Atos 14
Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ACF
1 Len naut a Ikonium aPol mai aParnapas arovi lan naim nab̃onb̃onan seJu hum naṽide sǝlaru. Nasoruan sǝlaru igol isob̃ur lukad nadǝlomian, naJu gail mai alat a Kris.
1 E aconteceu que em Icônio entraram juntos na sinagoga dos judeus, e falaram de tal modo que creu uma grande multidão, não só de judeus mas de gregos.
2 Be naJu galevis lotohaihai, lugol alat lǝsavi Ju nǝlolit epǝŋas nǝvanuan nadǝlomian gail.
2 Mas os judeus incrédulos incitaram e irritaram, contra os irmãos, os ânimos dos gentios.
3 Imaienan aPol mai aParnapas arutoh ebǝlav ei. Arsamǝtahw, arusor m̃os Nasub̃. Ale Nasub̃ igol p̃arp̃ar hǝni ke, napisulan artokele husur navoian toviol kǝmas hǝni ekitin, bathut len nǝdaŋan san arolǝboi arb̃igol namerikel gail.
3 Detiveram-se, pois, muito tempo, falando ousadamente acerca do Senhor, o qual dava testemunho à palavra da sua graça, permitindo que por suas mãos se fizessem sinais e prodígios.
4 Alat lototoh len navile enan lopǝpehw. Galevis lohusur nǝnauan seJu gail, galevis lohusur nap̃usanan sihai pispisul eru enan.
4 E dividiu-se a multidão da cidade; e uns eram pelos judeus, e outros pelos apóstolos.
5 Alat lǝsavi Ju, naJu gail mai alat lotoil a m̃o hǝn galito, lusor utaut hǝni ke, lemǝdas gǝlaru ale letubun gǝlaru.
5 E havendo um motim, tanto dos judeus como dos gentios, com os seus principais, para os insultarem e apedrejarem,
6 Nǝboŋ artolǝboii ke b̃imaienan, arugam yav vi lan nab̃iltivile eru, a Listra mai a Terpe len naut a Likaonia.
6 Sabendo-o eles, fugiram para Listra e Derbe, cidades de Licaônia, e para a província circunvizinha;
7 Len nǝyaran sǝlaru pǝpadaŋ hǝn nab̃iltivile eru enan, arukelkel na-kel-uri-an tovoi mai nǝvanuan gail.
7 E ali pregavam o evangelho.
8 Len naut a Listra ikad avan sua tobǝtah, narien gǝlar p̃isi arugau. Nǝboŋ lotopasi, imaienan tia. Gai sǝyar boŋ ideh.
8 E estava assentado em Listra certo homem leso dos pés, coxo desde o ventre de sua mãe, o qual nunca tinha andado.
9 Atenan esǝsǝloŋ hǝn aPol nǝboŋ tosor. APol ekǝta van hǝni ale eris lǝboii ke tokad nadǝlomian hǝn b̃imaur.
9 Este ouviu falar Paulo, que, fixando nele os olhos, e vendo que tinha fé para ser curado,
10 APol ikai habat van hǝni ke, “Gile mǝhat len nariem̃! Geil!” Ale aten emǝlah vi mǝhat, etub̃at yar.
10 Disse em voz alta: Levanta-te direito sobre teus pés. E ele saltou e andou.
11 Nǝboŋ naluṽoh lotoris nǝsa aPol togole, lukai len nasoruan ta Likaonia ke, “Nagot gail logǝm vi pan hǝn gidato, logǝm vi vanuan.”
11 E as multidões, vendo o que Paulo fizera, levantaram a sua voz, dizendo em língua licaônica: Fizeram-se os deuses semelhantes aos homens, e desceram até nós.
12 Lokis aParnapas hǝn aSeus mai aPol hǝn aHermes husur aPol tokel ur nasoruan.
12 E chamavam Júpiter a Barnabé, e Mercúrio a Paulo; porque este era o que falava.
13 Ikad naim nalotuan siSeus vivile hǝn nab̃iltivile. Ahai tutumav siSeus esǝhar nab̃uluk ulum̃an gail lotowan nahorasal van hǝn nametlǝkau hǝn nab̃iltivile, husur gai mai naluṽoh luke letutumav van hǝn gǝlaru.
13 E o sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trazendo para a entrada da porta touros e grinaldas, queria com a multidão sacrificar-lhes.
14 Avil nǝboŋ ahai pispisul eru, aParnapas mai aPol artosǝsǝloŋ hǝn natenan, arutar nahurabat sǝlaru, arom̃ur van hǝn naluṽoh, arukai ke,
14 Ouvindo, porém, isto os apóstolos Barnabé e Paulo, rasgaram as suas vestes, e saltaram para o meio da multidão, clamando,
15 “Lalum̃an, imabe mǝtugol nategai? Namrovi vanuan ŋai sum̃an gamito. Namrogǝm hǝn namrb̃ikel na-kel-uri-an tovoi mai gamit hǝn mǝtb̃ipair dan natgaleg lotodǝdas lǝb̃evi tarhǝt samito, van hǝn aGot tovi nǝkadun nǝmauran. Gai igol nǝmav mai nǝtan mai nǝtas mai natit p̃isi lotosuh len gail.
15 E dizendo: Senhores, por que fazeis essas coisas? Nós também somos homens como vós, sujeitos às mesmas paixões, e vos anunciamos que vos convertais dessas vaidades ao Deus vivo, que fez o céu, e a terra, o mar, e tudo quanto há neles;
16 Sutuai tia idam̃ hǝni ke naluṽoh hǝn nǝvanuan tiltile gail lotohusur nap̃isal salit ṽisusua.
16 O qual nos tempos passados deixou andar todas as nações em seus próprios caminhos.
17 Naut kǝmas natenan, igol nǝvanuan p̃isi lolǝboi lǝb̃eris lǝboi gai len navoian togole. Eviol hǝn naus togǝm len nǝmav, eviol hǝn nǝhanian toṽan len nǝboŋ han; igol ke mǝttopul hǝn nǝhanian mai nǝlomit topul hǝn nakemkeman.”
17 E contudo, não se deixou a si mesmo sem testemunho, beneficiando-vos lá do céu, dando-vos chuvas e tempos frutíferos, enchendo de mantimento e de alegria os vossos corações.
18 Be naut kǝmas artokǝmaienan, arusab̃i ke idaŋ hǝn arb̃igol ke lǝb̃esib hǝn natutumavan salito.
18 E, dizendo isto, com dificuldade impediram que as multidões lhes sacrificassem.
19 Beti len nǝboŋ tile naJu galevis logǝm len naut a Antiok mai a Ikonium, ale lupair hǝn nǝnauan sinaluṽoh van hǝn galito. Lotuṽ aPol ke timat ale loliv gargari vivile len nab̃iltivile husur lunau ke tomat.
19 Sobrevieram, porém, uns judeus de Antioquia e de Icônio que, tendo convencido a multidão, apedrejaram a Paulo e o arrastaram para fora da cidade, cuidando que estava morto.
20 Be nǝboŋ ahai susur gail lotob̃on il garu hǝn aPol, ile mǝhat, iyar tǝlmam van hǝn nab̃iltivile. Pelan han aPol mai aParnapas aroriŋ naut a Listra, arovi Terpe.
20 Mas, rodeando-o os discípulos, levantou-se, e entrou na cidade, e no dia seguinte saiu com Barnabé para Derbe.
21 Arukel na-kel-uri-an tovoi len naut a Terpe ale lusob̃ur logǝm vi hai susur siYesu gail. Beti arotǝlmam vi Listra, Ikonium mai Antiok.
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, voltaram para Listra, e Icônio e Antioquia,
22 Arugol ahai susur gail ludaŋ am, arugol lolǝŋon ivoi am len nǝlolito hǝn lǝb̃eil gǝgat len nadǝlomian. Aruke, “Datimasdaŋ b̃ur na-lǝŋon-isa-an tosob̃ur hǝn datb̃eb̃is len natohan pipihabǝlan aGot.”
22 Confirmando os ânimos dos discípulos, exortando-os a permanecer na fé, pois que por muitas tribulações nos importa entrar no reino de Deus.
23 APol mai aParnapas arutabtabuh len ahaṽut galevis hǝn lǝb̃eil a m̃o hǝn alat siYesu len naut ṽisusua. Arusor tuṽ, arsǝhan, ale aroriŋ galit len navǝlan Nasub̃, gai lotoriŋ nǝlolit lan.
23 E, havendo-lhes, por comum consentimento, eleito anciãos em cada igreja, orando com jejuns, os encomendaram ao Senhor em quem haviam crido.
24 Nǝboŋ artoyar tur len naut gail a Pisitia, arubar naut a Pamfilia.
24 Passando depois por Pisídia, dirigiram-se a Panfília.
25 Ale len naut enan, nǝboŋ artokel ur nasoruan len nab̃iltivile Perka tonoŋ, arovi pan vi Attalia bitas.
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, desceram a Atália.
26 Aroriŋ nab̃iltivile Attalia, aruwol tǝlmam vi Antiok. Evi alat siYesu len naut a Antiok lotoriŋ gǝlaru len navǝlan aGot m̃os nauman artomadhaum vurvuri.
26 E dali navegaram para Antioquia, de onde tinham sido encomendados à graça de Deus para a obra que já haviam cumprido.
27 Nǝboŋ artobar naut a Antiok, arous alat siYesu ei hǝn lǝb̃ib̃onb̃on, ale arukel ur mai galit natit p̃isi aGot togole len nab̃onan sǝlaru maii. Arukel husur nap̃isal aGot togole hǝn b̃esǝŋav hǝn nabopita hǝn nadǝlomian m̃os alat lǝsavi Ju.
27 E, quando chegaram e reuniram a igreja, relataram quão grandes coisas Deus fizera por eles, e como abrira aos gentios a porta da fé.
28 Beti arutoh mai ahai susur gail ei ebǝlav.
28 E ficaram ali não pouco tempo com os discípulos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.