meio deles.
34 Be galit galevis lutah maii, ale lukad nadǝlomian len aYesu: ikad aTionisius, tobǝtah len nǝAreopakus; apǝhaṽut sua, nahǝsan aTamaris, mai nǝvanuan galevis am.
34 Todavia, chegando alguns varões a ele, creram: entre os quais estava Dionísio, o areopagita, e uma mulher por nome Dâmaris, e, com eles, outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.