Atos 17

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nǝboŋ aPol galit lotoyar tur len naut a Amfip̃olis mai a Ap̃ollonia, lubar naut a Tessalonika, naut enan tokad naim nab̃onb̃onan seJu gail.
1 Tendo passado por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Sum̃an naṽide san, aPol eb̃is lan ale len nǝSappat itor ikel ur mai galito nǝsa natosian siGot tokele.
2 Paulo, segundo o seu costume, foi procurá-los e, por três sábados, arrazoou com eles acerca das Escrituras,
3 Isor vahvah mai galito hǝn b̃eṽusan len natosian siGot ke, aKristo, aGot totabtabuh lan imaslǝŋon isa vǝmat mai imasle mǝhat dan nǝmatan. Ale aPol ike, “AYesu egaii notokel uri mai gamito, evi aKristo boh.”
3 expondo e demonstrando ter sido necessário que o Cristo padecesse e ressurgisse dentre os mortos; e este, dizia ele, é o Cristo, Jesus, que eu vos anuncio.
4 Galit galevis lodǝlom nǝsa aPol tokele ale lub̃on mai aPol mai aSilas. Isob̃ur am lutah mai gǝlaru: alat a Kris lotolotu hǝn aGot, mai alatpǝhaṽut lotoil a m̃o len nab̃iltivile enan.
4 Alguns deles foram persuadidos e unidos a Paulo e Silas, bem como numerosa multidão de gregos piedosos e muitas distintas mulheres.
5 Be naJu lǝsadǝlom nasoruan siPol lutab̃ulol bulos gǝlaru, ale losǝhar naulum̃an galevis lotosa dan nǝmaket, lugol nǝvanuan gail loluṽoh hǝn lǝb̃ib̃al taṽtaṽor, mǝdas natit gail len nab̃iltivile enan. Lom̃ur van hǝn naim siJason hǝn lǝb̃idoŋ aPol mai aSilas hǝn lǝb̃ipat kuv gǝlaru vivile van hǝn naluṽoh.
5 Os judeus, porém, movidos de inveja, trazendo consigo alguns homens maus dentre a malandragem, ajuntando a turba, alvoroçaram a cidade e, assaltando a casa de Jasom, procuravam trazê-los para o meio do povo.
6 Nǝboŋ lǝsǝsab̃ gǝlaru, loliv gargar aJason mai nǝvanuan nadǝlomian gail tile van hǝn alat lotoil a m̃o len nab̃iltivile enan. Lukai habat ke, “Nǝvanuan galegai lotomǝdas naut p̃isi, gagai logǝm gegai.
6 Porém, não os encontrando, arrastaram Jasom e alguns irmãos perante as autoridades, clamando: Estes que têm transtornado o mundo chegaram também aqui,
7 Ale Jason egai ehǝhaṽur hǝn lototoh lohoim san. Galit p̃isi lob̃ur kotov nalo seSisa a Rom, luke ikad nakiŋ tile, nahǝsan aYesu!”
7 os quais Jasom hospedou. Todos estes procedem contra os decretos de César, afirmando ser Jesus outro rei.
8 Nǝboŋ naluṽoh mai alat lotoil a m̃o lotosǝsǝloŋ hǝn natgalenan, lodǝdarŋab̃u masuṽ.
8 Tanto a multidão como as autoridades ficaram agitadas ao ouvirem estas palavras;
9 Imagenan lugol ke aJason mai nǝvanuan nadǝlomian gail lulav nǝvat mai galito hum na-kel-gati-an ke asike lomǝdas naut tǝtas am, ale loriŋ galito luvan.
9 contudo, soltaram Jasom e os mais, após terem recebido deles a fiança estipulada.
10 Len mariug enan ŋai nǝvanuan nadǝlomian gail losǝvat aPol mai aSilas vi Perea. Nǝboŋ artobar naut enan arob̃is len naim nab̃onb̃onan seJu gail.
10 E logo, durante a noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Bereia; ali chegados, dirigiram-se à sinagoga dos judeus.
11 Len nab̃oruan salito, alat a Perea lohǝhaṽur hǝn lǝb̃esǝsǝdariŋ sǝhor alat a Tessalonika. Lolǝŋon masuṽ hǝn lǝb̃esǝsǝloŋ hǝn nasoruan. Len nǝboŋ p̃isi lobunus tas natosian siGot hǝn lǝb̃isab̃i ke aPol tokitin o sakitin.
11 Ora, estes de Bereia eram mais nobres que os de Tessalônica; pois receberam a palavra com toda a avidez, examinando as Escrituras todos os dias para ver se as coisas eram, de fato, assim.
12 Imagenan galit lusob̃ur lodǝlom nasoruan siGot; galevis lotovi tob̃taKris lotoṽat nǝhes mai auleKris isob̃ur.
12 Com isso, muitos deles creram, mulheres gregas de alta posição e não poucos homens.
13 Be nǝboŋ naJu gail len naut a Tessalonika lotosǝsǝloŋ lǝboii ke aPol tokel ur nasoruan siGot mai alat a Perea, luvan ei ale lusor tas aPol len naluṽoh, gol nǝlol paŋpaŋ mai nab̃iltidǝdarŋab̃uan len navile enan.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus era anunciada por Paulo também em Bereia, foram lá excitar e perturbar o povo.
14 Beti vǝha-sua ŋai nǝvanuan nadǝlomian gail losǝvat aPol vi tut, vi lau len nabitas, be aSilas mai aTimoti arutoh.
14 Então, os irmãos promoveram, sem detença, a partida de Paulo para os lados do mar. Porém Silas e Timóteo continuaram ali.
15 Alat lotosǝhar aPol luyar maii vǝbar naut a Atens ale nǝboŋ lototǝlmam, lulav napisulan siPol ke, aSilas mai aTimoti aregǝm tah mai aPol tutut.
15 Os responsáveis por Paulo levaram-no até Atenas e regressaram trazendo ordem a Silas e Timóteo para que, o mais depressa possível, fossem ter com ele.
16 Nǝboŋ aPol totoh vir gǝlaru len naut a Atens, nǝlon isa bathut eris ke nab̃iltivile epul hǝn nǝlablab tiltile lotolotu hǝni.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se revoltava em face da idolatria dominante na cidade.
17 Ŋa isor vahvah len naim nab̃onb̃onan mai naJu gail mai alat lǝsavi Ju lotolotlotu hǝn aGot. Ale len nǝboŋ p̃isi len nǝmaket ihol mai alat lototoh ei.
17 Por isso, dissertava na sinagoga entre os judeus e os gentios piedosos; também na praça, todos os dias, entre os que se encontravam ali.
18 Ahai p̃usan gail, lotokis galit hǝn Epikurian mai Stoik, lusor levlev mai aPol. Galevis luke, “Ategai tosor tavtav, gai ike tikel nǝsa?” Galevis am luke, “Esum̃an tovi ulum̃an na-kel-uri-an hǝn nagot dattotǝtan hǝn gail.” (Lokǝmaienan husur ikel ur aYesu mai na-le-mǝhat-an dan nǝmatan.)
18 E alguns dos filósofos epicureus e estoicos contendiam com ele, havendo quem perguntasse: Que quer dizer esse tagarela? E outros: Parece pregador de estranhos deuses; pois pregava a Jesus e a ressurreição.
19 Ŋa losǝhar aPol van hǝn nǝkaunsel hǝn nǝAreopakus. Nǝmatsistret gail lotobǝtah lan lousi ke, “Namtuke namtelǝboi nap̃usanan veveu gotokel uri.
19 Então, tomando-o consigo, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos saber que nova doutrina é essa que ensinas?
20 Namtosǝsǝloŋ hǝn natgalevis lototile masuṽ ale namtuke namtelǝboi namilelito.”
20 Posto que nos trazes aos ouvidos coisas estranhas, queremos saber o que vem a ser isso.
21 Alat a Atens mai nametb̃os gail lototoh ei, lusorsor husur mai losǝsǝloŋ tabtab hǝn nǝnauan ideh toveveu.
21 Pois todos os de Atenas e os estrangeiros residentes de outra coisa não cuidavam senão dizer ou ouvir as últimas novidades.
22 Beti aPol eil rivuh hǝn nǝAreopakus ike, “Alat a Atens, noris ke, mǝttonau masuṽ hǝn nalotuan van hǝn nagot samit gail.
22 Então, Paulo, levantando-se no meio do Areópago, disse: Senhores atenienses! Em tudo vos vejo acentuadamente religiosos;
23 Husur nǝboŋ notoyar tur len naut egai, nokǝta bunus natit mǝttolotu hǝn gail. Ale nusab̃ nǝmel tutumavan sua tokad natosian lan. Ike, ‘Van hǝn Nagot Datsalǝboii.’ Nǝsa mǝttolotu hǝni be mǝtsalǝboii, ategai nikel uri mai gamito.
23 porque, passando e observando os objetos de vosso culto, encontrei também um altar no qual está inscrito: Ao Deus Desconhecido . Pois esse que adorais sem conhecer é precisamente aquele que eu vos anuncio.
24 AGot togol navile a pan mai natit p̃isi lan, atenan tovi Nasub̃ hǝn nǝmav mai navile a pan, gai satoh len naim nalotuan nǝvanuan lotoum hǝn gail.
24 O Deus que fez o mundo e tudo o que nele existe, sendo ele Senhor do céu e da terra, não habita em santuários feitos por mãos humanas.
25 Mai nǝvanuan gail lǝsalǝboi lǝb̃evi tarhǝt san husur gai sǝpar titideh bathut gai sǝb̃on eviol mai nǝvanuan p̃isi hǝn nǝmauran, nasuŋavŋavan mai natit p̃isi am.
25 Nem é servido por mãos humanas, como se de alguma coisa precisasse; pois ele mesmo é quem a todos dá vida, respiração e tudo mais;
26 Len nǝvanuan esua ŋai igol naluṽoh p̃isi hǝn nǝvanuan tiltile gail, hǝn lǝb̃itoh len navile a pan kavkav. Ale eriŋ gat nǝboŋ hǝn natohan salito mai naut a im salito.
26 de um só fez toda a raça humana para habitar sobre toda a face da terra, havendo fixado os tempos previamente estabelecidos e os limites da sua habitação;
27 Igol natgalenan hǝn lǝb̃iyar kitev aGot, mai hum ma lǝb̃itaŋtaŋ kitevi ale sab̃i, naut kǝmas ke satoh a tut dan gidat ṽisusua.
27 para buscarem a Deus se, porventura, tateando, o possam achar, bem que não está longe de cada um de nós;
28 Bathut
28 pois nele vivemos, e nos movemos, e existimos, como alguns dos vossos poetas têm dito: Porque dele também somos geração.
29 Imagenan, husur ke dattovi anatun aGot gail, sadatinau ke esum̃an nǝlablab hǝn nagol, nasilva o nǝvat mot, nǝlablab nǝvanuan toum hǝni len namitisau mai nǝnauan san.
29 Sendo, pois, geração de Deus, não devemos pensar que a divindade é semelhante ao ouro, à prata ou à pedra, trabalhados pela arte e imaginação do homem.
30 A m̃o aGot sǝpansem alat lototǝtan hǝn nakitinan husuri. Ehum tokǝta sǝhor natǝtanan enan. Be len nǝboŋ ta damǝŋai van, isor idaŋ mai nǝvanuan p̃isi len naut p̃isi ke, lipair dan nǝsaan salito.
30 Ora, não levou Deus em conta os tempos da ignorância; agora, porém, notifica aos homens que todos, em toda parte, se arrependam;
31 Bathut aGot ilekis hǝn nǝboŋ tia hǝn ke, len nanoran gai dereh tikot hǝn nǝvanuan p̃isi len navile a pan. AGot gatotabtabuh len avan sua hǝn b̃ikot hǝn galito. Ale igol avan enan ip̃arp̃ar nǝboŋ togol tole mǝhat dan nǝmatan.”
31 porquanto estabeleceu um dia em que há de julgar o mundo com justiça, por meio de um varão que destinou e acreditou diante de todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 Nǝboŋ lotosǝsǝloŋ hǝn aPol tosor husur na-le-mǝhat-an dan nǝmatan, galevis lusor vilesi, luman sili, be galevis am luke, “Namtuke namtesǝsǝloŋ hǝn gaiug tǝtas husur natenan.”
32 Quando ouviram falar de ressurreição de mortos, uns escarneceram, e outros disseram: A respeito disso te ouviremos noutra ocasião.
33 Imagenan aPol eriŋ galito.
33 A essa altura, Paulo se retirou do meio deles.
34 Be galit galevis lutah maii, ale lukad nadǝlomian len aYesu: ikad aTionisius, tobǝtah len nǝAreopakus; apǝhaṽut sua, nahǝsan aTamaris, mai nǝvanuan galevis am.
34 Houve, porém, alguns homens que se agregaram a ele e creram; entre eles estava Dionísio, o areopagita, uma mulher chamada Dâmaris e, com eles, outros mais.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.