Atos 14

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Len naut a Ikonium aPol mai aParnapas arovi lan naim nab̃onb̃onan seJu hum naṽide sǝlaru. Nasoruan sǝlaru igol isob̃ur lukad nadǝlomian, naJu gail mai alat a Kris.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 Be naJu galevis lotohaihai, lugol alat lǝsavi Ju nǝlolit epǝŋas nǝvanuan nadǝlomian gail.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 Imaienan aPol mai aParnapas arutoh ebǝlav ei. Arsamǝtahw, arusor m̃os Nasub̃. Ale Nasub̃ igol p̃arp̃ar hǝni ke, napisulan artokele husur navoian toviol kǝmas hǝni ekitin, bathut len nǝdaŋan san arolǝboi arb̃igol namerikel gail.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Alat lototoh len navile enan lopǝpehw. Galevis lohusur nǝnauan seJu gail, galevis lohusur nap̃usanan sihai pispisul eru enan.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 Alat lǝsavi Ju, naJu gail mai alat lotoil a m̃o hǝn galito, lusor utaut hǝni ke, lemǝdas gǝlaru ale letubun gǝlaru.
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 Nǝboŋ artolǝboii ke b̃imaienan, arugam yav vi lan nab̃iltivile eru, a Listra mai a Terpe len naut a Likaonia.
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 Len nǝyaran sǝlaru pǝpadaŋ hǝn nab̃iltivile eru enan, arukelkel na-kel-uri-an tovoi mai nǝvanuan gail.
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 Len naut a Listra ikad avan sua tobǝtah, narien gǝlar p̃isi arugau. Nǝboŋ lotopasi, imaienan tia. Gai sǝyar boŋ ideh.
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 Atenan esǝsǝloŋ hǝn aPol nǝboŋ tosor. APol ekǝta van hǝni ale eris lǝboii ke tokad nadǝlomian hǝn b̃imaur.
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 APol ikai habat van hǝni ke, “Gile mǝhat len nariem̃! Geil!” Ale aten emǝlah vi mǝhat, etub̃at yar.
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 Nǝboŋ naluṽoh lotoris nǝsa aPol togole, lukai len nasoruan ta Likaonia ke, “Nagot gail logǝm vi pan hǝn gidato, logǝm vi vanuan.”
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 Lokis aParnapas hǝn aSeus mai aPol hǝn aHermes husur aPol tokel ur nasoruan.
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 Ikad naim nalotuan siSeus vivile hǝn nab̃iltivile. Ahai tutumav siSeus esǝhar nab̃uluk ulum̃an gail lotowan nahorasal van hǝn nametlǝkau hǝn nab̃iltivile, husur gai mai naluṽoh luke letutumav van hǝn gǝlaru.
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Avil nǝboŋ ahai pispisul eru, aParnapas mai aPol artosǝsǝloŋ hǝn natenan, arutar nahurabat sǝlaru, arom̃ur van hǝn naluṽoh, arukai ke,
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 “Lalum̃an, imabe mǝtugol nategai? Namrovi vanuan ŋai sum̃an gamito. Namrogǝm hǝn namrb̃ikel na-kel-uri-an tovoi mai gamit hǝn mǝtb̃ipair dan natgaleg lotodǝdas lǝb̃evi tarhǝt samito, van hǝn aGot tovi nǝkadun nǝmauran. Gai igol nǝmav mai nǝtan mai nǝtas mai natit p̃isi lotosuh len gail.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 Sutuai tia idam̃ hǝni ke naluṽoh hǝn nǝvanuan tiltile gail lotohusur nap̃isal salit ṽisusua.
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 Naut kǝmas natenan, igol nǝvanuan p̃isi lolǝboi lǝb̃eris lǝboi gai len navoian togole. Eviol hǝn naus togǝm len nǝmav, eviol hǝn nǝhanian toṽan len nǝboŋ han; igol ke mǝttopul hǝn nǝhanian mai nǝlomit topul hǝn nakemkeman.”
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 Be naut kǝmas artokǝmaienan, arusab̃i ke idaŋ hǝn arb̃igol ke lǝb̃esib hǝn natutumavan salito.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 Beti len nǝboŋ tile naJu galevis logǝm len naut a Antiok mai a Ikonium, ale lupair hǝn nǝnauan sinaluṽoh van hǝn galito. Lotuṽ aPol ke timat ale loliv gargari vivile len nab̃iltivile husur lunau ke tomat.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 Be nǝboŋ ahai susur gail lotob̃on il garu hǝn aPol, ile mǝhat, iyar tǝlmam van hǝn nab̃iltivile. Pelan han aPol mai aParnapas aroriŋ naut a Listra, arovi Terpe.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Arukel na-kel-uri-an tovoi len naut a Terpe ale lusob̃ur logǝm vi hai susur siYesu gail. Beti arotǝlmam vi Listra, Ikonium mai Antiok.
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 Arugol ahai susur gail ludaŋ am, arugol lolǝŋon ivoi am len nǝlolito hǝn lǝb̃eil gǝgat len nadǝlomian. Aruke, “Datimasdaŋ b̃ur na-lǝŋon-isa-an tosob̃ur hǝn datb̃eb̃is len natohan pipihabǝlan aGot.”
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 APol mai aParnapas arutabtabuh len ahaṽut galevis hǝn lǝb̃eil a m̃o hǝn alat siYesu len naut ṽisusua. Arusor tuṽ, arsǝhan, ale aroriŋ galit len navǝlan Nasub̃, gai lotoriŋ nǝlolit lan.
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 Nǝboŋ artoyar tur len naut gail a Pisitia, arubar naut a Pamfilia.
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 Ale len naut enan, nǝboŋ artokel ur nasoruan len nab̃iltivile Perka tonoŋ, arovi pan vi Attalia bitas.
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 Aroriŋ nab̃iltivile Attalia, aruwol tǝlmam vi Antiok. Evi alat siYesu len naut a Antiok lotoriŋ gǝlaru len navǝlan aGot m̃os nauman artomadhaum vurvuri.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 Nǝboŋ artobar naut a Antiok, arous alat siYesu ei hǝn lǝb̃ib̃onb̃on, ale arukel ur mai galit natit p̃isi aGot togole len nab̃onan sǝlaru maii. Arukel husur nap̃isal aGot togole hǝn b̃esǝŋav hǝn nabopita hǝn nadǝlomian m̃os alat lǝsavi Ju.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 Beti arutoh mai ahai susur gail ei ebǝlav.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.