Atos 14

Nasoruan siGot len nasoruan ta Uluveu (KLV) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Len naut a Ikonium aPol mai aParnapas arovi lan naim nab̃onb̃onan seJu hum naṽide sǝlaru. Nasoruan sǝlaru igol isob̃ur lukad nadǝlomian, naJu gail mai alat a Kris.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé entraram juntos na sinagoga judaica e falaram de tal modo, que veio a crer grande multidão, tanto de judeus como de gregos.
2 Be naJu galevis lotohaihai, lugol alat lǝsavi Ju nǝlolit epǝŋas nǝvanuan nadǝlomian gail.
2 Mas os judeus incrédulos incitaram e irritaram os ânimos dos gentios contra os irmãos.
3 Imaienan aPol mai aParnapas arutoh ebǝlav ei. Arsamǝtahw, arusor m̃os Nasub̃. Ale Nasub̃ igol p̃arp̃ar hǝni ke, napisulan artokele husur navoian toviol kǝmas hǝni ekitin, bathut len nǝdaŋan san arolǝboi arb̃igol namerikel gail.
3 Entretanto, demoraram-se ali muito tempo, falando ousadamente no Senhor, o qual confirmava a palavra da sua graça, concedendo que, por mão deles, se fizessem sinais e prodígios.
4 Alat lototoh len navile enan lopǝpehw. Galevis lohusur nǝnauan seJu gail, galevis lohusur nap̃usanan sihai pispisul eru enan.
4 Mas dividiu-se o povo da cidade: uns eram pelos judeus; outros, pelos apóstolos.
5 Alat lǝsavi Ju, naJu gail mai alat lotoil a m̃o hǝn galito, lusor utaut hǝni ke, lemǝdas gǝlaru ale letubun gǝlaru.
5 E, como surgisse um tumulto dos gentios e judeus, associados com as suas autoridades, para os ultrajar e apedrejar,
6 Nǝboŋ artolǝboii ke b̃imaienan, arugam yav vi lan nab̃iltivile eru, a Listra mai a Terpe len naut a Likaonia.
6 sabendo-o eles, fugiram para Listra e Derbe, cidades da Licaônia e circunvizinhança,
7 Len nǝyaran sǝlaru pǝpadaŋ hǝn nab̃iltivile eru enan, arukelkel na-kel-uri-an tovoi mai nǝvanuan gail.
7 onde anunciaram o evangelho.
8 Len naut a Listra ikad avan sua tobǝtah, narien gǝlar p̃isi arugau. Nǝboŋ lotopasi, imaienan tia. Gai sǝyar boŋ ideh.
8 Em Listra, costumava estar assentado certo homem aleijado, paralítico desde o seu nascimento, o qual jamais pudera andar.
9 Atenan esǝsǝloŋ hǝn aPol nǝboŋ tosor. APol ekǝta van hǝni ale eris lǝboii ke tokad nadǝlomian hǝn b̃imaur.
9 Esse homem ouviu falar Paulo, que, fixando nele os olhos e vendo que possuía fé para ser curado,
10 APol ikai habat van hǝni ke, “Gile mǝhat len nariem̃! Geil!” Ale aten emǝlah vi mǝhat, etub̃at yar.
10 disse-lhe em alta voz: Apruma-te direito sobre os pés! Ele saltou e andava.
11 Nǝboŋ naluṽoh lotoris nǝsa aPol togole, lukai len nasoruan ta Likaonia ke, “Nagot gail logǝm vi pan hǝn gidato, logǝm vi vanuan.”
11 Quando as multidões viram o que Paulo fizera, gritaram em língua licaônica, dizendo: Os deuses, em forma de homens, baixaram até nós.
12 Lokis aParnapas hǝn aSeus mai aPol hǝn aHermes husur aPol tokel ur nasoruan.
12 A Barnabé chamavam Júpiter, e a Paulo, Mercúrio, porque era este o principal portador da palavra.
13 Ikad naim nalotuan siSeus vivile hǝn nab̃iltivile. Ahai tutumav siSeus esǝhar nab̃uluk ulum̃an gail lotowan nahorasal van hǝn nametlǝkau hǝn nab̃iltivile, husur gai mai naluṽoh luke letutumav van hǝn gǝlaru.
13 O sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trazendo para junto das portas touros e grinaldas, queria sacrificar juntamente com as multidões.
14 Avil nǝboŋ ahai pispisul eru, aParnapas mai aPol artosǝsǝloŋ hǝn natenan, arutar nahurabat sǝlaru, arom̃ur van hǝn naluṽoh, arukai ke,
14 Porém, ouvindo isto, os apóstolos Barnabé e Paulo, rasgando as suas vestes, saltaram para o meio da multidão, clamando:
15 “Lalum̃an, imabe mǝtugol nategai? Namrovi vanuan ŋai sum̃an gamito. Namrogǝm hǝn namrb̃ikel na-kel-uri-an tovoi mai gamit hǝn mǝtb̃ipair dan natgaleg lotodǝdas lǝb̃evi tarhǝt samito, van hǝn aGot tovi nǝkadun nǝmauran. Gai igol nǝmav mai nǝtan mai nǝtas mai natit p̃isi lotosuh len gail.
15 Senhores, por que fazeis isto? Nós também somos homens como vós, sujeitos aos mesmos sentimentos, e vos anunciamos o evangelho para que destas coisas vãs vos convertais ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que há neles;
16 Sutuai tia idam̃ hǝni ke naluṽoh hǝn nǝvanuan tiltile gail lotohusur nap̃isal salit ṽisusua.
16 o qual, nas gerações passadas, permitiu que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos;
17 Naut kǝmas natenan, igol nǝvanuan p̃isi lolǝboi lǝb̃eris lǝboi gai len navoian togole. Eviol hǝn naus togǝm len nǝmav, eviol hǝn nǝhanian toṽan len nǝboŋ han; igol ke mǝttopul hǝn nǝhanian mai nǝlomit topul hǝn nakemkeman.”
17 contudo, não se deixou ficar sem testemunho de si mesmo, fazendo o bem, dando-vos do céu chuvas e estações frutíferas, enchendo o vosso coração de fartura e de alegria.
18 Be naut kǝmas artokǝmaienan, arusab̃i ke idaŋ hǝn arb̃igol ke lǝb̃esib hǝn natutumavan salito.
18 Dizendo isto, foi ainda com dificuldade que impediram as multidões de lhes oferecerem sacrifícios.
19 Beti len nǝboŋ tile naJu galevis logǝm len naut a Antiok mai a Ikonium, ale lupair hǝn nǝnauan sinaluṽoh van hǝn galito. Lotuṽ aPol ke timat ale loliv gargari vivile len nab̃iltivile husur lunau ke tomat.
19 Sobrevieram, porém, judeus de Antioquia e Icônio e, instigando as multidões e apedrejando a Paulo, arrastaram-no para fora da cidade, dando-o por morto.
20 Be nǝboŋ ahai susur gail lotob̃on il garu hǝn aPol, ile mǝhat, iyar tǝlmam van hǝn nab̃iltivile. Pelan han aPol mai aParnapas aroriŋ naut a Listra, arovi Terpe.
20 Rodeando-o, porém, os discípulos, levantou-se e entrou na cidade. No dia seguinte, partiu, com Barnabé, para Derbe.
21 Arukel na-kel-uri-an tovoi len naut a Terpe ale lusob̃ur logǝm vi hai susur siYesu gail. Beti arotǝlmam vi Listra, Ikonium mai Antiok.
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, voltaram para Listra, e Icônio, e Antioquia,
22 Arugol ahai susur gail ludaŋ am, arugol lolǝŋon ivoi am len nǝlolito hǝn lǝb̃eil gǝgat len nadǝlomian. Aruke, “Datimasdaŋ b̃ur na-lǝŋon-isa-an tosob̃ur hǝn datb̃eb̃is len natohan pipihabǝlan aGot.”
22 fortalecendo a alma dos discípulos, exortando-os a permanecer firmes na fé; e mostrando que, através de muitas tribulações, nos importa entrar no reino de Deus.
23 APol mai aParnapas arutabtabuh len ahaṽut galevis hǝn lǝb̃eil a m̃o hǝn alat siYesu len naut ṽisusua. Arusor tuṽ, arsǝhan, ale aroriŋ galit len navǝlan Nasub̃, gai lotoriŋ nǝlolit lan.
23 E, promovendo-lhes, em cada igreja, a eleição de presbíteros, depois de orar com jejuns, os encomendaram ao Senhor em quem haviam crido.
24 Nǝboŋ artoyar tur len naut gail a Pisitia, arubar naut a Pamfilia.
24 Atravessando a Pisídia, dirigiram-se a Panfília.
25 Ale len naut enan, nǝboŋ artokel ur nasoruan len nab̃iltivile Perka tonoŋ, arovi pan vi Attalia bitas.
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, desceram a Atália
26 Aroriŋ nab̃iltivile Attalia, aruwol tǝlmam vi Antiok. Evi alat siYesu len naut a Antiok lotoriŋ gǝlaru len navǝlan aGot m̃os nauman artomadhaum vurvuri.
26 e dali navegaram para Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a obra que haviam já cumprido.
27 Nǝboŋ artobar naut a Antiok, arous alat siYesu ei hǝn lǝb̃ib̃onb̃on, ale arukel ur mai galit natit p̃isi aGot togole len nab̃onan sǝlaru maii. Arukel husur nap̃isal aGot togole hǝn b̃esǝŋav hǝn nabopita hǝn nadǝlomian m̃os alat lǝsavi Ju.
27 Ali chegados, reunida a igreja, relataram quantas coisas fizera Deus com eles e como abrira aos gentios a porta da fé.
28 Beti arutoh mai ahai susur gail ei ebǝlav.
28 E permaneceram não pouco tempo com os discípulos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.